وقتی کوچیک بودم، خیلی دوست داشتم قایم موشک بازی کنم.
یکبار هم که داشتم از درخت بالا می رفتم یک جای عالی واسه قایم شدن پیدا کردم،
اما افتادم و دستم شکست.
راستش کلاس اول رو با یک گچ گنده که تمام سینه ام رو پوشانده بود، شروع کردم.
شش هفته بعد درش آوردن، اما حتی بعدش، نمیتونستم آرنجم رو دراز کنم،
برای باز و بسته کردن آرنجم، باید فیزیوتراپی میکردم،
۱۰۰ بار در روز، هفت روزِ هفته.
بندرت انجامش میدادم، چون بنظرم کسل کننده و دردناک بود،
و در نتیجه، شش هفته دیگه طول کشید تا خوب شم.
خیلی سالها بعد، مامانم به بیماری چسبندگی شانه مبتلا شد، (دردناکی و کاهش دامنه حرکتی شانه)
که به درد و خشکی در شانه منتهی میشود.
شخصی که برای نیمی از عمرم فکر می کردم قدرتهای فوق بشری داره،
ناگهان برای لباس پوشیدن و خرد کردن غذاش به کمک نیاز داشت.
اونهم مثل من هر هفته فیزیوتراپی می رفت،
بندرت تداوی خانگی رو دنبال می کرد،
۵ ماه طول کشید بهتر شه.
مامان و من هر دو به فیزیوتراپی نیاز داشتیم،
پروسه انجام مجموعه ای از تمرینات تکراری
تا به این ترتیب دوباره دامنه ای از حرکات از دست رفته به واسطه آسیب یا تصادف را بدست بیاریم.
نخست، یک فیزیوتراپ با بیمارانش کار می کنه
اما بعد این بستگی به بیمار داره که تمریناتش رو در منزل انجام بده.
اما بیماران فیزیوتراپی رو کسالت آور، ناامید کننده، گیج کننده
و طولانی میدونند قبل از این که به نتیجه برسند.
متاسفانه عدم همکاری بیماری تا میزان بالای ۷۰٪ هم باشه.
به این معناست که اکثر مریضها تمریناتشون رو انجا نمیدن
و در نتیجه کلی طول میکشه خوب شوند.
همه فیزیوتراپها موافق هستند که تمرینات ویژه
زمان لازم بر ای بهبود رو کاهش میده،
اما بیماران فاقد انگیزه لازم واسه انجامش هستند.
پس همراه با سه دوست دیگر، که همگی متخصص نرم افزار هستیم،
از خودمون پرسیدیم
جالب نمیشد اگر بیماران میتونستند روش بهبودشون رو بازی کنند؟
با ساخت MIRA شروع کردیم، ایستگاه نرم افزار A P.C.
که از این دستگاه کینکت استفاده می کنه، دوربین ضبط حرکات متحرک،
برای منتقل کردن تمرینات سنتی به بازیهای ویدئویی.
فیزیوتراپ من برای تراپی مخصوصم برنامه ای را تنظیم کرده.
ببینیم که چطور کار می کنه.
بازی اول از من میخواد یک زنبور رو به بالا و پایین پرواز بدم
تا شهد جمع کنه و در کندوی عسل ذخیره کنه،
هم زمان هم از بقیه حشرات دور کنه.
کار کنترل زنبور رو با خم و راست کردن آرنجم انجام میدم،
درست مثل وقتی که هفت سالم بود و گچ دستم رو برداشتند.
موقع طراحی بازی، قبلش با فیزیوتراپها صحبت میکنیم
تا بفهمیم بیمار چه حرکتی رو لازمه انجام بده.
بعد ازش بازی ویدئویی میسازیم
تا به بیماران اهداف ساده اما انگیزشی برای دنبال کردن بده.
اما نرم افزار خیلی سفارشی هست،
و فیزیوتراپها همچنین قادرند که تمرینات خودشون رو طراحی کنند.
با استفاده از نرم افزار، فیزیوتراپ من
از خودش در حین دور کردن شانه از بدن فیلم می گیره،
یکی از حرکاتی که مامانم باید انجام میداد
وقتی دچار عارضه چسبندگی شانه شده بود.
میتونم حرکت فیزیوتراپم رو د سمت چپ صفحه دنبال کنم،
در حالیکه در سمت راست، خودم رو در حال انجام حرکت توصیه شده ببینم.
بیشتر حس مشارکت داشتن و اعتماد به نفس دارم،
موقع تمرین کردن با تراپیستم
با تمریناتی که تراپیستم فکر میکند برایم بهترین هستند.
این اپلیکیشن در اصل قابلیت این رو داره که فیزیوتراپها
تمریناتی رو که فکر میکنند بهترین هست رو خلق کنند.
این یک بازی حراج خانه برای جلوگیری از سقوط هست،
طوری طراحی شده که ماهیچه ها رو قوی کنه و تعادل رو تقویت کنه.
بعنوان بیمار من لازمه که حرکات بشین و پاشو انجام بدم،
و وقتی بلند میشم،
برای مواردی که بخوام پیشنهاد میدم.
(خنده حضار)
دو روزدیگه، مادربزرگم ۸۲ ساله میشه،
و برای افراد بالای ۸۰ سال ۵۰ درصد احتمال
افتادن تقریبا برای یکبار در سال میره که
میتونه به لگن شکسته یا حتی بدتر هم منتهی شه.
ماهیچه ضعیف و تعادل ضعیف عامل اصلی افتادن هست،
پس رفع کردن این مشکلات از طریق تمرین هدفدار
به افراد مسن امثال مادر بزرگم کمک می کنه
برای مدت طولانی تری ایمن تر و مستقل بمونند.
وقتی برنامه ام تموم شه، MIRA خلاصه وار نشونم میده
چقدر در طول جلسه ام پیشرفت کردم.
به شما فقط سه تا بازی مختلف رو نشون میدم
برای بچه ها، بزرگسالان و سالخوردها.
همچنین برای بیماران اورتوپدی و نورولوژیگی هم کاربرد داره،
اما بزودی گزینه ی برای کودکان اوتیستیکی هم خواهیم داشت،
یا دچار مشکل ذهنی یا گفتار درمانی.
فیزیوتراپ من به سابقه ام نگاه میندازه
و داده های جمع آوری شده در طول جلساتم رو می بینه.
متوجه تعداد حرکتهایی که انجام دادم، امتیازاتی که کسب کردم میشه،
این که با چه سرعتی مفاصلم حرکت کردن،
و الا آخر.
فیزیوتراپم میتونه از این داده ها برای تطبیق دادن مداوای من استفاده کنه.
خیلی خوشحالم که الان این نسخه در بیش از ۱۰ کلینیک
در ایالات متحده و اروپا استفاده میشود،
و ما روی نسخه خانگی کار میکنیم.
میخوایم فیزیوتراپها بتونند این تداوی دیجیتالی رو تجویز کنند
و به روش خودشون به بیمارانشون کمک کنند تا در خونه بهبود بیابند.
اگر مامانم یا من وقتی فیزتراپی میرفتیم وسیله ای مثل این داشتیم
در ادامه درمانمون موفقتر عمل میکردیم،
و شاید خیلی زودتر بهتر میشدیم.
سپاسگزارم.
(تشویق حضار)
تام رایلی: خب کاسمین، برام بگو که این چه سخت افزاریه
که انقدر سریع داره جا میفته؟
از چی ساخته شده و چقدر خرج برداشته؟
کاسمین میلهاو: خب یک مایکروسافت سرفیس پرو 3 برای دمو هستش،
اما شما فقط یک کامپیوتر و کینکت لازم دارید که ۱۲۰ دلاره.
ت ر: درسته، و کینکت چیزی که مردم برای اکس باکس موقع
بازیهای 3 بعدی استفاده می کنند، نه؟
ک م: دقیقا، اما شما اکس باکس لازم ندارید، تنها دوربین میخواین.
ت ر: درسته، پس این یک راه حل کمتر از ۱٫۰۰۰ دلاری هست.
ک م: دقیقا، ۴۰۰ دلار، مقداری که باید خرج کنید.
ت ر: پس حقیقت داره که الان مشغول آزمایشات بالینی در کلینیکها هستید.
ک م: بله.
ت ر: و بعد امیدوارید که نسخه خانگی اون رو داشته باشید
و من بتونم تمریناتم رو از راه دور انجام بدم،
و تراپیست در کلینیک بتونه ببینه دقیقا چکار می کنم و چیزایی مثل این.
ک م: دقیقا.
ت ر: عالیه. خیلی ازت سپاسگزارم . ک م: ممنونم.
(تشویق حضار)