Tiq Milan: Ons eerste gesprek
was op Facebook en duurde drie dagen.
(Gelach)
Er gingen drieduizend berichtjes over en weer
en het was gedurende die 72 uur dat ik wist dat ze mijn vrouw zou worden.
We hadden geen voorgeschreven tijdspanne voor onze hofmakerij;
we deelden meteen de naakte waarheid met elkaar:
ik ben een transgender-man.
De V op mijn geboortecertificaat stond eigenlijk voor 'Verkeerd'
in plaats van 'Vrouw'.
(Gelach)
Als vrouw door het leven gaan
voelde als rondlopen met steentjes in mijn schoenen.
Het haalde de pret uit mijn tred,
bracht me uit balans,
pijnigde me bij elke stap voorwaarts.
Maar vandaag ben ik een man naar eigen intentie,
naar eigen ontwerp.
Kim Katrin Milan: Ik ben een cisgender queer-vrouw.
Cisgender betekent dat mijn sekse bij mijn geboorte
vrouw was en dat nog steeds is.
Dit maakt mij niet natuurlijk of normaal,
het is slechts een manier om de vele vormen te beschrijven
waarin we kunnen leven in deze wereld.
En queer is een culturele term,
maar in dit geval verwijst het naar mijn niet gebonden zijn aan sekse
bij mijn keuze voor een partner.
Ik heb me op diverse wijzen geïdentificeerd,
als biseksueel, als lesbiënne,
maar voor mij belichaamt de term 'queer'
alle lagen van wie ik ben en hoe ik heb liefgehad.
Ik ben lagen, geen fracties.
En voor mij betekende zijn queer-zijn
dat ik zijn avances van begin af aan kon vertrouwen.
Als queer- en transmensen
worden we zo vaak geweerd uit instituties en tradities.
We creëren plaatsen buiten de conventie,
conventies van tijd inbegrepen.
In die drieduizend berichtjes tussen ons
braken we tijd af,
we queerden haar,
en deden alles uit de doeken.
(Gelach)
Zonder een greintje pretentie.
Daardoor konden we op totaal andere wijze voor elkaar gaan.
Ons wordt zo vaak de idee ingeprent van de 'gulden regel',
dat we anderen moeten behandelen zoals we zelf behandeld willen worden.
Het probleem hiermee
is de aanname dat wij de standaard zijn voor anderen,
en dat zijn we niet.
We moeten anderen behandelen zoals zij behandeld willen worden.
Dat betekende vragen stellen.
Ik kon er niet van uitgaan dat de liefde die Tiq nodig had,
dezelfde was als die ik nodig had.
Dus vroeg ik hem alles -- over zijn angsten, zijn onzekerheden --
en dat was ons startpunt.
TM: Ik wist niet wat voor liefde ik nodig had.
Ik kwam net tevoorschijn
uit de mist van een jaar van afwijzing en totale uitputting.
Iemand had me in de ogen gekeken
en gezegd dat ik haar liefde niet verdiende omdat ik trans was.
We hebben een cultuur van liefdeloosheid gecreëerd
rondom transgender-mensen.
Het wordt beredeneerd, goedgepraat en vaak omgezet in wetten.
Ik stond op het punt die boodschap te internaliseren,
dat ik onwaardig was.
Maar Kim zei dat ik haar ideaal was --
het gebroken wrak dat ik was.
(Gelach)
KKM: Hij was het helemaal.
(Gelach)
Op meerdere manieren.
Beiden dichters, schrijvers, creatieven
met een lange historie van sociaal werk achter ons
en grote dromen van een gezin voor ons.
We hadden een hoop gemeen.
Maar we waren ook heel verschillend.
Ik heb altijd gereisd en ben een soort weeskind,
terwijl hij uit een enorm gezin komt
en stevig geaard is.
Ik vat vaak onze verschillende sterke kanten zo samen:
"Als jij me beschermt,
zorg ik voor leven in de tent."
(Gelach)
Onze identiteiten zijn gemarginaliseerd, maar niet onze levens.
Queer en trans zijn gaat over het creëren van nieuwe bestaansvormen.
Over mensen liefhebben zoals ze zijn,
niet zoals ze horen te zijn.
Kim is onomwonden vrouwelijk
in een wereld die vaak wreed en hard is
voor vrouwen die te trots en vrijgevochten zijn.
En ik ging niet dit verbond in
onder de auspiciën dat zij mijn helper zou zijn, of mijn rib,
maar een volledige, complexe --
(Gelach)
KMM: Toch? Dat is verkeerd.
TM: Maar een volledige en complexe mens
wiens vrouwelijkheid ik niet mocht beperken, controleren of bekritiseren.
Het is hoe zij schittert,
hoe ze aanvoert met compassie,
en nooit haar empathie uit het oog verliest.
Ze was mijn held sinds dag één.
(Applaus)
KKM: Onze relatie draaide altijd om het bevrijden van de ander.
Een van de eerste vragen aan hem
was welke dromen hij nog had
en hoe ik hem in die richting kon helpen.
Zijn dromen om als dichter te leven,
om samen een gezin te bouwen,
trots te zijn op zijn leven
dat eer zou doen aan zijn moeders voorbeeld.
Ik waardeerde enorm dat we van daaruit konden beginnen
en niet vanuit een plek van waar we trachtten uit te vinden
hoe we ons samen konden laten werken.
Hierdoor konden we groeien naar de mensen die we waren,
op een wijze die ongelofelijk anders was.
Ik hou helemaal van hem;
pre-transitie, nu en in de toekomst.
Het was deze liefde die ons samensmeedde
nog voor we elkaars gezicht gezien hadden.
TM: Mijn moeders grootste angst tijdens mijn transitie
was wie mij zou liefhebben zoals ik ben.
Had transgender zijn me uitgesloten van liefde en monogamie,
omdat ik zogenaamd geboren was in het verkeerde lichaam?
Dit soort structurering moet in een nieuwe context
om liefde binnen te laten.
Mijn lichaam bedroog me nooit,
en was nooit verkeerd.
Het was die beperkende, binaire denktrant over gender
die zei dat ik niet bestond.
Maar toen we elkaar ontmoetten,
hield ze van me, precies zoals ik toen was.
Ze liet haar vingers glijden over de gevoelloze littekens
van mijn bovenlijfoperatie.
Littekens die de hele breedte van mijn borst bestrijken.
Ze zei dat die het bewijs vormden van mijn kracht
en wat ik had meegemaakt
en niets waren om me voor te schamen.
Me haasten haar ten huwelijk te vragen
was dus het queerste wat ik kon doen.
(Gelach)
Het ging in tegen de meer conventionele banen
van liefde en relaties,
want God zou een verbintenis tussen mensen als wij nooit mogen goedkeuren
en de wet zou die nooit mogen goedkeuren.
KKM: Op vijf mei 2014,
zo'n drie maanden na onze ontmoeting online,
trouwden we op de trappen van het stadhuis in Manhattan
en het was mooi op elke denkbare wijze.
Je mag wel zeggen dat we wat tradities opnieuw uitvonden,
maar we behielden ook wat oude die we opnamen in het geheel.
Zo maakten we iets dat werkte voor ons.
Mijn boeket en corsage bestonden uit wilde bloemen uit Brooklyn
met daarbij wat lavendel en salie om ons geaard te houden,
want we waren zo nerveus.
Het was samengesteld door een lieve, heleres-vriendin van ons.
Ik wilde nooit een diamanten ring,
want conflict en conventie zijn niet mijn ding,
dus mijn ring is het diepste paars,
zoals de kleur van mijn kruinchakra,
en bevat mijn geboortesteen.
Queerheid zegent je met opties.
Ik hoefde nooit zijn achternaam te kiezen,
het was nooit een uitzondering,
maar ik deed het omdat ik het bastaardkind ben van mijn vader,
iemand waar ik me voor schaamde, die ik verborg, die me tot last was.
En het was ongelofelijk bevrijdend
om de naam te kiezen van een man die mij eerst koos.
(Applaus)
TM: Dus vertelden we het aan wat familie en goede vrienden,
van wie velen het nog niet konden geloven toen we onze geloftes aflegden.
We zetten, heel toepasselijk, al onze trouwfoto's op Facebook,
waar we elkaar ontmoetten,
en Instagram, natuurlijk.
En we beseften al vlug
dat ons samenkomen meer was dan een verbindtenis tussen twee mensen;
het was een toonbeeld van mogelijkheden voor de miljoenen LGBTQ-ers
die altijd is voorgespiegeld
dat een gezinsleven tegengesteld is aan wie zij zijn,
voor degenen onder ons die zichzelf zelden weerspiegeld zien
in liefde en geluk.
KKM: Wij worden namelijk absoluut gemarginaliseerd vanwege onze identiteit,
maar dit moedigt ons ook aan om de mensen te zijn die we zijn.
Queerheid zet onze toon;
zwartheid is onze magie.
Het is dankzij deze dingen
dat we hoopvol, open, ontvankelijk en fluïde kunnen zijn.
Dit zijn de dingen die ons tot zulk een enorme bron van kracht zijn.
Onze queerheid is een krachtbron.
Ik denk aan de woorden van dichter Brandon Wint uit Ottawa:
"Niet queer in de zin van gay, maar queer: niet te beschrijven.
Queer als een soort vloeibaarheid en oneindigheid in één.
Queer als vrijheid zo vreemd dat ze onbedwingbaar is.
Queer als onbevreesdheid die zich de liefde tracht voor te stellen
en haar najaagt."
TM: We maken deel uit --
Ja, dat is mooi, hè?
(Gelach)
Wij zijn deel van een gemeenschap mensen die leven naar hun ware aard
ergens op het genderspectrum,
ondanks de alomtegenwoordige dreiging van geweld
en de constante onderstroom van angst en spanning
voor mensen die hun eigen levensvoorwaarden stellen.
Wereldwijd wordt elke 21 uur ergens een transgender-mens vermoord.
En de VS zagen dit jaar meer geregistreerde trans-moorden
dan enig jaar daarvoor.
Desondanks zijn onze verhalen veel meer dan deze starre kloof
van sterke en veerkracht.
Wij vergroten de menselijke veelvormigheid op deze marges
en we scheppen vrijheid op deze marges.
KKM: En we hebben geen blauwdrukken.
We scheppen een wereld die we letterlijk nog nooit zagen,
organiseren families gebaseerd op liefde in plaats van bloed,
geleid door een mededogen dat zo weinigen van ons zelf ontvingen.
Zovelen van ons kregen geen liefde van onze families --
zijn bedrogen door de mensen die we het meest vertrouwen.
Dus scheppen we geheel nieuwe talen van liefde.
Ze gaan over het ruimte scheppen voor ons authentieke zelf
zonder een standaard op te dringen
van wat mannelijkheid of vrouwelijkheid behoren te zijn.
TM: We zijn geïnteresseerd in liefde en inclusie
als middel voor revolutionaire verandering
en het idee is simpelweg:
laat alle vooropgezette ideeën varen
over hoe mensen behoren te zijn --
in hun lijf, hun sexe, hun huid --
ontleer doelbewust, stap voor stap deze diepgewortelde vooroordelen
en bied mensen ruimte tot zelfbeschikking
en omarm wie ze zijn,
dan ontstaat beslist een betere wereld dan degene waarin we geboren zijn.
(Applaus)
KKM: We willen deze tijd historisch markeren
door achtergelaten bewijzen van onze aanwezigheid.
Wij zetten de raampjes van onze relatie open,
zodat onze gemeenschap ons kan volgen,
en dat doen we omdat we de toekomst willen schetsen,
niet om voetstukken te bouwen voor onszelf.
Onze ervaring doet geen afbreuk aan die van anderen
maar compliceert wel, noodzakelijkerwijs,
de idee van wat liefde en huwelijk horen te zijn.
TM: Oké, ondanks alle praatjes,
het geïnspireer
en al ons mogelijkheidsmodelleren
zijn we verre van perfect.
We moesten onszelf een spiegel voorhouden.
Ik zag dat ik niet altijd de beste luisteraar was
en dat mijn ego in de weg stond van onze ontwikkeling als stel.
Ik moest diepgewortelde, seksistische ideeën onder ogen zien
die ik had over de waarde van de vrouwelijke ervaring in de wereld.
Ik moest opnieuw evalueren wat kameraadschap met mijn vrouw betekent.
KKM: Ik moest ook veel dingen leren beseffen.
Wat het betekent om hard op de inhoud
maar zacht op de persoon te zijn.
Terwijl we dit schreven, kregen we gigantische ruzie.
(Gelach)
Om zo veel verschillende redenen,
maar inhoudelijk over onze waarden en onze levenservaringen --
en we waren echt gekwetst!
Want wat we doen en hoe we liefhebben geeft onszelf volledig bloot.
Maar zelfs al duurde de ruzie twee dagen lang --
(Gelach)
we waren in staat elkaar weer te vinden
en weer vol te gaan voor onszelf, elkaar en ons huwelijk.
Het leverde ons enkele van de meest gepassioneerde delen op
die we vandaag met jullie delen.
Ik heb mannelijkheid moeten ondervragen.
Dat gebeurt volgens mij onvoldoende.
Ik heb het moeten ondervragen;
de giftige privileges van de man definiëren me niet,
maar ik moet er dagelijks verantwoording voor dragen.
Aan mijn vrouw liet ik alle emotionele gezwoeg over
van het openbreken van communicatielijnen wanneer ik me afsluit en wegren.
(Gelach)
Ik trok mijn emotionele ondersteuning in om mijn eigen onzekerheden te ontwijken,
met name bij onze hartverscheurende miskraam vorig jaar,
en dat spijt me.
Soms maken we ons als mannen er makkelijk vanaf.
Mijn reis als trans-persoon gaat over het heruitvinden van mannelijkheid.
Over mannelijkheid creëren die niet gemeten wordt
in de macht die ze uitoefent, de voorrechten die ze geniet,
of een schijnbeeld van controle dat ze kan opbrengen,
maar die samengaat met vrouwelijkheid,
geleid door mijn diepste zelf.
KKM: Mensen...
(Applaus)
Dit schiep de ruimte waarin mijn vrouwelijkheid kon bloeien
zoals ik nooit eerder ervoer.
Hij voelt zich nooit bedreigd door mijn seksualiteit,
bemoeit zich nooit met mijn kleren of mijn gedrag.
Ik kook, maar hij maakt veel meer schoon dan ik doe.
En als we ons haasten om ergens heen te gaan
en er is zo veel te doen,
dan doet hij alles,
zodat ik tijd heb voor mijn haar en make-up.
(Gelach)
Hij begrijpt dat dit mijn schild is
en hij bejegent vrouwelijkheid nooit alsof het frivool of oppervlakkig is.
Dat... hij...
hij verrijkt mijn ervaring van gender elke dag.
TM: Ik kijk graag naar hoe ze zich 's ochtends aankleedt.
Hoe ze in de kast op zoek is naar iets dat makkelijk en kleurrijk
en strak en veilig is --
(Gelach)
Maar het valt niet mee haar naarstig te zien zoeken
naar iets dat de minste ogen naar zich toe zal trekken
maar tegelijkertijd weerspiegelt hoe bruisend en sexy ze is als vrouw.
Alles wat ik wil, is haar aanbidden om haar schoonheid
en de dingen die haar mooi en speciaal en vrij maken,
van haar lange acrylnagels
tot haar compromisloze zwarte feminisme.
(Applaus)
KKM: Ik hou van je. TM: Ik hou van je.
(Gelach)
KKM: Er zijn zo veel queer- en transmensen vóór ons geweest,
wier verhalen we nooit zullen horen.
We zien voortdurend hoe de geschiedenis wordt verteld
zonder dat wij erin aanwezig zijn.
Het is heel moeilijk onszelf daarin niet te zien.
Daarom houdt een kleurrijk leven voor ons die vertegenwoordiging in.
Het draait erom kansen te laten zien
en hoop te hebben dat ook liefde deel is van wat wij de wereld nalaten.
TM: De mogelijkheden die we oefenen
gaan over het heruitvinden van tijd, liefde en instituties.
We scheppen een toekomst van veelsoortigheid.
We dijen het spectrum uit van gender en seksualiteit,
fantaseren onszelf tot realiteit,
bedenken een wereld waarin gender zelf bepaald en niet ondergaan wordt,
waar onze hoedanigheid een kaleidoscoop van mogelijkheden is
zonder de kleingeestige begrenzingen in naam van wetenschap of justitie.
(Applaus)
KKM: En ik kan niet liegen:
het is heel, heel moeilijk.
Het is moeilijk om onverdraagzaamheid
tegemoet te treden met een open hart en een glimlach.
Het is heel moeilijk de ongerechtigheid in de wereld te trotseren
en toch te geloven dat mensen echt kunnen veranderen.
Dat vergt enorm veel vertrouwen en toewijding.
Daarnaast is een huwelijk hard werken.
(Gelach)
Bergen vuile sokken op de grond,
meer saaie sportprogramma's dan ik ooit voor mogelijk hield --
(Gelach)
en ruzies die me tot tranen brengen
wanneer het voelt dat we niet dezelfde taal spreken.
Maar er gaat geen dag voorbij
dat ik niet zielsgelukkig ben om getrouwd te zijn met deze man;
dankbaar dat we de kans krijgen om gedachten te veranderen
en vruchtbare gesprekken te hebben,
en een wereld te creëren waarin liefde ons allen toebehoort.
Ik denk aan ons acroniem:
LGBTQ2SIA.
Een schier eindeloze evolutie van zelf en een gemeenschap,
maar ook een diepe wens om niemand tekort te doen.
We hebben geleerd elkaar lief te hebben
en we beloofden elkaar lief te hebben door veranderingen van gender
en veranderingen van geest.
We leerden deze liefde in onze chatruimtes
en onze clubs en kroegen en onze gemeenschapscentra.
We hebben elkaar leren liefhebben voor de lange termijn.
TM & KKM: Dank je wel.
(Applaus)