İnsan sesi:
Hepimizin çaldığı bir enstrüman.
Muhtemelen dünyadaki en kuvvetli ses.
Aynı zamanda savaş başlatabilen
veya "Seni seviyorum" diyebilen tek ses.
Ama bir çok insan konuştukları zaman insanların
onları dinlemediğini tecrube etmiştir.
Peki bu neden?
Nasıl dünyayı değiştirecek
güçte konuşabiliriz?
Size önereceğim şey, değiştirmemiz gereken
birkaç alışkanlığın olduğu.
Sizin için, konuşmanın
yedi ölümcül günahını getirdim.
Ayrıntılı bir listeymiş gibi davranmayacağım
ama bu yedisi, bence hepimizin
içine düşebileceği alışkanlıklar.
İlk olarak, dedikodu,
orada olmayan biri hakkında kötü konuşmak.
İyi bir alışkanlık değil ve gayet iyi biliyoruz ki...
bizle dedikodu yapan kişi beş dakika sonra
bizim hakkımızda dedikodu yapacak.
İkincisi yargılamak.
Bu konuşmadaki gibi insanlar biliyoruz
ve eğer yargılandığınızı düşünüyorsanız
ve aynı anda suçlu bulunuyorsanız
birini dinlemek çok zordur.
Üçüncüsü, olumsuzluk.
Buna düşebilirsiniz.
Annem hayatının son 3 senesinde
çok ama çok olumsuz olmuştu ve dinlemesi çok zordu.
Bir gün ona şöyle dediğimi hatırlıyorum,
"Bugün 1 Kasım."
ve o da dedi ki, "Evet biliyorum, çok korkunç değil mi?"
(Gülüşmeler)
Birisi böylesine olumsuzsa onu dinlemek zordur.
Ve olumsuzluğun bir başka türü, şikayet etmek.
Pekala, bu Birleşik Krallığın ulusal sanatı.
Bizim ulusal sporumuz. Hava hakkında şikayet ederiz,
spor hakkında şikayet ederiz, politika hakkında, her şey hakkında.
aslında şikayet etmek bulaşıcı bir ızdırap.
Işık saçan bir güneş değil ve dünyaya hafiflik vermiyor.
Mazeretler. Hepimiz bu arkadaşla tanışmışızdır.
Belki hepimiz bu adam olduk.
Bazı insanların alev saçan kuleleri var.
Onlar bunu diğer herkese paslarlar
ve hareketleri için sorumluluk almazlar
ve yine böyle insanları dinlemek zordur.
Sondan bir önceki, yedinin altıncısı,
uydurmak, abartma.
Aslında bunlar bazen dilimizin şeytanlarıdır.
Örneğin, eğer gerçekten
harika bir şey görürsem,
onu nasıl anlatırım?
(Gülüşmeler)
Sonra tabii ki de abartma yalana dönüşüyor
ve bize yalan söylediğini bildiğimiz
birini dinlemek istemeyiz.
Ve son olarak dogmalar,
fikirlerin gerçekler ile karıştırılması.
Bu iki taraf birleştiği zaman,
rüzgarın sesini dinliyorsunuz demektir.
Bilirsiniz biri sizi fikirleri ile bombalıyor, sanki onlar doğruymuş gibi.
Bunu dinlemek zordur.
İşte buradalar, konuşmanın yedi ölümcül günahı.
Bunlar sanırım uzak durmamız gereken şeyler.
Ama bunun hakkında olumlu düşünmenin bir yolu var mı?
Evet. var.
Size şu çok güçlü 4 köşe taşını,
temeli önermek istiyorum ki
eğer dünyayı değişterecek güçte bir
konuşma yapabilmek istiyorsak bunların üzerinde durabiliiz.
Şansa bakın ki, bunlar şu kelime ile telafuz ediliyor.
Kelime "selam"(hail) ve tam olarak doğru tanımlama.
Gökten düşüp kafanıza çarpan şeylerden
bahsetmiyorum. (hail dolu anlamına da gelir)
Ben sıcak coşkulu heyecanlı
bir selamlamadan bahsediyorum ki
eğer bu dört temel üzerinde durursanız
söylediğimiz sözcükler anlaşılacaktır.
Pekala neye dayanıyorlar?
Tahmin edip edemeyeceğinizi görelim.
H, Honesty - dürüstlük, tabi ki,
dediklerinizin doğru, açık ve net olması.
A, Authenticity - özgünlük, sadece kendiniz olmak.
Bir arkadaşım bunu kendi doğrularına
dayanmak olarak tarif ediyor,
ki bence oldukça hoş bir tanım.
I, Integrity - doğruluk, sözünün eri olmak,
dediğini yapmak,
ve insanların güvenebileceği bir insan olmak.
Ve L, Love - sevgi.
romantik sevgiyi, aşkı kast etmiyorum
insanların iyi olmalarını temenni eden sevgiden bahsediyorum. İki sebeple...
İlk olarak, sanırım dürüstlük
tam olarak istediğimiz şey olmayabilir.
Demek istediğim, Tanrım, bu sabah çok çirkin güzüküyorsun.
Belki bu gerekli değildir.
Sevgi ile karışan dürüstlük tabi ki harika bir şey.
Ama tabi ki, birinin gerçekten iyi olmasını istiyorsanız,
onu yargılamak da o kadar zorlaşır.
Bu ikisini aynı anda yapabileceğinizden
emin değilim.
Öyleyse, selam (hail).
Şimdi söyledğiniz şey de bu,
ve eski bir şarkı gibi, bu hem söylediğiniz şey,
aynı zamanda söyleme şekliniz.
Harika bir alet çantanız var.
Bu enstrüman inanılmaz
ama alet çantasını şimdiye kadar çok az insan açtı.
Burada sizinle beraber ufak bir araştırma
yapmak istiyorum, bir kaç aleti çantadan çıkarırsak
belki onlarla oynayarak
konuşmanızın gücünü artırabilirsiniz.
Ses perdesi, örneğin.
Şimdi falseto (tiz erkek sesi) çoğu zaman pek kullanışlı olmayabilir,
ama aralarında bir ses perdesi var.
Sizin gibi ses koçlarına işin
bu kadar tekniğine girmeyeceğim.
Ancak sesinizi yönetebilirsiniz.
Eğer buradan burnumdan konuşursam farkı duyabilirsiniz.
gırtlağıma doğru inersem,
ki çoğu zaman çoğumuz böyle konuşuruz.
Ama eğer ağırlık istiyorsanız,
Aşağı göğsünüze inmeniz gerek.
Farkı duydunuz mu?
Biz düşük sesli politikacılara oy atarız, bu doğru,
çünkü derinliği güç ve otorite
ile bağdaştırırız.
Ses perdesi bu.
Sonra tını var.
Bu, sesinizin nasıl hissetiği demek.
Tekrardan araştırmalar gösteriyor ki
bizler zengin, yumuşak, sıcak çikolata gibi olan sesleri tercih ederiz.
Eğer bu sizde yoksa, dünyanın sonu değil,
çünkü kendinizi eğitebilirsiniz.
Gidin ve bir ses koçu edinin.
Ve sesinizle tavırlarınızla ve egzersizlerle
ses tınınızı geliştirmek için inanılmaz
sesler yapabilirsiniz.
Sonra ölçü. Ölçüyü severim.
Bu sefer ki şarkı söylemek,
anlam vermek amacıyla kullandığımız meta-dil.
Konuşmalarda anlamanın köküdür.
Hep tek notada konuşan insanları
dinlemek gerçekten oldukça zordur
hele bir de ölçüler-vezinleri yoksa.
Bu dünyanın monotonluğuna sebebiyet veren şey,
veya sıradanlık, tekdüzelik.
Aynı zamanda sonunda soru varmış gibi biten
fakat soru olmayan cümleler
tekrarlayan ölçünün geldiği yerler.
(Gülüşmeler)
Eğer aynı şeyi tekrar ve tekrar söylüyorsanız
aslında iletişim kurma yeteneğinizi
ölçü kaybı sebebiyle sınırlıyorsunuz
ki bence bu utanç verici,
öyle ise hadi bu alışkanlığı kıralım.
Hız. Böyle gerçekten gerçekten hızlı bir şey söyleyerek
çok çok heyecanlanıyorum.
veya yavaş yavaş altlarını çizip vurgulayıp
ve sonunda bu eski dostumuzla da sonlandırabilirim
sessizlik.
Konuşmada bir parça sesliğin olmasında bir
sıkıntı yok, değil mi?
Hımm ve ummlarla bu boşlukları doldurmak zorunda değiliz.
Gerçekten güçlü olabilir.
Tabi ki, derecelendirme çoğunlukla uyarılmayı belirtmek için
hızla birlikte gider ama bunu sadece derecelendirme ile yapabilirsiniz.
Anahtarlarımı nereye bıraktın?
Bu iki söyleyiş
birbirinden biraz farklı algılanır.
Ve son olarak, ses.
Sesin şiddetiyle gerçekten heyecanlanabilirim.
Eğer şaşırttıysam affedersiniz.
Veya, sessizleşerek
gerçekten dikkatinizi çekebilirim.
Bazı insanlar her zaman bangır bangır.
Bunu yapmamaya çalışsın.
Buna hoparlörden yayın deniyor,
sesinizi düşüncesizce ve dikkatsizce çevredeki
insanlara empoze etmek. Hoş değil.
Tabi ki, çoğunlukla bunları uygulamaya koyacağımız zamanlar
gerçekten önemli bir şeyler olduğu zamanlardır.
Belki bunun gibi sahneye çıkmak
ve insanlara konuşma yapmak olabilir.
Belki evlilik teklifi,
zam istemek, düğün konuşması.
Her ne olursa olsun, eğer gerçekten önemli ise
sahip olduğunuz bu alet çantasına bakmalısınız
ve üzerinde çalışacağı motora,
ancak hiç bir motor ısınmadan verimli bir şekilde çalışamaz.
Sesinizi ısıtın.
Aslına bakarsanız, hadi size bunun nasıl olduğunu göstereyim.
Bir dakika için ayağa kalkar mısınız?
Size her konuşmamadan önce yaptığım
altı ses egzersizi göstereceğim.
Ne zaman önemli biriyle konuşacak olursanız bunları yapın.
Önce, kollar yukarı, derin nefes alın
ve dışarı bırakın, ahhhh, işte böyle.
Bir kez daha.
Ahhhh, çok güzel.
Şimdi dudaklarımızı ısındıracağız
ve ba, ba, ba, ba, ba diyeceğiz,
ba, ba, ba, ba. Çok güzel.
Ve şimdi, brrrrrrrr,
aynı çocukken yaptığınız gibi.
Brrr. Şimdi dudaklarımız canlanıyor olmalı.
Sırada dilimizi abartılı bir şekilde
la, la, la, la, la, la, la, la, la.
Güzel. Bunda gerçekten iyi gidiyorsunuz.
Ve sonra, yuvarlayarak R. Rrrrr.
Bu diliniz için bir şampanya gibi.
Son olarak eğer bir tane yapabilirsem,
profesyoneller buna siren diyor.
Oldukça yararlıdır. "Vi" sesiyle başlıyor ve "av" ile devam ediyor.
Yükselirken "vi" ve inişte "av".
Öyle ise yapıyoruz, viiiiiiaavvvvv, viiiiiiaavvv.
Harika. Kendinize bir alkış yapın.
Teşekkür ederim, oturun. (Alkışlar)
Bir dahaki sefere konuşacağınız zaman, önce bunları yapın.
Şimdi bu konuda biraz daha derinleşmeme izin verin.
Burası ciddi bir nokta.
Şu an geldiğimiz nokta bu değil mi?
Kötü akustiğe sahip ve gürültülü yerlerde
bizi özünde dinlemeyen insanlarla
iyi konuşamayız.
Bunun hakkında bu sahnede değişik dönemlerde
konuştum.
Amacına gerçekten uygun ortamlarda,
bizi bilinçli bir şekilde dinleyen insanlara
etkin bir biçimde konuşuyor olsaydık
dünya nasıl bir yer olurdu?
Veya bunu biraz daha büyütelim,
Eğer sesi bilinçli bir şekilde yaratıyor
ve yine sesi bilinçli bir şekilde tüketiyor olsaydık
ve çevreyi tümüyle ses için
bilinçli bir şekilde tasarlasaydık dünya
nasıl bir yer olurdu?
Bu, kulağa hoş gelen ve
anlayışın bir ilke olduğu
bir dünya olurdu.
ve işte bu yaymaya değer bir fikir.
Teşekkürler.
Teşekkürler. (Alkışlar)