Geleneksel büyüme reçeteleri Afrika'da pek işe yaramıyor.
Son 60 yılda, Afrika'nın kalkınması için yapılan
bir trilyon dolar yardımdan sonra bile
bugün, kişi başına düşen gelir 1970'lerde olduğundan daha düşük seviyede.
Yardımlar pek işe yaramıyor.
Buna karşılık olarak,
Bretton Woods kuruluşları, yani IMF ve Dünya Bankası,
yardım yerine serbest ticarette ısrar etti.
Fakat tarihte, serbest ticaretin ekonomik büyüme sağladığını gösteren
çok az ampirik kanıt var.
Tavsiye edilen yeni sihirli çözüm ise mikro kredi.
Romantik bir şekilde, Afrika'daki her fakir köylünün
bir girişimci olduğu fikrine sabitlenmişiz.
(Kahkahalar)
40'dan fazla Afrika ülkesine olan seyahatlerimde
aslında çoğu insanın istediğinin iş olduğunu gördüm.
Çözümüm şu: Mikro girişimcileri unutun.
Sudanlı iş adamı Mo İbrahim gibi
Pan-Afrikalı devler yaratmak için yatırım yapalım.
Mo 1998'de Afrika'ya aykırı davranıp riske girerek Celtel International'ı kurdu
ve onu 2004'te, 14 farklı Afrika ülkesinde
toplam 24 milyon aboneye sahip bir GSM operatörüne dönüştürdü.
Mo modeli, herkesin girişimci olduğunu varsayan,
etkili bir dağılımı ve bilgi paylaşımını engelleyen modelden daha iyi olabilir.
Belki de Afrika'da, bir sürü oyuncunun ve küçük girişimcinin
rekabet yoluyla büyümeyi sağlayacağı bir aşamada değiliz.
Şu iki alternatif senaryoyu düşünün.
Birincisi; 500 tane muz üreticisine üretim fazlası muzlarını kurutmaları
ve yerel pazarda hasılatlarını %15 oranında arttırmaları için
200'er dolar kredi veriyorsunuz.
Ya da ikincisi; akıllı bir girişimciye 100.000 dolar verip
onun, 500 muz üreticisine %40 ek gelir ve ek olarak 50 yeni iş imkânı sağlayacak
bir fabrika kurmasına yardım ediyorsunuz.
İkinci senaryoya yatırım yaptık
ve 26 yaşındaki Kenyalı girişimci Eric Muthomi'nin
glütensiz muz unu ve bebek maması üretmek için
Stawi diye bir tarımsal ürün işleme fabrikası kurmasını destekledik.
Stawi ölçek ekonomilerinden yararlanıyor
ve sadece sahipleri için değil, aynı zamanda işe ortak olan
çalışanları için de değer yaratmak için modern üretim yöntemlerini kullanıyor.
Hayalimiz Eric Muthomi gibi birini alıp onun Mo İbrahim'e dönüşmesini sağlamak.
Bunun için yeteneğe, finansmana, yerel ve küresel ortaklıklara
ve olağanüstü bir azme sahip olmak gerekiyor.
Peki neden Pan-Afrika?
1884'teki Berlin Konferansı'ndaki Afrika için mücadele,
açıkçası biz Afrikalılara pek de danışılmadan,
(Kahkahalar) (Alkış)
büyük bir parçalanmayla
ve küçük nüfuslu bir sürü devletin oluşmasıyla sonuçlandı.
Liberya 4 milyon, Yeşil Burun Adaları 500.000.
Pan-Afrika ise size, ticaret bariyerleri ve diğer engellerle
55 ülkeye dağıtılmış bir milyar insan veriyor.
Ama atalarımız Avrupalılar etrafımıza sınırlar çizmeden önce
bütün kıta boyunca ticaret yapıyordu.
Pan-Afrikanizm'in fırsatları zorluklarından daha ağır basıyor.
İşte bu yüzden Stawi'nin pazarını sadece Kenya'dan, Cezayir'e,
Nijerya'ya, Gana'ya ve ürünümüzü alacak diğer yerlere genişletiyoruz.
Bu süreçte gıda güvencesi sorununu çözmeye yardım etmeyi, çiftçileri güçlendirmeyi,
yeni işler yaratmayı, yerel ekonomiyi geliştirmeyi
ve süreçte zengin olmayı umuyoruz.
Çok çekici bir girişim değil
ve belki sizi kiva.org'dan, bir kadına keçi alması için
100 dolar vermek kadar iyi de hissettirmiyor.
Ama belki de Pan-Afrika çapında büyük işler oluşturmak için
daha az sayıdaki, daha etkili girişimcileri desteklemek
bu durumu değiştirebilir.
Atalarımızın uğruna savaştığı siyasi bağımsızlık,
ekonomik bağımsızlık olmadan bir anlam ifade etmiyor.
Birinci sınıf işletmeler kurarak, yerel servet yaratarak,
çok ihtiyaç duyduğumuz iş imkânlarını oluşturarak
ekonomik bağımsızlık için yapılan
bu mücadeleye yardım etmeyi
ve bunu başarmayı umuyoruz.
Afrika yükselecek.
Teşekkürler.
(Alkış)
Tom Rielly: Sangu, tabii ki bu güçlü bir retorik.
Mikro kredi ile düzenli yatırım
ve büyüyen düzenli yatırım arasında tam bir tezat yapıyorsun.
Mikro kredi için de herhangi bir rol olduğunu düşünüyor musun?
Sangu Delle: Bir rol olduğunu düşünüyorum.
Mikro kredi, piramidin altındakilerin
finansal erişimlerini genişletmek için çok iyi ve yenilikçi bir yol oldu.
Ama Afrika'da karşı karşıya olduğumuz problemler için,
savaşın yıktığı Avrupa'yı canlandırmak için yapılan
Marshall Planı'na baktığımızda
onun koyun bağışlarından ibaret olmadığını görüyoruz.
Sadece mikro krediden daha fazlası gerek.
Sadece 200 dolar vermekten daha fazlası gerek.
Daha büyük işletmeler kurmaya ve yeni işlere ihtiyacımız var.
TR: Çok iyi. Çok teşekkür ederim.
(Alkış)