Τι κάνετε όταν έχετε έναν πονοκέφαλο;
Παίρνετε μια ασπιρίνη.
Όμως, για να φτάσει το χάπι εκεί που πονάτε, στον εγκέφαλό σας
διέρχεται πρώτα, μέσα από το στομάχι, τα έντερα και από διάφορα άλλα όργανα.
Η κατάποση χαπιών είναι ο πιο αποτελεσματικός και ανώδυνος τρόπος
παροχής οποιοδήποτε φαρμάκου στο σώμα σας.
Το μειονέκτημα όμως είναι ότι η κατάποση οποιοδήποτε φαρμάκου
οδηγεί στη διάλυσή του.
Αυτό αποτελεί ένα μεγάλο πρόβλημα συγκεκριμένα για τους ασθενείς με HIV.
Όταν αυτοί παίρνουν τα αντιρετροϊκά φάρμακά τους κατά του HIV
αυτά τα φάρμακα είναι καλά γιατί μειώνουν τα επίπεδα του ιού στο αίμα
και αυξάνουν τον αριθμό των Τ-βοηθητικών κυττάρων.
Όμως, έχουν επίσης κακή φήμη για τις ανεπιθύμητες παρενέργειές τους,
αλλά κυρίως, επειδή λαμβάνονται αραιωμένα από τη στιγμή που θα εισέλθουν στο αίμα
και το χειρότερο, από τη στιγμή που θα εισέλθουν στις περιοχές,
που είναι οι πιο σημαντικές: μέσα στις δεξαμενές αποθήκευσης του HIV.
Αυτές οι περιοχές του σώματος - όπως οι λεμφαδένες,
το νευρικό σύστημα, καθώς και οι πνεύμονες -
όπου ο ιός είναι υπό λανθάνουσα και ανενεργό μορφή
και δεν μπορεί εύκολα να εισέλθει στο αίμα
των ασθενών που βρίσκονται κάτω από σταθερή αντιρετροϊκή θεραπεία.
Ωστόσο, μετά τη διακοπή της θεραπείας
ο ιός μπορείς να ενεργοποιηθεί και να μολύνει νέα κύτταρα στο αίμα.
Τώρα, όλα αυτά είναι ένα μεγάλο πρόβλημα στη θεραπεία του HIV
με την τρέχουσα φαρμακευτική αγωγή
η οποία είναι μία δια βίου θεραπεία, που πρέπει να την κάνουν οι ασθενείς
Μια μέρα κάθισα και σκέφτηκα.
«Μπορούμε να παρέχουμε αντιρετροϊκή θεραπεία απευθείας στις περιοχές του ιού
χωρίς το ρίσκο της αραίωσης των φαρμάκων;»
Ως επιστήμων παραγωγής λέιζερ η απάντηση ήταν ακριβώς μπροστά στα μάτια μου.
Τα λέιζερ φυσικά.
Εάν μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην οδοντιατρική,
στην επούλωση διαβητικών ελκών και στη χειρουργική,
τότε μπορούν να χρησιμοποιηθούν για οτιδήποτε μπορούμε να φανταστούμε
συμπεριλαμβανομένης της μεταφοράς φαρμάκων μέσα στα κύτταρα.
Για την ακρίβεια, σήμερα χρησιμοποιούμε παλμούς λέιζερ
για να σκαλίσουμε ή να τρυπήσουμε εξαιρετικά μικροσκοπικές οπές
τις οποίες ανοίγουμε και κλείνουμε σχεδόν αμέσως στα μολυσμένα κύτταρα με HIV
προκειμένου να εισάγουμε φάρμακα μέσα σε αυτά.
Μπορεί να ρωτήσετε. «Πώς είναι αυτό δυνατόν;»
Λοιπόν,
ακτινοβολούμε με μια πανίσχυρη αλλά εξαιρετικά μικρή ακτίνα λέιζερ
στη μεμβράνη των μολυσμένων κυττάρων με HIV
ενώ αυτά τα κύτταρα εμβαπτίζονται μέσα σε υγρό που περιέχει το φάρμακο.
Το λέιζερ διαπερνά το κύτταρο ενώ αυτό απορροφά το φάρμακο
μέσα σε λίγα μικροδευτερόλεπτα.
Πριν ακόμα το αντιληφθείτε
η δημιουργηθείσα τρύπα επιδιορθώνεται αμέσως.
Σήμερα δοκιμάζουμε αυτή την τεχνολογία σε δοκιμαστικούς σωλήνες
ή σε τρυβλία πετρί,
αλλά ο στόχος είναι να χρησιμοποιήσουμε αυτή την τεχνολογία στο ανθρώπινο σώμα,
να την εφαρμόσουμε σε αυτό.
Μπορεί να ρωτήσετε. «Πώς είναι αυτό δυνατόν;»
Λοιπόν, η απάντηση είναι μέσω τριών κεφαλών της συσκευής.
Χρησιμοποιώντας την πρώτη κεφαλή, η οποία είναι το λέιζερ μας,
θα κάνουμε μια τομή στη θέση της μόλυνσης.
Χρησιμοποιώντας τη δεύτερη κεφαλή, η οποία είναι η κάμερα μας,
ελισσόμαστε προς την περιοχή της μόλυνσης.
Τέλος, χρησιμοποιώντας την τρίτη κεφαλή,
η οποία είναι ένας ψεκαστήρας διασποράς φαρμάκου
εγχύουμε τα φάρμακα απευθείας στην περιοχή της μόλυνσης
ενώ το λέιζερ επαναχρησιμοποιείται για να κρατήσει αυτά τα κύτταρα ανοικτά.
Λοιπόν, αυτό μπορεί να μην φαίνεται ότι πετυχαίνει τώρα.
Όμως μια μέρα, σε περίπτωση επιτυχίας αυτή η τεχνολογία μπορεί να οδηγήσει
σε πλήρη εξάλειψη του HIV από το σώμα.
Ναι. Μια θεραπεία για τον ιό HIV.
Αυτό είναι το όνειρο κάθε ερευνητή που ασχολείται με τον HIV -
στην περίπτωσή μας, μια θεραπεία οδηγούμενη από λέιζερ.
Ευχαριστώ.
(Χειροκρότημα)