Hoi, Ik ben John Green
Dit is Crah Course Word History
en vandaag gaan we het hebben over
kapitalisme.
Ja, Mr. Green,
Kapitalisme maakt wolven van mensen.
Jullie ogenschijnlijk vrije markten, maken slaven van ons allemaal.
Oh, God Stan,
Ik ben het van de universiteit.
Ik uit het verleden
is mij geworden van de universiteit.
Dit is een ramp.
De reden dat hij zo ondragelijk is,
Stan,
is dat hij weigert om de legitimiteit te erkennen
van andere mensen hun verhalen
en dat betekent dat hij
nooit en te nimmer
een nuttig gesprek met iemand zal hebben, in zijn hele leven.
[te moeilijk, Mr. Green?]
Luister dan, naar ik van het verleden.
Ik ga je teleurstellen door een extreme kapitalist te zijn.
En ik ga heel veel andere mensen teleurstellen
door niet kapitalistisch genoeg te zijn.
En,
Ik ga historici teleurstellen
door niet genoeg vaktaal te gebruiken.
Maar, wat kan ik doen?
We hebben maar 12minuten.
Gelukkig
is capitalisme een en al efficientie. Dus laten we het gaan doen,
Ik van de Universiteit.
Randy Riggs wordt een bestselling auteur;
Josh Radnor neemt deel in een grote sitcom;
Het gaat niks worden met Emily,
en ga niet naar Alaska met een meisje dat je pas 10 dagen kent.
[tegenvaller]
Oke, laten we het over het kapitalisme hebben
Dus, kapitalisme is een economisch systeem,
maar het is ook een cultureel systeem.
het is gekenmerkd door innovatie en investeringen om voorspoed te vergroten.
Maar vandaag gaan we focussen op productie en
hoe industriële capitalisme het veranderde.
Stan,
Ik kan deze symbolen
van de rijke burgerij niet dragen wanneer Karl Marx naar me kijkt.
Het is erg raar.
Ik ben aan het veranderen.
Heel moeilijk om dramatisch een shirt uit te trekken.
[of ongesuggereerd]
Het is 1200 N.C. en je bent een tapijt handelaar.
Net zoals de handelaren tegenwoordig,
Moet je soms geld lenen om andere tapijten te kopen.
Je wilt ze winstgevend verkopen
en dan betaal je dat geld terug,
meestal met rente
als je eenmaal de tapijten hebt verkocht.
Dit noemt men handelskapitalisme,
en het was een wereldwijd fenomeen,
van china tot
de Indische oceaan
Tot moslim handelaren die de handel caravans door de sahara sponserden.
Maar tegen de17e eeuw
hebben handelaren in Nederland en Engeland
dit idee uitgebreid om bedrijven met aandelen te creëren.
Deze bedrijven konden grotere handels missies financieren
en ook het risico van internationale handel verspreiden.
Maar het ding met internationale handel
is dat soms de boot zinkt
of overmeesterd worden door piraten
en terwijl dat slecht is als een matroos
Omdat je je leven verliest
is het pas echt slecht als je een handelskapitalist bent
omdat jij al je geld kwijt bent.
Maar als je een tiende van de boten bezit, is je risico beter gedekt.
Deze investeringen hebben de rijkdom verhoogd,
maar dit heeft maar een klein deel van de bevolking beïnvloed.
en heeft geen cultuur van kapitalisme gecreërd.
Industriële kapitalisme was iets heel anders,
in schaal en in uitvoer.
Laten we Joyce Aplleby's definitie van industriële kapitalisme gebruiken:
Een economisch systeem dat vertrouwt op de kapitaal investeringen in machines en
technologie die gebruikt wordt om de productie van marktgoederen te vergroten.
Dus,
stel je voor dat iemand een Stan Machine had gemaakt.
Dit is trouwens
een opmerkelijke gelijkenis, Stan.
En die Stan Machine kan tien keer zoveel episodes van Crash Course maken
In dezelfde tijd, dan menselijke Stan.
Maar, natuurlijk,
Zelfs als er aanzienlijke aankoopskosten zijn,
ga ik investeren in een Stan Machine,
zodat ik mijn kennis gemakkelijk tien keer kan spuien.
Stan,
Focus jij je op de robot of op mij?
Ik ben de ster van de show! [klinkt als werkeloosheid, Stanimal]
Stan Bot,
je gaat voorbij de wereld.
Dus,
Als de meesten van ons aan kapitalisme denken,
vooral als we denken aan de minpunten
lange uren, weinig loon, slechte arbeidsomstandigheden,
kinderarbeid, werkelozen)
dat is waar we aan denken.
Nu toegeeflijk
is dit maar een van de definities van industriële kapitalisme,
maar dit is de definitie die we gebruiken.
Oke,
laten we naar de gedachte bubbel gaan.
Industriële kapitalisme is ontstaan in Engeland in de 19e eeuw.
Engeland had een hoop voordelen:
Het was de sterkste macht op de zee
en verdiende veel geld met de handel met koloniën,
inclusief slaven handel.
Dus,
de groei van kapitalisme werd geholpen door de halve eeuw van
burgerlijke onrust, die resulteerde van de 17 eeuwse English Civil War.
Nu,
Ik ben niet aan het pleiten voor burgeroorlogen ofzo, maar in dit geval
was het nuttig,
want voor de oorlog
had de Britse kroon veel regels toegevoegd aan de economie ---
moeilijke vergunningen en koninklijke monopolies etc.
--- Maar tijdens de verwarring, konden ze deze niet vasthouden,
wat zorgde voor vrijere markten.
Een andere factor was een een vergroting van de argrarische productiviteit
in de 16e eeuw.
Toen voedselprijzen begonnen te stijgen
werd het winstgevend voor boeren,
groot en klein,
om te investeren in argrarische technologie die de opbrengsten zouden verbeteren.
De populatiegroei was waarschijnlijk de oorzaak van de hoge graan prijzen,
Die was toegejuigd door de grotere voedselproductie.
Een aantal van deze argrarische verbeteringen kwamen uit Nederland,
zij hebben altijd al problemen gehad met het voeden van zichzelf en ontdekten
dat het planten van een ander soort gewas,
zoals klaver, dat nitrogeen toevoegde aan de bodem, en die kon worden gebruikt
om tegelijkertijd het vee te voeden,
betekende dat meerdere velden konden worden gebruikt op dezelfde tijd.
Dit verhoogde de productiviteit en bracht de prijzen uiteindelijk terug,
dit moedigde verdere innovatie aan
om de obrengst te verhogen voordat de prijzen zakten.
Lagere voedsel prijzen hadden een toegevoegd voordeel ---
omdat eten minder kostte en de lonen in Engeland hoog bleven,
hadden werknemers een beschikbaarder inkomen,
wat betekende dat als er consumenten goederen beschikbaar waren
zij geconsumeerd zouden worden,
wat mensen stimuleerde om consumentengoederen efficiënter te maken,
en vervolgens goedkoper.
Je kunt zien hoe
deze positieve feedback lus leid naar meer eten en meer spullen,
als hoogtepunt in een wereld waar mensen zoveel spullen hebben
dat we ruimte moeten huren om het op te slaan,
en zo veel eten
dat obesitas meer doden veroorzaakt dan verhongering.
Dankje, Gedachte bubbel.
De vergrootte productiviteit betekend ook dat minder mensen in de landbouw
hoeven te werken om de maatschappij te voeden.
Om dit in perspectief te zetten,
in 1520, werkte 80% van de Engelsen op het land.
Tegen 1800, werkte nog maar 36% van de volwassen mannen op het land,
en tegen 1850 was het aantal nog maar 25%.
Dit betekende dat toen de fabrieken op kwamen zetten
er meer dan genoeg werknemers voor waren.
Vooral kinder arbeiders.
Tot hier klinkt dit alles redelijk goed,
toch?
Ik bedoel, behalve de kinder arbeid.
Wie wil er nou niet meer, goedkoper eten?
Yeah, nou, niet zo snel.
Een van de manieren waarop de Engelsen deze agrarische productiviteit behaalde
was door het proces van omheining.
Hierbij eisden de landheren hun grond terug waar eeuwen meerdere huurders
op hadden geleefd en privatiseerde het land.
Dit vergrootte de landbouw productiviteit,
maar het verarmde ook vele hurende boeren,
zodat velen hun inkomen verloren.
Oke, voor ons doel,
Kapitalisme is ook een cultureel systeem,
gevestigd in de noodzaak van private investeerders om winst te maken.
Dus de echte verandering die hier nodig was, was een gedachteverandering.
Mensen moesten de kapitalistische waarden van
het nemen van risico's ontwikkelen, en innovatie leren waarderen.
En ze moesten geloven dat investeren in iets
zoals een Stan Machine
ooit voor zichzelf kan betalen.
Een van de redenen dat Britten deze waarden ontwikkelden was
dat de mensen die ze al hadden, goed waren in het publiceren van ze.
Schrijvers zoals Thomas Mun,
die voor de English East India Company werkte,
onthulde mensen aan het idee dat de economie beheerst werd door markten.
En,
andere schrijvers populariseerden het idee dat het menselijke natuur was
om als individu deel te nemen in de markten als rationele spelers.
Zelfs onze taal veranderde:
Het woord individuen
was niet toepasselijk op mensen tot de 17e eeuw.
In de 18e eeuw,
refereerde een carrière nog steeds alleen naar de levens van race paarden.
Misschien was het belangrijkste idee dat populair was in Engeland
dat mannen en vrouwen consumenten en producenten waren
en dat dit een goed ding was,
omdat het verlangen om fabrieksproducten te consumeren
economische groei kon versnellen.
De belangrijkste prikkel naar handel, of liever naar industrie en vindingrijkheid,
is de buitensporige eetlust van mensen, waarin ze pijn zullen leiden om te bevredigen,
Is wat John Cary,
een van de kapitalistische cheerleaders, schreef in 1965.
En pratend over onze eetlust,
hij had het niet alleen over eten.
Dat lijkt nu niet meer radicaal, maar toen nog wel.
Dus hier in de 21e eeuw,
is het duidelijk dat industriële kapitalisme ---
tenminste voor nu ---
heeft gewonnen.
Sorry, Vriend.
Maar, je weet, je hebt het goed geprobeerd.
Je wist niets van Stalin. [of de gelukkige toekoms van de mensheid]
Maar kapitalisme is niet zonder problemen,
of zonder zijn critici,
en er waren zeker veel tekortkomingen van
het industriële kapitalisme in de 19e eeuw.
Werkomstandigheden waren verschrikkelijk.
Dagen waren lang, moeizaam en monotoom.
Werknemers leefden in omstandigheden die wij
tegenwoordig zouden associëren met extreme armoede.
Een manier waarop werknemers reageerden op deze omstandigheden
was het organiseren van vakbonden.
Een andere reactie was in veel gevallen vooral theoretisch:
Socialisme,
de beroemdste Marxistisch socialisme.
Ik zal hier waarschijnlijk duidelijk moeten maken
dat sociallisme niet perfect tegenover kapitalisme staat,
ook al worden de twee meestal naast elkaar geplaatst.
Verdedigers van het kapitalisme laten graag zijn dat het natuurlijk is,
omdat als we op onszelf aangewezen zijn,
mensen economische relaties leggen die lijken op het kapitalisme.
Socialisme, tenminste, in zijn moderne versie,
maakt minder aanspraak op het zijn van een expressie van de menselijke natuur;
het is het resultaat van menselijke keuzes en planning.
Socialisme, als een intellectuele constructie,
begon in Frankrijk.
Hoe deed ik het, Stan?
Mm, op de grens tussen
Egypte en Lybië.
Waren twee takken van socialisme in Frankrijk,
utopisch (ideaal) en revolutionair.
Utopisch socialisme is meestal gerelateerd aan
Comte de Saint Simon en Charles Fourier,
beiden weigerden revolutionaire actie
na het gezien hebben van de ramp van de Franse revolutie.
Beide waren critisch op het kapitalisme
en ookal is Fourier gewoonlijk een grap in de historische klassen
omdat hij geloofde dat zijn ideale socialistische wereld,
de zeeën om zou toveren in limonade,
had hij gelijk dat mensen wensen hebben
die verder gaan dan normaal eigenbelang,
en dat we niet altijd economisch rationeel reageren.
[waar]
De andere Franse socialisten waren revolutionair,
en zij zagen de Franse revolutie met zijn geweld
in een veel positiever licht.
De belangrijkste persoon van deze stroming was Auguste Blanqui,
en we associëren veel van zijn ideeën met communisme, wat een term is die hij gebruikte.
Net als de utopiërs, had hij kritiek op het kapitalisme,
maar hij geloofde dat het alleen kon verworpen
door geweldadige revoluties door de arbeiders klasse.
Hoewel,
terwijl Blanqui dacht dat de arbeiders zouden komen om een communistische wereld te domineren,
hoorde hij bij de elite.
Hij geloofde dat arbeiders op zichzelf, nooit
hun bijgeloof en vooroordelen konden overwinnen om
de bourgeoisische onderdrukking te verwerpen.
En dat brengt ons bij Karl Marx,
wiens ideeën en baard een schaduw over het grootste deel van de 20e eeuw brengen.
Oh, is het tijd voor de open brief?
[doe wat je wilt, ik kijk niet]
Een open brief naar Karl Marx's Baard.
Maar eerst,
laten we kijken wat het geheim van het vak vandaag is.
Oh, robots.
Stan Bots!
Twee Stan Bots,
een van hen vrouwelijk!
Nu beheers ik alle productiemiddelen.
Je bent officieel nutteloos voor me, Stan.
Zet de camera uit.
Zet de ca--
Moet ik opstaan en de camera uit zetten?
Stan Bot,
zet de camera uit.
Hé daar, Karl Marx's baard.
Wow, jij bent enorm.
Karl Marx,
deze dagen zijn er een hoop jonge mannen
die denken dat baarden cool zijn.
Baard lovers, wat je wilt.
Dat zijn geen baarden,
dat zijn verheerlijkte melk snorren.
Ik bedoel,
ik heb me al een paar weken niet geschoren, Karl Marx
maar ik claim geen baard.
Je krijgt geen baard door lui te zijn,
je krijgt een baard door een toegewijde revolutionist te zijn.
Dat is waarom hardcore Marxisten letterlijk bekend staan als
Bebaarde Marxisten
Tegenwoordig is dat een belediging.
Maar weet je wat Karl Marx,
Als ik terug kijk in de geschiedenis, verkies ik de bebaarde communisten.
Laten we het hebben over een aantal communisten die geen baard hadden:
Mao Zedong,
Pol Pot,
Kim Jong-il,
Joseph freaking Stalin, met zijn rupsengezicht.
Dus, ja, Karl Marx's baard,
tot mijn grote spijt moet ik je informeren
dat er tegenwoordig een paar nietige baarden weer proberen de klassenstrijd op te pakken.
Vriendelijke Groeten, John Green
Ook al wordt hij vaak beschouwd als vader van het communisme,
omdat hij Het Communistische Manifest heeft meegeschreven,
was Marx bovenal een filosoof en historicus.
Alleen dat, anders dan vele andere filosofen en historici,
pleitte hij voor een revolutie.
Zijn beste werk, Das Kapital,
verklaart de wereld van de 19e eeuw
in historische en filosofische termen.
Marx's denken is diep en dik
en we hebben weinig tijd, maar ik wil een van zijn ideeën introduceren,
Dat van de klasse strijd.
Dus voor Marx,
ligt de focus niet op de klasse, maar op de strijd.
In principe geloofde Marx dat klassen niet alleen strijden om geschiedenis te schrijven,
maar de strijd is wat de klassen zichzelf maakt.
Dit idee is dat door conflicten, klassen zelfbewustzijn ontwikkelen,
en zonder conflicten,
is er niet zo iets als klassen bewustzijn.
Dus,
Marx schreef in de 19e eeuw in Engeland en er waren twee klasses die ertoe deden:
De arbeiders en de kapitalisten.
De kapitalisten bezaten het grootste deel van de productiefactoren
(in dit geval, land en kapitaal om in fabrieken te investeren).
De arbeiders hadden alleen hun werk.
Dus, de klassenstrijd is tussen kapitalisten,
die zo goedkoop mogelijke arbeid willen,
en de arbeiders die zoveel mogelijk betaald willen krijgen voor het werk.
Er zijn twee belangrijke hoofdlijnen die deze theorie ondersteunen.
Ten eerste,
Marx geloofde dat productie, of werk,
het leven materieel zin gaf.
Ten tweede,
is dat we van nature sociale dieren zijn.
We werken samen,
we zijn veel efficiënter wanneer we middelen delen.
Marx's kritiek op het kapitalisme is
dat kapitalisme het samenwerken vervangt met ruzies.
En dat betekend dat het toch geen natuurlijk systeem is.
Door te beargumenteren dat kapitalisme niet in overeenstemming is met de menselijke natuur,
probeerde Marx de arbeiders te versterken.
Dat is veel aantrekkelijker dan Blanqui's eliteraire socialisme,
en terwijl ogenschijnlijke Marxistische staten
zoals de Sovjet Unie
normaal gespoken arbeiders macht snel laten varen
blijft het idee van onze collectieve rente krachtig.
Dat is waar we het bij moeten laten voor nu,
laat ik beginnen met lezen van het Communistische Manifest.
[noooo!]
Maar, uiteindelijk is socialisme er niet in geslaagd capitalisme te verdringen,
zoals zijn aanhangers hoopten.
In de VS, tenminste,
is "socialisme" een vies woord geworden.
Dus,
industriële kapitalisme lijkt zeker te hebben gewonnen,
en in termen van economische welvaart
en toegang tot goederen en services voor mensen over de wereld,
is dat waarschijnlijk een goed ding.
Ugh,
je blijft voorover vallen.
Je bent geweldig,
maar erg zwak.
Eigenlijk, nu ik er aan denk,
Je bent super geweldig.
Maar hoe en waarom
we socialistische principes gebruiken om de vrije markten te reguleren blijft een open vraag,
en een die erg verschillend beantwoord wordt in, bijvoorbeeld,
Sweden en de VS.
En dit, zou ik zeggen,
is waar Marx nog steeds belangrijk is.
Is kapitalistische concurrentie natuurlijk en goed,
of zouden er systemen moeten zijn
om het te controleren voor het collectieve belang?
Moeten we ons verenigen om zorg te verlenen aan de zieken,
[en dat is Jenga (een spel)]
of pensioenen voor de ouderen?
Moet de overheid bedrijven besturen,
en als dat zo is, welke dan?
De post bedrijven?
De vlieghaven beveiligings bedrijven?
De onderwijs bedrijven?
Dat zijn de plaatsen waar
kapitalisme en socialisme nog steeds concurreren.
En in die zin blijft de strijd in elk geval bestaan.
Bedankt voor het kijken,
Ik zie je volgende week.
Crash Course is
geproduceerd en gedirigeerd door Stan Muller.
Onze script controleur is Danica Johnson.
De show is geschreven door mijn middelbare school geschiedenis leraar,
Raoul Meyer en mezelf.
We zijn kundig aangevuld door Meredith Danko.
En ons special effects team is Thought Bubble.
Vorige week was de zin van de week
"the TARDIS," (is een tijdmachine)
Dus je kunt nu stoppen met dat voor te stellen!
Als je een toekomstige zin van de week wilt voorstellen
of gokken wat die van deze week is,
kun je dat doen bij commentaar,
waar je ook vragen kunt stellen over de video van vandaag
die zullen beantwoord worden door ons team van historici.
Bedankt voor het kijken naar Crash Course,
en zoals we zeggen in mijn thuisfront,
Vergeet niet geweldig te zijn.
Oke, Stan,
breng de film magie...
Ja!