Στα επόμενα έξι λεπτά που θα με ακούτε,
τρεις μητέρες κάπου στον κόσμο θα χάσουν τη ζωή τους
κατά τη διάρκεια της γέννας:
πρώτον, λόγω σοβαρών επιπλοκών,
δεύτερον, επειδή θα είναι έφηβη
και το σώμα της δε θα είναι έτοιμο για γέννα,
αλλά τρίτον, λόγω μη πρόσβασης σε βασικά καθαρά εργαλεία
κατά τη διάρκεια της γέννας.
Δε θα είναι η μόνη.
Πάνω από ένα εκατομμύριο μητέρες και παιδιά πεθαίνουν κάθε χρόνο
στις αναπτυσσόμενες χώρες,
μόνο και μόνο λόγω έλλειψης πρόσβασης σε βασική καθαριότητα
κατά τη διάρκεια της γέννας.
Το ταξίδι μου ξεκίνησε ένα ζεστό καλοκαιρινό απόγευμα
στην Ινδία το 2008,
όταν μετά από μια μέρα όπου συνάντησα γυναίκες και άκουσα τις ανάγκες τους,
βρέθηκα σε μια ψάθινη καλύβα με μια μαία.
Ως μητέρα, ήμουν πολύ περίεργη για το πώς ξεγεννούσε τα παιδιά στο σπίτι της.
Μετά από μια ενδιαφέρουσα και σε βάθος συζήτηση μαζί της
για το πώς θεωρούσε ότι αυτό που έκανε ήταν ένα σημαντικό κάλεσμα,
της έκανα μια τελευταία ερώτηση:
Έχεις τα απαραίτητα εργαλεία για να ξεγεννάς τα παιδιά;
Μου έδειξε το εργαλείο της.
«Με αυτό διαχωρίζω τη μητέρα από το παιδί», είπε.
Χωρίς να ξέρω πώς να αντιδράσω, κράτησα αυτό το αγροτικό εργαλείο σοκαρισμένη.
Το φωτογράφισα, την αγκάλιασα και έφυγα.
Το μυαλό μου γέμισε με εικόνες από τη δική μου μόλυνση
με την οποία πάλευα για ένα χρόνο μετά τη γέννα,
παρόλο που είχα πρόσβαση στην καλύτερη ιατρική περίθαλψη,
και με αναμνήσεις από συζητήσεις με τον πατέρα μου,
που έχασε τη μητέρα του στη γέννα,
για το πόσο διαφορετική θα ήταν η ζωή του
αν η μητέρα του ήταν ήταν δίπλα του μεγαλώνοντας.
Ως σχεδιάστρια προϊόντων, ξεκίνησα την έρευνα.
Με χαρά ανακάλυψα ότι υπήρχε ένα προϊόν
που λεγόταν Σετ Καθαρού Τοκετού.
Αλλά για μήνες δεν μπορούσα να βρω ένα.
Το έφτιαχναν ανάλογα με τη διαθεσιμότητα της χρηματοδότησης.
Τελικά, όταν κατάφερα να βρω ένα, σοκαρίστηκα ξανά.
Ποτέ δε θα γεννούσα το παιδί μου με αυτά τα εργαλεία, σκέφτηκα.
Αλλά για να επιβεβαιώσω το ένστικτό μου, πήγα στις γυναίκες,
κάποιες από τις οποίες είχαν ήδη χρησιμοποιήσει αυτό το προϊόν.
Να που είχαν την ίδια αντίδραση.
Είπαν ότι θα προτιμούσαν να γεννήσουν στο πάτωμα
παρά σε ένα πλαστικό που θα λέρωνε παντού με αίμα.
Είχαν απόλυτο δίκιο ότι θα μπορούσε να προκαλέσει περισσότερη μόλυνση.
Η κλωστή που παρείχαν διευκόλυνε τη βακτηριακή λοίμωξη
μέσω του ομφάλιου λώρου,
και η λεπίδα ήταν αυτή που χρησιμοποιούν οι άντρες στο ξύρισμα,
και δεν ήθελαν ούτε να τη βλέπουν.
Δεν υπήρχε κίνητρο για κανέναν να επανασχεδιάσει το προϊόν,
γιατί βασιζόταν σε φιλανθρωπία.
Κανείς δε συμβουλεύτηκε τις γυναίκες σε αυτή τη διαδικασία.
Προς έκπληξή μου, δεν υπήρχε ανάγκη μόνο στα σπίτια
αλλά και σε ιδρυματικά περιβάλλοντα με μεγάλο αριθμό γεννήσεων.
Η κατάσταση στις απομακρυσμένες περιοχές ήταν ακόμη χειρότερη.
Αυτό έπρεπε να αλλάξει.
Επικεντρώθηκα σε αυτό.
Ξεκίνησα τον σχεδιασμό συλλέγοντας σχόλια,
δημιουργώντας δείγματα
και συνεργασίες με ενδιαφερόμενους ερευνώντας τα παγκόσμια πρωτόκολλα.
Με κάθε δείγμα, πηγαίναμε στις γυναίκες
για να σιγουρευτούμε ότι το προϊόν ήταν αυτό που ήθελαν.
Αυτό που έμαθα από αυτή τη διαδικασία είναι ότι αυτές οι γυναίκες,
παρ' όλη τη φτώχεια τους,
έδιναν μεγάλη αξία στην υγεία και την ευημερία τους.
Σίγουρα δεν ήταν φτωχές στο μυαλό.
Όπως όλοι μας, εκτιμούσαν ένα καλοσχεδιασμένο προϊόν
φτιαγμένο για τις ανάγκες τους.
Μετά από πολλές επαναλήψεις δουλεύοντας με ειδικούς,
επαγγελματίες υγείας
και τις ίδιες τις γυναίκες,
οφείλω να πω ότι δεν ήταν καθόλου εύκολη διαδικασία,
αλλά σχεδιάσαμε κάτι απλό και όμορφο.
Μόλις ένα δολάριο πάνω από το κόστος του ήδη υπάρχοντος προϊόντος,
στα τρία δολάρια, διαθέταμε το «janma»
ένα καθαρό σετ εργαλείων τοκετού σε μια τσάντα.
Το janma, που σημαίνει «γέννα», περιείχε ένα απορροφητικό σεντόνι
πάνω στο οποίο γίνεται η γέννα,
ένα χειρουργικό νυστέρι, έναν σφιγκτήρα, ένα σαπούνι, ένα ζευγάρι γάντια,
και το πρώτο πανί για να σκουπιστεί το μωρό.
Όλα αυτά συσκευασμένα σε μια όμορφη τσάντα
που δινόταν στη μητέρα σαν δώρο μετά από αυτήν τη δύσκολη δουλειά,
και την έπαιρνε σπίτι σαν σύμβολο καλοτυχίας.
Μια γυναίκα αντέδρασε σε αυτό το δώρο.
Είπε, «Είναι αλήθεια δικό μου; Μπορώ να το κρατήσω;»
Μια άλλη είπε, «Θα μου δώσετε ένα άλλο χρώμα
όταν κάνω το δεύτερο;»
(Γέλια)
Ακόμα καλύτερα, μια γυναίκα είπε ότι αυτή ήταν η πρώτη τσάντα
που είχε ποτέ στη ζωή της.
Το σετ, πέρα από τον συμβολισμό και την απλότητά του,
σχεδιάστηκε ακολουθώντας τα παγκοσμίως συνιστώμενα ιατρικά πρωτόκολλα
και λειτουργεί ως εργαλείο αλλαγής συμπεριφοράς βήμα-βήμα.
Χρησιμοποιείται όχι μόνο στα σπίτια, αλλά και σε ιδρυματικά περιβάλλοντα.
Μέχρι σήμερα, το σετ μας βοήθησε πάνω από 600.000 μητέρες και παιδιά
σε όλον τον κόσμο.
Είναι συγκλονιστική εμπειρία να βλέπεις τους αριθμούς αυτούς να αυξάνονται,
και ανυπομονώ να φτάσουμε τα 100 εκατομμύρια.
Αλλά τα ζητήματα υγείας των γυναικών δεν τελειώνουν εδώ.
Υπάρχουν χιλιάδες απλά ζητήματα που απαιτούν παρεμβάσεις χαμηλού κόστους.
Τα στοιχεία αποδεικνύουν πως αν επενδύσουμε στις γυναίκες και τα κορίτσια
και τις παρέχουμε καλύτερη υγεία και ευημερία,
θα γεννούν υγιέστερες και πλουσιότερες κοινωνίες.
Πρέπει να ξεκινήσουμε φέρνοντας απλότητα
και αξιοπρέπεια στα ζητήματα υγείας των γυναικών:
από τη μείωση της μητρικής θνησιμότητας, στο σπάσιμο των ταμπού,
στην ενδυνάμωση των γυναικών για να πάρουν τον έλεγχο της ζωής τους.
Αυτό είναι το όνειρό μου.
Αλλά είναι αδύνατον να επιτευχθεί χωρίς τη συμμετοχή ανδρών και γυναικών
από όλο τον κόσμο -
ναι, όλους εσάς.
Πρόσφατα άκουσα αυτόν τον στίχο από τον Λέοναρντ Κοέν:
«Χτύπα όσες καμπάνες χτυπάνε ακόμα.
Ξέχνα την τέλεια προσφορά σου.
Παντού υπάρχει μια ρωγμή.
Έτσι μπαίνει το φως».
Αυτό είναι το δικό μου μερίδιο φωτός.
Μα χρειαζόμαστε περισσότερο φως.
Βασικά, χρειαζόμαστε τεράστιους προβολείς στα ζητήματα υγείας των γυναικών
αν θέλουμε ένα καλύτερο αύριο.
Μην ξεχνάμε ότι οι γυναίκες βρίσκονται στο επίκεντρο του βιώσιμου κόσμου,
και δεν υπάρχουμε χωρίς αυτές.
Ευχαριστώ.
(Χειροκρότημα)