Chciałbym się z wami podzielić
nowym modelem wyższego wykształcenia,
który raz rozprzestrzeniony
może spotęgować inteligencję zbiorową
milionów kreatywnych i zmotywowanych jednostek,
które w przeciwnym razie byłyby zostawione samym sobie.
Spójrzcie na świat.
Wybierzcie miejsce i skupcie się na nim.
Zobaczycie ludzi w pogoni za wyższym wykształceniem.
Przyjrzyjmy się niektórym z nich.
Patrick.
Patrick urodził się w Liberii,
w rodzinie z 20. dzieci.
Podczas wojny domowej
musiał wraz z rodziną uciec do Nigerii.
Tam, pomimo ciężkiej sytuacji,
Patryk ukończył liceum prawie na samych szóstkach.
Chciał pójść na studia,
jednak ze względu na skrajne ubóstwo rodziny
został wysłany do Afryki Południowej,
żeby pracować i wysyłać rodzinie
pieniądze na jedzenie.
Patrick nigdy nie zrezygnował z marzeń o wyższym wykształceniu.
Późno w nocy, po pracy
surfował po internecie, szukając możliwości studiowania.
Poznajmy Debbie.
Debbie pochodzi z Florydy.
Jej rodzice nie studiowali,
tak jak nikt z jej rodzeństwa.
Debbie pracuje przez całe życie,
płaci podatki, utrzymuje się z miesiąca na miesiąc,
dumna z "amerykańskiego snu",
snu, który nie będzie spełniony
bez wyższego wykształcenia.
Ale Debbie nie ma oszczędności,
by zapłacić za studia.
Nie stać ją na czesne.
Nie może też rzucić pracy.
Poznajmy Waela.
Wael jest Syryjczykiem.
Doświadcza bezpośrednio
nędzy, strachu i błędów
nałożonych na jego kraj.
Wael mocno wierzy w edukację.
Wie, że gdyby miał szansę
na studia wyższe,
szansę na pójście do przodu,
to miałby też większą szansę na przeżycie
w świecie wywróconym do góry nogami.
System szkolnictwa wyższego
zawiódł Patricka, Debbie oraz Waela,
dokładnie tak, jak zaniedbuje
miliony potencjalnych studentów,
miliony, które kończą szkoły średnie,
miliony, które kwalifikują się na studia wyższe,
miliony, które chcą studiować,
ale nie mogą - z różnych przyczyn.
Po pierwsze - finansowych.
Uniwersytety są kosztowne. Wszyscy o tym wiemy.
W znacznej części świata
wyższe studia są nieosiągalne
dla przeciętnego mieszkańca.
To jest prawdopodobnie największy problem
naszego społeczeństwa.
Wyższe wykształcenie przestało być prawem dostępnym dla wszystkich,
a stało się przywilejem dla niewielu.
Po drugie, kwestie kulturowe.
Uczennice, które kwalifikują się na studia wyższe,
mają pieniądze i chęci - nie mogą iść na studia,
ponieważ to nieprzyzwoite,
to nie miejsce dla kobiety.
To jest historia niezliczonych kobiet
na przykład w Afryce,
którym uniemożliwiono studia wyższe
z powodu barier kulturowych.
Jest też trzeci powód:
UNESCO stwierdziło, że w 2025 roku
100 milionów studentów
zostanie pozbawionych wyższego wykształcenia
po prostu z braku miejsc,
przez za duży popyt.
Podejdą do egzaminów wstępnych,
zdadzą je,
ale mimo to nie zostaną przyjęci,
bo zabraknie miejsc.
To są powody, dla których założyłem
Uniwersytet Ludowy (University of the People),
nie nastawioną na zyski, wolną od opłat,
przyznającą stopnie naukowe uczelnię wyższą.
Aby stworzyć alternatywę
dać sposobność tym, którzy jej nie mają.
Możliwość, która będzie przystępna finansowo
oraz skalowalna.
Alternatywa, która rozbije
obecny system edukacji
otworzy bramy do wyższego wykształcenia
dla każdego zakwalifikowanego studenta
bez względu na to, ile zarabia, gdzie mieszka,
lub co na jego temat mówi społeczeństwo.
Patrick, Debbie i Wael
są tylko trzema przykładami
z 1700 przyjętych studentów
ze 143 krajów.
(Brawa) Dziękuję.
Nie trzeba było wynajdować powtórnie koła.
Spojrzeliśmy tylko na to, co nie działało
i skorzystaliśmy z niezwykłej mocy internetu,
żeby obejść te problemy.
Budowaliśmy model,
który obetnie niemal wszystkie
koszty wyższego wykształcenia,
a oto jak to zrobiliśmy.
Po pierwsze, każdy biznes mający siedzibę kosztuje.
Uniwersytety mają wydatki,
których nie mają wirtualne uczelnie.
Nie musimy przenosić tych wydatków
na naszych studentów.
One nie istnieją.
Nie musimy też martwić się o liczbę miejsc.
Nie ma limitu miejsc
w wirtualnym uniwersytecie.
Nikt nie musi stać
z tyłu sali wykładowej.
Podręczniki to również coś,
czego nasi studenci nie muszą kupować.
Przez użycie otwartych źródeł edukacji
i hojności profesorów,
którzy udostępniają swoje materiały
za darmo i dla każdego.
Nie musimy wysyłać studentów po zakup podręczników.
Wszystkie materiały mamy za darmo.
Nawet profesorzy,
największy wydatek w uczelnianym bilansie,
nic nie kosztują studentów.
Ponad 3000 profesorów,
łącznie z rektorami, prorektorami,
profesorami i doradcami akademickimi
z czołowych uniwersytetów jak NYU,
Yale, Berkeley i Oxford,
zgłosiło się do pomocy naszym studentom.
Wierzymy też w samopomoc koleżeńską.
Używamy tego modelu pedagogicznego,
by zachęcić studentów z całego świata
do współpracy i wspólnej nauki
oraz żeby skrócić czas, jaki profesorowie
poświęcają na sprawdzanie zadań.
Skoro Internet uczynił z nas globalną wioskę,
to ten model rozwinie przyszłe kierownictwo.
Spójrzcie, jak to robimy.
Oferujemy tylko dwa kierunki:
zarządzanie i informatykę,
oba najbardziej poszukiwanie na świecie.
Kierunki, które w największym stopniu
pomogą studentom w znalezieniu pracy.
Gdy studenci zostają przyjęci,
umieszcza się ich w małej klasie,
20-30 osobowej, aby w razie potrzeby
zapewnić im indywidualną uwagę.
Co więcej, podczas każdego 9-tygodniowego kursu
spotykają oni nowych kolegów,
całkowicie nową grupę studentów
z całego świata.
Każdego tygodnia po wejściu do klasy
znajdują notatki z wykładów z tygodnia,
listę lektur i zadań domowych
oraz listę pytań do dyskusji, która stanowi podstawę studiów.
Każdego tygodnia każdy student
musi wziąć udział w dyskusji klasowej
i musi skomentować
udział innych osób.
W ten sposób otwieramy umysły studentów,
rozwijamy pozytywne aspekty w zachowaniu
w stosunku do innych kultur.
Pod koniec każdego tygodnia
studenci rozwiązują test,
oddają zadania domowe,
które są oceniane przez rówieśników
pod okiem instruktorów,
uzyskują ocenę, zaczynają kolejny tydzień.
Pod koniec kursu zdają egzamin końcowy,
uzyskują stopień i przechodzą do kolejnego kursu.
Otworzyliśmy drzwi do wyższej edukacji
każdemu spełniającemu warunki studentowi.
Każdy student z dyplomem ukończenia szkoły średniej,
znajomością angielskiego i łączem internetowym
może z nami studiować.
Nie używamy audio ani wideo.
Szybkie łącze nie jest konieczne.
Każdy student z całego świata
z dowolnym łączem internetowym
może z nami studiować.
Nie trzeba płacić czesnego.
Nasi studenci muszą tylko opłacić
koszty egzaminów,
100 dolarów za egzamin.
Aby uzyskać licencjat,
student biorący udział w 40 kursach
zapłaci 1000 dolarów za rok.
4000 dolarów za cały kierunek.
Tym zaś, których nie stać nawet na to,
oferujemy szereg stypendiów.
Naszą misją jest to, by nikt nie został w tyle
z powodów finansowych.
Przy 5000 studentów w 2016 roku
model ten jest finansowo zrównoważony.
Pięć lat temu to była wizja.
Dzisiaj to rzeczywistość.
W zeszłym miesiącu otrzymaliśmy
ostateczne akademickie poparcie naszego modelu.
Uniwersytet Ludowy jest już w pełni akredytowany.
(Brawa)
Dziękuję.
Z tą akredytacją
pora na zwiększenie skali.
Pokazaliśmy, że nasz model działa.
Zachęcam uniwersytety i, co ważne,
rządy rozwijających się państw,
by powieliły ten model,
by drzwi do wyższej edukacji
były szeroko otwarte.
Nadchodzi nowa era,
która będzie świadkiem
przełomu w modelu edukacji wyższej,
jaki znamy obecnie,
gdzie przywilej dla niektórych
stanie się podstawowym prawem
dostępnym dla każdego.
Dziękuję.
(Brawa)