Nurkowie sił specjalnych USA Navy SEAL są najlepsi w tym, co robią.
Mają jednak pewien problem,
który ogranicza ich zdolność do wykonywania zadań.
Szukanie rozwiązania
nieoczekiwanie skierowało nas
na drogę odkryć dotyczących chorób neurologicznych i raka.
Problem ten wynika z używania przez nurków Navy SEAL
specjalnego sprzętu,
w tym aparatu oddechowego typu rebreather.
Zaletą rebreathera jest brak bąbelków,
przez co jest bardzo cichy
i pomaga nurkom uniknąć zdemaskowania.
Wadą natomiast to,
że wysokie stężenie tlenu
i ciśnienie występujące pod wodą
mogą spowodować atak podobny do padaczkowego.
Ataki te zaczynają się prawie lub w ogóle bezobjawowo
i nie ma skutecznej strategii, żeby im zapobiec.
Nasze pytanie brzmi: dlaczego dochodzi do ataków
i jak możemy im zapobiec?
Żeby na nie odpowiedzieć, potrzebowaliśmy funduszy
z Office of Naval Research,
żeby zbudować mikroskop
zainstalowany w komorze dekompresyjnej
lub hiperbarycznej.
W komorze można odtwarzać warunki panujące pod wodą,
w tym ciśnieniowe.
Stosując tę technikę pokazaliśmy,
że neurony w mózgu poddane działaniu
wysokiego ciśnienia i stężenia tlenu
są nadmiernie stymulowane.
Nadmierna stymulacja mózgu z powodu
wysokiego stężenia tlenu i ciśnienia
prowadzi w mózgu do obniżonej przemiany energii
W tych warunkach
atak staje się możliwy.
Ataki zaczynają się prawie lub w ogóle bezobjawowo
i nie ma skutecznego sposobu, żeby im zapobiec.
Te oporne na leki ataki
przypominają ataki epileptyczne osób
cierpiących na ataki oporne na leki.
Epileptycy mogą stosować
specjalną dietę, żeby zapobiec atakom.
Przykładem jest Mike Dancer.
Stosował różne leki przeciwpadaczkowe
powodujące silne skutki uboczne
i nie był w stanie zapanować nad atakami.
Z powodu silnych skutków ubocznych
Mike przestał brać leki,
po czym zauważył,
że ataki pojawiały się częściej.
Mniej więcej wtedy Mike odkrył,
że można zastosować dietę,
żeby zapanować nad atakami.
Kiedy tak zrobił, zauważył silny spadek
częstotliwości występowania ataków.
Z radością mogę powiedzieć, że Mike jest na tej diecie
od 5 lat i przez ten czas
radzi sobie z epilepsją
bez stosowania leków.
Czym więc jest dieta ketogeniczna?
W porównaniu z normalną dietą
jest to dieta niskowęglowodanowa
i bardzo bogata w tłuszcze.
Dietę tę przez lata stosowali ludzie,
którzy chcieli uregulować wagę,
zmniejszyć ją
i kontrolować lub obniżyć poziom cukru we krwi.
Jednak, co najważniejsze,
zostało udowodnione, że dieta ketogeniczna pozwala
zapanować nad atakami, gdy nie pomagają leki.
Nie ma organizacji robiącej więcej
dla informowania społeczeństwa o diecie ketogenicznej
niż The Charlie Foundation,
którą założył Jim Abrahams, hollywoodzki producent.
Jego syn Charlie cierpiał z powodu ataków,
które były bardzo silne
i nie pomagały na nie żadne leki.
Jim szukał alternatywnych podejść,
żeby poradzić sobie z atakami syna.
Zgłębiając temat odkrył,
że dietę ketogeniczną stosowano
w szpitalu imienia Johnsa Hopkinsa,
więc była to terapia stosowana
specjalnie do leczenia dzieci chorych na epilepsję.
Jim zabrał syna do tego szpitala,
gdzie we współpracy z dietetykiem
i w krótkim czasie
ataki zostały opanowane.
Charlie został wyleczony z epilepsji
w szpitalu imienia Johnsa Hopkinsa
dzięki diecie ketogenicznej.
Dziś Charlie nie stosuje diety
i nie ma ataków.
Dieta ketogeniczna jest skuteczna
w przypadku różnych zaburzeń neurologicznych,
między innymi choroby De Vivo.
U chorych na nią dzieci
glukoza nie jest dostarczana do mózgu.
Ich mózgi cierpią z braku glukozy,
co umożliwia ataki.
Jak wiemy,
mózg może jako główne paliwo wykorzystywać glukozę,
ale też z łatwością przestawić się na energię z ciał ketonowych.
W ten sposób mózg działa jak napęd hybrydowy.
Jako główne paliwo służy mu glukoza,
ale gdy jej dostępność jest ograniczona,
może łatwo przestawić się na korzystanie
z alternatywnego źródła paliwa.
Wykorzystujemy neuroprotekcyjne działanie ciał ketonowych,
tworząc zawierające je suplementy dla nurków z Navy SEAL,
które chronią ich przed atakami.
Zaletą suplementów ketonowych jest to,
że można ominąć dietetyczne restrykcje
konieczne do podniesienia i utrzymania
poziomu ciał ketonowych we krwi.
Mają one wiele leczniczych zastosowań,
bo niemal wszystkie zdrowe komórki w ciele
mogą używać ciał ketonowych jako alternatywnego źródła energii.
Co zaskakujące, komórki rakowe nie potrafią przestawić się na spalanie
ciał ketonowych zamiast glukozy.
Komórki rakowe są poniekąd jak uszkodzony napęd hybrydowy.
Wykorzystują duże ilości glukozy,
znacznie większe niż u zdrowych komórek,
i nie potrafią przestawić się
na alternatywne źródło paliwa.
Można powiedzieć, że uzależnienie od cukru
jest piętą Achillesową komórek rakowych.
Ta obserwacja była dla mnie inspiracją w laboratorium
i zadałem sobie pytanie,
czemu niewiele uwagi poświęca się odżywianiu,
żeby wykorzystać ten słaby punkt komórek rakowych.
Okazuje się, że to uzależnienie od cukru
zostało zaobserwowane ponad 80 lat temu przez Otto Warburga.
Prowadził on eksperymenty,
za które dostał nagrodę Nobla,
pokazujące, że komórki [rakowe]
mają uszkodzony metabolizm,
co zwiększa wychwyt glukozy.
Niedawno Thomas Seyfried z Boston College
w pionierski sposób potwierdził hipotezę Warburga
i udowodnił, że rak jest chorobą metaboliczną.
Jego eksperymenty pokazały,
że istnieje specyficzny
metaboliczny defekt komórek rakowych, jak uzależnienie od glukozy,
co możemy wykorzystać
stosując różne nietoksyczne podejścia alternatywne.
Onkolodzy wykorzystują ten słaby punkt komórek rakowych,
jakim jest nadmierne zużycie glukozy,
w badaniu PET przy użyciu pochodnej glukozy FDG.
Badanie to faktycznie pokazuje
nadmierne zużycie glukozy w komórkach rakowych
względem otaczających je zdrowych tkanek.
Umożliwia to obrazowanie nadmiernego zużycia glukozy,
z czego korzystają onkolodzy.
Ale informacji tej nie wykorzystuje się
do leczenia raka.
Nadmierne zużycie glukozy przez komórki rakowe
pozwala im na rozwój i wzrost
w środowisku ubogim w tlen.
W laboratorium zauważyliśmy jeszcze coś ciekawego,
a mianowicie, że wysokie ciśnienie tlenu
niszczy komórki rakowe.
Pokazaliśmy, że komórki rakowe
poddane działaniu tlenu o wysokim stężęniu
wytwarzają w nadmiarze wolne rodniki
uszkadzające błonę komórkową.
W dużym powiększeniu można zobaczyć
nierówności na powierzchni błony,
wskazujące na jej uszkodzenie.
Co najciekawsze, takie samo stężenie tlenu
które uszkadza komórki rakowe,
nie było toksyczne dla zdrowych komórek mózgowych.
Te obserwacje zainspirowały nas do przetestowania
połączenia diety ketogenicznej i hiperbarycznego tlenu
w badaniach na myszach z rakiem z przerzutami.
Jaśniejsze obszary na zdjęciach
pokazują wzrost i rozprzestrzenianie się
przerzutowych komórek rakowych.
Badanie pokazało skuteczność
nowego, nietoksycznego, alternatywnego podejścia
do leczenia raka.
To, co zaczęło się jako projekt Navy SEAL,
a potem zaprowadziło do obiecującej strategii
minimalizującej występowanie ataków
pod postacią suplementów ketonowych,
doprowadziło nas ostatecznie
do tego nieoczekiwanego odkrycia.
Pytanie brzmi,
czy można leczyć raka stosując nietoksyczne metody?
Wierzę, że tak,
a zainspirowali mnie liczni pacjenci
cierpiący na ataki czy raka
i stosujący te alternatywne metody,
żeby radzić sobie ze swoimi nieuleczalnymi chorobami.
Przyszłe terapie i profilaktyka wielu chorób
mogą opierać się na starożytnej mądrości Hipokratesa,
który powiedział: "Niech pożywienie będzie lekarstwem".
Dziękuję.
(Brawa)