Als kind hield ik van verstoppertje spelen.
Zo kreeg ik het idee mij te verstoppen in een boom,
maar ik viel en brak mijn arm.
Ik startte het nieuwe schooljaar met mijn bovenlichaam in het gips.
Zes weken later mocht het eraf, maar ik kon mijn arm nog niet strekken,
waardoor ik fysiotherapie moest doen.
100 keer per dag, zeven dagen per week.
Ik deed het nauwelijks, want het was saai en pijnlijk
en zo duurde het nog eens zes weken voordat het genas.
Vele jaren later kreeg mijn moeder 'stijve schouder',
dat leidt tot pijn en stroefheid in de schouder.
Degene van wie ik altijd dacht dat ze superkrachten had,
had opeens hulp nodig bij het aankleden of eten snijden.
Elke week ging ze naar de fysio, maar net zoals ik
oefende ze thuis nauwelijks.
Het duurde vijf maanden voordat ze herstelde.
Allebei hadden we fysiotherapie nodig,
een proces van repetitieve oefeningen
om de bewegingsvrijheid terug te krijgen na een ongeluk of blessure.
In het begin werkt de fysiotherapeut met patiënten,
maar daarna moeten ze thuis de oefening alleen verder doen.
Patiënten vinden het echter saai, frustrerend, verwarrend
en het duurt te lang voordat ze resultaat zien.
Helaas leeft tot 70% van de patiënten het programma niet na.
De meerderheid doet haar oefeningen niet,
waardoor het veel langer duurt om te herstellen.
Alle fysiotherapeuten beamen dat speciale oefeningen
de hersteltijd verkorten,
maar patiënten zijn ongemotiveerd om het te doen.
Mijn drie vrienden en ik, allemaal softwarefreaks,
stelden ons de vraag:
wat als patiënten hun weg naar herstel konden spelen?
We begonnen MIRA te bouwen, een APC-software-platform
dat Kinect gebruikt, een camera die beweging registreert
om traditionele oefeningen te transformeren in videospellen.
Mijn fysiotherapeut zette al een schema voor mijn specifieke therapie op.
Laten we kijken hoe dit eruit ziet.
Bij het eerste spel moet ik een bij op- en neer doen vliegen
om pollen te verzamelen voor in de bijenkorf,
terwijl ik de andere insecten moet ontwijken.
Ik beweeg de bij door mijn elleboog te buigen en te strekken,
net zoals toen ik zeven jaar was en het gips er net afgehaald was.
Bij het ontwerpen van een spel spreken we eerst met therapeuten
om te bepalen welke beweging patiënten moeten maken.
Daarna maken we een spel
waarin patiënten simpele, motiverende doelstellingen moeten volgen.
De software is heel flexibel
en fysiotherapeuten kunnen hun eigen oefeningen maken.
Met de software heeft mijn fysiotherapeute een schouderoefening opgenomen,
een van de bewegingen die mijn moeder moest doen toen ze stijve schouder had.
Ik kan haar voorbeeld aan de linkerkant volgen,
terwijl ik mijzelf rechts de aanbevolen beweging zie uitvoeren.
Ik voel me betrokken en zelfverzekerd
terwijl ik samen met mijn fysiotherapeute
de door haar geselecteerde oefeningen doe.
Dit geeft therapeuten de mogelijkheid om met de applicatie
oefeningen te creëren die volgens hen het beste zijn.
Dit veilinghuis-spel wordt gebruikt voor valpreventie.
Het versterkt de spieren en verbetert het evenwicht.
Als patiënt moet ik zitten en opstaan
en wanneer ik opsta,
bied ik op de items die ik wil kopen.
(Gelach)
Over twee dagen wordt mijn oma 82.
Iemand van boven de 80 heeft 50% kans
minstens één keer per jaar te vallen,
met een gebroken heup of nog erger als gevolg.
Zwakke spieren en verslechterd evenwicht zijn de hoofdoorzaken van valpartijen.
Valpreventie door gerichte oefeningen
zorgt ervoor dat ouderen zoals mijn oma
langer veilig en onafhankelijk blijven.
Als mijn schema voldaan is, laat MIRA me zien
welke voortgang ik maakte tijdens de sessie
Dit waren drie verschillende spellen
voor kinderen, volwassenen en ouderen.
Dit kan werken bij orthopedische of neurologische patiënten,
maar spoedig komen er opties voor kinderen met autisme,
geestelijke gezondheidsproblemen, of spraaktherapie.
Mijn fysiotherapeut kan in mijn profiel
mijn sessie evalueren via de opgeslagen data.
Ze ziet hoeveel ik bewoog en hoeveel punten ik scoorde,
hoe snel ik mijn gewrichten bewoog
enzovoort.
Dit kan allemaal gebruikt worden om de behandeling aan te passen.
Ik ben blij dat deze versie op dit moment
in meer dan 10 klinieken in Europa en de V.S. gebruikt wordt.
We werken ook aan een thuisversie.
We willen dat fysiotherapeuten deze digitale behandeling voorschrijven
en patiënten helpen met het spelenderwijs herstellen in hun eigen huis.
Mochten mijn moeder en ik dit gebruikt kunnen hebben,
zouden we de behandeling veel beter gevolgd hebben
en waarschijnlijk eerder hersteld zijn geweest.
Dankjewel.
(Applaus)
Tom Reilly: Cosmin, vertel eens over de hardware
die ze snel aan het weghalen zijn?
Waarvan is het gemaakt en hoeveel kost het?
Cosmin Milhau: Het is een Microsoft Surface Pro 3 voor de demo,
maar je hebt zelf slechts een computer en een Kinect van 120 dollar nodig.
TR: De Kinect is het ding dat mensen gebruiken bij hun Xbox
voor 3D spellen?
CM: Precies, maar je hebt geen Xbox nodig, alleen een camera.
TR: Dus deze oplossing kost minder dan 1.000 dollar?
CM: Zeker, voor 400 dollar kun je het gebruiken.
TR: Op dit moment testen jullie in klinieken.
CM: Klopt.
TR: En de volgende stap is een thuisversie
waarbij ik mijn oefeningen kan doen
terwijl de fysiotherapeut kan toekijken hoe ik het doe.
CM: Precies.
TR: Gaaf. Dankjewel. CM: Dankjewel.
(Applaus)