พวกเราจะสร้างสังคม
ที่ปราศจากเชื้อเพลิงฟอสซิลได้อย่างไร
นี่เป็นเรื่องท้าทายอันซับซ้อนมาก
และฉันเชื่อว่าประเทศกำลังพัฒนา จะเป็นผู้นำในการเปลี่ยนแปลงนี้
และฉันตระหนักว่ามันเป็น คำกล่าวที่น่าโต้แย้งถกเถียง
แต่ก็เป็นความจริงที่ประเทศของเรา อยู่ในความเสี่ยงอย่างมาก
หากพวกเราปล่อยให้เชื้อเพลิงฟอสซิล เป็นศูนย์กลางในการพัฒนาประเทศของเรา
พวกเราสามารถกระทำในสิ่งที่แตกต่างได้
และถึงเวลาแล้ว ถึงเวลาจริง ๆ แล้ว
ในการหักล้างมายาคตินี้
ที่ประเทศจำต้องเลือก ระหว่างการพัฒนาในด้านหนึ่ง
กับอีกด้านหนึ่งในการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม, พลังงานทดแทน, คุณภาพชีวิต
ฉันมาจากประเทศคอสตาริกา ประเทศกำลังพัฒนา
พวกเรามีประชากรเกือบ 5 ล้านคน
และประเทศเราตั้งอยู่กึ่งกลาง ทางด้านขวาของทวีปอเมริกา
จึงเป็นเรื่องง่ายที่จะจำว่า ประเทศเราอยู่ตรงไหน
กระแสไฟฟ้าของประเทศเราเกือบ 100%
มาจากแหล่งพลังงานทดแทนหมุนเวียน
จากทั้ง 5 ประเภท
(เสียงปรบมือ)
พลังน้ำ, พลังความร้อนใต้พิภพ
พลังลม, พลังงานแสงอาทิตย์ และชีวมวล
คุณทราบไหมคะว่าปีที่แล้ว
เป็นเวลา 299 วัน
พวกเราไม่ได้ใช้เชื้อเพลิงฟอสซิล
เพื่อสร้างกระแสไฟฟ้าทั้งหมดของประเทศเราเลย
เป็นความสำเร็จอันน่าอัศจรรย์
แต่มันยังซ่อนความจริงที่ขัดแย้งไว้ด้วย
นั่นคือ จากพลังงานที่ใช้ในประเทศเราทั้งหมด
เกือบ 70 เปอร์เซนต์ คือ น้ำมัน
ทำไมถึงเป็นเช่นนั้น
นั่นเพราะระบบการคมนาคม
ที่พึ่งพาพลังงานเชื้อเพลิงฟอสซิลทั้งหมด
ดังเช่นในประเทศส่วนใหญ่
หากพวกเราจินตนาการว่าการเปลี่ยนแปลง การใช้พลังงานเป็นการวิ่งแข่งมาราธอน
คำถามก็คือ แล้วพวกเรา จะไปถึงเส้นชัยได้อย่างไร
พวกเราจะเอาการใช้คาร์บอนออกไปจาก ระบบเศรษฐกิจที่เหลือได้อย่างไร
และน่าจะพูดได้ว่า หากประเทศเราทำไม่สำเร็จ
ก็มองไม่เห็นว่าจะมีใครทำได้
จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมฉันอยาก คุยกับคุณเรื่องคอสตาริกา
เพราะว่าฉันเชื่อว่าพวกเราเป็นตัวแทนที่ดี
ในการถือธงนำวิสัยทัศน์ การพัฒนาโดยไม่ใช้พลังงานฟอสซิล
หากคุณรู้อะไรอย่างหนึ่งเกี่ยวกับประเทศเรา
นั่นคือประเทศเราไม่มีกองทัพทหาร
ฉันจะพาคุณย้อนกลับไปในปี 1948
ปีนั้น สงครามกลางเมือง ของประเทศเราเพิ่งสงบลง
ชาวคอสตาริกานับพันเสียชีวิต
และครอบครัวต่างต้องแยกจากกันอย่างขมขื่น
แต่ก็เกิดแนวคิดที่น่าประหลาดใจ มากุมหัวใจและความคิดของเรา:
เราจะเริ่มต้นสร้างประเทศของเรากันใหม่
และรัฐที่สองของเราจะไม่มีกองทัพทหาร
เราจึงยกเลิกมันทิ้งไป
และนายกรัฐมนตรีในเวลานั้น
โฮเซ่ ฟิเกเรส
พบวิธีการอันทรงพลัง นั่นคือ การทุบกำแพงของฐานทัพ
ในปีต่อมา ปี 1949
เราได้ตัดสินใจอย่างถาวร ลงในกฎหมายรัฐธรรมนูญใหม่
และนั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมฉันถึงได้ เล่าเรื่องนี้ให้คุณฟังในอีก 70 ปีต่อมา
และฉันรู้สึกขอบคุณ
ฉันรู้สึกขอบคุณที่พวกเขาได้ ตัดสินใจเรื่องนี้ก่อนที่ฉันจะเกิด
เพราะว่าการตัดสินใจนี้ ทำให้ฉันและคนอีกนับล้าน
ได้อาศัยอยู่ในประเทศที่มั่นคงมากๆ
และคุณอาจคิดว่ามันเป็นเพราะโชคดี
แต่ไม่ใช่ค่ะ
มันเกิดจากการแบบแผนตัดสินใจ ที่มีการไตร่ตรองอย่างดี
ในช่วงยุค 40 ชาวคอสตาริกาได้รับ การศึกษาและการรักษาฟรี
พวกเราเรียกมันว่าการรับรองทางด้านสังคม
พอยกเลิกกองทัพทหาร
พวกเราสามารถเปลี่ยนงบทางทหาร มาใช้เป็นงบทางสังคมแทน
และนี่คือสิ่งขับเคลื่อนความมั่นคง
ในยุค 50
(เสียงปรบมือ)
ในยุค 50 เราเริ่มลงทุนด้านพลังน้ำ
และทำให้เราหลุดจากกับดัก
ของการใช้เชื้อเพลิงฟอสซิล ในการสร้างไฟฟ้า
ซึ่งทั่วโลกกำลังประสบกับ ความยากลำบากอยู่ในปัจจุบัน
ในยุค 70 เราลงทุนกับอุทยานแห่งชาติ
และทำให้เราหลีกเลี่ยง
จากตรระกะอันบกพร่องอย่างมากของการมุ่ง พัฒนา พัฒนา พัฒนา ไม่ว่าจะต้องสูญเสียอะไร
ที่ประเทศอื่นๆ กำลังใช้กันอยู่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในโลกที่กำลังพัฒนา
ในยุค 90 พวกเรานำร่องการจ่ายเงิน เพื่อการบริการทางระบบนิเวศ
ซึ่งช่วยให้อัตราการทำลายป่าลดลง
เพิ่มการท่องเที่ยวเชิงนิเวศที่ทุกวันนี้ เป็นกลไกสำคัญของการเติบโต
ดังนั้นการลงทุนในการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม
ไม่ได้ทำร้ายเศรษฐกิจของเราเลย
ค่อนข้างให้ผลตรงข้ามด้วยซ้ำ
และก็ไม่ได้หมายความว่าพวกเรานั้นสมบูรณ์แบบ
และก็ไม่ได้หมายความว่า พวกเราไม่มีความขัดแย้ง
นั่นไม่ใช่ประเด็น
ประเด็นที่อยากสื่อคือ การที่เราสร้างทางเลือกของตนเอง
พวกเราสามารถสร้างความยืดหยุ่น ในการจัดการกับปัญหาด้านการพัฒนา
ดังนั้น หากคุณทำให้ประเทศคุณเหมือนกับเรา
ค่าจีดีพีของประชากร จะอยู่ที่ประมาณ 11,000 ดอลลาร์
แต่นั่นขึ้นอยู่กับวิธีที่คุณวัดด้วย
แต่ตามที่ดัชนีความก้าวหน้าทางสังคม
เรามีคะแนนสูงสุดโต่งโดยสิ้นเชิง
เมื่อเปลี่ยนจากการวัดค่าจีดีพี ไปวัดความก้าวหน้าทางสังคม
การยกเลิกกองทัพทหาร
การลงทุนกับธรรมชาติและคน
ทำให้เกิดอะไรบางอย่างที่ทรงพลังมากเช่นกัน
มันช่วยสร้างเรื่องเล่า
เรื่องเล่าของประเทศเล็กๆ ที่มีแนวคิดยิ่งใหญ่
และการเติบโตมากับเรื่องเล่านี้ มันสร้างพลังให้เราอย่างมาก
ดังนั้นคำถามก็คือ
แนวคิดที่ยิ่งใหญ่ชุดต่อไป ของคนยุคนี้คืออะไร
และฉันเชื่อว่าสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไป
สำหรับคนยุคนี้ คือการเลิกใช้ เชื้อเพลิงฟอสซิลตลอดไป
เหมือนกับที่พวกเรายกเลิกกองทัพทหาร
น้ำมันเชื้อเพลิงสร้างภาวะโลกร้อน
พวกเรารู้กันดี
และพวกเรารู้ว่ามนุษย์อ่อนไหวและจะได้รับ ผลกระทบของภาวะโลกร้อนแค่ไหน
ดังนั้น มันจึงเป็นประโยชน์สูงสุด สำหรับประเทศกำลังพัฒนา
ที่จะพัฒนาโดยไม่ใช้เชื้อเพลิงฟอสซิล
ที่ทำร้ายผู้คนเป็นอันดับต้นๆ
เนื่องจาก
เราจะนำเข้าน้ำมัน
เพื่อการคมนาคมอีกทำไม
หากเราสามารถใช้ไฟฟ้าแทนได้
ให้จดจำไว้ว่า
นี่เป็นประเทศ
ที่ซึ่งไฟฟ้ามาจากน้ำในลำธารของเรา
ความร้อนจากภูเขาไฟ
กังหันลม, แผงเซลล์แสงอาทิตย์
ขยะชีวภาพ
การเลิกใช้น้ำมันเชื้อเพลิงอาจหมายถึง การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในระบบคมนาคมขนส่ง
เพื่อที่พวกเราจะให้พลังงานกับรถยนต์ รถเมล์และรถไฟด้วยกระแสไฟฟ้า
แทนที่พลังงานสกปรกทั้งหลาย
ฉันจะเล่าฟังนะคะ เรื่องการคมนาคมขนส่ง
กลายเป็นปัญหาการดำรงอยู่ ของพวกเราชาวคอสตาริกา
เพราะว่าโมเดลที่เรามี นั้นไม่ได้ให้ผลดีกับเรา
มันทำร้ายผู้คน
มันทำร้ายองค์กร
และมันทำร้ายสุขภาพของเรา
เพราะเมื่อนโยบายและ โครงสร้างพื้นฐานล้มเหลว
นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิตประจำวัน
สองชั่วโมงในช่วงเช้า
สองชั่วโมงในช่วงเย็น
ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมพวกเรา ต้องยอมรับเรื่องนี้เป็นรื่องปกติ
มันน่าโมโห
ที่จะต้องเสียเวลาของเราเช่นนี้ทุกๆ วัน
และวิธีการนี้ที่จริงแล้วค่อนข้างดี
เมื่อเทียบกับที่คุณพบเห็น ในประเทศอื่นๆ
ที่เต็มไปด้วยปัญหาจราจรติดขัด
คุณรู้ไหมคะ ชาวคอสตาริกาเรียกมันว่า "เพรซา"
เพรซา หมายถึง "การถูกคุมขัง"
คนหันมาสร้างความรุนแรงใส่กัน
ในประเทศที่ควรจะเต็มไปด้วย มีความสุขด้วยวิถีชีวิตอันงดงาม
นี่เป็นสิ่งที่เกิดขึ้น
ดังนั้นมีความเสี่ยงมากมาย
ข่าวดีก็คือ
เมื่อเราพูดถึงการคมนาคมขนส่ง ที่ใช้พลังงานสะอาด
และการเคลื่อนย้ายด้วยวิธีอื่นที่แตกต่าง
พวกเราไม่ได้พูดถึงดินแดนอุดมคติที่ห่างไกล
แต่พวกเรากำลังพูดถึงการเคลื่อนที่ โดยใช้ไฟฟ้าที่เกิดขึ้นวันนี้
มีการคาดการณ์ว่า ในปี 2022 รถพลังงานไฟฟ้าและรถยนต์ธรรมดา
จะมีราคาเท่าๆ กัน
และหลายๆ เมืองได้พยายามใช้ รถเมล์ที่ใช้พลังงานไฟฟ้า
สิ่งประดิษฐ์สุดเจ๋งเหล่านี้
กำลังช่วยประหยัดเงิน
และยังลดมลพิษด้วย
ดังนั้น หากเราต้องการขจัดการคมนาคม ที่ใช้น้ำมัน เราสามารถทำได้
เพราะปัจจุบันเรามีทางเลือก ที่ไม่เหมือนกับในอดีต
เป็นเรื่องน่าตื่นเต้นจริงๆ
แต่แน่นอน
บางคนก็รู้สึกไม่สบายใจกับแนวคิดนี้
พวกเขาจะมาบอกกับคุณว่า
โลกของเรายึดติดอยู่กับน้ำมัน คอสตาริกาก็เช่นกัน ตื่นจากฝันเสียที
นี่เป็นสิ่งที่พวกเขาบอกคุณ
และคุณรู้คำตอบเกี่ยวกับข้อโต้แย้งนี้ไหมคะ
ในปี 1948 พวกเราไม่ได้พูดว่า โลกนี้จำเป็นต้องมีกองทัพ
ดังนั้นเราต้องมีกองทัพ
ไม่ เราไม่เชื่อเช่นนั้น เรากล้าเลือกทางที่ชาญฉลาด
เป็นทางเลือกที่แตกต่างโดยสิ้นเชิง
ดังนั้นถึงเวลาสำหรับคนยุคนี้แล้ว ที่จะมีความกล้าหาญอีกครั้ง
และเลิกใช้เชื้อเพลิงฟอสซิลตลอดไป
และฉันมีสามเหตุผลที่จะบอกคุณ ว่าทำไมเราถึงต้องทำเช่นนี้
เหตุผลแรก
รูปแบบการคมนาคมขนส่ง และความเป็นเมืองนั้นมันล้มเหลว
ดังนั้น นี่เป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดในการ ให้นิยามใหม่แก่เมืองและการขนส่งในอนาคต
พวกเราไม่ได้ต้องการเมือง ที่สร้างมาเพื่อรองรับรถยนต์
แต่พวกเราต้องการเมือง ที่สร้างมาเพื่อรองรับคน
ที่ที่พวกเราสามารถเดินและใช้จักรยานได้
และพวกเราต้องการขนส่งสาธารณะ
จำนวนมาก
รถสาธารณะที่สะอาด และสง่างาม
เพราะหากเราเพิ่ม จำนวนรถยนต์ต่อไป
เมืองของเราก็คงกลายเป็นเมืองที่อยู่ไม่ได้
เหตุผลที่สอง เราต้องเปลี่ยนแปลง
แต่การเปลี่ยนแปลงอย่าง ค่อยเป็นค่อยไปนั้นไม่เพียงพอ
พวกเราต้องการ การเปลี่ยนแปลงแบบปฏิรูป
ในประเทศของเรามีโครงการเปลี่ยนแปลง แบบค่อยเป็นค่อยไปอยู่เหมือนกัน
และฉันเป็นคนแรกๆ ที่นำเสนอเรื่องเหล่านี้
แต่เราอย่าหลอกตัวเองกันเลย
เราไม่ได้กำลังพูดถึงการเพิ่ม รถยนต์พลังงานไฟฟ้าสวยๆ ตรงนี้นิด
และรถเมล์พลังงานไฟฟ้าตรงนั้นหน่อย
แล้วก็ยังคงลงทุนกับ โครงสร้างพื้นฐานแบบเดิมๆ ต่อไป
รถมากขึ้น ถนนมากขึ้น น้ำมันมากขึ้น
แต่พวกเรากำลังพูดถึง การประกาศอิสรภาพจากจากน้ำมัน
คุณไม่สามารถไปถึงเป้าหมายนั้นได้ ด้วยการเปลี่ยนแปลงแบบค่อยเป็นค่อยไป
เหตุผลที่สาม ซึ่งคุณรู้อยู่แล้ว
ว่าโลกของเรานั้นกระหายแรงบันดาลใจ
เราโหยหาเรื่องราวที่ประสบความสำเร็จ
ในการเผชิญหน้ากับปัญหาอันซับซ้อน
โดยเฉพาะอย่างยิ่งประเทศกำลังพัฒนา
ฉันจึงเชื่อว่าประเทศคอสตาริกา สามารถเป็นแรงบันดาลใจให้กับผู้อื่นได้
เช่นปีที่แล้ว ที่เราได้เปิดเผยว่า
เราไม่ได้ใช้เชื้อเพลิงฟอสซิล
ในการสร้างกระแสไฟฟ้า นานหลายวันมาก
ตามข่าวที่ได้เผยแพร่ไปทั่วโลก
และยังมีอีกเรื่อง ที่ทำให้ดิฉันภูมิใจอย่างยิ่ง
ผู้หญิงชาวคอสตาริกาคนหนึ่ง คุณคริสตินา ฟิเกเรส
ได้เล่นบทบาทเด็ดเดี่ยวในการเจรจาเรื่อง ข้อตกลงความเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศปารีส
ดังนั้น พวกเราต้องปกป้องมรดกเหล่านี้ และเป็นตัวอย่างให้ผู้อื่น
และสิ่งถัดมาก็คือ
คน
จะทำอย่างไรให้คนรู้สึกเป็นเจ้าของ
เราจะทำอย่างไร
ให้คนเชื่อว่ามันเป็นไปได้
ที่จะสร้างสังคมที่ปราศจากเชื้อเพลิงฟอสซิล
มีงานที่ต้องริเริ่มกับชุมชนอีกมากมาย
นั่นเป็นเหตุผลที่ว่าทำไม ในปี 2014 เราได้สร้างคอสตาริกาลิมเปีย
"ลิมเปีย" หมายถึง "สะอาด"
เพราะพวกเราต้องการเสริมแรงและพวกเรา ต้องการสร้างแรงบันดาลใจให้ประชาชน
หากว่าประชาชนไม่เข้ามามีส่วนร่วม
การตัดสินใจเกี่ยวกับการคมนาคมที่สะอาด ก็คงหยุดชะงักไปตลอด
ฉันหมายถึง ไปตลอด ด้วยการ การอภิปรายทางเทคนิคไม่รู้จบ
และด้วยการล็อบบี้แบบถล่มทลาย โดยกลุ่มผลประโยชน์ต่างๆ ที่จัดตั้งขึ้นมา
การต้องการเป็นประเทศสีเขียวที่ ขับเคลื่อนด้วยพลังงานหมุนเวียน
กลายเป็นส่วนหนึ่งของเรื่องราวเราแล้ว
พวกเราต้องไม่ปล่อยให้ใครลบมันไปจากเรา
ปีที่แล้วพวกเราได้พาคนจาก 7 จังหวัด
มาพูดคุยเกี่ยวกับภาวะโลกร้อน ในด้านต่างๆ ที่มีผลกับเขา
และปีนี้พวกเราก็ยังนำ
ชาวคอสตาริกาอีกกลุ่มมาร่วมด้วย
เพื่อพูดคุยเกี่ยวกับพลังงานหมุนเวียน
และคุณรู้อะไรไหมคะ
คนเหล่านี้คิดไม่ตรงกันเลย ในเกือบทุกๆ เรื่อง
ยกเว้นเรื่องการใช้พลังงานหมุนเวียน
และการคมนาคมที่สะอาดและปราศจากมลพิษ
เรื่องนี้เป็นสิ่งที่นำคนมารวมกัน
และกุญแจของการมีส่วนร่วมอย่างแท้จริง
คือการช่วยให้คนไม่รู้สึกว่าตนเองตัวเล็ก
คนเรามักรู้สึกว่าตนไร้พลังอำนาจ
และพวกเขาต่างก็เหนื่อยหน่าย ที่ไม่มีใครฟังเขา
ดังนั้นสิ่งที่พวกเราคือสิ่งที่เป็นรูปธรรม
และพวกเราได้แปลปัญหาทางเทคนิค ให้เป็นภาษาสำหรับประชาชน
เพื่อแสดงให้ประชาชนมีบทบาท และสามารถมาร่วมแสดงบทบาทด้วยกัน
นั่นเป็นครั้งแรกที่พวกเรา ติดตามผลจากคำสัญญา
เกี่ยวกับการคมนาคมที่สะอาด
และนักการเมืองก็รู้ว่า พวกเขาต้องส่งมอบผลงานนี้ให้ได้
แต่กระแสนี้จะจุดติดได้ เมื่อพวกเราได้สร้างพันธมิตร
ประชาชน, บริษัท,
คนที่สนับสนุนระบบขนส่งสาธารณะ
ที่จะทำให้การคมนาคมเคลื่อนที่ด้วยไฟฟ้า เป็นเรื่องธรรมดาอันใหม่
โดยเฉพาะอย่างยิ่งประเทศกำลังพัฒนา
ก่อนที่การเลือกตั้งครั้งถัดไปจะมาถึง
ฉันเชื่อว่าผู้ลงสมัครทุกคน จะต้องเปิดเผยว่าจุดยืนของเขาอยู่ตรงไหน
ในเรื่องการยกเลิกการใช้เชื้อเพลิงฟอสซิล
เพราะว่าคำถามนี้ได้เข้ามาอยู่ใน นโยบายกระแสหลักของพวกเราแล้ว
และฉันขอบอกว่า นี่ไม่ใช่คำถามเกี่ยวกับนโยบายภูมิอากาศ
หรือวาระการประชุมด้านสิ่งแวดล้อม
แต่มันเกี่ยวกับประเทศที่พวกเราต้องการ
เมืองที่เรามี
และเมืองที่พวกเราต้องการ
และใครจะเป็นผู้ตัดสินใจเลือก
เพราะในที่สุดแล้ว สิ่งที่พวกเราต้องการแสดง
คือการพัฒนาโดยใช้พลังงานหมุนเวียน
คือสิ่งที่ดีสำหรับผู้คน
สำหรับชาวคอสตาริกาที่มีชีวิตอยู่ทุกวันนี้
และโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับ คนรุ่นหลังที่ยังไม่เกิด
นี่คือพิพิธภัณฑ์แห่งชาติของเรา
สว่างไสวและสงบ
และเมื่อคุณได้ยืนอยู่หน้าที่แห่งนี้
มันยากที่จะเชื่อจริงๆ ว่า ก่อนนี้มันเคยเป็นค่ายทหาร
เมื่อปลายปียุค 40
พวกเราเริ่มต้นชีวิตใหม่ ที่ปราศจากกองทัพทหารในที่แห่งนี้
และที่แห่งนี้ เป็นที่ที่การยกเลิกการใช้เชื้อเพลิงฟอสซิล
จะถูกประกาศในวันหนึ่งข้างหน้า
และพวกเราจะสร้างประวัติศาสตร์กันอีกครั้ง
ขอบคุณค่ะ