Μάικλ Μπράουνινγκ: Μηχανικός,
καινοτόμος --
εφευρέτης βασικά --
και πατέρας που εμπνέει.
Είχε πάθος για την πτήση, όπως μπορείτε να καταλάβετε
απ' αυτό το αμφιλεγόμενο, αποχαιρετιστήριο δώρο που έλαβε τη δεκαετία του 1970.
Κάπου 40 χρόνια μετά,
μαζευτήκαμε μια μικρή ομάδα
για να δοκιμαστούμε
στην πρόκληση αυτή της πτήσης που εμπνέει χρόνια τώρα την ανθρωπότητα,
κάνοντάς το όμως μ' έναν τρόπο λιγάκι διαφορετικό.
Κι αυτό το ταξίδι μου θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας σήμερα.
Η αρχική ερώτηση αφορούσε το ανθρώπινο πνεύμα και σώμα,
το οποίο, όπως θα έχετε ήδη διαπιστώσει τελευταία κι εδώ,
είναι μια καταπληκτική κατασκευή.
Αν μπορούσαμε να ενισχύσουμε αυτήν την υπέροχη μηχανή
χρησιμοποιώντας κατάλληλη τεχνολογία;
Εάν προσεγγίσουμε την πτήση από αυτήν τη σκοπιά,
πού μπορούμε να φτάσουμε;
Αυτός είναι ο παρτενέρ μου στην προπόνηση πίσω στο Λονδίνο, ο Ντέντον,
και είναι καλύτερος σε αυτά τα πράγματα από εμένα.
Μαντέψτε. Είναι το Λονδίνο!
Θέλαμε να ενισχύσουμε τη συνεργασία ανθρώπου και τεχνολογίας.
Πώς μπορούμε να καταφέρουμε αυτό;
Αγοράζοντας αυτά εδώ.
Αυτή είναι μια μικροστροβιλομηχανή.
Από εδώ ξεκινήσαμε.
Αυτό λοιπόν το μηχανάκι αποδείχθηκε πραγματικά εντυπωσιακό.
Πήραμε λοιπόν δύο από αυτά σ' ένα λιβάδι.
Ο αληθινός ήρωας παρεμπιπτόντως φαίνεται εδώ στο βάθος.
Η κυρία εδώ ασχολείται με τα λαχανικά της
και κάνει καταπληκτική δουλειά στην προσπάθειά της να μας αγνοήσει --
(Γέλια)
Νομίζω το λιγότερο χαρούμενο στοιχείο εδώ είναι το γρασίδι,
το οποίο πιθανότατα καταστρέψαμε
Εδώ καταλαβαίνουμε το μέγεθος της ώσης,
καθώς προσπαθώ να κρατήσω τα χέρια μου οριζόντια και αποτυγχάνω.
Δίνουν περίπου 50 κιλά ώσης.
Πράγμα που μας εντυπωσίασε αρκετά.
Νομίσαμε ότι κάναμε κάτι.
Έτσι υπήρχε μόνο μια λογική συνέχεια.
Αγοράσαμε τέσσερις μηχανές.
(Γέλια)
Οφείλω να πω, ότι μου αρέσει να βλέπω αυτά τα βίντεο.
Ύστερα σκεφθήκαμε: «Ωραία ας μοιράσουμε λιγάκι αυτό το φορτίο.
Τα πόδια είναι σχεδιασμένα να λαμβάνουν το φορτίο,
ας το απλώσουμε λιγάκι λοιπόν».
Και ήταν καλό αυτό το λιγάκι.
Η ζώνη --
αν και καλή ιδέα δεν δούλεψε,
όπως μπορείτε να δείτε
Αυτό το ταξίδι ήταν όλο δοκιμές και αποτυχίες --
(Γέλια)
Ναι, δεν δούλεψε και τόσο, σωστά;
Δοκιμάζοντας νέα πράγματα και μαθαίνοντας συνέχεια από τις αποτυχίες.
Κι αυτό σημαίνει πτώσεις ξανά και ξανά.
Εάν παρατηρήσατε είχαμε πέντε μικροτουρμπίνες εδώ --
για να μην καθυστερήσουμε, όσο η έκτη επισκευαζόταν,
συνεχίσαμε τις δοκιμές.
(Γέλια)
Εδώ χάλασα έναν σωλήνα καυσίμου.
Ήταν ένα καλό μάθημα. Μάθαμε να μην το ξανακάνουμε.
Εδώ βρεθήκαμε σε αδιέξοδο.
(Γέλια)
Εδώ είχαμε τρεις σε κάθε χέρι --
ήταν πραγματικά γελοίο.
Έδιναν 70 κιλά ώσης σε κάθε χέρι.
Το αποκλείσαμε κι αυτό λοιπόν.
(Γέλια)
Αρχίσαμε όμως να κάνουμε και κάποια ενθαρρυντικά βήματα προόδου.
Αρκετά για να μας κάνουν να πιστέψουμε
ότι ίσως μπορέσουμε να τα καταφέρουμε.
Κοιτάξτε! Δελεαστικό έτσι;
Το σύστημα μίας τουρμπίνα σε κάθε πόδι και δύο σε κάθε χέρι,
στη θεωρία τουλάχιστον, έδινε αρκετή ώση.
Και ύστερα κάναμε αυτό που θα σας δείξω αμέσως.
Μου αρέσει πολύ να το βλέπω αυτό.
Αυτή ήταν η πρώτη μας συνεχής πτήση διάρκειας έξι δευτερολέπτων.
(Χειροκρότημα)
Σε αυτό το σημείο πήγαμε από το
«Δεν είμαι σίγουρος άμα θα δουλέψει αυτό»
στο «Θεέ μου! Δουλεύει!»
Και το βελτιώσαμε.
Συνεχίσαμε βέβαια να πέφτουμε αρκετά.
Το να πέφτεις θα έλεγα είναι ο καλύτερος τρόπος για να μάθεις,
Σύντομα αρχίσαμε να καταλαβαίνουμε πώς λειτουργεί όλο αυτό.
Όπως θα δείτε, υπάρχει σταθερότητα κι έλεγχος --
δεν υπάρχουν καλώδια κτλ.
μονάχα εμείς να βελτιώνουμε την τεχνολογία,
χρησιμοποιώντας ένα ταπεράκι στην πλάτη για τα ηλεκτρονικά μέρη
και μαθαίνοντας στην πορεία ισορροπία κι έλεγχο.
Θα γλιτώσω τα αυτιά σας και θα μιλάω στο επόμενο βιντεάκι.
Ύστερα από λίγο ο ήχος των στροβιλομηχανών γίνεται ενοχλητικός.
Αυτό έγινε μόλις πριν μερικές εβδομάδες.
Βλέπετε η σταθερότητα και ο έλεγχος έχουν καλυτερεύσει αισθητά
και θα ήθελα να πιστέψω πως απαντά στην αρχική μας ερώτηση.
Μπορούμε να ενισχύσουμε το ανθρώπινο μυαλό και σώμα με την κατάλληλη τεχνολογία
και να πετύχουμε εντυπωσιακά αποτελέσματα.
Θέλω να πω:
Δεν σκέφτομαι πια πού να βάλω τα χέρια μου σ' αυτό το στάδιο.
Κοιτάω τον στόχο μου, πού θέλω να πάω,
και είναι σαν να οδηγώ ποδήλατο,
τα χέρια μου απλώς κάνουν τη δουλειά τους.
Είναι περίεργη εμπειρία.
Πού οδηγεί λοιπόν όλο αυτό;
Θα σας πω καθώς βλέπετε αυτήν την προσγείωση --
νομίζω πως τα κατάφερα σε αυτό το βίντεο.
Δεν πιστεύω ότι θα πηγαίνει κάποιος στο Walmart,
ή τα παιδιά του σχολείο με αυτόν τον τρόπο στο εγγύς μέλλον.
Η ομάδα της Gravity δημιουργεί εντυπωσιακή τεχνολογία
που θα κάνει όλα αυτά να φαίνεται παιχνιδάκι.
Δουλεύουμε πάνω σε κάποια πράγματα
που σκοπεύουν να φέρουν την ιδιαίτερη εμπειρία της πτήσης
σε ένα ευρύτερο κοινό, πέρα από τις επιδείξεις που κάνουμε.
Αρχίσαμε να ψάχνουμε για πιλότο δύο και τρία,
εάν ενδιαφέρεται κανείς.
Έχω λοιπόν αυτό το όραμα.
Ακούγεται παράτολμο αλλά θα το πω.
Βλέπω ότι θα μπορούμε να πετάξουμε πάνω από μια παραλία σαν αυτή,
κατά μήκος της ακτογραμμής της, και λίγο ψηλότερα
λαμβάνοντας τα απαραίτητα μέτρα προστασίας.
Στον ορίζοντα βλέπω αυτό το C-130 με ανοιχτές τις πόρτες του
και καθώς πλησιάζει να επιταγχύνουμε,
ώστε να μπορέσουμε να εισέλθουμε
από πίσω, όχι από μπροστά, αυτό θα ήταν λάθος --
και να προσπαθήσουμε να προσγειωθούμε εκεί.
Απέχουμε λιγάκι ακόμα από αυτήν τη στιγμή.
Μα κι αυτό που καταφέραμε απείχε εάν κοιτάξουμε πίσω.
Αυτό ήταν για μένα ένα πολύ προσωπικό ταξίδι.
Γυρίζοντας πίσω σε αυτήν τη γλυκιά φωτογραφία,
σε αυτήν την εικόνα.
Δυστυχώς ο πατέρας μου αυτοκτόνησε όταν ήμουν 15,
και άφησε πίσω του έναν σωρό απραγματοποίητης φιλοδοξίας.
Ήταν υπέροχος εφευρέτης,
και ικανότατος κατασκευαστής.
Και θέλω να πιστεύω πως, εάν είναι δυνατό αυτό,
αν με κοιτούσε από εκεί που βρίσκεται,
σίγουρα θα χαμογελούσε με κάποια από αυτά που κάναμε εδώ, νομίζω.
Είναι λοιπόν φόρος τιμής σ' αυτόν.
Σας ευχαριστώ πολύ.
(Χειροκρότημα)
(Φωνή) Ρίτσαρντ Μπράουνινγκ: Είμαι αγχωμένος,
που κάνω την επίδειξη ύστερα από αυτό.
Έχω να κάνω πολλά πράγματα σήμερα.
Χειρότερο σενάριο, να μην κάνουμε καλή αρχή.
Ή να έχουμε κάποια απρόοπτη αποτυχία καθώς πετάω τριγύρω.
Γι' αυτό θα κρατηθούμε χαμηλά.
Το χειρότερο λοιπόν είναι να φανώ ηλίθιος και να πέσω στα πισινά μου όπως είπα.
Έτσι ώστε να το ευχαριστηθείτε άμα συμβεί.
(Μουσική)
(Η τουρμπίνα παίρνει μπρος)
(Επιφωνήματα)