Falemos da nova caixa de información de subtítulos de Amara
e de como pode serlles útil a transcritores e tradutores.
Cada vez que preman nun subtítulo para editalo,
verán aparecer esta caixa.
Fíxese que comeza con datos de minutaxe,
pero agora centrareime na outra información do cadro,
no número de caracteres do subtítulo
e no número de caracteres por segundo.
Primeiro falemos do...
42.
Nas linguas con alfabeto latino,
se un subtítulo ten máis de 42 caracteres
debe quebrarse en 2 liñas.
Isto fai o subtítulo máis doado de ler
e evita visualizacións estrañas en reprodutores “offline”.
A nova caixa de información amosa tanto a largura total do subtítulo
como a cantidade de caracteres das dúas liñas.
Cando a largura total do subtítulo da caixa supera os 42 caracteres,
significa que se debe quebrar o subtítulo,
pero tamén que debe pensarse como facelo.
Loxicamente, non queremos ter unha liña de 42 caracteres
e a seguir outra liña de 1 carácter.
Por iso, quebre a liña de forma que as dúas partes teñan unha largura similar.
Velaquí un exemplo.
Este subtítulo ten 51 caracteres.
Pode partirse así,
cunha liña de 14 e outra de 36 caracteres,
pero será máis fácil de ler se as liñas están máis equilibradas,
como aquí, cunha liña de 27 caracteres e a segunda con 23.
Ao quebrar subtítulos en liñas,
trate de conservar xuntas as unidades sintácticas.
Isto implica que temos que evitar partir unha secuencia
que forma unha unidade lingüística.
Por exemplo, en inglés,
débense manter unidos artigo e substantivo,
o adxectivo co substantivo ao que modifica,
e a preposición co elemento ao que se refire.
Poden atopar máis información sobre as quebras de liña na OTPedia,
no artigo "How to break lines".
Vaiamos á outra cousa que podemos aprender da caixa de información de subtítulos.
O número de caracteres por segundo,
tamén chamado...
velocidade de lectura.
Despois de todo, non se trata só do longo que é un subtítulo,
senón tamén de canto permanece na pantalla
e do tempo que unha persoa ten para lelo.
A velocidade ideal de lectura para linguas de alfabeto latino
é de 15 a 21 caracteres por segundo.
Pero de onde sae ese número e por que é importante?
Ben, a velocidade de lectura dille o longo que pode ser un subtítulo.
Por exemplo, se temos un subtítulo de 40 caracteres
que aparece 2 segundos,
quen le só ten que ler 20 caracteres por segundo.
Iso é doado de facer,
así que 40 caracteres estaría ben nese caso.
Pero se o mesmo subtítulo só está en pantalla 1 segundo,
o espectador precisaría ler 40 caracteres por segundo,
algo imposible para a maioría de nós,
o que significaría que o subtítulo debe acurtarse.
Por sorte, vostede non ten que calcular todo iso
porque a caixa de información de Amara
xa o fai por nós.
Imos cun exemplo da importancia de manter unha velocidade de lectura adecuada.
Neste breve corte da charla de Dragana Marjanović, de TEDxNoviSad,
a velocidade de lectura supera os 21 caracteres por segundo.
O que pasou xusto despois de que o noso proxecto cumprise un ano
foi que me premiaron co meu primeiro gran proxecto arquitectónico,
que consistiu en enxesar toda a superficie dunha bela escaleira de 4 tramos
que estaba situada nun bonito edificio
da famosa cidade de Grenoble, en Francia.
Para min, isto supuxo un longo período de 4 meses de traballo práctico
principalmente en Francia, pero tamén en Bulgaria
e, ao terminar, retomei os estudos.
Esta vez, foi a arquitectura na terra de España e Portugal.
Cando ao fin puiden volver á casa, empecei de inmediato o meu proxecto de graduación
sobre a arquitectura en terra da Provincia Autónoma de Vojvodina.
Alguén lembra o que pasou en Bulgaria?
E onde estaba o fermoso edificio?
No corte previo, modifiquei os subtítulos en inglés,
creados por Tatjana Jevdjic e revisados por Ivana Korom,
e alongueinos, con velocidades de lectura moi superiores ás cómodas.
Este é o mesmo corte cos subtítulos orixinais,
coa velocidade perfecta de 21 caracteres por segundo como máximo.
Despois do primeiro ano, conseguimos o primeiro gran traballo:
enxesar a escaleira de 4 tramos dun edificio de Grenoble,
despois diso, fixen unhas prácticas de 4 meses
parte en Francia, parte en Bulgaria,
e logo estudei a arquitectura en terra de España e Portugal.
Regresei á casa e empecei un proxecto de graduación
sobre a arquitectura en terra de Vojvodina.
Moito máis fácil de seguir, non si?
O problema da velocidade de lectura
é que ademais de ler os subtítulos,
a persoa que le ten que captar outra información,
como a linguaxe corporal do orador e a súa entoación,
e os contidos en pantalla, como diapositivas e imaxes.
E pode ser difícil seguir os propios subtítulos
se estes desaparecen moi á présa.
Sobre todo se o espectador non entende o idioma do vídeo
abondo para axudarlle a entender o que está pasando.
Por sorte, esta nova caixa de información en Amara
axúdalle a ver se a velocidade supera os 21 caracteres por segundo
e indícalle onde pode axudarlle ao espectador a seguir a charla.
Para corrixir a velocidade de lectura
algúns usuarios avanzados axustan a minutaxe dos subtítulos,
pero en case todos os casos a ferramenta principal será...
a compresión.
Isto é, tentar expresar a mesma idea nun subtítulo máis curto.
Por exemplo, unha tradución case literal
"Entón, audiencia, o que querería darlles aquí e agora é outro exemplo,"
con 70 caracteres,
pode cambiarse por...
"Gustaríame darlles outro exemplo,"
reducíndoa a 37 caracteres,
o que implica que o espectador poderá lela
antes de que desapareza da pantalla.
Tratar de atopar o modo de comprimir subtítulos é divertido,
e a nova interface axúdalle
indicándolle cando é necesario comprimir,
pero tamén cando non o é.
Pode aprender máis sobre compresión de subtítulos
e atopar estratexias de compresión e exemplos
na guía da OTPedia
titulada "How to compress subtitles".
Anímese a explorar a nova interface
e as súas novas e útiles ferramentas.
E agora, felices transcricións e traducións!