การสื่อสารใต้น้ำมีความท้าทาย
แสงและกลิ่นเดินทางได้ไม่ดีนัก สัตว์น้ำจริงมองเห็นและดมกลิ่นได้ลำบาก
แต่เสียงเคลื่อนที่ในน้ำที่ได้เร็วกว่าในอากาศถึงสี่เท่า
ฉะนั้น ในสิ่งแวดล้อมที่มืดมิด
สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในทะเล จึงมักพึ่งพาใช้เสียงในการสื่อสารกัน
นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไม จึงมีเสียงประสานกันมากมายในมหาสมุทร
เสียงคลิ๊ก
เสียงเต้นตุบ ๆ เป็นจังหวะ
เสียงกระซิบ
เสียงคราง
เสียงดีดเด้ง
เสียงร้อง
และเสียงสั่นเป็นระลอก เป็นต้น
แต่ส่วนที่โด่งดังที่สุดของวงมโหรีใต้น้ำนี้
คือท่วงทำนองที่สื่อภาพ หรือเพลงที่ถูกประพันธ์ โดยสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก
วาฬ
เพลงของวาฬคือหนึ่งในระบบการสื่อสาร ที่ซับซ้อนมากที่สุด
ในอาณาจักรสัตว์
มีเพียงบางสายพันธุ์เท่านั้น ที่เรารู้ว่าสามารถร้องเพลงได้
วาฬสีน้ำเงิน
วาฬฟิน
วาฬโบวเฮด
วาฬมินค์
และแน่นอน วาฬหลังค่อม
ทั้งหมดนี้คือวาฬเบลีน
ซึ่งใช้แผงคล้ายซี่หวีแทนฟัน ในการดักจับเหยื่อของมัน
ในขณะเดียวกัน วาฬที่มีฟัน ใช้เอโคโลเคชัน
และพวกมันและสายพันธุ์อื่น ๆ ของวาฬเบลีน
ก็สร้างเสียงทางสังคม เช่น เสียงร้องและเสียงหวีด ในการสื่อสาร
แต่การทำเสียงเหล่านั้น ขาดความซับซ้อนของเพลง
แล้วพวกมันทำอย่างไรล่ะ
สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมบนบกอย่างพวกเรา สร้างเสียงโดยการเคลื่อนอากาศบนเส้นเสียง
เมื่อเราหายใจออกทำให้เส้นเสียงเกิดการสั่น
วาฬเบลีนมีเนื้อเยื่อโค้งเป็นรูปตัวยู ระหว่างปอดของมัน
และอวัยวะขนาดที่พองได้ ที่เรียกว่า ถุงกล่องเสียง
เราไม่รู้แน่ชัด
เพราะมันเป็นไปไม่ได้ที่จะสำรวจ อวัยวะภายในนี้
ขณะที่วาฬที่มีชีวิตอยู่ร้องเพลง
แต่เราคาดว่าเมื่อวาฬร้องเพลง
การหดตัวของกล้ามเนื้อในลำคอและอก
เคลื่อนอากาศจากปอดไปตามโค้งรูปตัวยู และเข้าไปยังถุงกล่องเสียง
ทำให้โค้งตัวยูนั้นสั่น
การสั่นพ้องเสียงในถุงที่ออกมานั้น เหมือนกับเสียงของคณะนักร้องในโบสถ์
ทำให้เสียงดังพอที่จะแผ่ออกไป มากถึงหลายพันกิโลเมตร
เมื่อวาฬไม่ต้องหายใจออกเพื่อที่จะร้องเพลง
อากาศถูกถึงกลับเข้ามาในปอดอีกครั้งแทน
เพื่อสร้างเสียงอีกครั้ง
เหตุผลหนึ่งที่เพลงของวาฬเป็นที่น่าหลงใหล ก็คือคือรูปแบบของมัน
เสียงต่าง ๆ เช่นการครวญ การร้อง และการส่งเสียงจ๊อกแจ๊กผสานกันเป็นวลี
วลีที่ถูกใช้ซ้ำ ๆ ถูกรวมเข้าด้วยกันเป็นเพลงหลัก
เพลงหลักหลาย ๆ ท่อนที่ถูกทำซ้ำ ๆ ในรูปแบบที่คาดเดาได้กลายเป็นเพลง
โครงสร้างเชิงลำดับนี้ เป็นไวยากรณ์อย่างหนึ่ง
เพลงของวาฬมีช่วงเวลาที่แตกต่างกันมาก
และวาฬสามารถทำมันซ้ำ ๆ ได้ครั้งแล้วครั้งเล่า
ในช่วงการบันทึกหนึ่ง วาฬหลังค่อมร้องเพลงนาน 22 ชั่วโมง
แล้วมันทำอย่างนั้นทำไม
เรายังไม่รู้ว่าจุดประสงค์จริง ๆ แล้วคืออะไร แต่เราสามารถคาดเดาได้
เนื่องจากตัวผู้เป็นผู้ร้อง และพวกมันมักร้องในฤดูผสมพันธ์ุ
เพลงอาจมีไว้เพื่อดึงความสนใจของตัวเมีย
หรือบางที พวกมันอาจถูกใช้ไล่ตัวผู้อื่น ๆ ที่เข้ามาในเขตแดน
วาฬกลับมายังแหล่งอาหาร และแหล่งผสมพันธุ์เดิมทุก ๆ ปี
และแต่ละกลุ่มประชากรก็มีเพลงที่แตกต่างกัน
เพลงมีวิวัฒนาการตามกาลเวลา ในขณะที่ เสียงหรือวลีถูกเติม เปลี่ยน หรือละทิ้งไป
และเมื่อตัวผู้จากกลุ่มประชากรอื่น กำลังหากินอยู่ในระยะที่ได้ยินกัน
วลีเหล่านั้นมักได้รับการแลกเปลี่ยน
บางที เพราะว่าเพลงใหม่ทำให้พวกมัน น่าดึงดูดต่อตัวเมียมากกว่าเดิม
นี่เป็นหนึ่งในตัวอย่างของ การแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรมที่รวดเร็ว
ซึ่งพฤติกรรมที่เรียนรู้ได้นี้ถูกส่งผ่าน ระหว่างสิ่งมีชีวิตทั้งสองที่ไม่มีความสัมพันกัน
ในสายพันธุ์เดียวกัน
เราสามารถแอบฟังเพลงเหล่านี้ โดยใช้ไมโครโฟนใต้น้ำ
ที่เรียกว่า ไฮโดรโฟน
มันช่วยให้เราติดตามพวกมันได้ เมื่อ การสังเกตหรือตัวอย่างทางพันธุกรรมหาได้ยาก
ยกตัวอย่างเช่น นักวิทยาศาสตร์สามารถแยกแยะ
ฝูงวาฬสีน้ำเงินทั่วโลกที่หาตัวจับยาก โดยพึ่งเสียงเพลงของพวกมัน
แต่มหาสมุทรกำลังหนวกหูมากขึ้นเรื่อย ๆ อันเป็นผลมาจากกิจกรรมของมนุษย์
การเดินเรือ
โซนาร์ทางทหาร
การก่อสร้างใต้น้ำ
และการสำรวจอันอึกทึกเพื่อหาน้ำมัน ก็เกิดขึ้นบ่อยขึ้น
ซึ่งอาจรบกวนกับการสื่อสารของวาฬ
วาฬบางตัวจะหลีกเลี่ยง แหล่งหากินและผสมพันธุ์
ถ้ามนุษย์ส่งเสียงดังเกินไป
พบว่าวาฬหลังค่อมร้องเพลงน้อยลง
อันเนื่องมาจาก เสียงที่ห่างออกไป 200 กิโลเมตร
การจำกัดกิจกรรมของมนุษย์ ตลอดแนวอพยพของวาฬ
และในแหล่งอื่น ๆ ที่มีความสำคัญต่อมัน
และการลดมลภาวะทางเสียง ทั่วทั้งมหาสมุทร
จะช่วยทำให้เรามั่นใจได้ว่า วาฬจะยังมีชีวิตรอดต่อไป
ถ้าวาฬยังสามารถร้องเพลงได้ พวกเราก็ยังสามารถฟังมันต่อไปได้
บางที สักวันหนึ่งเราจะเข้าใจอย่างถ่องแท้ ว่าพวกมันคุยอะไรกัน