Ben bir doktora öğrencisiyim,
bu da demek ki benim bir sorum var :
dijital içeriği nasıl kavranabilir hale getirebiliriz?
Çünkü biliyorsunuz,
bir tarafta, dijital dünya var,
ve şüphesiz, orada şimdi çok şeyler oluyor.
Ve biz insanlar için, bunlar maddesel değil,
gerçekten orada değil. Bu sanal.
Diğer tarafta, biz insanlar,
fiziksel dünyada yaşıyoruz.
Bu dünya zengin, tadı güzel, iyi hissettiriyor, iyi kokuyor.
Yani soru şu: dijital dünyadaki şeyleri
nasıl fiziksel dünyaya aktarırız?
Bu benim sorum.
iPhone ve onun dokunuşuna bakarsanız
ve vücutsal aktivitesiyle Wii'ye de,
eğilimi görebilirsiniz, fiziksel olmaya başlıyor.
Soru şu : Sırada ne var ?
Şimdi, benim size göstermek istediğim üç seçenek var.
Birincisi kütle.
İnsanlar olarak, biz elimizdeki
bir nesnenin neresinin ağır olduğuna karşı duyarlıyız.
Öyleyse, bunu cep telefonlarında kullanabilir miyiz?
Size ağırlık değiştiren (kaydıran) telefonu göstereyim.
Bu cep telefonu şeklindeki bir kutu,
içinde hareket ettirebildiğimiz demir bir ağırlık var.
Ve neresinin ağır olduğunu hissedebilirsiniz.
Onun ağırlık merkezini kaydırıyoruz.
Örneğin, dijital içeriği fiziksel ağırlıkla
arttırabiliriz.
Yani görüntüdeki içerik üzerinde hareket ediyorsunuz,
ama bir de cihazın ağırlığından nerede olduğunu anlayabiliyorsunuz.
Başka bir şey de bunun navigasyon için iyi olması.
Size şehirde dolaşırken rehberlik yapabilir.
Size sadece ağırlığı ile,
"Tamam, sağa dön. Düz yürü. Orada sola dön." diyebilir.
Ve iyi olan şey, sizin cihaza devamlı bakmak zorunda kalmamanız;
gözleriniz şehirde serbestçe dolaşabilir.
Şimdi, kütle ilk şeydi.
İkincisi, şekil.
Biz elimizde nesnelerin şekillerine karşı da duyarlıyızdır.
Yani eğer 20 sayfalık e-kitap indirirsem --
çok ince olur, değil mi --
ama eğer 500 sayfası varsa, "Harry Potter"'i hissetmek isterim.
Kalındır.
Öyleyse, size şekil-değiştiren cep telefonunu göstereyim.
Gene, bu cep telefonu şeklindeki bir kutu.
Ve bu şeklini değiştirebiliyor.
Şeklin kendisi ile oynayabiliriz.
Örneğin, cebinizde ince olabilir,
tabi ki öyle olmasını istersiniz,
ama sonra elinizde size doğru eğilebilir, kalınlaşabilir.
Aşağıya doğru inceliyor gibi.
Eğer kavrayışınızı değiştirirseniz, ona uyum sağlayabilir.
Komodinin üzerine koyup film seyretmek isterseniz de işe yarayabilir,
veya alarm saati olarak kullanırsanız, ayakta durur.
Oldukça basittir.
Bir diğer şey,
bazen cep telefonundan telefonun kendisinden
daha büyük olan birşeyler izleriz.
Bu durumda ise -- buradaki gibi, ekrandan büyük bir uygulama var --
telefonun şekli size anlatabilir,
"Tamam, ekrandan dışarıda sağda, daha fazla içerik var.
Onu göremiyorsun, ama orada."
Ve siz bunu köşesi daha kalın olduğu için hissedebilirsiniz.
Şekil ikinci şeydi.
Üçüncüsü daha farklı bir seviyede çalışıyor.
Biz insanlar sosyaliz ve empati gösteririz,
ve bu harikadır.
Bu cep telefonlarını daha sezgisel yapmak için bir yol olamaz mı ?
Cebinizde bir hamster olduğunu düşünün.
İyi, onu hissedebiliyorum. Şu an iyi. Onu kontrol etmem gerekmiyor.
Size canlı cep telefonunu göstereyim.
Yani, bir kez daha, cep telefonu-şekilli kutu.
Ama bu seferkinin nefesi ve kalp atışı var,
ve çok organik hissettiriyor.
(Kahkaha)
Ve onun şimdi sakin olduğunu söyleyebilirsiniz.
A şimdi, cevapsız çağrı, yeni bir çağrı,
kız arkadaş belki.
Çok heyecanlı.
Onu nasıl sakinleştiririz?
Kulaklarının arkasını biraz okşarsınız,
ve her şey tekrar yolunda.
Yani, bu çok sezgisel ve bizim istediğimiz şey.
Öyleyse, burada dijitali kavranabilir
hale getirmek için üç farklı yolu gördük.
Ve bence onu fiziksel hale getirmek
bunu yapmak için iyi bir yol.
Bunun arkasında ise bir varsayım var,
şöyle ki,
insanlar daha teknik bir hale gelmemeliler.
Bunun yerine,
teknoloji biraz daha insani bir hale gelmeli.
(Alkış)