1905'te yeni bir gün doğar iken,
26 yaşlarındaki Albert Einstein hayatla başarısız bir akademisyen olarak yüzleşti.
Çoğu fizikçinin bu küçük halk hizmetçisinin
bilime katkı sağlayabileceği konusunda dalga geçtiği bir dönemdi.
Ancak sonraki yıllarda,
Eistein bir değil,
iki değil,
üç değil,
evren anlayışımızı kökünden değişime yönlendiren ve
her birinde farklı bir konu olan dört olağanüstü makale yayınladı.
Einstein'nın matematikten kaldığı hikayesi sadece efsaneden ibaretti.
O ,15 yaşında, matematiksel işlemlere kendi kendine hakim olmuş
ve hem Munich ortaokulunda
hem de matematik ve fizik öğretme diploması için çalıştığı
Swiss Polytechnic'de başarılı olmuştu.
Fakat derslerini daha çok laboratuvarda geçirmesi,
ve hocalarına göstermesi gereken saygıyı ihmal etmesi,
onun müstakbel kariyer yolculuğunu raydan çıkarmıştı.
Laboratuvar asistanlığını bile es geçen Einstein,
arkadaşının babasının yardımıyla Swiss patent ofisinde çalışma
kararı almak zorunda kaldı.
Haftanın altı günü tescil memuru olarak çalışan Einstein
fizik çalışmaya,
yakın arkadaşlarıyla son çalışmalar hakkında tartışmaya,
ve birkaç küçük makale yayınlamaya vakit bulabiliyordu.
Mart 1905'te , şaşırtıcı bir hipotez sunan
bir makalesini teslim ettiği an büyük bir sürpriz ortaya çıkmıştı.
Işığın bir dalga olduğuna dair onlarca yıllık kanıtlara rağmen,
Einstein ışığın, ancak kendi hipoteziyle
açıklanabilinen fotoelektrik etki gibi
gizemli olgular gösteren bir parçacık olduğunu öne sürdü.
Bu fikir ile yıllarca dalga geçildi
ama Einstein kendi döneminin adeta 20 yıl ilerisindeydi.
Dalga-parçacık ikilisinin kuantum devrimi için bir yapı taş olduğuna karar verildi.
İki ay sonra mayıs ayında, Einstein bu kez atomun varlığıyla ilgili
yüzyıllık soruları cevaplayan ikinci bir makale sundu.
Gözle görülmeyen atom fikrine dayanan belirli teoriler olmasına rağmen,
bazı önemli bilim adamları hala bunların fiziksel nesnelerden ziyade
faydalı bir kurgu olduğuna inanıyordu.
Fakat Einstein, Brownian hareketi olarak bilinen
küçük parçacıkların bir sıvı etrafındaki
düzensiz hareketini gösteren,
gözle görülmeyen milyonlarca atom kütleleri tarafından
tamamiyle öngörülen akıllıca bir gerçeği kullandı.
Deneyler kısa bir süre içerisinde Einstein'ın modelini onayladı
ve atomik şüpheciler pes ettiler.
Üçüncü makale Haziran'da geldi.
Uzun bir süredir,
Einstein, iki temel fizik kuralı arasındaki
uyuşmazlık ile uğraşıyordu.
Bütün yolları Galileo'ya geri getiren
iyi kurulmuş görecelik kuralı,
mutlak hareketin tanımlanamayacağını söylüyordu.
Ancak aynı zamanda iyi kurulmuş olan elektromanyetik teori,
mutlak hareketin var olduğunu iddia ediyordu.
Bu çelişki ve Einstein'ın bunu çözmek için var olan içgüdüsü,
onu bir fizik gerginliği olarak tanımladığı yerde bıraktı.
Ancak bir Mayıs günü,
arkadaşı Michele Besso ile yapboz üzerine kafa yorduktan sonra,
bulutlar bölündü.
Einstein, zaman ve mekan gözlemciyle alakalı olduğu sırada,
referans yapı ne olursa olsun,
ışığın hızı sürekli kalırsa,
bu çelişkinin çözülebilirliğini farketti.
Detaylar üzerinde çalışmak ve olanları
özel görecelik olarak formüle etmek Einstein'ın sadece bir kaç haftasını aldı.
Bu teori sadece bizim önceki gerçeklik anlayışımızı değiştirmeyecek,
aynı zamanda parçacık hızlandırıcıdan
küresel konum sistemine kadar
yeni teknolojiye yol açacaktı.
Bu kadarı yeterli diye düşünebilirsiniz,
fakat Eylül ayında,
özel görecelik yazısının peşinden,
"bu arada" diye bir dördüncü makale geldi.
Einstein bu teori hakkında biraz daha fazla düşündü
ve bu teorinin aynı zamanda, biri görünüşe göre sıvı,
diğeri ise eter diye farzedilen, fakat aslında denk olan
kütle ve enerjiyi de etkilediğini farketti.
Ve aralarındaki ilişki tarihteki en meşhur
ve önemli olan bir denklem ile açıklanabilindi:
E=mc^2.
Yaklaşık 15 yıl boyunca, Einstein, dünyaca ünlü bir ikon haline gelmeyecekti.
Basının onu ünlü birine dönüştürmesi, güneş tutulması sırasında
yıldızların ışığının eğimi ölçülerek 1919'da doğrulanan sonraki genel
görecelik teorisinin doğrulanmasının hemen sonrasında gerçekleşmişti.
Einstein patent ofisinin arkasında kaybolmuş ve
1905'ten sonra başka hiç bir şey başaramamış olsa bile
onun mucizevi yılının bu dört yazısı
altın değerinde umulmadık bir dahilik bırakmıştı geriye.