ลองคิดถึงการตัดสินใจยากๆ ที่คุณจะต้องเจอในอนาคต
อาจจะเป็นระหว่างอาชีพสองอย่าง
ศิลปินหรือนักบัญชี
หรือย่านที่อยู่อาศัย ในเมืองหรือว่าชนบท
หรือระหว่างคนสองคนที่จะแต่งงานด้วย
จะแต่งกับเบ็ตตี้ หรือจะแต่งกับโลลิต้า
หรืออาจจะเป็นการตัดสินใจ เรื่องการมีลูก
หรือการรับพ่อแม่ที่แก่ชรา เข้ามาอยู่ด้วย
หรือการเลี้ยงลูกในศาสนา
ที่คู่ของคุณนับถือ แต่ทำให้คุณรู้สึกกลัว
หรือบริจาคเงินเก็บทั้งชีวิตให้การกุศล
โอกาสคือ การตัดสินใจที่ยากที่คุณคิด
นั้นยิ่งใหญ่ คู่ควร และมีความหมายต่อคุณ
ตัวเลือกที่ตัดสินใจลำบากนี่ เหมือนจะเป็นช่วง
สำหรับความทรมาน ทั้งทางกายและใจ
ช่วงที่ต้องกัดฟันคิดหนัก
แต่ฉันคิดว่าเราเข้าใจ การเลือกที่ยากลำบาก
และบทบาทที่มีต่อชีวิตเราผิดไป
การเข้าใจการตัดสินใจที่ยาก
เปิดเผยพลังที่ซ่อนอยู่ในตัว ของพวกเราแต่ละคน
สิ่งที่ทำให้มันเป็น การตัดสินใจที่ยาก
คือผลที่ตามมาว่าจะเป็นอย่างไร
ในการตัดสินใจที่ง่าย ผลลัพธ์อย่างหนึ่งดีกว่าอีกอย่าง
ในการตัดสินใจที่ยาก
ผลลัพธ์อย่างแรกนั้น ดีกว่าอีกอย่างในแง่หนึ่ง
ขณะที่ผลลัพธ์อย่างที่สอง ดีกว่าในแง่อื่นๆ
และไม่มีผลลัพธ์ไหนที่เหนือ อีกอย่างในทุกด้าน
คุณทรมานกับการเลือกว่าจะ
ทำงานปัจจุบันในเมือง หรือเปลี่ยนชีวิตใหม่เพื่อ
ทำงานที่ท้าทาย กว่าเดิมในย่านชนบท
เพราะอยู่ที่งานเดิมนั้น ดีอย่าง และการย้ายก็ดีไปอีกอย่าง
และไม่มีทางไหนที่ดีกว่า อีกทางในทุกด้าน
เราไม่ควรคิดว่าการเลือกที่ยากนั้น ต้องเป็นเรื่องใหญ่เสมอไป
ลองคิดว่าจะเลือกกินมื้อเช้าอะไรดี
จะเลือกซีเรียลที่มีกากใยสูง
หรือโดนัทไส้ช็อคโกแลต
สมมติว่าสิ่งสำคัญ คือรสชาติและสุขภาพที่ดี
ซีเรียลนั้นให้ประโยชน์มากกว่า ส่วนโดนัทอร่อยกว่ามาก
แต่ไม่มีอะไรดีไปหมดทุกอย่าง
นั่นคือการตัดสินใจที่ยาก
เมื่อตระหนักว่าการตัดสินใจเรื่องเล็กๆ ก็ยากเหมือนกัน
เรื่องใหญ่ก็ดูไม่ยากไป
แล้วเลือกอาหารเช้าที่จะกินได้
ดังนั้น เราก็อาจจะสามารถคิดออก ว่าจะอาศัยอยู่ในเมือง
หรือเปลี่ยนงานใหม่ไปอยู่ชนบท
เราไม่ควรคิดว่าการตัดสินใจเรื่องยาก
นั้นยากเพราะเราโง่
เมื่อฉันจบการศึกษาปริญญาตรี ฉันตัดสินใจไม่ได้ระหว่างงานสองอย่าง
คือปรัชญาและกฏหมาย
ฉันชอบปรัชญามาก
มีสิ่งมหัศจรรย์มากมายให้เรียนรู้ เมื่อเป็นนักปรัชญา
นั่งอยู่บนเก้าอี้นวมนุ่มสบาย
แต่ฉันมาจากครอบครัวผู้อพยพที่พออยู่พอกิน
ความหรูหราสำหรับฉันคือ การมีลิ้นหมูและแซนวิชเจลลี่
ในกล่องข้าวกลางวันของฉัน
ดังนั้นความคิดที่จะใช้ชีวิตทั้งหมด นั่งครุ่นคิดอยู่ในเก้าอี้นวม
คือที่สุดของความฟุ่มเฟือย และไม่เอาจริงเอาจัง
ดังนั้นฉันจึงหยิบ กระดาษโน้ตขึ้นมา
วาดเส้นแบ่งครึ่งตรงกลาง และพยายามอย่างดีที่สุดเพื่อหาเหตุผล
ที่ดีและไม่ดีสำหรับ ผลลัพธ์ทั้งสองทาง
ฉันจำได้ว่าเคยคิดกับตัวเอง
ถ้าหากฉันได้รู้ว่าชีวิตของฉัน ในอาชีพทั้งสองจะเป็นอย่างไร
ถ้าพระเจ้าหรือ Netflix จะส่งดีวีดี
เล่าอนาคตของอาชีพทั้งสองมาให้ ฉันคงเลือกได้
ฉันจะได้เปรียบเทียบทั้งสองทาง ฉันจะเห็นได้ว่าทางไหนดีกว่า
และการตัดสินใจก็จะเป็นเรื่องง่าย
แต่ฉันไม่ได้รับดีวีดี
และเพราะฉันคิดไม่ออกว่าทางไหนจะดีกว่า
ฉันทำในสิ่งที่เราหลายคนทำ
ฉันเลือกทางที่ปลอดภัยที่สุด
ความกลัวที่จะเป็นนักปรัชญาตกงาน
ทำให้ฉันเลือกเป็นทนาย
และเมื่อฉันค้นพบว่า การเป็นทนายไม่เหมาะสมเท่าไร
มันไม่ใช่ตัวตนของฉัน ตอนนี้ฉันจึงกลายเป็นนักปรัชญา
และศึกษาเรื่องการตัดสินใจที่ยาก และฉันบอกคุณได้ว่าตัวกระตุ้นที่พบได้ทั่วไป
ที่เกี่ยวกับการตัดสินใจในเรื่องยาก
มาจากแนวความเชื่อผิดๆ ในเรื่องความกลัวในสิ่งที่ไม่รู้
เป็นเรื่องผิดที่คิดว่า ในการตัดสินใจที่ยากนั้น
ทางเลือกหนึ่งจะดีกว่าอีกทางหนึ่งจริงๆ
แต่เราโง่เกินกว่าจะรู้ว่าทางไหน
และเมื่อเราไม่รู้ เราก็อาจจะ เลือกหนทางที่เสี่ยงน้อยที่สุด
แม้การนำทางเลือกทั้งสอง มาเทียบข้างกัน
พร้อมข้อมูลทุกอย่าง ตัวเลือกนั้นก็ยังยากอยู่
มันเป็นการตัดสินใจที่ยาก ไม่ใช่เป็นเพราะความไม่รู้ของเรา
มันยากเพราะมันไม่มีทางที่ดีที่สุด
ดังนั้น เมื่อไม่มีทางเลือกที่ดีที่สุด เมื่อไม่มีตัวเลือกใดที่ดีกว่าอีกอย่าง
แปลว่าทางเลือกทั้งสองทางต้องดีเท่าๆ กัน
หากจะพูดให้ถูกเรื่องการตัดสินใจที่ยาก คือทางเลือกทุกทางดีเทียบเท่ากันหมด
แต่นั่นก็ไม่ถูกต้อง
ถ้าทุกทางเลือกดีเท่ากัน คุณก็ปั่นหัวก้อยเลือกมันสิ
ป่วยการที่จะคิดเปล่าๆ
นี่ไงวิธีตัดสินใจเลือกอาชีพ
ที่พัก คู่สมรส แค่ปั่นหัวก้อย
ยังมีเหตุผลอื่นให้คิด
นั่นคือการตัดสินใจที่ยากไม่ใช่การตัดสินใจ
ระหว่างทางเลือกที่ดีเท่ากัน
สมมติว่าคุณตัดสินใจเลือกงานสองอย่าง
คุณอาจจะเป็นนักระดมทุน
หรือศิลปินภาพพิมพ์
มีหลายอย่างที่สำคัญในแต่ละทางเลือก
อย่างเช่น งานน่าตื่นเต้นไหม
มีความมั่นคงทางการเงิน มีเวลาให้กับครอบครัว และอื่นๆ
บางทีอาชีพศิลปินอาจพาคุณ
ไปสู่การสร้างสรรค์รูปแบบใหม่ล่าสุด ของการแสดงออกด้วยภาพ
บางทีอาชีพการเงิน อาจพาคุณไปสู่รูปแบบใหม่ล่าสุด
ของการบริหารเงินทุนก็เป็นได้
ลองนึกถึงอาชีพสักสองอย่างที่คุณชอบ
ไม่มีอย่างไหนดีกว่าอีกอย่าง
สมมติว่าลองค่อยๆ พัฒนามันทีละนิด
สมมมติว่าธนาคาร หว่านล้อมคุณ
เพิ่มเงิน 500 ดอลล่าร์ ต่อเดือน เข้าเงินเดือนคุณ ด้วยเงินโบนัส
ตอนนี้ทำงานธนาคารดีกว่าเป็นศิลปินใช่มั้ยละ
อาจจะไม่เสมอไป
เงินเดือนสูงจะทำให้งานธนาคาร ดีขึ้นกว่าเมื่อก่อน
แต่นั่นคงอาจไม่พอ
ที่ทำให้การเป็นนายธนาคาร ดีกว่าการเป็นศิลปิน
แต่ถ้าการต่อยอดงานใดงานหนึ่ง ไม่ได้ทำให้มันดีขึ้นกว่าอีกงานหนึ่ง
แปลว่างานทั้งสองนี้คงไม่ได้ดีเท่าๆกัน
ถ้าคุณเริ่มจากสองสิ่งที่ดีพอๆกัน และต่อยอดสิ่งใดสิ่งหนึ่ง
มันคงต้องออกมาดีกว่าอีกอันหนึ่งแน่นอน
แต่นั้นไม่ใช่ประเด็น ด้วยตัวเลือกที่ยากเช่นนี้
ฉะนั้นเราจึงเกิดคำถาม
เรามีงาน 2 งาน ไม่มีงานไหนดีกว่า แล้วก็ไม่ได้ดีเท่าๆ กัน
แล้วเราจะเลือกงานไหนดีละ
มีบางอย่างดูเหมือนจะผิดแปลกไป
บางทีตัวเลือกนั้นเป็นปัญหาอยู่แล้ว และการเปรียบเทียบก็เป็นไปไม่ได้เลย
แต่นั่นมันไม่ถูกต้อง
มันไม่ใช่ว่าเรากำลังพยายามเลือก ระหว่างสองสิ่งที่เปรียบเทียบกันไม่ได้
เรากำลังชั่งใจข้อดี ของทั้งสองงานมาตลอด
ไม่ใช่ข้อดีระหว่างหมายเลข 9 กับ ไข่ดาวหนึ่งจาน
การเปรียบเทียบข้อดีของทั้งสองงาน
มีบางอย่างที่เราสามารถทำได้ และอีกอย่างที่เรามักจะทำบ่อย
ฉันคิดถึงปัญหาที่เกิดขึ้น
เนื่องจากข้อสรุปไร้เหตุผล ที่เราสร้างเกี่ยวกับค่านิยม
เราเลยคิดเอาเองว่าค่านิยมคือ ความยุติธรรม ความสวย ความเมตตา
คล้ายกับสูตรทางวิทยาศาสตร์ อย่าง ความยาว มวล และน้ำหนัก
เอาคำถามเปรียบเทียบอะไรดีที่ ไม่เอาค่านิยมเข้ามาเกี่ยว
เช่น กระเป๋า 2 ใบ ใบไหนหนักที่สุด
มีเพียง 3 ความเป็นไปได้
คือใบหนึ่งหนักมากกว่า น้อยกว่า หรือเท่ากัน เทียบกับอีกใบหนึ่ง
คุณสมบัติอย่างน้ำหนัก สามารถแสดงเป็นตัวเลขได้
1, 2, 3 ต่อไปเรื่อย และมีเพียง 3 การเปรียบเทียบที่เป็นไปได้
ระหว่างตัวเลขจริงทั้งสองนั้น
ตัวเลขหนึ่งจะ มากกว่า น้อยกว่า หรือเท่ากับอีกตัว
ไม่เหมือนกับค่านิยม
เนื่องจากเรามีนิสัยรู้สำนึกภายหลัง เรามีแนวโน้มที่จะสรุปว่า
การวิเคราะห์ตามตรรกะ ถือเป็นกุญแจสำคัญ สำหรับทุกอย่างในโลกของเรา
แต่ในโลกของค่านิยม มันแตกต่างจากโลกวิทยาศาสตร์
สิ่งของที่อยู่ในโลกนั้นๆ สามารถวัดผลได้โดยจำนวนจริง
แต่ในอีกโลกหนึ่งไม่สามารถทำได้
เราไม่ควรคิดเอาเองว่าโลกแห่งปัจจุบัน ความยาวเท่านี้ และน้ำหนักเท่านั้น
จะมีโครงสร้างเหมือนกับ โลกแห่งความพึงจะเป็น
ว่าเราควรทำอย่างไร
ฉะนั้น สำหรับสิ่งที่สำคัญกับเรา
ความสุขของเด็กๆ ความรัก ที่คุณมีให้กับคู่ครอง
ไม่สามารถแสดงออกมาเป็นตัวเลขได้แล้วนั้น
มันก็ไม่มีเหตุผลที่จะเชื่อ ว่าจะมีเพียงแค่ 3 ตัวเลือกที่เป็นไปได้
คือทางเลือกอันหนึ่งดีกว่า แย่กว่า หรือพอๆกับอันอื่น
เราต้องนำเสนอทางเลือกใหม่ ความสัมพันธ์ที่ 4
อยู่เหนือกว่า ดีกว่า แย่กว่า หรือ พอๆกัน
ที่อธิบายสิ่งที่เกิดขึ้นในทางเลือกที่ยาก
ฉันอยากพูดว่า ทางเลือกนั้นคือ "เสมอกัน"
เมื่อทางเลือกนั้นเสมอกัน มันอาจสำคัญมากว่าคุณเลือกทางไหน
แต่ทางเลือกเดียว ไม่ได้ดีไปกว่าทางเลือกอื่นๆเลย
อย่างไรก็ตาม ทางเลือกนั้น มีความใกล้เคียงกับค่านิยม
เป็นกลุ่มเดียวกันกับค่านิยม
ซึ่งขณะเดียวกัน มันแตกต่างจากค่านิยมอย่างมาก
นั่นเป็นเหตุผลที่ตัวเลือกนั้นยาก
การเข้าใจตัวเลือกที่ยากได้นั้น
เปิดเผยบางสิ่งเกี่ยวกับตัวเรา ที่เราเองไม่เคยรู้
เราแต่ละคนมีพลังเพื่อสร้างเหตุผล
จินตนาการว่าโลก ที่ซึ่งทุกทางเลือกที่คุณเผชิญ
เป็นทางเลือกง่ายๆ นั่นคือมีทางเลือกที่ดีที่สุดอยู่เสมอ
ถ้าหากมีทางเลือกที่ดีที่สุดอยู่จริงๆ ทางเลือกนั้นคุณก็ควรเลือก
เพราะด้วยส่วนของเหตุผลแล้ว
มันทำออกมาได้ดีกว่า หรือไม่ก็ดีกว่าอันที่แย่กว่า
เลือกในสิ่งที่คุณมีเหตุผล ในการเลือกมากที่สุด
ในโลกแบบนั้น เราจะมีเหตุผลมากที่สุด
ที่จะสวมถุงเท้าสีดำ แทนที่จะสวมถุงเท้าสีชมพู
กินซีเรียลแทนที่จะเป็นโดนัท
อาศัยอยู่ในเมือง มากกว่าอาศัยในชนบท
แต่งงานกับแบตตี้แทนที่จะเป็นโลลิต้า
โลกที่เต็มไปด้วยทางเลือกง่ายๆ จะผูกมัดเราไว้กับเหตุและผล
เมื่อคุณคิดถึงมัน
(เสียงหัวเราะ)
มันบ้ามากที่จะเชื่อว่า เหตุผลที่คุณได้มานั้น
บงการว่าคุณมีเหตุผลมากพอ
ที่จะทำงานอดิเรกนี้ที่คุณทำ
อาศัยอยู่ในบ้านนี้ที่คุณอยู่ ทำงานในอาชีพนี้ที่คุณทำ
แท้จริงแล้ว คุณเผชิญกับทางเลือกที่เสมอกัน
ทางเลือกที่ยาก และคุณสร้างเหตุผลให้ตัวเอง
เพื่อเลือกงานอดิเรกนั้น เลือกบ้านนั้นและอาชีพนั้น
เมื่อทางเลือกอยู่บนความเสมอกัน
เหตุผลที่เราได้มา ที่จะตัดสินว่าเรากำลังทำผิดพลาดหรือไม่
จะนิ่งเงียบเหมือนคิดว่าจะทำอย่างไรดี
ที่นี่ ในพื้นที่ของทางเลือกที่ยาก
ที่ที่เราสามารถบริหาร พลังเชิงบรรทัดฐานของเรา
พลังซึ่งสร้างเหตุผลสำหรับตัวเอง เพื่อทำให้ตนเองเป็นคนแบบไหน
เป็นคนที่ชอบใช้ชีวิตในชนบท มากกว่าในใช้ชีวิตในเมือง
เมื่อเราเลือกระหว่างตัวเลือก ที่อยู่บนความเสมอกัน
เราสามารถทำอะไรบางอย่าง ที่ค่อนข้างน่าทึ่ง
เราสามารถใส่ความเป็นตัวเรา เข้าไปในตัวเลือกนั้นๆ ได้
นี่คือจุดที่ฉันยืนอยู่
จุดที่เป็นตัวฉัน เป็นนายธนาคาร
เลือกโดนัทช็อคโกแล็ต
(เสียงหัวเราะ)
การตอบสนองนี้ในตัวเลือกที่ยาก เป็นการตอบสนองอย่างมีเหตุผล
แต่มันไม่ใช่การบงการ ด้วยเหตุผลที่มอบให้กับเรา
มันสนับสนุนด้วยเหตุผล ที่ถูกสร้างโดยเราซะมากกว่า
เมื่อเราสร้างเหตุผลสำหรับตนเอง
ที่จะเป็นคนแบบนี้ มากกว่าจะเป็นคนแบบนั้น
เราจะกลายเป็นคนที่เราอยากเป็นอย่างสุดใจ
คุณอาจจะพูดได้ว่า เรากลายเป็นนักเขียนให้กับชีวิตตัวเอง
ฉะนั้น เมื่อเราเผชิญหน้ากับทางเลือกที่ยาก เราไม่ควรเอาหัวโขกกับกำแพง
พยายามหาทางออกว่าทางเลือกไหนดีที่สุด มันไม่มีทางเลือกที่ดีที่สุด
แทนที่จะมองหาเหตุผลจากภายนอก เราควรจะมองหาเหตุผลจากภายใน
ฉันจะเป็นใคร
คุณอาจตัดสินใจจะเป็นคนใส่ถุงเท้าสีชมพู
รักซีเรียล นายธนาคารที่อยู่ในชนบท
และฉันอาจตัดสินใจจะเป็น คนใส่ถุงเท้าสีดำ
อยู่ในเมือง ศิลปินที่รักโดนัท
สิ่งที่เราทำในตัวเลือกที่ยาก ขึ้นอยู่กับพวกเราแต่ละคนเป็นอย่างมาก
คนที่ไม่บริหารพลังเชิงบรรทัดฐาน ในตัวเลือกที่ยาก
คือคนเร่ร่อน เราทุกคนรู้จักคนประเภทแบบนั้น
ฉันดันกลายเป็นทนายความ
ฉันไม่ได้ใส่ตัวตนของฉัน ไว้ข้างหลังการว่าความ
ฉันไม่ได้ถนัดเรื่องว่าความ
คนเร่ร่อนยอมให้โลกเขียนเรื่องราว ลงไปในชีวิตพวกเขา
พวกเขายอมให้กลไกของรางวัลและบทลงโทษ
ลูบหัว ให้ความกลัว ให้ความง่ายของตัวเลือก
กำหนดว่าพวกเขาต้องเป็นอะไร
ฉะนั้นบทเรียนของทางเลือกที่ยาก
สะท้อนถึงสิ่งที่คุณทำได้ วางตัวตนของคุณไว้ข้างหลัง
ในสิ่งที่คุณสามารถทำได้
และก้าวข้ามทางเลือกที่ยาก จนกลายเป็นบุคคลนั้น
ห่างไกลจากการเป็นแหล่งของ ความทรมานและความหวาดกลัว
ทางเลือกที่ยากคือโอกาสอันมีค่า
เพื่อให้เรายินดีกับสิ่งที่พิเศษ เกี่ยวกับสภาวะของมนุษย์
นั้นคือเหตุผลที่ใช้ควบคุม ตัวเลือกของเราว่าถูกต้องหรือไม่
บางครั้งก็ไม่มี
และมันอยู่ที่นี่ในพื้นที่ ของทางเลือกที่ยาก
เราถึงมีพลังเพื่อสร้างเหตุผลแก่ตัวเราเอง
เพื่อกลายเป็นคนที่โดดเด่นในสิ่งเราเป็น
และนั่นทำให้ทางเลือกที่ยากไม่ใช่คำสาป
แต่เป็นพรที่สวรรค์ประทานมา
ขอบคุณ
(เสียงปรบมือ)