ကျွန်တော့ မကြာမကြာ မက်လေ့ရှိတဲ့ အိပ်မက်ထဲမှာ
ကျွန်တော်ဟာ လူတွေပြည့်နေတဲ့ အခန်းထဲကို ဝင်သွားတယ်၊
ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်ဟာ ဘယ်သူနဲ့မှ မျက်လုံးချင်း မဆုံရဲဘူး။
တစ်ယောက်က ကျွန်တော့ကို သတိထားမိရင်၊
ကျွန်တော် ချောက်ချားနေပြီ။
အဲဒီလူက ကျွန်တော့ဆီ လျှောက်လာကာ၊
“ကျွန်တော့ အမည်က ဘယ်သူဘယ်ဝါပါ။
ခင်ဗျားရဲ့ နာမည်ကကော?"
ကျွန်တော်ကတော့ နှုတ်ဆိတ်နေတုန်း၊ ဘာမှ ပြန်မပြောနိုင်ဘူး။
ခဏကြာ တိတ်ဆိတ်မှုရဲ့ နောက်မှာ၊ သူက
“မင်းကိုယ့်နာမည်ကို မေ့နေပြီလား?"
ကျွန်တော်က နှုတ်ငုံနေတုန်း။
အဲဒီနောက်မှာ အခန်းထဲ ရှိကြတဲ့ လူတွေ အားလုံးကလည်း ကျွန်တော့်ဆီကို
လှည့်လျက် တစ်သံတည်းနဲ့ မေးကြတာက
““မင်းကိုယ့်နာမည်ကို မေ့နေပြီလား?"
အသံတွေ ကျယ်လောင်းလာချိန်မှာ ကျွန်တော် ပြန်ဖြေချင်ပေမဲ့၊ မရဘူး။
ကျွန်တော်ဟာ ပြသမှု ပညာရှင်ပါ။
ကျွန်တော့ လက်ရာတချို့က ဟာသပါ၊
တချို့ကျတော့ ရယ်စရာနဲ့ ဝမ်းနည်းစရာ ရောနေတတ်တယ်။
အဲဒီမှာ ကျွန်တော် လုပ်ရတဲ့ အထဲက အကြိုက်ဆုံးက
အဲဒီ လှုပ်ရှားပုံတွေကို အသံသွင်းပေးပြီး
ဇာတ်ကောင် အမျိုးမျိုးကို အသက်သွင်းပေးရတာကိုပါ။
ဝက်ဝံ ဖြစ်ခဲ့ဘူးတယ်။
(ဗီဒီယို) ဝက်ဝံ ((Safwat Saleem အသံနဲ့)-
(ရယ်သံများ)
Safwat Saleem -ဝေလငါး ဖြစ်ခဲ့တယ်။
(ဗီဒီယို) ဝေလငါး(SS အသံနဲ့)- ဟိုင်း
(ရယ်သံများ)
SS - ပို့စ်ကဒ အသံ ဖြစ်ခဲ့တယ်။
(ဗီဒီယို) ပို့ဒ်ကဒ်(SS အသံနဲ့)- ဟိုင်း။
(ရယ်သံများ)
SS- ကျွန်တော် အကြိုက်ဆုံး Frankenstein ရဲ့ ကြောက်စရာ အသံ။
(ဗီဒီယို) Frankenstein အသံ(SS အသံနဲ့)- (ညည်းသံ)
(ရယ်သံများ)
SS: အဲဒီလို အသံကို မနည်းကြီး အစ်ထုတ်ယူရတယ်။
လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်တုန်းက ပညာရေး ဗီဒီယို ထုတ်ခဲ့တယ်။
ဗီဒီယို ဂိမ်းတွေရဲ့ သမိုင်း အကြောင်းပါ။
အဲဒါ့အတွက် ကျွန်တော်ဟာ Space Invader ရဲ့ အသံကို ထုတ်လုပ်ခဲ့ရတယ်။
(ဗီဒီယို) Space Invader (SS အသံနဲ့)- ဟိုင်း
SS: စိတ်ကူး လက်တွေ့ ဖြစ်လာတယ်။
(ရယ်သံများ)
အဲဒီဗီဒီယို အွန်လိုင်း တင်ပေးလိုက်တော့၊
ကျွန်တော်ဟာ ကွန်ပျူတာနားမှာ ထိုင်နေရင်း “"refresh" ကို
နှိပ်ရင်း ရေးမှာကို ကြည့်နေတယ်။
ပထမ သုံးသပ်ချက် ပေါ်လာပြီ။
(ဗီဒီယို) သုံးသပ်ချက် - သိပ်ကောင်း။
SS: ဟုတ်ပြီ!
"refresh" နှိပ်လိုက်တယ်။
(ဗီဒီယို) သုံးသပ်ချက်- အရမ်းကောင်း။ နောက်တစ်ခုကို ကြည့်တယ်။
SS- ဒါက နှစ်ပိုင်းထဲက တစ်ပိုင်းပဲ ရှိသေးတယ်။
ကျွန်တော်ဟာ ဒုတိယ အပိုင်းကို ဆက်လုပ်မလို့။
"refresh" နှိပ်လိုက်တယ်။
(ဗီဒီယို) သုံးသပ်ချက်- အပိုင်းနှစ် ဘယ်မှာလဲ၊ အခုကို ပြပေးပါ!
(ရယ်သံများ)
SS- ကျွန်တော့ အမေကလွဲလို့ အားလုံးက အင်တာနက်ထဲမှာ ကျွန်တော့ကို
ချီးကျူးကြတယ်။
ကျွန်တော်က အရမ်းကို ကျေနပ်နေခဲ့တယ်။
"refresh" နှိပ်လိုက်တယ်။
(ဗီဒီယို) သုံးသပ်ချက်- သူ့အသံက စိတ်ပျက်စရာကြီး။ စိတ်မရှိပါနဲ့။
SS: စိတ်မရှိပါဘူး၊ ဆက်နှိပ်မယ်။
(ဗီဒီယို) သုံးသပ်ချက်- ဒါကို ပါးစပ်ထဲ မြေပဲ မပါဘဲ အသံသွင်းပေးနိုင်မလား?
SS- အိုကေ၊ သုံးသပ်ချက် ကောင်းခဲ့တယ်၊ ဆက်ပြီး "refresh" နှိပ်မယ်။
(ဗီဒီယို) ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီအသံကို ထပ်မသုံးပါနဲ့။
နားလည်ဖို့ သိပ်ခက်တယ်။
SS- Refresh။
(ဗီဒီယို) အိန္ဒိယ ဝဲသံကြောင့် နားလည် မရဘူး ဖြစ်နေတယ်။
SS- အိုကေ၊ နှစ်ခုရှင်းပြရမယ်။
တစ်က၊ ကျွန်တော် ဝဲသံက အိန္ဒိယ ဝဲသံမဟုတ်ဘူး။
ကျွန်တော့ဟာက ပါကစ္စတန် ဝဲသံပါ၊ အိုကေနော်။
နံပါတ်နှစ်က၊ ကျွန်တော့အသံက ပါကစ္စတန် အသံဘဲ ဖြစ်နိုင်တယ်လေ။
(ရယ်သံများ)
အဲဒီလို သုံးသပ်ချက်တွေက ဆက်လာနေတယ်၊
အဲဒါတွေကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး ဗီဒီယို ရဲ့
ဒုတိယ အပိုင်းကို ဆက်လုပ်ကိုင်နေခဲ့တယ်။
ကျွန်တော်ဟာ အသံကို သွင်းတော့တယ်။
ဒါပေမဲ့ အသံသွင်းဖို့ ထိုင်တိုင်းမှာ၊
ဘာမှ လုပ်မရနိုင်ခဲ့ပါ။
အသံသွင်းဖို့ စိတ်ကူးလိုက်တိုင်း ကလေးဘဝဆီကို ရောက်သွားတယ်၊
ကျွန်တော်ဟာ စကားပြောဖို့ အရမ်းကို ခက်နေတဲ့ အချိန်ပါပဲ။
ကျွန်တော်ဟာ မှတ်မိသလောက် စကားထစ်နေခဲ့တယ်။
အတန်းထဲမှာ ကျွန်တော်ဟာ
တစ်ခုခုကို မေးချင်ခဲ့တောင်၊ ဒါမှမဟုတ် အဖြေကို သိနေတောင်
လက်ကို မမရဲခဲ့သူပါ။
ဖုန်းသံ မြည်တာနဲ့
ကျွန်တော်ဟာ အဲဒါကို မဖြေရအောင် ရေချိုးခန်းကို ပြေးသွားလေ့ ရှိခဲ့တယ်။
ဖုန်းက ကျွန်တော့အတွက် ဆိုရင် မိဘတွေက မရှိဘူးလို့ ဖြေခဲ့ကြတယ်။
ကျွန်တော် ရေချိုးခန်းထဲ ခဏခဏ နေခဲ့ရတယ်။
ကျွန်တော်ဟာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မိတ်ဆက်ပေးရတာ
အုပ်စုထဲဆို မကြိုက်ခဲ့ပါ။
ကျွန်တော့ နာမည်ကို မရွတ်နိုင်အောင် ထစ်နေတတ်လို့ အမြဲပဲ
“မင်း ကိုယ့်နာမည် မေ့နေပြီလား?"
အဲဒါနဲ့ လူတွေ အားလုံး ရယ်ကြတယ်။
အဲဒီလို ရယ်သံတွေ ဘယ်တော့မှ ရပ်စဲမသွားခဲ့ကြပါ။
(ရယ်သံများ)
ကျွန်တော့ရဲ့ ကလေးဘဝ တစ်ခုလုံးမှာ ကျွန်တော် တစ်ခုခု ပြောလိုက်ရင်၊
ကျွန်တော့ဆီမှာ ပြဿနာ ရှိနေတာ၊ ကျွန်တော် ပုံမှန် မဟုတ်တာ ရှင်းလာမယ်လို့
ကျွန်တော် ကြောက်မိနခဲ့တယ်။
ဒါကြောင့် အများအားဖြင့်တိတ်နေခဲ့တယ်။
ဒါကြောင့်မို့လို့ ကျွန်တော့အတွက် ကိုယ့်အလုပ်ထဲ ကိုယ့်အသံ သုံးရေးဟာ
ကျွန်တော့အတွက် ဧရာမ ခြေလှမ်းပါ။
ကျွန်တော်ဟာ အသံကို သွင်းတိုင်း၊
ဝါကျတိုင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ပြောရတာ စိတ်မောစရာကြီးပါ၊
အဲဒီနောက်မှာ တစ်ခုခုကို
ရွေးလေ့ ရှိခဲ့တယ်။
(အသံ) SS- အသံသွင်းမှုဟာ ကိုယ့်အသံအတွက် Photoshop နဲ့ တူပါတယ်။
နှေးလို့ရတယ်၊ မြန်လို့ရတယ်၊ နက်ရှိုင်း အောင်၊ ပဲ့တင်သံပါအောင် လုပ်နိုင်တယ်။
ကျွန်တော် အသံထစ်မိတယ်ဆိုရင်၊ အသံထစ်မိတယ်ဆိုရင်၊
ပြန်သွားပြီး ပြင်လိုက်ရုံပါပဲ။
အံ့အားသင့်စရာပါ။
SS- ကျွန်တော်ရဲ့ အသံကို အများကြီး တည်းဖြတ်သုံးနိုင်ခြင်းက
ကိုယ့်အတွက် ကိုယ့်အသံကို ပုံမှန် လုပ်နိုင်တဲ့ နည်း ဖြစ်လာတယ်။
ဒါပေမဲ့၊ ဗီဒီယိုတွေမှာ ကြားရတဲ့ သုံးသပ်ချက်တွေ
ကြားရတော့ ပုံမှန်ရယ်လို့ ခံစားမရတော့ပါ။
ဒါနဲ့ ကိုယ့်အလုပ်ထဲ ကိုယ့်အသံ သုံးမှု ရပ်လိုက်တယ်။
အဲဒီနောက်မှာ ကျွန်တော်ဟာ ပုံမှန် ဆိုတာ ဘာပါလိမ့် အများကြီး စဉ်းစားနေခဲ့တယ်။
ပုံမှန် ဆိုတဲ့အရာဟာ မျှော်မှန်းချက်တွေနဲ့
အများကြီး ဆက်စပ်နေတယ်လို့ နားလည်လာတယ်။
သာဓက တစ်ခု ပြောပါရစေ။
ကျွန်တော်ဟာ ရှေးခေတ်
ဂရိ စာရေးဆရာ Homer အကြောင်း ဖတ်လိုက်တယ်။
Homer ဟာ သူရဲ့ ရေးသားချက်တွေထဲမှာ ဖေါ်ပြခဲ့တဲ့ အရောင်တွေ နည်းခဲ့တယ်။
အရောင်တွေကို ထည့်ရေးတဲ့ အခါမှာ
မှားယွင်းနေတတ်တာကို တွေ့မြင်နိုင်ပါတယ်။
ဥပမာ၊ ပင်လယ်ကို ဝိုင်အရက်လို နီနေကြောင်း၊
လူတွေရဲ့ မျက်နှာတွေက အစိမ်းရောင်၊ သင်္ဘောတွေကျတော့ ခရမ်းရောင် ဖြစ်နေတယ်။
အဲဒါ Homer တင်မကခဲ့ပါ။
ခင်ဗျားတို့ ရှေးခေတ် စာအုပ်တွေကို ကြည့်ကြပါက-
ရှေး တရုတ်၊ အိုက်စလန်၊ ဂရိ၊ အိန္ဒိယ
ပြီးတော့ မူရင်း ဟာဗြဲ ကျမ်းစာအုပ်ကို ယူကြည်မယ်ဆိုရင်တောင်
အရောင် အကြောင်း သိပ်ကို နည်းပါတယ်။
အဲဒီလို ဖြစ်ခဲ့ရခြင်းကို ရှင်းပြတဲ့ လူကြိုက်အများဆုံး သီအိုရီက
ယဉ်ကျေးမှုတွေက အရောင်ကို သိမှတ်လာတာက
အဲဒီ အရောင်ကို ထုတ်လုပ်နိုင်စွမ်း ရှိလာချိန်မှာ ဖြစ်ခဲ့တယ် ဆိုတာပါ။
ဒီတော့၊ အခြေခံအားဖြင့်၊ ခင်ဗျားဟာ အရောင် တစ်ခုကို
ထုတ်လုပ်နိုင်ရင် မြင်လာနိုင်မှာပါ။
ယဉ်ကျေးမှု တော်တော်များများက လွယ်ကူစွာ ထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့တဲ့ အနီရောင်ကို
လူတွေဟာ များစွာမှ စောပြီး မြင်လာနိုင်ခဲ့ကြတယ်။
ဒါပေမဲ့ အပြာရောင်လို ထုတ်လုပ်ရန် ခဲယဉ်းခဲ့တဲ့ အရောင်ကျတော့
အဲဒီအရောင်ကို ယဉ်ကျေးမှု အများက ထုတ်လုပ်ရန် ခဲယဉ်းခဲ့လို့
မကြာမီကမှ ထုတ်လာနိုင်ခဲ့တယ်။
အဲဒီတော့ အဲဒီအချိန်အထိ သူတို့ဟာ မြင်မရနိုင်ခဲ့ကြပါ။
ဒီတော့ အရောင် တစ်ခုခုဟာ ဝန်းရံလျက် ရှိနေနိုင်ခဲ့တာတောင်၊
သူတို့ဟာ အဲဒါကို မြင်နိုင်စွမ်း ရှိချင်မှရှိနိုင်ကြမှာပါ။
အဲဒါကို မြင်မရခဲ့လို့ပါ။
သူတို့အတွက် အဲဒါဟာ ပုံမှန် မဟုတ်ခဲ့လို့ပါ။
အဲဒီ အကြောင်းကို သိလာလို့ ကျွန်တော် ကိုယ့်ပြဿာကို နားလည်မိတယ်။
အစပိုင်းတွင် ကျွန်တော် အဲဒီလို သုံးသပ်ချက်တွေကို
ဖတ်လိုက်ရတော့ ကျွန်တော် တော့်တော့ကို စိတ်ထိခိုက်မိတယ်။
အဲဒီလို ရေးကြသူတွေဟာ တကယ်တော့
ကျွန်တော်က ကျွန်တော့အသံကို ဘယ်လောက် အလေးထားမှန်း မသိကြပါ။
သူတို့ဟာ ကျွန်တော့ အသံဝဲပုံကို တုံ့ပြန်ကြတာပါ၊
ထွက်ပေးတဲ့ အသံဟာ ပုံမှန်အတိုင်းဆိုင်ရင် အသံမဝဲသင့်ပါ။
ဒါပေမဲ့ ပုံမှန်ဆိုတာက ဘာများလဲ။
စာကို တည်းဖြတ်သူဟာ ခင်ဗျားက လူမည်း သိရင် အမှားတွေကို ပိုပြီး
ရှာတွေ့မိမှာ အများသိပါ။
ပါမောက္ခတို့ဟာ အမျိုးသမီးတွေကို ဒါမှမဟုတ် တိုင်းရင်းသား ကျောင်းသားတွေကို ကူခဲ့ပါတယ်။
အလုပ်လျှောက်ရင် လူမည်း အမည်များထက်ကို
လူဖြူ အမည်များကို အခေါ်များတာ အားလုံးအသိပါ။
ဘာလို့ အဲဒီလို ဖြစ်ရတာလဲ။
ပုံမှန်အတွက် ထားကြတဲ့ မျှော်မှန်းချက်ကြောင့်ပါ။
လူမည်း ကျောင်းသား တစ်ယောက်
စာလုံးပေါင်း မှားတာကို ပုံမှန်လို ထင်ရတယ်။
အမျိုးသမီး တစ်ယောက် ဒါမှမဟုတ်
တိုင်းရင်းသား တစ်ယောက် မအောင်ရင် ပုံမှန်လို ကျွန်တော်တို့ ယူဆတယ်။
လူဖြူကို အလုပ်ခန့်ခြင်းက လူမည်းထက်
ပိုပြီး ပုံမှန်ဖြစ်တယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ ထင်မြင်ကြတယ်။
ဒါပေမဲ့ သုတေသနတွေ အရဆိုရင် ဒီလို ခွဲခြားမှုမျိုးဟာ၊
ကိစ္စအများစုမှာ ကိုယ်နဲ့ ဆက်စပ်မှု
မရှိသူတို့ကို ထိခိုက်စချေင်တာထက် ကိုယ်နဲ့ ဆက်စပ်သူအား ကူညီချင်တဲ့
အားပေးလိုမှု ရိုးရိုးသာ ဖြစ်ပါတယ်။
ဆက်စပ်မှု မရှိတဲ့ သူတွေဆိုတာ အတော်ကလေး စောတဲ့ အရွယ်မှာ စတင်တယ်။
ဥပမာ တစ်ခုနဲ့ ရှင်းပြပါရစေ။
စာကြည့်တိုက် တစ်ခုမှာ ကလေးတွေ နှစ်စဉ် ယူကြတဲ့ စာအုပ်တွေကို
စာရင်းဖြင့် မှတ်ထားခဲ့ရာ၊ ၂၀၁၄ ခုနှစ်တွင်
စာအုပ်တွေထဲက ၁၁ % တို့ ထဲမှာသာလျှင် အသားအရောင် မျိုးစုံ ရှိတဲ့
ကလေးဇာတ်ကောင်တွေ ပါခဲ့တယ်။
အဲဒီမတိုင်မီ တစ်နှစ်တုန်းက ကျတော့ အဲဒီ ဂဏန်းက ၈ % ခန့် ဖြစ်ခဲ့တယ်။
ဒီနေ့ ရှိနေကြတဲ့ အမေရိကန် ကလေး တစ်ဝက်က လူနည်းစု နောက်ခံ ရှိနေချိန်မှာပါ။
တစ်ဝက်နော်။
ဒီနေရာ စဉ်စားရမှာက နှစ်ခု ရှိတယ်။
တစ်က ကလေးတွေကို သူတို့ ဘယ်သူမဆို ဖြစ်နိုင်ကြတယ်၊
ဘာမဆို လုပ်နိုင်ကြောင်း
ပြောထားပေမဲ့ ရောင်စုံ ကလေးတွေပါတဲ့ အကြောင်းကို
သူတို့က သူတို့နဲ့ မတူဘူးလို့ ယူဆကြတယ်။
နံပါတ်နှစ်က အုပ်စုအများစုတို့က သူတို့ကိုသူတို့ လူနည်းစုနဲ့
ဆင်တူခြင်းကို မသိနားမလည်ကြလို့ပါ၊
ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နေ့စဉ် အတွေ့အကြုံတွေ၊ မျှော်မှန်းချက်တွေ၊
အိပ်မက်တွေ၊ ကြောက်စိတ်တွေနဲ့
လူသားအချင်းချင်း ချစ်ခင်စိတ်တွေ။
တကယ့်ကို အရသာရှိလိုက်တာ။
(ရယ်သံများ)
ရှေးခေတ် ဂရိလူမျိုးအတွက် အပြာရောင် လိုပဲ၊
လူနည်းစုဟာ ကျွန်တော်က ပုံမှန်လို ထင်ကြတဲ့အထဲမှာ မပါပါဘူး၊
ပုံမှန် ဆိုတဲ့ဟာက ကျွန်တော်တို့ တချိန်လုံး တွေ့မြင်နေရရာ ကျွန်တော်တို့ကို
ဝန်းရံလျက် ရှိနေတဲ့ အရာမို့လို့ပါ။
အဲဒီနေရာမှာ အရာတွေ နည်းနည်းလေး ပိုခက်လာကြတယ်။
ပုံမှန် ဆိုတာ ကောင်းတယ်၊ ကျဉ်းမြောင်းတဲ့ ပုံမှန်ရဲ့ အဓိပ္ပါယ် ဖွင့်ဆုချက် အပြင်မှာ
ရှိသမျှ အားလုံးဟာ ဆိုးတယ် ဆိုတဲ့ သမရိုးကျ ယူဆချက်ကို သဘောတူစရာ ရှိပါတယ်။
ဒါမှမဟုတ် ကျွန်တော့ အလုပ်နဲ့ ပတ်သက်လာရင်၊
ကျွန်တော့ အသံနဲ့ ပတ်သက်ရင်
ကျွန်တော် အသံဝဲပုံနဲ့ ပတ်သက်ရင်
ဒီစင်ပေါ်မှာ ရပ်နေတာနဲ့ ပတ်သက်ရင်
တကယ်တော့ ကျွန်တော်ဟာ ကြောက်လွန်းလို့
ရေချိုးခန်းထဲမှာ ပုန်းနေချင်တာနဲ့ ပတ်သက်ရင် စိန်ခေါ်နိုင်ပါတယ်။
(ရယ်သံများ)
(လက်ခုပ်သံများ)
(Video) သိုး (SS ရဲ့ အသံ)- အခုတော့ ကျွန်တော်ဟာ ကျွန်တော့အသံကို
ကိုယ့်အလုပ်ထဲ ပြန်သုံးနေပြီ။
အဲဒါ အဆင်ပြေသလိုပါပဲ။
ဒါပေမဲ့၊ နောက်ပိုင်းတွင် လူနှစ်ဒါဇင်က
ကျွန်တော် ပြောနေတာက ပါးစပ်ထဲ မြေပဲထောပတ်
ငုံထားလိုပဲလို့ ပြောလာကြမယ်ဆိုရင် စိတ်ဓာတ်မကျနိုင်ဘူးလို့ မဆိုလိုပါ။
(ရယ်သံများ)
SS- ကျွန်တော်ဟာ တကယ့် စိုးရိမ်စရာက ဘာလဲ၊ တစ်ခုခုကို
လက်လျှော့ပေးမှုဟာ နည်းလမ်းကောင်း
မဟုတ်တာကို ပိုပြီး နားလည်လာခြင်းကို ထောက်ပြချင်တာပါ။
ရှေးခေတ် ဂရိလူမျိုးများဟာ တစ်နေ့တွင် နိုးလာတာနဲ့ ကောင်းကင်ဟာ
အပြာရောင်ပါလား သိမလာခဲ့ကြပါ။
အဲဒါဟာ လူသားတို့က အချိန်များစွာ ကြာအောင် တုံဏှိဘာဝေ နေလာခဲ့ကြတာကို
သိလာရန် ရာစုနှစ်ချီ ကြာခဲ့တယ်။
ဒီတော့ ကျွန်တော်တို့ဟာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပုံမှန်ဆိုတဲ့ ခံယူချက်ကို
တစ်ချိန်လုံး စစ်ကြည့်နေရန် လိုပါတယ်၊ အဲဒီလို လုပ်နေမှသာ
လူ့အဖွဲ့အစည်းဟာ ကောင်းကင်က အပြာရောင် ဖြစ်တာကို မြင်နိုင်မှာပါ။
(ဗီဒီယို) ဇာတ်ကောင်များ- ကျေးဇူးတင်တယ်၊ ကျေးဇူးတင်တယ်၊ ကျေးဇူးတင်တယ်၊
Frankenstein ကြောက်စရာကြီးက-(အသံ)
(ရယ်သံများ)
ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။
(လက်ခုပ်သံများ)