هممم، این چیزی نیست که ما میخواهیم، درسته؟
دوربینهای دیجیتال امروزی کارهای زیادی برای ما میکنند،
اما جایگزینی برای چشم بشر وجود ندارد.
مهم است بیاموزیم چطور
دوربینها برای خلق یک تصویر با نور کار میکنند؟
به این ترتیب زمان ثبت لحظه که برسد
خواهیم دانست که چه اتفاقی میافتد.
سه متغیر وجود دارد
که تعیین میکند آیا میزان مناسبی از نور را جهت
نوردهی درست دریافت میکنید یا نه.
با یک دوربین دستی،
میتوانیم هر یک از این متغیرها را تغییر دهیم.
تنظیمات متفاوت میتوانند منجر به عکسهایی کاملا متفاوت شوند.
بیایید با هم به این فرآیند نگاه کنیم.
اول اینکه ، اینجا را میبینید؟
این دیافراگم است.
حفرهای که نور از آن عبور میکند.
اگر دیافراگم را بزرگتر کنیم،
نور بیشتری داریم، درست است،
اما وضوح عکس شما خیلی سریع
از نقطه کانونی شما کاهش پیدا میکند،
عقب و جلو.
این چیزی است که ما عمق صحنه عدسی مینامیم.
اگردیافراگم خیلی کوچکی داشته باشیم
نور کمتر اما عمق میدان بیشتری داریم.
برای پرتره، خوب است که تصویر شفاف باشد
و جدا از یک پسزمینه کمی تار.
پس دیافراگم بزرگ را پیشنهاد میکنم.
دیافراگم روی f-stops سنجیده و میزان میشود.
ممکن است کمی گیجکننده باشد
چون هرچه عدد کمتر یعنی دیافراگم بزرگتر.
و اعداد خیلی بالا یعنی دیافراگم کوچکتر.
بعد اینکه، سرعت شاتر هم هست که باید به آن فکر شود.
شاتر مثل پردهای عمل میکند
که مقابل حسگر را میپوشاند،
و فقط وقتی دکمه شاتر را فشار میدهید باز میشود.
اگر نور کمتری بخواهیم،
شاتر را برای زمان کمتری باز میکنیم.
اگر نور بیشتری بخواهیم،
برای مدت بیشتری بازش میکنیم،
اما با خطرگرفتن یک
عکس تار درگیر میشویم.
سرعت در عرض چند ثانیه
و کسری از ثانیه اندازهگیری میشود.
برای عکاسی از ورزش و یا هر چیزی با حرکات زیاد،
به سرعت بیشتری نیاز داریم.
برای گرفتن مناظر عالی شب،
نوردهی بیشتر بهتراست،
اما به سهپایه برای ثابت ماندن منظره
و جلوگیری از تار شدن عکس نیاز داریم.
چیز جالب دیگری که با نوردهی میتوانیم انجام دهیم
تکنیک نقاشی با نور است.
نقاشی در تاریکی با مشعل
یا نور یک موبایل در تاریکی است.
در آخر هم حساسیت ایزو
اینکه تا چه حد حسگر به نور حساس است را کنترل میکند.
اگر حساسیت پایین را بهکار بریم،
به نور بیشتری برای ثبت یک عکس نیاز داریم.
با حساسیت بالاتر،
قادر خواهیم بود
با نور کمِ موجود هم عکس بگیریم.
ایزو ۱۰۰، برابر با حساسیت پایین است،
در حالی که ایزو ۶۴۰۰ بسیار بالا است.
اگر حساسیت را زیاد کنیم، میتوانیم
از سرعت بالاتری استفاده کنیم
و دیافراگم کوچکتر،
اما تصاویر نویزدارتری داریم. (عکسهای قدیمی)
خوب است که چیزی داشته باشیم
که اگر میزان درست نور را به دست آوردیم
برای داشتن نوردهی خوب،
نورسنج.
به نظرتان خوب است؟
حالا وقتش است که به بیرون برویم
و عکس گرفتن
در شرایط مختلف را تمرین کنیم،
خب هروقت که
بخواهید بهترین عکسها را بگیرید میدانید چه کنید.