Χμμμ, δεν είναι αυτό που θέλουμε, έτσι δεν είναι;
Οι σημερινές ψηφιακές φωτογραφικές κάνουν πολλά για μας,
αλλά τίποτα δεν αντικαθιστά το ανθρώπινο μάτι.
Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε
πώς λειτουργούν οι φωτογραφικές με το φως για να απεικονίσουν μια εικόνα,
έτσι ώστε να ξέρουμε τι γίνεται
όταν έρθει η ώρα να συλλάβουμε τη στιγμή.
Υπάρχουν τρεις μεταβλητές
που προσδιορίζουν αν λαμβάνετε τη σωστή ποσότητα φωτός
για τη σωστή έκθεση.
Με μια χειροκίνητη μηχανή,
μπορούμε να αλλάξουμε οποιαδήποτε μεταβλητή μόνοι μας.
Διαφορετικές ρυθμίσεις έχουν ως αποτέλεσμα διαφορετικές εικόνες.
Ας κοιτάξουμε ολόκληρη τη διαδικασία.
Πρώτα, το βλέπετε αυτό;
Αυτό είναι το διάφραγμα.
Είναι η τρύπα που περνά το φως.
Αν μεγαλώσουμε το διάφραγμα,
όντως θα έχουμε περισσότερο φως,
αλλά θα μειωθεί η ευκρίνεια της φωτογραφίας σας
πολύ γρήγορα από το σημείο εστίασής σας, μπροστά και πίσω.
Αυτό το ονομάζουμε μικρό βάθος πεδίου.
Αν έχουμε πολύ μικρό άνοιγμα,
θα έχουμε λιγότερο φως αλλά μεγαλύτερο βάθος πεδίου.
Για τα πορτραίτα, ίσως να είναι ωραία μια ευκρινής φιγούρα
ξεχωριστά από ένα κάπως θολό φόντο
οπότε θα πρότεινα ένα μεγαλύτερο διάφραγμα.
Η μέτρηση του διαφράγματος γίνεται σε βήματα του f.
Μπορεί να σας μπερδέψει λίγο
επειδή τα μικρότερα νούμερα σημαίνουν μεγαλύτερο διάφραγμα
και τα μεγαλύτερα νούμερα σημαίνουν μικρότερο διάφραγμα.
Μετά, πρέπει να σκεφτούμε την ταχύτητα του κλείστρου.
Το κλείστρο λειτουργεί σαν μια κουρτίνα που καλύπτει τον αισθητήρα,
και ανοίγει μόνο όταν αφήνετε το πλήκτρο του κλείστρου.
Αν θέλουμε λιγότερο φως,
ανοίγουμε το κλείστρο για λιγότερο χρόνο.
Αν θέλουμε περισσότερο φως,
το ανοίγουμε για περισσότερο χρόνο,
αλλά υπάρχει ο κίνδυνος
να έχετε θόλωμα κίνησης στη φωτογραφία.
Η ταχύτητα μετράται σε δευτερόλεπτα
και κλάσματα του δευτερολέπτου.
Για τη φωτογράφιση αθλημάτων ή οτιδήποτε με πολύ κίνηση,
χρειαζόμαστε γρηγορότερες ταχύτητες.
Για να τραβήξετε υπέροχα τοπία,
οι μεγαλύτερες εκθέσεις είναι καλύτερες,
αλλά θα χρειαστούμε ένα τρίποδο για σταθεροποίηση
και να αποφύγουμε το θόλωμα κίνησης.
Ένα άλλο ωραίο πράγμα που μπορούμε να κάνουμε με την έκθεση στο φως
είναι ζωγραφική με φως,
ζωγραφική στο σκοτάδι με έναν φακό ή το φως από ένα κινητό τηλέφωνο.
Και στο τέλος, η ευαισθησία ISO,
ελέγχει πόσο ευαίσθητος είναι ο αισθητήρας στο φως.
Αν χρησιμοποιήσουμε χαμηλή ευαισθησία,
θα χρειαστούμε περισσότερο φως για να αποτυπώσουμε μια φωτογραφία.
Με υψηλότερη ευαισθησία,
θα μπορέσουμε να έχουμε μια εικόνα με λιγότερο διαθέσιμο φως.
100 ISO είναι χαμηλή ευαισθησία,
ενώ 6400 ISO είναι υψηλή.
Αν αυξήσουμε την ευαισθησία,
θα μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε μεγαλύτερες ταχύτητες
και μικρότερα διαφράγματα,
αλλά θα έχουμε εικόνες με θόρυβο.
Ευτυχώς που έχουμε κάτι που μας λέει
αν λαμβάνουμε τη σωστή ποσότητα φωτός
για να έχουμε μια καλή έκθεση, το φωτόμετρο.
Σας ακούγεται καλό;
Τώρα είναι ώρα να βγούμε έξω
και να εξασκηθούμε στη φωτογράφιση κάτω από διαφορετικές συνθήκες,
έτσι ξέρετε τι να κάνετε όποτε θέλετε να βγάλετε την καλύτερη φωτογραφία.