อาจไม่จำเป็นที่จะต้องบอกคุณ ว่าสมองของคุณนั้นสำคัญแค่ไหน
ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ทุกสิ่งที่เคยประสบ
ความคิดและการกระทำของคุณ
การรับรู้และความจำ
ต่างก็ถูกประมวลผลที่นี่ ภายในศูนย์ควบคุมของร่างกาย
ถ้านี่ดูเหมือนเยอะแล้ว สำหรับการทำงานของอวัยวะหนึ่ง
อันที่จริง มันเป็นเพียงแค่ส่วนเล็ก ๆ เท่านั้น ที่สมองของคุณทำ
กิจกรรมโดยส่วนใหญ่ของมัน เกิดขึ้นโดยคุณอาจไม่รู้ตัว
เว้นเสียแต่ว่ามันจะหยุดลงกระทันหัน
สมองถูกประกอบด้วย เซลล์ประสาทนับพันล้านเซลล์
และการเชื่อมโยงนับล้าน ๆ
เซลล์ประสาทสามารถถูกกระตุ้น โดยสิ่งเร้าจำเพาะหรือความคิด
แต่บ่อยครั้งที่ มันยังทำงานได้อย่างอัตโนมัติ
บ้างก็ทำงานเป็นวงจรอย่างเป็นรูปแบบ
บ้างก็ทำงานเป็นการประทุอย่างรวดเร็ว ก่อนจะปิดการทำงาน
หรือหยุดอยู่เป็นเวลานาน
จนกว่าจะได้รับคำสั่งนับพัน เซลล์ประสาทอื่นในลักษณะที่เหมาะสม
โดยภาพรวม
ผลลัพธ์ในการกำกับจังหวะของ กิจกรรมสมองที่ถูกสร้างขึ้นจากภายในนี้
ครางเบา ๆ อยู่ในพื้นหลัง
ไม่ว่าเรากำลังตื่น หลับ
หรือพยายามที่จะไม่คิดอะไรเลยก็ตาม
และหน้าที่ของสมอง ที่เกิดขึ้นอย่างอัตโนมัติเหล่านี้
เป็นพื้นฐานของหน้าที่อื่น ๆ ของสมอง
สิ่งสำคัญที่สุด ของกิจกรรมที่เกิดขึ้นโดยอัตโนมัตินี้
คือการทำให้พวกเรามีชีวิตอยู่
ตัวอย่างเช่น ขณะที่คุณกำลังสนใจวีดีโอนี้อยู่
กิจกรรมอัตโนมัติของสมอง ได้ช่วยคงการหายใจของคุณ
ไว้ที่ 12 ถึง16 ครั้งต่อนาที เพื่อให้แน่ใจว่าคุณจะไม่ขาดอากาศหายใจ
โดยไม่ต้องอาศัยสติสัมปะชัญญะ
สัญญาณจากส่วนก้านสมอง จะถูกส่งผ่านไขสันหลัง
ไปยังกล้ามเนื้อที่ทำให้ปอดของคุณพองตัว
ทำให้มันขยายออกและหดลง ไม่ว่าคุณจะใส่ใจหรือไม่ก็ตาม
วงจรกระแสประสาทที่เป็นพื้นฐาน ของกิจกรรมจังหวะอัตโนมัติดังกล่าว
เรียกว่า ตัวสร้างรูปแบบการเคลื่อนไหวกลาง
และควบคุมการทำพฤติกรรมทั่วไป ที่มีลักษณะซ้ำ ๆ
เช่น การหายใจ
การเดิน
และการกลืน
กิจกรรมของระบบประสาทเกิดขึ้นอยู่ เป็นพื้นฐานของการรับสัมผัสของเรา
อาจดูเหมือนว่า
เซลล์ประสาทในจอประสาทตา ที่แปลงแสงให้เป็นสัญญาณประสาท
จะไม่ทำงานเมื่ออยู่ในที่มืด
แต่ในความเป็นจริงแล้ว
กลุ่มเซลล์ประสาทในจอประสาทตา ที่เชื่อมต่อกับสมอง
ทำงานอยู่ตลอดเวลา
และสัญญาณที่พวกมันส่งออกไป จะเพิ่มขึ้นหรือลดลงเป็นอัตราการทำงาน
แทนที่จะเป็นไปในรูปแบบการประทุเป็นครั้ง ๆ
ฉะนั้น ในทุกระดับ ระบบประสาทของเรา จะทำงานร่วมกันกับกิจกรรมอัตโนมัติ
ที่ช่วยมันแปลความหมายและตอบสนอง ต่อสัญญาณใด ๆ ที่มันอาจได้รับ
และการขับเคลื่อนอัตโนมัติของสมองนี้ ไม่จำกัดอยู่แค่หน้าที่พื้นฐานในทางชีวภาพเท่านั้น
ระหว่างที่คุณกำลังกลับบ้าน
คุณเคยคิดว่าเย็นนี้จะรับประทานอะไร
แล้วจากนั้นคุณก็ไม่ได้จำว่า คุณได้ใช้เวลาเดินมา 5 นาทีแล้ว
ในขณะที่พวกเราไม่เข้าใจรายละเอียดทั้งหมด
เรารู้ว่ากิจกรรมที่ดำเนินอยู่ ในหลาย ๆ ส่วนของสมองนั้น
สามารถทำงานร่วมกัน เพื่อจัดการงานที่ค่อนข้างซับซ้อน
ที่เกี่ยวข้องทั้งในด้านการคิด และการเคลื่อนไหว
ที่นำคุณไปยังทิศทางที่ถูกต้อง รวมถึงทำให้คุณขยับขา
ในขณะที่คุณกำลังคิดว่า เย็นนี้จะรับประทานอะไรดี
สิ่งที่น่าสนใจที่สุด เกี่ยวกับการทำงานแบบอัตโนมัติของสมอง
คือการที่มันเกี่ยวข้อง กับเรื่องที่น่าลึกลับที่สุด
และเป็นปรากฏการณ์ที่เป็นที่เข้าใจน้อยที่สุด เกี่ยวกับร่างกายของเรา นั่นก็คือ การนอนหลับ
คุณอาจจะพักผ่อนและ หยุดกิจกรรมต่าง ๆ ในตอนกลางคืน
แต่สมองของคุณกลับไม่เป็นเช่นนั้น
ในขณะที่คุณกำลังหลับ
กิจกรรมอัตโนมัติที่ยังทำงานอยู่ ค่อย ๆ ปรับเปลี่ยนทีละเล็กทีละน้อย
และท้ายที่สุดก็กลายเป็น คลื่นกระแสประสาทที่เป็นจังหวะขนาดใหญ่
ที่ครอบคลุมสมองของเรา
การแปลงมาเป็นจังหวะของการนอนหลับ ที่เป็นระเบียบมากกว่า
เริ่มจากกลุ่มเล็ก ๆ ของเซลล์ประสาท ที่รวมตัวอยู่ที่ไฮโปทาลามัส
แม้ว่าพวกมันจะมีจำนวนที่น้อย
แต่กลับส่งผลมาก
ต่อการปิดการทำงานบริเวณก้านสมอง ซึ่งโดยปกติเป็นส่วนที่ทำให้คุณตื่น
แล้วปล่อยให้บริเวณอื่นเช่น เปลือกสมองและไฮโปทาลามัส
ค่อยเคลื่อนเข้าสู่จังหวะที่มันเลือกเอง
ยิ่งเราหลับลึกมากเท่าไร
จังหวะก็ยิ่งช้าลง และมีความเชื่อมโยงกันมากขึ้น
โดยในช่วงที่หลับลึกที่สุดจะมีคลื่นเดลต้า ที่แอมพลิจูดสูง ความถี่ต่ำ
แต่ที่น่าประหลาดใจก็คือ ในช่วงกลาง ของคลื่นการนอนหลับที่มีจังหวะช้านี้
กิจกรรมอัตโนมัติที่ถูกเชื่อมโยงกันของสมอง
เปลี่ยนอย่างรวดเร็วไปเป็นการปะทุต่าง ๆ
ทีมักพบเห็นได้ในเวลาที่เราตื่น
นี่คือระยะนอนหลับที่เรารู้จักกันดีว่า REM sleep
ที่ลูกตาของเราจะเคลื่อนไหวไปมา อย่างรวดเร็วขณะที่เรากำลังฝัน
นักประสาทวิทยายังพยายามหาคำตอบ ต่อคำถามพื้นฐานอีกมากมาย
เช่น หน้าที่ของมัน ในการฟื้นฟูความสามารถในการจดจำ
การรักษาสมดุลของเซลล์
และการเพิ่มประสิทธิภาพของความจำ
และที่ท้าทายยิ่งกว่านั้น พวกเขายังกำลังสำรวจว่า
สมองสามารถทำงานที่มีความสำคัญ และซับซ้อนสำเร็จได้อย่างไร
เช่น ขับรถ หรือแม้แต่หายใจ โดยที่ไม่ต้องอาศัยสติสัมปชัญญะ
แต่ตอนนี้ จนกว่าเราจะเข้าใจ
ทำงานภายในของหน้าที่แบบอัตโนมัติ ของพวกมันมากขึ้น
เราต้องยกความดีความชอบให้กับสมอง ที่ฉลาดเฉลียว
มากเสียยิ่งกว่าตัวเราเอง