De cativo encantábame xogar aos agochos.
Moito.
Unha vez subín a unha árbore para ter un grande escondedoiro,
pero caín e rompín un brazo.
E así comecei primaria cunha grande escaiola no torso.
Quitáronma seis semanas despois, pero non podía estirar o cóbado,
así que tiven que facer fisioterapia para flexionalo e estiralo,
cen veces ao día, sete días á semana.
Case non fixen nada. Era aburrido, doía...
En consecuencia botei seis semanas máis para recuperarme.
Anos despois, miña nai padeceu de ombro conxelado,
que produce dor e rixidez nesa zona.
A persoa da que, durante media vida, crin que tiña superpoderes,
de súpeto precisaba axuda para se vestir ou cortar a comida.
Cada semana ía a sesións de fisioterapia pero, coma min,
apenas seguía o tratamento na casa
tardou máis de cinco meses en comezar a mellorar.
Tanto miña nai coma min precisabamos fisioterapia,
un proceso no que realizas exercicios repetitivos
para recuperar o movemento perdido tras un accidente ou lesión.
Ao comezo, o fisioterapeuta traballa co paciente
pero despois é cousa do paciente facer os exercicios na casa.
Pero aos pacientes resúltanlles aburridos, frustrantes, confusos
e longos ata obteren resultados.
É unha mágoa ver que o abandono pode chegar ao 70%.
Isto indica que a maioría non fai os exercicios
e, polo tanto, tarda moito máis en recuperarse.
Os fisioterapeutas coinciden en que determinados exercicios
reducen o tempo de recuperación,
pero os pacientes non están motivados para facelos.
Así que tres amigos e mais eu,
todos nós frikis informáticos,
preguntámonos
se non sería interesante que os pacientes puidesen recuperarse xogando.
Comezamos a crear MIRA, unha plataforma de software para PC
que usa Kinect, unha cámara que capta o movemento,
para mudar os exercicios tradicionais en videoxogos.
A fisioterapeuta xa marcou o horario para a miña terapia.
Vexamos como é.
No primeiro xogo voas cunha abella de arriba a abaixo
para recoller o pole e pousalo na colmea
mentres esquivas outros bechos.
Controlo a abella ao estirar e dobrar o cóbado,
igual que cando tiña sete anos e me quitaron a escaiola.
Antes de deseñar o xogo falamos coa comunidade de fisioterapeutas
para entender qué movementos precisan facer os pacientes.
Logo deseñamos un videoxogo
para ofrecerlles aos pacientes metas motivadoras e sinxelas que seguir.
O software pode personalizarse
e os fisioterapeutas tamén poden crear os seus propios exercicios.
Con este software, a miña fisioterapeuta
gravouse facendo unha abdución do ombro,
un dos movementos que miña nai tiña que facer
cando padecía de ombro conxelado.
Podo seguir o exemplo da fisioterapeuta no lado esquerdo da pantalla,
mentres que no dereito véxome facendo o movemento recomendado.
Estou máis involucrado e síntome máis seguro
porque fago os exercicios coa miña terapeuta
e fago o que ela considera mellor para min.
Basicamente, a aplicación ofrécelles aos fisioterapeutas
a posibilidade de crearen o exercicio que crean máis axeitado.
Este é un xogo de poxas para previr caídas
deseñado para fortalecer os músculos e mellorar o equilibrio.
Aquí, teño que facer movementos de sentarse e erguerse
e, cando me ergo,
poxo polos artigos que quero mercar.
(Risas)
De aquí a dous días, miña avoa fará 82 anos
e hai un 50% de posibilidades de que os maiores de 80 anos
caian polo menos unha vez ao ano,
o que pode provocar rotura de cadeira ou algo aínda peor.
O baixo ton muscular e os problemas de equilibrio son as causas principais
polo que frear estes problemas con exercicios específicos
axudará a que xente maior como miña avoa
estea protexida e sexa independente por máis tempo.
Cando o meu horario remata, MIRA amosa un resumo
do meu progreso durante a sesión.
Acabo de mostrarvos tres xogos diferentes
para nenos, adultos e anciáns.
Poden empregarse con pacientes ortopédicos ou neurolóxicos,
e axiña teremos opcións para nenos con autismo,
doenzas mentais ou patoloxías da fala.
A miña fisioterapeuta pode volver ao meu perfil
e ver os datos recollidos nas miñas sesións.
Pode ver canto me movín, cantos puntos conseguín,
a velocidade das miñas articulacións
e moitas cousas máis.
Pode empregar todo isto para adaptar o meu tratamento.
Alégrame dicir que esta versión se emprega
en máis de dez clínicas de Europa e dos EE. UU.
e que traballamos na versión doméstica.
Queremos que os fisioterapeutas poidan prescribir este tratamento dixital
e axudarlles aos pacientes a recuperarse nas súas casas.
Se miña nai ou eu tivésemos algo así cando precisamos fisioterapia,
seguiriamos o tratamento
e se cadra, recuperabámonos antes.
(Risas)
Grazas.
(Aplausos)
Tom Rielly: Cosmin, que hardware é este
que están retirando?
De que está feito e canto custa?
Cosmin Mihaiu: Microsoft Surface Pro 3 para a demo
pero só precisas un ordenador e un Kinect, que custa 120 dólares.
TR: Ben, e o Kinect é o que se emprega para xogar coa Xbox
cos xogos en 3D, non si?
CM: Exacto, pero non precisas a Xbox, só unha cámara.
TR: Entón custa menos de 1000 dólares?
CM: Así é, podes telo por 400.
TR: E agora, estás cos ensaios clínicos. CM: Si.
TR: E despois esperas deseñar a versión doméstica
para practicar a distancia e que na clínica
vexan o progreso e outras cousas.
CM: Xusto.
TR: Xenial. Moitas grazas. CM: Grazas.
(Aplausos)