Het is geweldig om hier te zijn
en mijn verhaal te vertellen
over de rolstoel
en de vrijheid die hij me kocht.
Ik begon 16 jaar geleden een rolstoel te gebruiken
toen een slepende ziekte
mijn toegang tot de wereld veranderde.
Toen ik een rolstoel begon te gebruiken,
gaf hij mij een enorme vrijheid.
Ik had mijn leven zien wegglippen en beperkt worden.
Ik kreeg een groot nieuw stuk speelgoed.
Ik zoefde rond en voelde opnieuw de wind in mijn gezicht.
Enkel de straat opgaan, was opwindend.
Maar ondanks mijn herwonnen vreugde en vrijheid
veranderde de reactie van mensen compleet.
Ze zagen mij niet meer,
alsof ik bedekt werd door een onzichtbare mantel.
Ze zagen mij op basis van hun veronderstellingen
hoe het moet zijn om in een rolstoel te zitten.
Toen ik mensen vroeg naar hun associaties met een rolstoel
gebruikten ze woorden als: 'beperking', 'angst' en 'medelijden'.
Ik besefte dat ik deze antwoorden internaliseerde
en ze veranderden wie ik was.
Een deel van mij vervreemdde van mezelf.
Ik zag mijzelf niet door mijn ogen
maar levendig en voortdurend door de ogen
en reacties van anderen.
Ik moest mijn eigen verhaal beginnen maken
over deze ervaring.
Nieuwe verhalen om mijn identiteit terug te vinden.
["Vrijheid vinden: 'Ons eigen verhaal even serieus nemen als ‘officële verhalen’. - Davis 2009, TEDx vrouwen"]
Ik maakte kunst
met de bedoeling te communiceren over
de vreugde en vrijheid die ik voelde in een rolstoel,
een 'krachtstoel' - om met de wereld te onderhandelen.
Ik werkte aan het transformeren van geïnternaliseerde reacties
om de vooroordelen te transformeren die
mijn identiteit vormden toen ik rolstoelgebruiker werd,
door onverwachte beelden te creëren.
De rolstoel werd een ding om te schilderen en mee te spelen
Toen ik letterlijk sporen
van mijn vreugde en vrijheid achterliet,
was het opwindend om
de geïnteresseerde en verraste reacties van mensen te zien.
Het opende nieuwe perspectieven
en veranderde daarmee ook hun model van de wereld.
Het toonde dat kunst beoefenen
iemands identiteit kan herstellen
en vooroordelen transformeren door het vertrouwde anders te bekijken.
Toen ik in 2005 begon te duiken,
besefte ik dat een duikuitrusting je activiteiten
op dezelfde manier kan uitbreiden als een rolstoel.
De associaties verbonden aan duikuitrusting
zijn er echter van opwinding en avontuur,
compleet verschillend van reacties op een rolstoel.
Ik vroeg mij af wat er zou gebeuren
als ik die twee samenvoegde? (Gelach)
De onderwaterrolstoel die eruit voortkwam,
heeft mij de laatste 7 jaar op een wonderlijk pad gebracht.
Om jullie een idee te geven hoe het is,
wil ik jullie het resultaat laten zien
van dit schouwspel
en jullie tonen welk een wonderlijke reis ik maakte.
(Muziek)
(Applaus)
Het is de meest wonderlijke ervaring
die ver uitsteekt boven alles wat ik ooit beleefde.
Ik heb letterlijk vrijheid van bewegen,
in alle richtingen
in een extatische ervaring van vreugde en vrijheid.
Het ongelooflijk onverwachte
is dat andere mensen het ook zien en voelen.
Hun ogen lichten letterlijk op.
Ze zeggen: "Ik wil ook zo één,"
of: "als jij dat kan, kan ik alles."
Op het moment
dat ze een voorwerp zien
waar ze geen referentiekader voor hebben.
Of het valt zo buiten hun referentiekader
dat ze hebben over een rolstoel.
Ze moeten een complete ommezwaai maken in hun denken.
Dat moment
creëert misschien een vrijheid
die zich uitbreidt tot het leven van anderen.
Dit betekent voor mij dat ze
de waarde van het verschil zien,
de vreugde die het brengt
als we in plaats van op verlies en beperking te focussen,
wij de kracht en de vreugde ontdekkten
om de wereld te zien vanuit opwindende nieuwe perspectieven.
De rolstoel wordt
een voertuig van transformatie.
Ik noem de onderwater-rolstoel: 'portaal'
omdat hij me letterlijk naar
een nieuwe manier van zijn duwde
in een nieuwe dimensie en een nieuw niveau van bewustzijn.
Nog iets:
niemand hoorde of zag ooit eerder
een onderwater-rolstoel.
Dit schouwspel creëren is
de creatie van een nieuwe manier van zien, zijn en weten.
Jullie hebben nu dit concept in je hoofd
en worden ook deel van het kunstwerk.
(Applaus)