To jest bop.
Bop jest stylem tańca grupowego.
Taniec to język,
a taniec grupowy to spontaniczna ekspresja tancerzy.
Taniec grupowy nie ma choreografii.
Nie może być odtworzony od danego momentu.
Każdy taniec ma uzgodnione kroki,
ale liczy się indywidualność i kreatywna tożsamość.
Dzięki temu,
tańce grupowe wrzą,
zmieniają się
i rozprzestrzeniają jak pożar lasu.
Są tak stare, jak spamiętana historia.
W afroamerykańskich tańcach grupowych
widać 200 lat wpływu
afrykańskich i afroamerykańskich tradycji na naszą historię.
Teraźniejszość zawsze zawiera przeszłość.
A przeszłość kształtuje to, kim jesteśmy
i to, kim będziemy.
(Klaskanie)
Taniec juba narodził się z doświadczeń zniewolonych Afrykanów
na plantacjach.
Zostali sprowadzeni do Ameryki,
obdarci ze wspólnego języka,
a taniec przypominał im, skąd pochodzą.
Mogło to wyglądać tak.
Zderzanie udami,
szuranie stopami,
klaskanie dłońmi:
tak zastępowali grę na bębnach zakazaną przez właściciela,
improwizowali skomplikowane rytmy,
podobnie jak przodkowie z bębnami na Haiti
albo plemiona Joruba z zachodniej Afryki.
Chodziło o zachowanie kulturowych tradycji
i zachowanie poczucia wewnętrznej wolności
nawet w niewoli.
Ten sam duch buntu stworzył ten taniec:
cakewalk,
parodię zmanierowanych wyższych sfer Południa,
sposób, żeby wyśmiać panów.
Co zabawne, cakewalk wykonywano
właśnie dla panów,
którzy nigdy nie podejrzewali, że się ich przedrzeźnia.
Ten taniec możesz rozpoznać.
Lata 20.,
charleston.
Tu chodziło o improwizację i muzykalność,
co przetarło drogę dla lindy hop,
swingu,
i tańca Kid 'n Play,
pierwotnie nazywanego Funky Charleston.
Zapoczątkowany w okolicach Charleston w Południowej Carolinie,
charleston przeniknął sale taneczne,
pozwalając nagle dziewczętom na kopanie
i ruchy nogami.
Taniec grupowy polega na wspólnocie i porozumieniu;
jeśli znasz kroki,
to należysz do grupy.
Ale co się stanie, jeżeli zmieni się w ogólnoświatową modę?
Oto twist.
To żadna niespodzianka, że twist sięga XIX wieku,
sprowadzony do Ameryki z Kongo
podczas niewolnictwa.
Ale pod koniec lat 50.,
zaraz przed Ruchem na Rzecz Praw Obywatelskich,
Chubby Checker i Dick Clark spopularyzowali twista.
Nagle wszyscy tańczyli twista:
biali nastolatkowie,
latynoska młodzież.
Odniósł sukces w piosenkach i filmach.
Dzięki tańcom towarzyskim
zacierały się różnice społeczne
Historia trwa w latach 80. i 90.
Wraz z pojawieniem się hip-hopu
afroamerykański taniec grupowy zyskał popularność,
zapożyczając od bogatej przeszłości.
Kształtował kulturę i był przez nią kształtowany.
Obecnie, tańce te dalej ewoluują, rozwijają się i rozprzestrzeniają.
Dlaczego tańczymy?
Żeby się poruszać,
rozluźnić,
wyrazić emocje.
Dlaczego tańczymy razem?
Żeby uzdrawiać,
pamiętać,
mówić: "Mówimy wspólnym językiem.
Żyjemy
i jesteśmy wolni".