Hoe weet je dat je bestaat?
De vraag is duidelijk, tot je ze probeert te beantwoorden.
Even serieus:
hoe weet je dat je echt bestaat?
In 'Meditaties over de eerste filosofie' probeert René Descartes antwoord te geven
door alle vooroordelen en meningen te slopen
en van voren af aan te beginnen.
Al zijn kennis kwam via zijn eigen waarneming van de wereld.
Net als bij jou, toch?
Je weet dat je dit filmpje ziet en hoort met je ogen en oren.
Je zintuigen laten je de wereld zien zoals hij is.
Ze bedriegen je niet, maar soms toch wel.
Je ziet iemand in de verte voor een ander aan.
Of je weet zeker dat je een bal vangt maar hij valt toch op de grond.
Hier en nu weet je dat het echt is wat voor je staat.
Je ogen en handen, je lichaam. Dat ben jij.
Alleen gekken zeggen van niet en je weet dat je niet gek bent.
Iedereen die dat ontkent zit te dromen.
Maar als je droomt?
Dromen lijken echt.
Je denkt dat je zwemt, vliegt of met blote handen een monster verslaat
terwijl je echte lichaam in bed ligt.
Als je wakker bent weet je dat je wakker bent.
Maar als je dat niet bent weet je niet dat je niet wakker bent.
dus kan je niet bewijzen dat je niet droomt.
Misschien is het lichaam dat van jezelf lijkt, er niet echt.
Misschien is elke realiteit bedrog, ,
zelfs abstracte dingen als tijd, vorm, kleur en getallen.
Allemaal misleidingen bedacht door een foute genie.
Nee, echt.
Descartes vraagt zich af of je kan weerleggen
dat een foute geniale duivel
je doet geloven dat de werkelijkheid echt is.
Misschien heeft die duivelse verleider je bedrogen.
De wereld, je perceptie ervan, je eigen lichaam.
Je kan niet bewijzen dat ze niet bestaan
en hoe kan je zonder ze bestaan?
Dat kan je niet! Dus dat doe je niet!
Is het leven maar een droom en roei je lekker met de stroom mee?
Of roei je mee, maar weet je wel beter
en ben je iemand die zich wel/niet dom voordoet.
Vind je dat overtuigend?
Ben je overtuigd?
Prima als je dat niet bent, nog beter als je het wel bent
want als je overtuigd bent, bewijst dat dat je een overtuigd iemand bent.
Je kan niet niets zijn als je denkt dat je iets bent,
zelfs als je denkt dat iets niets is,
wat je ook denkt, je bent een denkend ding.
Zoals Descartes het zegt: Ík denk, dus ik ben.
En jij dus ook!