Ήρθα εδώ για να σας δείξω
το Φώτοκαϊτ (ΦωτοΧαρταετό)
Είναι μια προσδεδεμένη ιπτάμενη κάμερα.
Αλλά πριν το κάνω, θέλω να σας μιλήσω λίγο
για την προέλευση και το λόγο ύπαρξής της.
Γεννήθηκα λοιπόν στη Ρωσία
και πριν τρία χρόνια, το 2011,
είχαμε τις Ρωσικές βουλευτικές εκλογές.
Αναφέρονταν τεράστιες ατασθαλίες,
κι οι άνθρωποι κατέβαιναν σε διαμαρτυρία,
πράγμα σχετικά ασυνήθιστο για τη Ρωσία.
Και κανείς δεν ήξερε πραγματικά
πόσο σημαντικές ήταν αυτές οι διαμαρτυρίες
γιατί, για διάφορους λόγους,
τα παγκόσμια ΜΜΕ τις αγνοούσαν ευρέως.
Υπήρχε όμως μια ομάδα φωτογράφων
που πέταγαν ιπτάμενες κάμερες σαν χόμπι -
και συνήθως φωτογράφιζαν πράγματα
όπως τη Σφίγγα και τις Πυραμίδες -
που τύχαινε να είναι εκεί κοντά,
και με την ιπτάμενη κάμερα τραβούσαν μερικές φωτογραφίες,
κάποιες πανοραμικές από τη διαδήλωση.
Τελείως ανεξάρτητη οντότητα,
εντελώς τυχαίο συμβάν,
και η εικόνα που είδα μου έκανε τρομερή εντύπωση.
Να μια από τις πανοραμικές εικόνες.
Έτσι σε μια μοναδική απεικόνιση
μπορείς να διαπιστώσεις το μέγεθος του γεγονότος,
το πλήθος του κόσμου,
τα χρώματα, τα πανό.
Δεν γίνεται να το θεωρήσεις ασήμαντο.
Όλα αυτά σε μια μοναδική εικόνα, που μου φάνηκε πολύ σπουδαίο.
Νομίζω μάλιστα στο μέλλον,
στη δημοσιογραφία και πολλά άλλα επαγγέλματα,
οι ιπτάμενες κάμερες είναι ήδη αρκετά συνηθισμένες,
αλλά νομίζω σε λίγους μήνες ή χρόνια,
για πολλά επαγγέλματα
θα είναι απαραίτητη προϋπόθεση.
Και είναι λογικό. Είναι τόσο μοναδική προοπτική.
Τίποτα δεν μεταδίδει αυτό το μέγεθος, για παράδειγμα,
μαζί με τις λοιπές συνθήκες, με τον τρόπο που το κάνει αυτό.
Υπάρχουν ωστόσο κάποιοι περιορισμοί
και είναι πολύ βασικοί και θεμελιώδεις.
Το ένα είναι η πλοήγηση.
Γι' αυτή τη φωτογραφία έθεσαν σε πτήση μια κάμερα,
μια συσκευή βάρους πέντε κιλών, με μια επαγγελματική φωτογραφική μηχανή.
Αρκετό βάρος, πολλές περιστροφές, κοφτερά αντικείμενα.
Είναι λίγο άβολο να πετάξει,
πιθανότατα και για τον χειριστή.
Πραγματικά, θα δείτε στο πίσω μέρος της μπλούζας του πιλότου να λέει,
«Καμία ερώτηση έως την προσγείωση»
στα Ρώσικα και στα Αγγλικά,
επειδή οι άνθρωποι είναι περίεργοι, σου χτυπάνε τον ώμο,
σου διασπούν την προσοχή και τότε συμβαίνουν διάφορα.
Αυτοί οι τύποι είναι φοβεροί. Είναι επαγγελματίες.
Είναι πολύ προσεκτικοί στη δουλειά τους.
Όπως ίσως θα προσέξατε, στις πορείες διαμαρτυρίας
πέταγαν πάνω από το ποτάμι, έτσι ήταν αρκετά ασφαλές.
Αυτό όμως δεν ισχύει απαραίτητα
για κάθε άνθρωπο και κάθε περίπτωση,
έτσι πρέπει να κάνουμε την πλοήγηση ευκολότερη.
Το άλλο πρόβλημα είναι οι κανονισμοί πτήσης,
ή μάλλον, η έλλειψη επαρκών κανονισμών.
Για πολλούς λόγους είναι αρκετά δύσκολο
να θεσπίσουμε λογικούς νόμους
που θα καθορίζουν την πτήση τους.
Όλοι μας έχουμε ήδη κάμερα.
Σίγουρα όλοι εδώ μέσα έχετε κινητό με κάμερα, σωστά;
Υπάρχουν όλο και περισσότερες.
Ακούτε να επιτίθενται σε ανθρώπους που φέρουν γυαλιά της Γκουγκλ.
Ακούσατε για ένα πιλότο τετρακόπτερου
που δέχθηκε επίθεση πριν δύο εβδομάδες
επειδή πετούσε κοντά σε μια παραλία.
Και κάποια απρόσμενη προσωπική εμπειρία.
Μόλις χθες μου επιτέθηκε ένας τύπος
που ισχυριζόταν ότι τον κινηματογραφούσα.
Απλά έλεγχα το ηλεκτρονικό μου ταχυδρομείο -
παρεμπιπτόντως, εύκολος τρόπος να βρεις υλικό για την ομιλία σου.
Αλλά νομίζω υπάρχουν καλύτερες λύσεις.
Νομίζω ότι πρέπει να εκτονώσουμε την κατάσταση.
Πρέπει να βρούμε υπεύθυνες λύσεις
στα θέματα προστασίας της ιδιωτικής ζωής και ασφάλειας,
και στα θέματα υπευθυνότητας,
αλλά όμως να διατηρήσουμε αυτή την προοπτική.
Και αυτή είναι μια καλή πιθανή λύση.
Αυτό λοιπόν είναι το Φώτοκαϊτ.
Ας δούμε λοιπόν, είναι ένα τετρακόπτερο,
αυτό όμως που το ξεχωρίζει είναι ότι έχει λουρί.
Είναι κυριολεκτικά λουρί σκύλου. Πολύ βολικό.
Και το ακόμα πιο ωραίο είναι
ότι δεν χρειάζεσαι χειριστήρια πτήσης, τίποτα τέτοιο.
Απλά το θέτεις σε λειτουργία
και δείχνεις προς την κατεύθυνση που θέλεις να πετάξεις.
Του δίνεις μία μικρή στροφή.
Αυτός είναι ο τρόπος επικοινωνίας.
Και έφυγε.
(Χειροκρότημα)
Η διάδραση είναι απλούστατη.
Είναι σαν προσωπικό ιπτάμενο ζωάκι.
Απλά πάντα διατηρεί μια συγκεκριμένη γωνία προς εσάς
και αν αρχίσω να περιφέρομαι με αυτό,
θα με ακολουθήσει φυσικά.
Και φυσικά μπορούμε να το εμπλουτίσουμε.
Αυτό το λουρί έχει μερικά επιπλέον ηλεκτρονικά.
Μπορείς να το ανάψεις.
Και τώρα είναι σαν να λες στο σκύλο σου να πετάξει χαμηλότερα,
αν έχεις τέτοιο σκύλο. Και μπορώ να πατήσω ένα κουμπί
και να το κατευθύνω αρκετά εύκολα.
Μόλις του άλλαξα τη θέση.
Και είναι πραγματικά ασφαλές.
Δεν ξέρω για εσάς στην πρώτη σειρά,
- (Γέλια) - αλλά τουλάχιστον θεωρητικά,
μάλλον συμφωνείτε ότι νιώθετε πιο ασφαλείς
επειδή υπάρχει μια ουσιαστική σύνδεση.
Δύσκολα τα λάϊβ, σωστά;
Λάθη συμβαίνουν συνέχεια.
Αλλά σε κάθε περίπτωση
αυτό εδώ θα αποτρέψει εκείνο εκεί
από το να πέσει πάνω σας.
Επιπλέον, σας λέει άμεσα
ότι εγώ είμαι υπεύθυνος γι' αυτή τη συσκευή.
Δεν χρειάζεται να ψάξεις ποιος την χειρίζεται.
Μπορώ να σας πω ότι είναι πολύ εύκολο
αλλά νομίζω ότι καλό τρόπος να το αποδείξω
είναι να πάρω και το δεύτερο
και να το θέσω σε πτήση.
Εφόσον μπορώ να το κάνω ζωντανά επί σκηνής,
τότε μπορώ να δείξω σε καθέναν σας
σε πέντε λεπτά, πως να χειρίζεται μια τέτοια συσκευή.
Τώρα λοιπόν έχουμε δύο «μάτια» στον ουρανό. - (Χειροκρότημα) -
Το δύσκολο είναι να τα φέρουμε πίσω.
(Γέλια)
Η ερώτησή μου λοιπόν προς εσάς είναι:
Πρόκειται για μια καλή λύση,
είναι εφικτή, είναι ασφαλής.
Πού θα την χρησιμοποιούσατε;
Πού θα χρησιμοποιούσατε μια τέτοια κάμερα στη ζωή σας;
Σας ευχαριστώ.
(Χειροκρότημα)