Obserwujemy komety od tysięcy lat,
gdy tylko ich orbity zbliżają się na odległość widzianą z Ziemi.
W licznych zapiskach historycznych
te tajemnicze światła, pojawiające się znikąd
i znikające po jakimś czasie,
były uznawane za zły omen, zapowiadający wojny i głód
czy gniew bogów.
Ostatnie odkrycia ujawniają, że komety mogą być bardziej związane
z ludzkością i naszą obecnością na Ziemi
niż którekolwiek z mitycznych podań.
Myśląc o Układzie Słonecznym, wyobrażamy sobie dziewięć,
przepraszam, osiem planet okrążających Słońce.
Tymczasem za Neptunem, daleko od słonecznego ciepła,
jest rozsiany pierścień z odłamków lodu.
Od małych grudek, po takie wielkości małej planety.
A tysiące razy dalej, na granicach Układu Słonecznego,
znajduje się sferyczna chmura okruchów i gazów.
Wiele okruchów gwiezdnego pyłu to pozostałości z formowania się
Układu Słonecznego, 4,6 miliarda lat temu.
Te najbardziej odległe mogą pochodzić z sąsiednich układów.
Czasem grawitacja mijanych planet czy gwiazd
może przyciągnąć je w stronę Słońca,
rozpoczynając podróż, trwającą nawet miliony lat.
Kiedy zamarznięte obiekty podróżują w głąb układu,
Słońce z maleńkiej iskierki urasta do rozmiarów piekła,
roztapiając ich lód po raz pierwszy od miliardów lat.
Gaz i para wyrzucają pył w przestrzeń,
tworząc jasną chmurę, zwaną komą,
która może urosnąć nawet bardziej niż Słońce.
W tym czasie intensywny strumień wysokoenergetycznych cząstek
emitowanych przez Słońce, czyli wiatr słoneczny,
wydmuchuje cząsteczki z jądra komety,
tworząc smugę materii, ciągnącą się na miliony kilometrów.
Lód, gaz i pył odbijają światło, intensywnie świecąc.
Rodzi się kometa, krążąca wokół Słońca,
wraz z resztą obiektów Układu Słonecznego.
Kiedy kometa go przemierza,
wiatr słoneczny rozrywa i ponownie łączy cząsteczki w różne związki chemiczne.
W niektórych związkach dokonano odkrycia.
Najpierw w odłamkach meteorytu, który rozpadł się nad północną Kanadą,
potem w próbkach zebranych przez statek z przelatującego ogona komety,
znaleziono między innymi aminokwasy.
Łącząc się, tworzą białka, zgodnie z instrukcjami w DNA.
To najważniejsze aktywne składniki wszystkich żyjących komórek,
od bakterii do płetwali błękitnych.
Jeżeli komety były tam, gdzie powstały te cegiełki,
to są one najważniejszym źródłem życia na Ziemi,
a może i też w innych miejscach, które odwiedziły.
Wiemy, że planety krążą wokół niemal każdej gwiazdy na niebie,
a jedna na pięć ma planetę wielkością i temperaturą podobną do Ziemi.
Jeśli planety typu ziemskiego i cząsteczki DNA to nie anomalie,
może jesteśmy przykładem, co jest możliwe,
gdy planeta o odpowiednich warunkach zostanie obsiana cząsteczkami organicznymi
przez przelatującą kometę.
Zamiast być omenem zwiastującym śmierć,
kometa, która pierwsza przyniosła aminokwasy na Ziemię,
mogła być zwiastunem życia,
przepowiednią dalekiej przyszłości, gdzie stworzenia z gwiezdnego pyłu
powrócą w przestrzeń kosmiczną, by odkryć tajemnicę swojego pochodzenia