Podczas każdej delegacji
próbuję sprawdzić, skąd jest woda, którą piję,
oraz dokąd trafiają moje odchody.
(Śmiech)
Dlatego zyskałam w rodzinie tytuł "księżniczki kupy".
Zrujnowało to wiele rodzinnych wczasów, bo to nienormalne.
Za to myślenie o tym, gdzie to trafia, jest pierwszym krokiem do odkrycia,
jakie supermoce tkwią w kupie i sikach.
(Śmiech)
Właśnie tak.
A jeśli ich dobrze użyjemy,
będziemy mogli żyć zdrowiej i piękniej.
Popatrzcie na ten krajobraz w Santa Fe, w Nowym Meksyku.
Zauważcie, jakie słowa i uczucia przychodzą wam do głowy.
Te miejsca nawodniono oczyszczonymi ściekami.
Czy to coś zmienia?
Może tak.
I to jest OK.
To, jak o tym myślimy,
określi dokładnie, na ile nas stać.
Chciałabym wyjaśnić, jak to działa,
ale jakich słów użyć?
Mogę użyć nieprzyzwoitych słów, jak "gówno" i "szczyny",
i wtedy moja babcia nie obejrzałaby tego.
Mogę też użyć dziecinnych słów, jak "kupa" i "siki".
Mogę także użyć naukowych słów, jak "ekskrementy" i "kał". Hmm.
Połączę to wszystko.
(Śmiech)
To wszystko, co mam. (Śmiech)
Na tych przedmieściach
kupa, siki i mydliny zmierzają do oczyszczalni
w samym centrum.
To wygląda bardziej jak park niż oczyszczalnia ścieków.
Kupa na samym dole, pod wieloma warstwami żwiru,
nikogo nie dotyka,
zapewnia doskonał pożywienie dla bagiennych roślin.
Czysta, przejrzysta woda, która wychodzi z drugiego końca,
płynie pod ziemią, by nawodnić wszystkie ogródki.
Choć są na pustyni,
każdy ma własną oazę.
Takie podejście jest zwane Zintegrowanym Zarządzaniem Wodą,
całościowym lub w obiegu zamkniętym.
Bez względu na nazwę
jest w konflikcie ze statusem quo tego, jak myślimy o oczyszczaniu,
czyli zbieraniu, obrabianiu i wyrzucaniu.
Ale z takim podejściem, robimy krok naprzód.
od początku planujemy ponowne użycie,
bo wszystko da się wykorzystać ponownie,
z tym, że teraz to planujemy.
Często dzięki temu uzyskuje się piękne miejsca.
Najważniejszą rzeczą w tym systemie
nie jest strona techniczna,
tylko jakie budzi uczucia.
Czy chcesz mieć to w ogródku?
Dlaczego nie?
Bardzo zaciekawiło mnie to pytanie.
Czemu nie widać więcej innowacji w oczyszczaniu?
Dlaczego nie jest to nową normą?
Tak mi zależy na tym zagadnieniu,
że pracuję dla organizacji non-profit Recode.
Chcemy przyspieszać oswajanie
z samowystarczalnym budownictwem i praktykami rozwoju.
Chcemy więcej innowacji.
Ale bardzo często całe kategorie innowacji,
takie, które mogą pomóc nam żyć piękniej,
okazują się nielegalne.
Dzisiejsze regulacje i kodeksy pisano przy założeniu,
że najlepsze rozwiązania już istnieją,
z miejscem na stopniowe ulepszenia.
Ale innowacja nie zawsze wzrasta stopniowo.
Okazuje się, że odczucia, jakie budzi dowolna nowa technika,
mają wpływ na wszystko, co robimy:
jak o tym mówimy,
jak zachęcamy ludzi do nauki,
na nasze żarty, nasze zasady...
Właśnie to określa limity innowacji.
Oto pierwszy powód braku innowacji w oczyszczaniu.
Czujemy się niezręcznie, rozmawiając o oczyszczaniu,
dlatego byłam nazywana "księżniczką kupy" tak często.
Oto drugi powód:
myślimy, że tu, w USA, problem jest rozwiązany.
To nieprawda.
Nadal chorujemy przez picie gówna ze ścieków.
Siedem milionów osób rocznie się zatruwa,
900 z nich umiera.
Mimo to brak całościowego podejścia do poprawy sytuacji.
Problem zostaje bez rozwiązania.
Mieszkam w Portland, w stanie Oregon.
Nie mogę dać Echo popływać w trakcie sezonu deszczowego,
bo czasem ścieki trafiają tu do rzeki.
Nasza deszczówka i nasze ścieki idę do tej samej oczyszczalni.
Przy dużych opadach nadwyżki trafiają do rzeki.
A Portland nie jest odosobnione.
40% miast donosi o zrzucaniu do wód
surowych lub częściowo oczyszczonych ścieków.
Kolejną porażką statusu quo jest to,
że połowa z twojej kupy i sików będzie użyźniać pola uprawne.
Druga połowa zostanie spalona
lub zakopana.
A to porażka według mnie,
bo w kupie są wspaniałe substancje odżywcze.
Można ją porównać do świńskiego gnoju;
my jesteśmy wszystkożerni, one także.
Pomyśl o swojej kupie i sikach jak o zdrowym smoothie dla drzewa.
(Śmiech)
Następną porażką jest to,
że szybko wydalamy brane leki, a te wpadają do wód.
Przeciętna oczyszczalnia ścieków potrafi usunąć może połowę leków,
które do niej trafiają.
Druga połowa przechodzi od razu na drugą stronę.
Pomyśl, co taki farmaceutyczny koktajl,
hormony, sterydy, Vicodin,
robi rybie,
psu,
dziecku.
Ale to nie jest tylko jakiś problem do ogarnięcia.
Odwracając go, można stworzyć zasoby,
które mogą rozwiązać wiele innych problemów.
Chciałabym was oswoić z tym pomysłem,
więc potraktujcie technologie, jakie zobaczycie,
oraz postawę mówiącą:
"Użyjemy tego ponownie.
Projektujmy, by było to piękne"
za kurs dla zaawansowanych użytkowników toalet.
(Śmiech)
Myślę, że jesteście gotowi.
Nasza kultura jest gotowa na taki kurs.
Mamy trzy wielkie powody, by zapisać się już dziś.
Po pierwsze:
możemy użyźniać jedzenie.
Każdy z nas wydala coś,
co może użyźnić pół, a nawet całą naszą żywność
w zależności od diety.
Dlaczego ciemnobrązowa kupa ma taki kolor?
Martwa materia, bakterie.
To węgiel.
Wprowadzony do gleby węgiel
zwiąże się z innymi minerałami i składnikami odżywczymi.
Bum! Zdrowsze jedzenie.
Voilà! Zdrowsi ludzie.
Chemiczne nawozy z definicji nie zawierają węgla.
Gdyby dało się odprowadzić zwierzęce i ludzkie odchody do ziemi,
może nie trzeba by polegać na nawozach z paliw kopalnych,
wydobywanych daleko stąd.
Pomyślcie, jak wiele energii moglibyśmy oszczędzić.
Obecnie wiele osób się niepokoi
przemysłowymi zanieczyszczeniami, które skażają ten cykl ponownego użycia.
To można rozwiązać.
Ale trzeba pozbyć się dyskomfortu w rozmawianiu o kupce i sikach,
żeby spokojnie rozmawiać o tym, jak to wykorzystać
i czego nie chcemy wykorzystywać.
I zrozumcie to:
zmiana podejścia do oczyszczania
może spowolnić zmiany klimatu.
Pamiętacie ten węgiel w kupie?
Gdyby trafił do gleby,
zacząłby absorbować dwutlenek węgla, który my wypuszczamy do powietrza.
A to mogłoby spowolnić globalne ocieplenie.
Chcę pokazać wam kilka odważnych dusz,
które miały odwagę rozpocząć kursy toaletowe dla zaawansowanych.
Dlaczego ludzie w Nowym Meksyku
to zrobili?
"Bo żyją na pustyni?" "Bo oszczędzają pieniądze?" Tak.
Ale co ważniejsze, oni się oswoili
z postrzeganiem tego, co spłukują w toalecie jako zasobu.
Oto przeciętny dom w Portland, Oregon.
Ten dom jest wyjątkowy, bo posiada bio-toaletę,
która z czasem zmienia kupę i siki w nawóz.
Mydliny spływają pod ziemię
do szeregu systemów ściółkowych,
a potem nawadnia sad.
Gdy właściciele poszli po zezwolenia,
Oregon na to nie pozwalał.
Ale w pięciu pobliskich stanach - jak najbardziej.
Recode, moja organizacja, po raz pierwszy walczyła o zmianę przepisów.
To świetny przykład miejsca, gdzie podejście
Zintegrowanego Zarządzania Wodą było najtańsze.
To są trzy wieżowce mieszkalne w centrum Portland,
które nie łączą się z systemem ścieków.
Jak?
Mydlinami spłukuje się toalety,
chłodzi systemy mechaniczne,
nawadnia zieleń.
A gdy budynek całkowicie zużył wszystko,
wtedy gówno jest uzdatniane
według najwyższych standardów przez rośliny i bakterie na miejscu,
potem przesączane przez grunt.
A to wszystko wyszło taniej
niż unowocześnianie okolicznej infrastruktury ściekowej.
Oto ostatni powód, który powinien nas zachęcić
do zmiany działania:
możemy zaoszczędzić mnóstwo pieniędzy.
To było pierwsze pozwolenie tego rodzaju w Oregonie.
Odważni ludzie z otwartym umysłem usiedli i nie wahali się powiedzieć:
"Faktycznie, to gówno ma sens".
(Śmiech)
"Zróbmy to".
(Brawa)
No wiecie.
Ciągle pokazuję przykłady,
gdzie każdy wykorzystuje wszystko na miejscu.
Dlaczego?
Nasza infrastruktura jest okropnie stara
i koszty jej modernizowania,
trzy czwarte kosztów to rury ciągnące się przez miasto.
Kiedy budujemy na nowo, odnawiamy,
to uzdatnianie i wykorzystywanie na miejscu ma większy sens.
San Francisco uświadomiło sobie, że warto
inwestować w zniżki dla gospodarstw domowych,
które wykorzystują mydliny i deszczówkę
do nawadniania ogrodów,
bo w skali lokalnej zaoszczędzą mnóstwo wody.
Ale czemu te wszystkie projekty są tak innowacyjne?
Pieniądze, oczywiście.
Ale co ważniejsze
ludzie zaakceptowali kursy dla zaawansowanych użytkowników toalet.
Gdyby tak zająć się innowacją oczyszczania
jak robimy w przypadku energii słonecznej.
Kiedyś energia słoneczna była rzadka i droga.
Obecnie to coraz częściej część produkcji mocy.
To daje wytrzymałość.
Takie źródła energii jak słońce,
nie zmieniają się przez ziemskie dramaty.
Co kieruje całą tą innowacją?
My.
Mówimy o energii.
Fajnie jest mówić o energii.
Część ludzi rozmawia nawet o problemach
z ograniczonymi surowcami, z których bierze się obecna energia.
Zachęcamy do pracy najlepszych i najbardziej światłych
- lepsze panele solarne, lepsze baterie, wszystko.
Pomówmy więc o tym, skąd pochodzi woda pitna,
dokąd trafiają nasze siki i kupa.
Jeśli pozbędziemy się dyskomfortu związanego z tym tematem,
będziemy mogli stworzyć coś, co stworzy przyszłą kopalnię złota.
Przy każdym spłukaniu toalety
chcę, żebyście pomyśleli,
"Dokąd trafiają moje odchody?
Czy zaczną na siebie zarabiać?".
(Śmiech)
"Czy też będą siać zniszczenie w rzekach?"
Jeśli nie macie pojęcia, dowiedzcie się.
A jeśli nie spodoba wam się odpowiedź,
wykombinujcie, jak oznajmić tym, którzy mogą pokierować zmianą,
że ukończyliście wyższą szkołę sikania,
i że jesteście gotowi na ponowne wykorzystywanie.
To, jak się wszyscy czujecie,
będzie mieć wpływ na to, na jakie nas stać innowacje.
Dziękuję wam bardzo.
(Brawa)