In de zes minuten die jullie zo meteen naar mij luisteren,
heeft de wereld drie moeders verloren
terwijl ze bevielen van hun babies:
één door een ernstige complicatie;
de tweede omdat ze een tiener is
en haar lichaam niet voorbereid is op bevallen;
maar de derde alleen omdat er een gebrek is aan schone instrumenten
op het moment van bevalling.
Zij zal niet de enige zijn.
Meer dan een miljoen moeders en babies overlijden elk jaar in ontwikkelingslanden
alleen omdat de basishygiëne ontbreekt
op het moment dat ze bevallen van hun babies.
Mijn reis begon op een warme zomermiddag
in India in 2008,
toen ik na een dag van vrouwen ontmoeten en luisteren naar wat ze nodig hadden,
in een rieten hut terechtkwam samen met een vroedvrouw.
Als moeder was ik erg nieuwsgierig naar hoe zij thuis baby's ter wereld bracht.
Na een diepgaand en geanimeerd gesprek met haar
over hoe zij hetgeen zij deed als een diepgaande roeping beschouwde,
stelde ik haar een laatste vraag:
"Heb jij de instrumenten die nodig zijn om baby's ter wereld te brengen?"
Ik kreeg haar instrument te zien.
"Dit gebruik ik om de moeder en de baby van elkaar te scheiden", zei ze.
Ik wist niet hoe ik moest reageren,
dus hield ik dit landbouwgereedschap gechoqueerd in mijn hand.
Ik nam er een foto van, omhelsde haar en liep weg.
Mijn hoofd liep vol met gedachten aan de infectie
waar ik zelf tot een jaar na mijn bevalling mee heb geworsteld,
ondanks het feit dat ik toegang had tot de beste medische hulp,
en herinneringen aan het gesprek met mijn vader
die zijn moeder verloor tijdens de bevalling,
over hoe anders zijn leven had kunnen zijn
als zij aan zijn zijde had gestaan toen hij opgroeide.
Als productontwikkelaar begon ik mijn onderzoeksproces.
Ik was erg enthousiast toen ik een product vond
dat ze het Schonegeboortepakket noemden.
Maar ik kon het maandenlang niet kopen.
Ze werden alleen samengesteld als er fondsen beschikbaar waren.
Toen ik er eindelijk een te pakken had, was ik weer in shock.
Ik zou deze instrumenten nooit gebruiken bij de bevalling van mijn baby.
Om mijn instinct te bevestigen ging ik terug naar de vrouwen
waarvan een aantal ervaring had met het gebruik van dit product.
En ziedaar! Zij hadden dezelfde reactie en meer.
De vrouwen zeiden liever op de grond te bevallen
dan op een plastic vel dat vol bloed zit.
Ze hadden absoluut gelijk -- het zou meer infecties veroorzaken.
Het geleverde draad was een snelweg naar bacteriële infectie
door de navelstreng van de baby
en het mesje was het soort dat mannen gebruiken om te scheren
en dat wilden ze niet in hun nabijheid hebben.
Er was geen stimulus om dit product te herontwerpen,
omdat het liefdadigheid was.
De vrouwen waren nooit geraadpleegd in dit proces.
En tot mijn verbazing waren ze niet alleen thuis nodig,
maar ook in institutionele omgevingen met veel geboortes.
De situaties in afgelegen gebieden waren nog ontmoedigender.
Dit moest veranderen.
Ik maakte dit mijn focus.
Ik begon het ontwerpproces met het verzamelen van feedback,
ontwikkelen van prototypes
en in gesprek gaan met andere belanghebbenden
om globale protocollen te onderzoeken.
Met elk prototype gingen we terug naar de vrouwen
om zeker te zijn dat we een product voor hen hadden.
Wat ik door dit proces leerde, was dat deze vrouwen,
ondanks hun extreme armoede,
veel waarde hechtten aan hun gezondheid en welzijn.
Ze waren absoluut niet arm in gedachten.
Net als wij allemaal
zouden zij een goed ontworpen product waarderen, ontwikkeld voor hun behoeften.
Na veel versies, werken met experts,
medische professionals
en de vrouwen zelf,
moet ik zeggen dat het helemaal niet zo'n simpel proces was,
maar we hadden een simpel en prachtig ontwerp.
Voor een dollar meer dan waar het huidige product voor werd aangeboden,
voor drie dollar konden wij 'janma' leveren,
een schonegeboortepakket in een tasje.
'Janma', geboorte,
bevat een bloed-absorberend laken waar de vrouw op kan bevallen,
een chirurgische scalpel, een tang, een stuk zeep, een paar handschoenen
en de eerste doek om de baby schoon te maken.
Dit alles werd verpakt in een mooi tasje
dat als cadeau aan de moeder werd gegeven voor al haar harde werk,
dat ze trots mee naar huis nam als symbool van welvaart.
Een vrouw reageerde op dit cadeau.
Ze zei: "Is dit echt van mij? Kan ik het houden?"
Een ander zei: "Geven jullie me een andere kleur
bij mijn volgende kind?"
(Gelach)
Nog beter, een vrouw liet weten dat dit de eerste tas was die ze ooit had gehad.
Het pakket, naast het symbolisme en de eenvoud,
is ontwikkeld om wereldwijd aangeraden medische protocollen te volgen
en doet dienst als gedragsveranderend instrument door het volgen van stappen.
Het kan thuis gebruikt worden, maar ook in institutionele omgevingen.
Tot vandaag heeft ons pakket impact gehad op meer dan 600.000 moeders en baby's
over de hele wereld.
Het is overweldigend om de cijfers te zien groeien
en ik kijk reikhalzend uit naar de honderd miljoenste.
Maar de gezondheidsproblemen van vrouwen eindigen daar niet.
Er zijn duizenden simpele problemen die goedkope interventies nodig hebben.
Feiten bewijzen dat als we investeren in vrouwen en meisjes
en hen een betere gezondheid bieden,
zij zorgen voor gezondere en rijkere en meer welvarende gemeenschappen.
We moeten beginnen met het simpeler en waardiger maken van gezondheidsissues,
van terugdringen van moedersterfte
tot taboes doorbreken om vrouwen sterker te maken
zodat ze hun eigen leven in handen kunnen nemen.
Dit is mijn droom.
Maar het is niet mogelijk deze waar te maken
zonder mannen en vrouwen er wereldwijd bij te betrekken --
ja, jullie allemaal.
Ik hoorde onlangs deze tekst van Leonard Cohen:
"Luidt de klokken die nog steeds kunnen slaan.
Vergeet je perfecte offer.
Er zit overal een barst in.
Zo kan het licht naar binnen."
Dit is mijn beetje licht.
Maar we hebben meer licht nodig.
We hebben zelfs hele grote spotlights nodig voor vrouwengezondheid,
als we willen dat het morgen beter wordt.
We moeten nooit vergeten dat vrouwen centraal staan in een duurzame wereld,
en we bestaan niet zonder hen.
Dank je wel.
(Applaus)