Ben multidisipliner biriyim.
Bilim adamı olarak, geçen sene NASA'nın Mars simülasyonunda ekip şefi olarak bulundum,
sanatçı olarak da, gezegenin her yerinde çok kültürlü toplum sanatı oluşturuyorum.
Ve son zamanlarda, bu ikisini birleştiriyorum.
Ama önce NASA görevi hakkında biraz daha konuşayım.
Bu HI-SEAS programıdır.
HI-SEAS, Hawaii'deki Mauna Loa volkanı üzerindeki
NASA tarafından finanse edilen bir gezegen yüzeyi analoğudur
ve küçük ekiplerin uzun süreli izolasyonunun
etkilerini araştırmak için özel olarak dizayn edilmiş bir araştırma programıdır.
Bu kubbede altı kişilik bir ekiple dört ay yaşadım,
çok ilginç bir deneyim, şüphesiz.
Her türlü araştırma yaptık.
Aslında ana araştırmamız gıda çalışmasıydı,
ancak bu gıda çalışmasının yanı sıra
-uzay boşluğunda yaşayan astronotlara yeni bir gıda sistemi geliştirmenin-
birçok farklı araştırma yaptık.
Burada gördüğünüz üzere taklit uzay giysileri giyerek
araç dışı aktiviteler yaptık,
ayrıca günlük işler ve günün sonunda yaptığımız anketler
gibi yapacak pek çok başka şeyimiz vardı.
Yoğun, yoğun çalışma.
Şimdi, anlayabileceğiniz gibi,
küçük bir grupla, küçük bir yerde uzun süre yaşamak
oldukça zordur.
Her türlü psikolojik zorluk vardı:
Bu durumlarda takım nasıl birlikte tutulabilir;
bu koşullarda yaşarken zamanın büküldüğünü hissettiğinizde
bununla nasıl başa çıkılır;
uyku problemlerinin ortaya çıkması, vs.
Aynı zamanda birçok şey öğrendik.
Bireysel ekip üyelerinin bunun gibi bir durumla
nasıl başa çıktığı hakkında birçok şey öğrendim,
ekibi nasıl üretken ve mutlu tutabilirsin,
mesela, onlara bir parça özerklik vermek
bunun için iyi bir numara
ve gerçekten, liderlik hakkında çok fazla şey öğrendim,
çünkü ekip şefiydim.
Bu görevi yaparken
uzay boşluğundaki geleceğimiz hakkında daha da derin düşünmeye başladım.
Uzay boşluğuna gideceğiz ve orada yaşamaya başlayacağız.
Bundan hiç kuşkum yok.
Belki 50 yıl, belki de 500 yıl sürecek,
ancak yine de gerçekleşecek.
Bu yüzden "Arayıcı" adlı yeni bir sanat projesini hayata geçirdim.
Arayıcı projesi, dünyanın her tarafındaki toplulukları, insanların yerleşimi
ve yaşamını yeniden tasavvur eden
yıldız gemisi prototipleri geliştirmeye davet ediyor.
Bu, projenin temelidir.
Şimdi, önemli bir şey:
Bu distopik bir proje değil.
"Aman Tanrım, dünya kötüye gidiyor ve dünyadan kaçmamız gerek,
çünkü başka bir yerde gelecek kurmamız lazım" gibi bir durum yok.
Hayır, hayır.
Bu proje basitçe insanları,
toprağa bağlı kısıtlamalardan uzaklaşıp
geleceğimizi yeniden hayal etmeye çağırıyor.
Proje gerçekten faydalı oldu ve gayet işe yaradı,
dolayısıyla yaptığımız işin önemli bir parçası oldu.
Bu projede, birçok sanatçıdan beklediğinizden biraz farklı
bir yaklaşım olan
beraber oluşturma yaklaşımı kullanıyorum.
Temelde ben, gruba, topluluğa basit bir fikir bırakıyorum,
onlar da fikre yönelmeye başlıyorlar
ve hep beraber, sanat eserini biçimlendirip inşa ediyoruz.
Biraz termitlere benziyor aslında.
Sadece beraber çalışıyoruz,
öyle ki, örneğin mimarlar eserimizi ziyarete geldiğinde,
ana planımız olmadan onu nasıl inşa ettiğimizi anlamakta
bazen güçlük çekiyorlar.
Her zaman, aynı zamanda içinde yaşayabileceğimiz
olağanüstü büyük ölçekli yapılar ürettik.
İlk versiyon Belçika ve Hollanda'da,
neredeyse 50 kişilik ekiple yapıldı.
Bu aynı projenin ikinci iterasyonu,
ancak farklı ülkede, Slovenya'da yapıldı
ve bu yeni bir grup "biz farklı bir yapı inşa edeceğiz" der gibiydi.
Dolayısıyla mimari yapıyı alıp çalışmanın temelini korudular
ve o yapının üzerine
tamamen yeni ve çok daha biyomorfik bir yapı inşa ettiler.
Ve bu, projenin diğer bir çok önemli kısmı.
Gelişen bir sanat çalışması, gelişen bir yapı.
Bu, birkaç hafta önce Hollanda'da sunulan,
modüllerin yapımında karavanların kullanıldığı uzay mekiğinin son versiyonu.
Birkaç ikinci el karavan satın alıp
parçalara ayırdık
ve uzay mekiği olarak tekrar birleştirdik.
Evet, uzay mekiklerini düşünürken,
onları sadece teknolojik zorluk olarak görmüyoruz.
Onları üç sistemin birleşimi olarak görüyoruz:
Ekoloji, insan ve teknoloji.
Dolayısıyla projelerde her zaman güçlü bir ekolojik bileşen var.
Burada gördüğünüz akuaponik sistemler
aslında astronotları çevreliyor, böylece astronotlar,
sürekli yedikleri yemeğin bir parçasıyla temas hâlinde oluyorlar.
Şimdi, bu projedeki oldukça özgün şey,
sanat ve dizayn projelerinde kendi izole görevlerimizi de yürütmemizdir.
Yani kendimizi aralıksız birkaç gün kilitleyip
inşa ettiğimiz şeyi test ediyoruz.
Ve bu, örneğin,
ekranın sağ tarafında Slovenya'nın Ljubljana kentindeki
Modern Sanat Müzesi'nde, altı sanatçı ve tasarımcının
-ben de bunun bir parçasıydım- dört gün boyunca
kendilerini müzeye kilitlediği,
bir izole görevi görebilirsiniz.
Tabii ki hepimiz için oldukça edimsel
ve güçlü bir deneyim oldu.
Projenin sonraki versiyonunu şu an Camilo Rodriguez-Beltran ile beraber
-kendisi aynı zamanda TED üyesidir-
büyüleyici bir yerde, Şili'deki Atacama Çölü'nde geliştiriyoruz.
Her şeyden önce, Mars'a benzer bir yer olarak kabul edilebilir.
Gerçekten de belirli bölgeleri Mars'a benziyor ve
aynı zamanda ekipmanları test etmek için NASA tarafından kullanılmış.
Ve yıldızları gözlemleyerek uzaya bağlanmakta
oldukça uzun bir geçmişi var.
Şimdi ise ALMA'nın,
orada geliştirilen büyük bir teleskopun evi.
Ama aynı zamanda gezegendeki en kuru bölge
ve bu durum onu projemizi inşa etmek için oldukça ilginç bir yer hâline getiriyor,
çünkü bir anda, süreklilik, tamamen keşfetmemiz gereken bir şey.
Başka seçeneğimiz yok,
bu yüzden neler olacağını görmek için sabırsızlanıyorum.
Projenin bu versiyonunda
görmek için sabırsızlandığım özel şey,
yerel halkla, yerli halkla
nasıl bağ kuracağımızdır.
Bu insanlar oldukça uzun süredir orada yaşıyorlar
ve süreklilikte uzman oldukları söylenebilir,
bu yüzden onlardan ne öğrenebileceğimizi ve bunları uzay araştırmalarında
nasıl kullanacağımızı görmek için sabırsızlanıyorum.
Evet, uzay boşluğundaki geleceğimize bakışımızı, entegrasyon, biyoloji,
teknoloji ve insanı keşfederek, beraber oluşturma yaklaşımı kullanarak
ve yerel gelenekleri keşfedip kullanarak
yeniden tanımlamaya ve geçmişten nasıl bir şeyler öğrenip,
bunu geleceğimize entegre edebileceğimizi bulmaya çalışıyoruz.
Teşekkürler.
(Alkış)