Bir İlham Anında…
Yıl 1816.
René Laennec adında 35 yaşındaki bir doktor
Paris sokaklarında dolaşıyor.
Uzun bir çıtayla birbirlerine sinyal gönderen
iki çocuğu izlemek için duraksar.
Bir çocuk çıtayı kulağına tutar.
Diğeri, çıtanın diğer ucunu tahta boyunca
yüksek sesler göndererek çizer.
Sonra, Laennec kalp rahatsızlığı olan genç bir kadını muayene için çağrılır.
Hasta söylendiğine göre gayet iyi gelişmiş olunca
Laennec kulağını direk
onun göğsüne koymaya çekinir.
Laennec, çıtayla oynayan çocukları hatırlayarak,
bir ilham ve izzet anında,
bir kağıt parçasını sıkıca rulo yapar
ve bir ucuna kulağını dayar,
diğer ucunu ise genç kadının göğsüne koyar.
Sesin netliği onu çok memnun eder.
Laennec sonraki üç yılı takılıp çıkarılabilir bir tıpa ile
içi boş tahta bir boruya karar kılana kadar
çeşitli materyal ve mekanizmaları geliştirmek ve test etmekle geçirir.
Yaptığı alet bugün hala kullandığımız
metal, plastik ve kauçuk stetoskopun habercisi olur.