ეს არის საბავშვო ბაღი, რომელიც ჩვენ დავაპროექტეთ 2007 წელს.
ჩვენ ამ საბავშვო ბაღს მივეცით წრის ფორმა.
ეს არის, გარკვეულმხრივ, უსასრულო მოძრაობა სახურავზე.
თუკი ხართ მშობელი,
თქვენ გეცოდინებათ, რომ ბავშვებს უყვართ გამუდმებული წრეების რტყმა.
აი ასე გამოიყურება ეს სახურავი.
და მაინც რატომ დავაგეგმარეთ ჩვენ ასე ?
ამ საბავშვო ბაღის დირექტორმა განაცხადა:
" არა! მე არ მსურს მოაჯირი. "
მე განვაცხადე : "ეს შეუძლებელია."
მაგრამ მან დაიჩემა: "რა აზრის ხარ, რომ სახურავის კიდის გაყოლებაზე ბადე იყოს.
ისე რომ ბავშვები დააკავოს გადავარნისგან ? "
(სიცილი)
მე ვთქვი: "ეს შეუძლებელია ."
და რა თქმა უნდა სამთავრობო თანამდებობის პირმაც თქვა:
"ამ ადგილს აუცილებლად უნდა ჰქონდეს მოაჯირი."
თუმცა, ბადის იდეა შეგვეძლო შეგვენარჩუნებნა ხეების გარშემო.
იქ არსებულ სამ ხესთან ასეც მოვიქეცით.
და ნება დაგვრთეს, რომ ამ თოკისთვის მოაჯირი დაგვეძახა.
მაგრამ რა თქმა უნდა თოკს მოაჯირთან საერთო არაფერი აქვს.
ისინი ხტებიან ბადეში
და მოდის მეტი ბავშვი,
უფრო მეტი
და კიდევ უფრო მეტი
(სიცილი)
ხის გარშემო ხანდახან 40 ბავშვიც კი იკრიბება.
აი ის ბიჭი ტოტზე;
მას უყვარს ხე, ასე რომ იგი შეექცევა ამ ხეს.
(სიცილი)
ამ მოვლენის დროს კი
ისინი სხდებიან კიდეზე
ქვევიდანაც საკმაოდ ლამაზად ჩანს ეს ყველაფერი
"მაიმუნიები ზოოპარკში"
(სიცილი)
"საჭმლის დროა"
(სიცილი) (აპლოდისმენტები)
ასე რომ სახურავიც შეძლებისდაგვარად დავადაბლეთ,
რადგან გვსურდა,რომ ბავშვები არამარტო სახურავის ქვეშ,
არამედ სახურავზეც გვენახა.
თუკი სახურავი ძალიან მაღალია, ჩანს მხოლოდ ჭერი.
აი ფეხსაბანი ადგილი - აქ არის მრავალნაირი ონკანი.
თქვენ ხედავთ, დრეკად მილიანს,
თუ გსურთ, რომ მეგობარს შეასხათ წყალი,
როგორც შხაპი - ისე.
წინა პლანზე სრულიად ნორმალური სურათია.
მაგრამ თუ კარგად დააკვირდებით,
ბიჭი წაღებს კიარ ირეცხავს,
არამედ წყალს ასხამს წაღებში.
(სიცილი)
წელიწადის უმეტეს ხანს, ეს საბავშვო ბაღი მთლიანად ღიაა.
აქ არ არის რამენაირი გამიჯვნა შიდა და გარე ნაწილებს შორის.
რაც ნიშნავს, რომ აქაური არქიტექტურის დედააზრი სახურავია.
ასევე არ არის გამიჯნული საკლასო ოთახები.
შედეგად, აქ აკუსტიკას არ აქვს გამყოფი.
როდესაც ბევრ ბავშვს ჩუმ ყუთში ჩასვამ,
ზოგიერთი შეიძლება ანერვიულდეს.
მაგრამ ამ საბავშვო ბაღში
მათ არ ეძლევათ ანერვიულების მიზეზი.
იმიტომ რომ აქ არ არის მიჯნები.
და დირექტორი ამბობს,
რომ თუ იმ ბიჭს, კუთხეში, არ სურს ოთახში დარჩენა
ჩვენ გავუშვებთ მას.
ის კი საბოლოოდ დაბრუნდება, რადგან აქ ხომ წრეა. იგი დაბრუნდება.
(სიცილი)
მაგრამ საქმე იმაშია, რომ ასეთ სიტუაციაში
ბავშვები, ჩვეულებრივ, ცდილობენ სადმე დაიმალონ
მაგრამ აქ ისინი მხოლოდ მიდიან და შემდეგ ბრუნდებიან
ეს ბუნებრივი პროცესია.
მეორე მხრივ, ჩვენთვის ხმაც ძალიან მნიშვნელოვანია.
თქვენ იცით, რომ ბავშვებს ხმაურში უკეთესად ეძინებათ.
ისინი არ იძინებენ ჩუმ ადგილებში.
ამ საბავშვო ბაღში,
ბავშვები კლასში გასაოცრად კონცენტირებულები არიან.
თქვენ იცით, რომ ჩვენი სახეობა ხმაურიან ჯუნგლებში გაიზარდა.
მათ სჭირდებათ ხმაური.
და თქვენ იცით, რომ შეგიძლიათ ხმამაღლა ელაპარაკოთ მეგობრებს.
არ ხართ ვალდებულები, რომ ჩუმად ილაპარაკოთ.
ისიც იცით, რომ დღეს-დღეისობით
ჩვენ ყველაფრის კონტროლს ვცდილობთ.
დიახ, ეს ცხადია.
ისიც გეცოდინებათ,
რომ ზამთარში -20 გრადუსში შეგვიძლია თხილამურებით ვისრიალოთ.
ზაფხულში საცურაოდ წავიდეთ
როდესაც ქვიშა 50 გრადუსზეა გაცხელებული
ისიც თავისთავად იცით, რომ თქვენი სხეული წყალგაუმტარია.
წვიმაშიც არასოდეს დნებით.
ამიტომ ბავშვები უნდა იყვნენ გარეთ
აი ასე უნდა მოვეპრყოთ მათ.
აი როგორ ყოფენ ისინი საკლასო ოთახებს.
ისინი უნდა დაეხმარონ მასწავლებლებს,
მაგრამ ისინი არ ეხმარებიან.
(სიცილი)
მე არ ჩამისვამს.
აი საკლასო ოთახი.
პირსაბანი.
გარშემომყოფებსაც მშვენივრდ ესაუბრებიან.
საკლასო ოთახებში აუცილებლად არის ხეები.
"ერთ-ერთი მაიმუნი ცდილობს მოიტაცოს მეორე ზემოდან"
(სიცილი)
"მაიმუნები"
(სიცილი)
თითოეულ საკლასო ოთახს მინიმუმ ერთი მინის სახურავი აქვს.
საიდანაც სანტა კლაუსი ჩამოდის ხოლმე შობას.
ეს არის დამატებითი ნაგებობა
ოვალური საბავშვო ბაღის გვერდით.
ეს 7 სართულიანი ნაგებობა, მხოლოდ 5 მეტრიანია.
და რა თქმა უნდა ჭერის სიმაღლე ძალიან დაბალია.
ასე რომ უნდა გაითვალისწინოთ უსაფრთხოება
ჩვენც ვუშვებთ აქ ჩვენს შვილებს. გოგო და ვაჟი.
შიგნით შესვლას ცდილობდნენ
და თავიც მიარტყა.
თუმცა კარგადაა. საკმაოდ ძლიერი თავი აქვს.
კი იგი მედგარია. ჩემი ბიჭია!
(სიცილი)
იგი ცდილობს გაიგოს, უსაფრხოა თუ არა გადახტომა
და შემდეგ ჩვენ სხვა ბავშვებსაც ვუშვებთ.
როგორც იცით ტოკიოში საცობი საშინელებაა.
(სიცილი)
წინ მძღოლს უნდა ტარების სწავლა.
დღეს-დღეისობით,
ბავშვები მცირე დოზით საჭიროებენ საშიშროებას.
და ასეთ სიტუაციაში,
ისინი სწავლობენ ერთმანეთის დახმარებას.
აი ეს არის საზოგადოება. აი ასეთ ხელსაყრელ შესაძლებლობას ჩვენ ხელიდან ვუშვებთ.
ეს ნახაზი ასახავს ბიჭუნას მოძრაობას
9:10 დან 9:30 მდე.
და შენობის გარშემოწერილობაა 183 მეტრი.
ასე რომ ეს მანძილი მთლად პატარაც არ არის.
ამ ბიჭუნამ კი დილით 6000 მეტრი გაიარა.
ეს ყველაფერი როდია.
ეს ბავშვები ბაღში საშუალოდ 4000 მეტრს გადიან დღიურად.
ამ ბავშვებს უდიდესი ათლეტური შესაძლებლობები აქვთ
სხვა მრავალ საბავშვო ბაღების ბავშვებს შორის.
დირექტორი ამბობს:
"მე არ ვავარჯიშებ მათ, მე ვტოვებ მათ სახურავზე.
ისე როგორც ცხვრებს."
(სიცილი)
ისინიც დარბიან და დარბიან
(სიცილი)
მე ვგულისხმობ, რომ ჩვენ ისინი არ უნდა ვაკონტროლოთ,
არც ზედმეტად უნდა დავიცვათ
და ასევე ისინი ხანდახან უნდა დაეცნენ ძირს.
მათ ცოტათი უნდა ეტკინოთ კიდეც
და აი ასე ისწავლიან ისინი
თუ როგორ უნდა იცხოვრონ ამ სამყაროში.
მე ვფიქრობ რომ არქიტექურას შეუძლია ამ სამყაროს
და ხალხის ცხოვრების შეცვლა.
ეს არის ერთ-ერთი მცდელობა შევცვალოთ ბავშვების ცხოვრება.
დიდი მადლობა.
(აპლოდისმენტები)