เมื่อเรานึกถึงงานศิลป์คลาสสิค
ส่วนใหญ่ที่เราจินตนาการคือ งานศิลป์ในพิพิธภัณฑ์
แต่เรามักลืมไปว่างานศิลป์ส่วนใหญ่นี้
ไม่ได้สร้างขึ้นเพื่อนำไปวางไว้ ในพิพิธภัณฑ์แต่แรก
แล้วเกิดอะไรขึ้นเมื่องานศิลป์
ไม่ได้วางในสถานที่ตั้งใจไว้ในแต่แรก
เช่น รูปสลักเดวิดของมิเกลันเจโล
วีรบุรุษหนุ่มผู้สังหารนักรบ ร่างยักษ์ชาวฟิลิสทินชื่อโกไลแอธ
มีเพียงความกล้าหาญและหนังสติ๊กเป็นอาวุธ
เมื่อตอนที่มิเกลันเจโลเริ่มแกะสลัก ก้อนหินอ่อนสีขาวบริสุทธิ์
เพื่อเล่าตำนานที่โด่งดังจากคัมภีร์ไบเบิ้ล
เมืองฟลอเรนซ์ตั้งใจจะจัดวางรูปแกะสลักนี้
ไว้บนยอดวิหารหลักของเมือง
ไม่ใช่เพียงเพราะรูปสลักสูง 17 ฟุต
จะเห็นได้อย่างชัดเจนที่ความสูงนี้
แต่การจัดวางเคียงไว้กับ รูปสลักวีรบุรุษ
ในพันธะสัญญาเดิมอีก 11 รูป ตระหง่านเหนือผู้คน
จะสามารถสื่อนัยยะทางศาสนาได้อย่างทรงพลัง
ทำให้ผู้คนต้องจ้องมองตัวแทนของสรวงสวรรค์ ด้วยความเกรงขาม
แต่เมื่อมิเกลันเจโลสลักรูปเดวิด เสร็จในปี 1504
แผนการสร้างรูปสลักชิ้นอื่นๆ ก็เป็นอัน ต้องพับไป
และชาวเมืองตระหนักว่าการยกรูปสลัก ที่ใหญ่ขนาดนั้นขึ้นไปบนยอดวิหาร
ยากกว่าที่พวกเขาเคยคิดไว้
กอปรกับรูปปั้นเดวิดมีรายละเอียดเยอะมาก และเหมือนจริงมาก
จนถึงเส้นเลือดบนแขนที่ปูดขึ้นมา
และสีหน้าอันมุ่งมั่น
ทำให้น่าเสียดายถ้าคนไม่ได้เห็นในสิ่งนี้
สภาที่ประกอบไปด้วยนักการเมืองและศิลปิน
มาร่วมหารือลงมติว่าจะตั้งรูปสลักไว้ที่ไหน
จนมีมติให้วางที่หน้าพาลาสโซ เดลลา ซินยอเรีย
ซึ่งเป็นศาลากลางและที่ทำการของ รัฐบาลสาธารณรัฐชุดใหม่
สถานที่ตั้งใหม่ทำให้ความหมาย ของรูปสลักนี้เปลี่ยนไป
ตระกูลเมดิชีซึ่งมีอิทธิพล ในเมืองฟลอเรนซ์มานานหลายชั่วอายุคน
ด้วยการเป็นผู้ควบคุมทางการเงิน เพิ่งถูกเนรเทศออกจากเมืองไป
และตอนนี้ฟลอเรนซ์มองว่าตัวเองเป็นเมืองอิสระ
ที่ถูกคุกคามโดยคนรวยและศัตรูที่มีอำนาจ จากทุกๆ ด้าน
เดวิดที่กลายเป็นสัญญลักษณ์ การต่อสู้เยี่ยงวีรบุรุษ
แม้โอกาสชนะจะแทบไม่มี จึงถูกวางให้จ้องมองเขม็ง
ซึ่งเป็นการเตือนอย่างเย็นชา ไปยังกรุงโรม
ที่อยู่ของคาร์ดินัลจิโอวานนี่ เดอ เมดิซี
แม้ว่าตัวรูปสลักเองไม่ได้ถูกปรับเปลี่ยน
การจัดวางตรงนี้ได้เปลี่ยน เกือบจะทุกแง่มุมของมัน
จากศาสนากลายเป็นสัญญลักษณ์การเมือง
แม้ว่ามีรูปจำลองเดวิดยังวางอยู่ที่พาลาสโซ่
รูปสลักดั้งเดิมถูกย้ายไปในปี 1873
ไปยังแกลเลอเรีย เดลอคาเดเมีย จนถึงทุกวันนี้
ในบรรยากาศแวดล้อมสงบเงียบเป็นระเบียบ ของพิพิธภัณฑ์
เคียงข้างรูปสลักที่ยีงไม่เสร็จของมิเกลันเจโล
การตีความทางศาสนาและทางการเมืองได้หายไป
เปิดทางให้ผู้คนได้ชื่นชมพิจารณา ทักษะเชิงศิลป์และเชิงช่าง
ของมิเกลันเจโล
แต่แม้กระทั่งที่นี่ ผู้ชมที่หลักแหลม จะสังเกตเห็น
ว่าหัวกับมือของเดวิดดูจะใหญ่ไม่สมส่วน
ย้ำเตือนว่ามันถูกสร้าง เพื่อให้มองจากด้านล่าง
ดังนั้น ไม่เพียงแต่บริบทจะเปลี่ยนความหมาย
และการตีความงานศิลป์ผ่านทาง ประวัติศาสตร์ของมันเท่านั้น
บางครั้งมันทำให้ประวัติศาสตร์ถูกเผยขึ้นมา
ในรูปแบบที่ไม่เคยคาดคิดมาก่อน