มีบางปัญหาที่ถือว่าสำคัญ
ถ้าคุณอยากให้มนุษย์ไปอยู่ในอวกาศ
เป็นเวลานานๆ
หนึ่งในคนเหล่านั้นอาจจะเสีย
มวลของกระดูกและกล้ามเนื้อ
เป็นที่รู้ว่า
ถ้าคุณเกิดต้องใส่เฝือกที่ขา
และถอดมันออกเมื่อผ่านไปหลายสัปดาห์
คุณจะเห็นกล้ามเนื้อขาของคุณลีบลง
และถ้าคุณวัดค่าความแข็งแรงของกระดูก
คุณอาจพบว่ามันมีค่าลดลงเล็กน้อยเช่นกัน
และมันเป็นเรื่องน่าสนใจ ที่ร่างกายเรามีความสามารถ
ปรับตัวเข้ากับน้ำหนักที่กระทำต่อมัน
ซึ่งกระดูกและกล้ามเนื้อไม่ได้อยู่นิ่งเฉย
มันเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา
ขณะที่เราคิดว่ากระดูกนั้นเป็นวัตถุแข็ง
ที่ไม่ค่อยเปลี่ยนแปลงมากนัก
แต่มันก็เปลี่ยนด้วย
และมีการพบว่าในสภาวะไร้น้ำหนัก
เราจะเสียมวลกระดูก
และมันก็ยังทำให้กล้ามเนื้อ
ที่คอยต่อต้านแรงโน้มถ่วง
เรียกว่ากล้ามเนื้อช่วยทรงตัว (postural muscles)
พวกมันก็จะเริ่มหดลีบและเสียความแข็งแรง
ซ้ำยังมีเรื่องของระบบไหลเวียนโลหิต
หัวใจและหลอดเลือดต่างๆ
ลองคิดถึงตอนที่คุณ
ยืนตรงภายใต้แรงโน้มถ่วง
ซึ่งหมายความว่าร่างกายต้องออกแรงต้านมัน
เพื่อที่จะให้เลือดยังคงไปเลี้ยงสมองได้
ถ้าร่างกายไม่สามารถสูบฉีดโลหิตไปยังสมองได้
คุณก็จะเป็นลมทุกครั้งที่คุณยืนขึ้น
เพราะว่าขณะที่คุณนอนราบ
ร่างกายไม่จำเป็นต้องต้านแรงโน้มถ่วง
แต่เมื่อคุณยืนขึ้น
ร่างกายต้องสู้กับแรงโน้มถ่วง
เพื่อส่งเลือดไปสู่ศีรษะ
ซึ่งหัวใจและหลอดเลือดของเรา
มีระบบการทำงานที่ดีเยี่ยม
ที่จัดการกับปัญหาเหล่านี้ ได้ทุกครั้ง
แต่ระบบก็สามารถเปลี่ยนได้ เมื่ออยู่ภายใต้สภาวะไร้น้ำหนัก
และในส่วนอื่นที่เปลี่ยนไป
ก็คือระบบควบคุมการทรงตัวของร่างกาย
อีกครั้ง การทรงตัวของร่างกาย
เป็นสิ่งที่คุณทำภายใต้แรงโน้มถ่วง ใช่ไหม?
ถ้าเกิดไม่มีแรงโน้มถ่วง
คุณก็ไม่ต้องกลัวว่าจะหกล้ม
แต่แน่นอนคุณต้องกลัวหกล้ม
และมนุษย์เราได้พัฒนาประสาทสัมผัส การทรงตัวขั้นสูง
เพื่อให้ตัวตรง
และป้องการหกล้ม
และเมื่อคุณเห็นสิ่งที่นักสเก็ตทำ
คุณจะตระหนักว่าระบบนี้มันยอดเยี่ยมเพียงใด
แต่เมื่อไปอยู่ในสภาวะไร้น้ำหนัก
ระบบการทรงตัวก็เปลี่ยนไป
คุณจะไม่รู้ตัว
ตอนอยู่ในสภาพไร้น้ำหนัก
แต่เมื่อคุณกลับมายังโลก
คุณจะเห็นว่า
การทรงตัวของคุณได้เปลี่ยนไป
และจะเจอปัญหาเล็กน้อย
ในการรักษาการทรงตัว
สิ่งนี้แสดงให้เห็นว่า ขณะที่คุณอยู่ในอวกาศ
สมองคุณจะพยายามช่วยคุณ
ให้ทำงานภายใต้สภาวะไร้น้ำหนัก
โดยปรับตัวคุณให้เข้ากับสภาวะไร้น้ำหนัก
ซึ่งคุณจะไม่รู้สึกจนกระทั้งตอนกลับ
และพบว่าขณะยืนอยู่บนพื้นโลก
ด้วยระบบการทรงตัวที่ถูกปรับ ให้เข้ากับสภาวะไร้น้ำหนัก
เรารู้ว่าทุกชีวิตวิวัฒน์ขึ้นบนพื้นโลก
ภายใต้แรงโน้มถ่วงโลก
ทุกชีวิตพัฒนาขึ้นภายใต้อิทธิพลจากแรงโน้มถ่วงโลก
เราโตมากับแรงโน้มถ่วงโลก
เราเรียนรู้วิธีเดิน
วิธีรับลูกบอล
วิธีเล่นสเก็ตน้ำแข็ง
อะไรก็แล้วแต่
ทั้งหมดนั้นเกิดภายใต้แรงโน้มถ่วง
แล้ว ถ้าเราเติบโตในที่ ไม่มีแรงโน้มถ่วงล่ะ?
ระบบร่างกายที่ขึ้นกับแรงโน้มถ่วง จะเป็นอย่างไร?
เช่น ระบบกล้ามเนื้อ
ระบบการทรงตัว
ระบบการไหลเวียนโลหิต
พวกมันจะยังคงเหมือนเดิม
หรือมันจะพัฒนาต่างออกไปในแบบอื่นๆ?
มีเหตุผลหนึ่งที่ชี้ว่า
มันอาจจะพัฒนาไปในแบบที่ต่างไปจากเดิม
มาจากการทดลองอันหนึ่ง
เมื่อนานมาแล้ว
โดยนักประสาทวิทยา 2 คน
ชื่อว่า ฮิวเบิล และ วีเซล
สิ่งที่พวกเขาทำก็คือ ใช้ลูกแมวตัวหนึ่ง
เอาแผ่นผ้าปิดตาข้างหนึ่งของมัน
เมื่อลูกแมวโตเต็มวัย
พวกเขาก็เอาแผ่นผ้าปิดตาออก
คำถามมีอยู่ว่า
แมวจะมองเห็นด้วยตาข้างนั้นได้หรือไม่?
ตาข้างนั้นไม่มีอะไรที่ดูผิดปกติ ใช่ไหม?
แค่มันไม่ได้ใช้มองอะไร
ไม่เคยมีแสงตกกระทบเข้าสู่ตาข้างนั้น
คำตอบที่พบก็คือ ตาข้างนั้นบอดสนิท
เพราะว่า สิ่งที่เกิดก็คือ
สมองได้ถูกพัฒนาไปในแบบอื่น
การเชื่อมต่อที่ควรจะเกิดตามปกติ
สำหรับตาข้างนั้นไม่ได้เกิดขึ้น
และก็ไม่สามารถทำให้กลับเป็นดังเดิมได้
มันเปลี่ยนไปอย่างถาวร
สมองของแมวตัวนั้น
ถูกพัฒนาต่างไปจากสมองของแมวตัวอื่นๆ
ที่เติบโตมากับการได้ใช้ตามองดูสิ่งต่างๆ
แมวตัวนั้นโตมากับสมองที่แตกต่างโดยหลักการ
แล้ว คุณก็สงสัย
กรณีแรงโน้มถ่วงล่ะ?
จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเกิดไม่มี
แรงกระทำจากแรงโน้มถ่วง?
ระบบการทรงตัวของคุณจะยังคงพัฒนา
ไปตามปกติ?
หรือ จะต่างออกไป?
ถ้าเกิดใครสักคนไปเติบโตอยู่ในอวกาศ
เขาคนนั้นจะสามารถกลับมายังโลก ใช้ชีวิตได้ตามปกติ?
หรือว่าจะกลายเป็นมนุษย์ที่ต่างออกไป?