มันเป็นวันเสาร์ตอนบ่ายพฤษภาคม
ที่จู่ๆ ผมก็นึกขึ้นได้ว่า
วันถัดไปเป็นวันแม่
และผมยังไม่ได้ซื้ออะไรเป็นของขวัญสำหรับแม่เลย
ดังนั้น ผมก็เริ่มคิดว่า
วันแม่ปีนี้ควรจะให้อะไรกับท่านดี?
ผมคิดได้ว่าทำไมไม่ลองทำ
การ์ดวันแม่แบบแสดงออกความรู้สึกสองทางให้ท่านดูล่ะ
ใช้ซอฟต์แวร์สแครตช์(Scratch software) ที่ผมกำลังพัฒนาอยู่
ลและกลุ่มวิจัยของผมที่ เอ็มไอที มีเดีย แลบ? (MIT Media Lab)
เราพัฒนาก็เพื่อให้คนทั่วไปสามารถสร้าง
เรื่องราวแสดงความรู้สึกของตนเอง เกม และภาพเคลื่อนไหวได้อย่างง่ายดาย
และแบ่งปันผลงานให้กับผู้อื่น
ดังนั้นผมคิดว่า นี่เป็นโอกาสที่จะได้ใช้ โปรแกรมสแครตช์
ที่จะทำให้การ์ดแบบแสดงออกความรู้สึกสำหรับแม่
ก่อนที่จะทำการ์ดวันแม่ของฉันเอง
ฉันคิดว่าฉันจะใช้เวลาดู
ที่เว็บไซต์สแครตช์
ดังนั้นในช่วงหลายปีที่ผ่านมาเด็ก ๆ ทั่วโลก
อายุ 8 ขึ้นไป ได้ทำโปรเจกร่วมกัน
ฉันคิดว่า และสงสัยว่า ถ้าสามล้านโปรเจกเหล่านั้น
ว่ามีใครที่จะนำความคิดขึ้นมาทำการ์ดวันแม่
ดังนั้น ฉันพิมพ์ค้นหาในช่อง search
"วันแม่." ("Mother's Day")
และที่ผมประหลาดใจ และปิติที่เห็นรายการที่แสดง
มากเป็นโหล ๆ ของการ์ดวันแม่
ที่แสดงบนเว็บไซต์สแครตซ์
มากมายแค่ใน 24 ชั่วโมงที่ผ่านมา
โดย ไม่รีรอ เป็นอุปนิสัยของตัวผมเอง
ดังนั้น ผมเริ่มต้นมองตรวจดู (ดนตรี)
ฉันเห็นการ์ดใบหนึ่งที่เป็นภาพจุดเด่นของลูกแมว
และแม่ของเธอส่งคำอวยพรให้แม่ของเธอ ให้มีความสุขในวันแม่
และผู้สร้างโปรแกรมมีน้ำใจมาก
เสนอมีการเล่นซ้ำ อวยพรให้แม่ของเธอ
อีกหนึ่งโปรเจกแบบแสดงออกความรู้สึก
เมื่อคุณย้ายเมาส์(mouse) ผ่านตัวอักษร "Happy Mom Day,"
มันแสดงให้เห็นสโลแกนวันให่แม่มีความสุขพิเศษ
(ดนตรี) ในนี้ ผู้สร้างยังบอกเรื่อง
เกี่ยวกับวิธีการที่เธอมี Googled เพื่อค้นหา
เมื่อมีวันแม่เกิดขึ้น
(เสียงพิมพ์ดีด) แล้วทันทีที่เธอพบเมื่อไรที่มีวันแม่กิดขึ้น
เธอส่งการ์ดอวยพรวันแม่เป็นพิเศษ
ว่าเธอรักแม่ของเธอมากเพียงใด
ฉันเพลิดเพลินจริง ๆ กับการดูที่โปรเจกเหล่านี้
และสนใจกับโปรเจกเหล่านี้
ในความเป็นจริง ฉันชอบมันมาก แทนที่จะทำโปรเจกของตนเอง
ส่งฉัน links เป็นโหลเกี่ยวกับโปรเจกเหล่านี้ (หัวเราะ)
และจริง ๆ เธอสนใจ เหมือนดังตามที่ฉันได้หวังใว้
เธอเขียนกลับมาให้ฉัน และเธอพูด ว่า
"ฉันภูมิใจที่มีบุตรชายสร้างซอฟต์แวร์
ที่อนุญาตเด็ก ๆ เหล่านี้ ทำการ์ดวันแม่สำหรับแม่ของพวกเขา"
แม่ของผมมีสุข และทำผมมีความสุขด้วย
แต่จริง ๆ ผมมีความสุขมากกว่านั้น เหตุผลคือ
ผมมีความสุขเนื่องจากเด็กเหล่านี้ใช้โปรแกรม สแครตซ์
ในทางที่เรามีได้หวังว่าพวกเขาจะเพียงแค่
ขณะที่พวกเขาสร้างการ์ดวันแม่แบบแสดงออกความรู้สึก
คุณสามารถดูว่า พวกเขาจริง ๆ
กลายเป็นผู้ใข้เทคโนโลยีใหม่ได้อย่างคล่องแคล่ว
ฉันหมายถึงอะไร โดยอย่างคล่องแคล่ว?
หมายถึง ที่ จะได้สามารถเริ่ม แสดงออกของตนเอง
และเริ่มแสดงความคิดของตนเอง
เมื่อคุณรู้ภาษาอย่างเชี่ยวชาญ
นั่นหมายความว่า คุณสามารถเขียนบันทึกในสมุดประจำวันได้
หรือพูดล้อเล่นกับคนอื่น หรือเขียนจดหมายถึงเพื่อน
และก็คล้ายกับเทคโนโลยีใหม่
ด้วยการเขียน ได้สร้างการ์ดวันแม่เหล่านี้แบบแสดงออกความรู้สึก
เด็กเหล่านี้ได้แสดงว่า พวกเขาเขี่ยวชาญจริง ๆ
ด้วยเทคโนโลยีใหม่
บางทีคุณไม่ประหลาดใจในตอนนี้
เพราะคนส่วนมากเวลาที่รู้สึก
เยาวชนวันนี้สามารถทำสิ่งต่าง ๆ กับเทคโนโลยี
ฉันหมายถึง ทั้งหมดของเราได้ยินเยาวชนที่เรียกว่า "ดิจิทัลเนทิฟ" (digital natives)
แต่จริง ๆ ผมมีข้อกังขาต่าง ๆ เกี่ยวกับคำนี้
ไม่แน่ดังนั้นเราควรจะคิดดิจิทัลเนทิฟ ของเยาวชน
เมื่อคุณดูมันจริง ๆ ที่เยาวชนเหล่านั้น
ใช้เวลาส่วนใหญ่ของเขากับการใช้เทคโนโลยีใหม่อย่างไร?
คุณมักจะเห็นได้ในสถานการณ์ เช่นนั้น
หรือ เช่นนี้
และไม่ต้องสงสัยเลยว่าเยาวชน
สะดวกสบายและ เรียกดูอย่างคุ้นเคย
ร่วมสนทนา ส่งข้อความ และเล่นเกม
แต่ที่จริง ๆ ไม่ได้ทำให้เยาวชนเชี่ยวชาญกับเทคโนโลยีใหม่
เยาวชนเป็นจำนวนมากที่มีประสบการณ์ในวันนี้
และคุ้นเคยกับการแสดงออกความรู้สึกกับเทคโนโลยีใหม่
แต่มีน้อยมากที่จะริเริ่มสร้างเทคโนโลยีใหม่
และ แสดงตนเองออกมา ด้วยเทคโนโลยีใหม่
มันเกือบเสมือนกับเขาเหล่านั้นสามารถอ่าน
แต่ไม่เขียน ด้วยเทคโนโลยีใหม่
และฉันสนใจจริง ๆ ทีจะเห็น วิธีการให้ช่วยทำเยาวชนเป็นผู้เชี่ยวชาญ
เพื่อให้เขาสามารถเขียนออกมา ด้วยเทคโนโลยีใหม่ได้อย่างไร?
และหมายความจริง ๆ ว่า เยาวชนต้องการที่จะสามารถทำได้
ในการเขียนโปรแกรม คอมพิวเตอร์ของตนเองหรือเขียนโค๊ด
ดังนั้น เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ คนกำลังเริ่มตระหนักถึง
ความสำคัญของการเรียนรู้การเขียนโค๊ด
คุณทราบ ในปีล่าสุด มีการ
ร้อยกว่าขององค์กรใหม่ และเว็บไซต์
ที่จะช่วยให้เยาวชนเรียนรู้การเขียนโค๊ด
คุณดูออนไลน์ คุณจะเห็นสถาบันการศึกษา โค๊ดเอเคเดมี่(codecademy)
และแม้กระทั้งเช่น สถานฝึกหัด โค๊ดเด้อดูโจ (CoderDojo)
และเช่นเว็บไซต์ เกิลส์ฮูโค๊ด (Girls Who Code)
หรือ แบลคเกิลส์โค๊ด (Black Girls Code)
เหมือนว่า ทุกคนการเข้าไปมีบทบาท
คุณทราบว่า เวลาเริ่มต้นของปีนี้ เพียง
เวลาเริ่มต้นของปีใหม่
นายกเทศมนตรีนครนิวยอร์ก ไมเคิล บลูมเบิก(Michael Bloomberg)
ได้มีปณิธานปีใหม่ว่าเขาจะเรียนรู้
การเขียนโค๊ดในปี 2012
ไม่กี่เดือนหลัง ประเทศเอสโตเนีย(Estonia) ตัดสินใจ
ให้นักเรียนทั้งหมดของเกรดหนึ่งควรเรียนรู้การเขียนโค๊ด
และถูกกระตุ้นในการอภิปรายในประเทศอังกฤษ (U.K).
เกี่ยวกับว่าการเรียนทั้งหมดให้เด็กเรียนเกียวกับการเขียนโค๊ด
ตอนนี้ สำหรับคุณบางคน เมื่อคุณได้ยินเกี่ยวกับสิ่งนี้
มันอาจดูแปลกเกี่ยวกับทุกคนเรียนรู้การเขียนโค๊ด
เมื่อหลายคนคิดว่า การเขียนเขียนโค๊ด พวกเขาคิดว่ามัน
เป็นบางสิ่งที่เฉพาะกลุ่มย่อยชุมชน
ของคนจะไปที่จะทำการนี้
และพวกเขาคิดว่า การเขียนโค๊ดเช่นนี้
และในความเป็นจริง ถ้านี่คือสิ่งที่เป็นเหมือนเขียนโค๊ด
มันจะเป็นเฉพาะกลุ่มย่อยชุมชน
มีทักษะทางคณิตศาสตร์พิเศษและพื้นฐานเทคโนโลยี
ที่สามารถเขียนโค๊ด
แต่การโค๊ดไม่จำเป็นต้องเหมือนอย่างนี้
ให้ฉันแสดงคุณเกี่ยวกับอะไรเหมือนกับโค๊ดในสแครตส์
ดังนั้น ในแสแครตซ์ โปรแกรม คุณเพียงเคลื่อนย้ายบล็อกเข้าด้วยกัน
ในกรณีนี้ คุณย้ายบล็อก
ย้ายเข้าไปในซ้อนกัน
และแถวของบล็อกจะควบคุมการทำงาน
ของตัวแสดงที่แตกต่างกันในเกมหรือเรื่องของคุณ
ในกรณีนี้การควบคุมปลาใหญ่
หลังจากที่คุณได้สร้างโปรแกรมของคุณ คุณสามารถคลิก "แบ่งปัน" ("share")
แล้ว แบ่งปันโปรเจกของคุณกับคนอื่น
เพื่อให้คนอื่น ๆ สามารถใช้โปรเจกได้
และเริ่มการทำงานในโปรเจกด้วย
ดังนั้น แน่นอน ทำเกมปลาไม่ใช่สิ่งเดียวที่ทำได้
ที่คุณสามารถทำกับโปรแกรมสแกรตส์
กว่าล้านของโปรเจกในเว็บไซต์สแกรตส์
มีทุกอย่างจากเรื่องราวที่เคลื่อนไหว
โปรเจกวิทยาศาสตร์ของโรงเรียน
การการ์ตูนละคร
กับเครื่องมือการก่อสร้างเสมือนจริง
เพื่อเป็นการพักผ่อนหย่อนใจกับวิดีโอเกมคลาสสิก
การสำรวจความคิดเห็นทางการเมือง
การช่วยสอนตรีโกณมิติ
งานศิลป์แบบแสดงออกความรู้สึก และ ใช่
การ์ดวันแม่ที่แสดงออกความรู้สึก
ดังนั้นฉันคิดว่า มีวิธีที่มากมาย
เยาวชนสามารถ ที่จะแสดงออกได้โดยใช้วิธีนี้
เพื่อให้สามารถนำความคิดของตนเอง และแบ่งปันความคิดของตนเองกับโลก
และไม่เพียงยังคงอยู่บนหน้าจอ
คุณสามารถสร้างโค๊ด เพื่อแสดงความรู้สึกกับโลกทางสัมผัสรอบตัวคุณ
นี่คือตัวอย่างจากฮ่องกง
ซึ่งเด็กบางคนทำเกม
แล้ว สร้างอุปกรณ์เชื่อมต่อทางกายภาพของตนเอง
มีแสงเซ็นเซอร์ ดังนั้นแสงเซ็นเซอร์
ตรวจพบรูในกระดาษแข็ง
ดังนั้นขณะที่พวกเขาย้ายเลื่อนกระดาษแข็ง
แสงเซ็นเซอร์ตรวจพบรู
ตัวควบคุมภาพที่เห็นเสมือนบนหน้าจอ
เลื่อยตัดต้นไม้ลง
เรากำลังจะไปให้ดูที่วิธีการใหม่ต่อไป
นำเข้าด้วยกันในโลกจริงและโลกเสมือนจริง
และเชื่อมต่อกับโลกที่อยู่รอบตัวเรา
นี่คือตัวอย่างจากการสร้างโปรแกรมสแคร์ตรุ่นใหม่
ว่า เราจะเผยแพร่ออกมาในสอง-สามเดือนหน้า
และเรากำลังมองอีกครั้งว่ามันจะสามารถ
ผลักดันคุณไปในทิศทางใหม่
นี่คือตัวอย่าง
ใช้เว็บแคม
และเมื่อผมย้ายมือของผม ผมสามารถ ทำให้ลูกโป่งแตก
หรือสามารถไล่แมลง
ดังนั้นจึงเป็นเหมือนคล้าย ๆ กับ ไมโครซอฟท์ คินเนค( Microsoft Kinect)
ที่คุณโต้ตอบกับรูปแบบอัปกิริยาที่แสดงออกต่อโลก
ซึ่งแทนที่จะเพียงแค่เล่นเกมของคนอื่น
คุณได้ทำการสร้างเกม
และถ้าคุณเห็นเกมของคนอื่น
คุณสามารถแต่พูด "เห็นภายในเกม
คุณสามารถดูแถวของบล็อกที่ควบคุมการใช้งาน
ดังนั้น มีบล็อกใหม่ที่ระบุว่า จำนวนครั้งของการเคลื่อนไหว
ถ้ามีการเคลื่นไหวในวิดีโอมาก
แล้วมันจะสั่งให้ บอลลูนแตก
วิธีเดียวกันกับที่ใช้กล้อง
ได้เอารายละเอียดที่ สแครตซ์
นอกจากนี้คุณยังสามารถใช้ไมโครโฟน
นี่คือตัวอย่างของโปรเจกโดยใช้ไมโครโฟน
ดังนั้น คุณจะเป็นผู้ควบคุมเกมนี้ทั้งหมด
จากการใช้เสียงของคุณ
เสียงจิ้งหรีด เสียงลูกไก่ เสียงตะโกน เสียงแสดงความดีใจ
(หัวเราะ)
(ปรบมือ)
ขณะที่เด็กกำลังสร้างโปรเจกเช่นนี้
เขากำลังเรียนรู้ที่จะโค๊ด
แต่แม้ยิ่ง พวกเขากำลังเขียนโค้ดเพื่อเรียนรู้
เนื่องจากพวกเขาเรียนรู้ที่จะโค๊ด
ช่วยให้การเรียนรู้หลายสิ่งอื่น ๆ
เปิดโอกาสมากขึ้นในโอกาสการเรียนรู้
อีกครั้ง จะมีประโยชน์เพื่อทำการ เปรียบเทียบการอ่าน และการเขียน
เมื่อคุณได้เรียนรู้การอ่าน และเขียน มันเปิดให้
โอกาสสำหรับเยาวชนที่จะเรียนรู้สิ่งอื่น ๆ มาก
เมื่อคุณได้เรียนรู้การอ่าน คุณสามารถอ่านเพื่อการเรียนรู้
และเป็นสิ่งเดียวกันกับการเขียนโค๊ด
ถ้าคุณเรียนรู้โค๊ด คุณสามารถโค๊ดเพื่อการเรียนรู้
ขณะนี้ บางสิ่งคุณสามารถเรียนรู้ต่าง ๆ ได้อย่างเข้าใจ
เรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับวิธีการทำงานของคอมพิวเตอร์
แต่นี่เป็นเพียงที่จะเริ่มต้น
เมื่อคุณเรียนรู้โค๊ด เปิดขึ้นให้คุณสามารถเรียนรู้
หลายสิ่งอื่น ๆ
ให้ผมแสดงตัวอย่าง
นี่คืออีกโปรเจก
และที่เห็นนี้เมื่อผมไปเยี่ยมชม
แห่งหนึ่งใน คลับเฮ้าส์ คอมพิวเตอร์
เหล่านี้เป็นศูนย์การเรียนรู้ นอกเวลาเรียน ที่เราได้ช่วยเริ่มต้น
ที่ช่วยเหลือเยาวชนจากชุมชน ที่มีรายได้ต่ำ
เรียนรู้การแสดงออกของเยาวชนเอง คิดสร้างสรรค์ด้วยเทคโนโลยีใหม่
และเมื่อผมไป คลับเฮ้าส์ แห่งหนึ่ง ในสองสามปีที่ผ่านมา
เห็นเด็กชายอายุ 13 ปี ที่กำลังใช้ซอฟต์แวร์สแครตส์ของเรา
สร้างเกมอะไรเหมือนอันนี้
เด็กมีความสุขกับเกม และภูมิใจกับเกมของเขาของเขามาก
แต่นอกจากนี้ เขายังต้องการทำอีก
เขาต้องการทำคะแนนเก็บ
ดัง นี้เป็นเกมที่ปลาใหญ่กินปลาเล็ก
แต่เขาต้องการคะแนนเก็บ ดังนั้นซึ่งแต่ละครั้ง
ปลาใหญ่กินปลาเล็ก
คะแนนจะขึ้น และก็จะบันทึกเพื่อการติดตาม
และเขาไม่ทราบวิธีการทำ
ดังนั้นผมจึงแสดงวิธีให้เขา
ใน สแกรตซ์ คุณสามารถสร้างสิ่งที่เรียกว่าตัวแปร
เรียกว่าตัวเก็บคะแนน
ได้มีการสร้างบล็อกใหม่บางอย่างสำหรับคุณ
และยัง สร้างช่องบอกคะแนนเล็กๆ เก็บผลของคะแนน
ดังนั้นทุกครั้งที่คลิก "เปลี่ยนคะแนน เพิ่มคะแนนให้
ดังนั้น ผมแสดงวิธีนี้ให้แก่สมาชิก คลับเฮ้าส์
ผมเรียกชื่อเขาว่า วิคเตอร์ - และ วิคเตอร์
เขาเห็นบล็อกนี้ช่วยให้เขาเพิ่มค่าคะแนน
เขารู้แน่นอนว่า สิ่งไรที่ต้องทำ
เขาได้เอาบล็อก
และเขาใส่ลงในโปรแกรม
ตรงที่ปลาใหญ่กินปลาเล็ก
ดังนั้นแล้ว แต่ละครั้งปลาใหญ่กินปลาเล็ก
เขาจะเพิ่มค่าคะแนน และจะเพิ่มหนึ่งคะแนน
และในความเป็นจริง ทำงานได้ผล
เขาเห็น และตื่นเต้นมาก
เขายื่นมือของเขาออกมาให้ฉัน
และเขากล่าวคำ "ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ"
และสิ่งที่ได้ติดใจของผมคือ
กี่ครั้งที่ครูจะรับการขอบคุณ จากนักเรียนของตนเอง
สำหรับไว้สอนตัวแปร (หัวเราะ)
มันไม่เกิดขึ้นในห้องเรียนส่วนใหญ่
แต่นั่นเป็นเพราะว่าในห้องเรียนส่วนใหญ่ เมื่อเด็กเรียนรู้เกี่ยวกับตัวแปร
พวกเขาไม่รู้ว่าทำไมพวกเขาต้องเรียนรู้มัน
มันไม่มีอะไรที่ จริง ๆ เขาได้ใช้ประโยชน์จากเรียนรู้
เมื่อคุณเรียนรู้ความคิดเช่นนี้ใน สแครตซ์
คุณสามารถเรียนรู้ในลักษณะที่จะสื่อความหมายจริง ๆ และสร้างแรงจูงใจ
ว่า คุณสามารถเข้าใจเหตุผลสำหรับตัวแปร จากการเรียนรู้
และเราเห็นว่า เด็กเรียนมันได้อย่างลึกซึ้งมาก
และเรียนรู้ดีขึ้น
วิคเตอร์ ได้รับ ซึ่งผมแน่ใจว่า ได้รับการสอนเกี่ยวกับตัวแปรในโรงเรียน
แต่จริง ๆ ไม่ได้ - เขาไม่ได้ให้ความสนใจ
ตอนนี้ เขามีเหตุผลสำหรับการเรียนรู้ตัวแปร
ดังนั้นเมื่อคุณได้เรียนรู้ผ่านการเขียนโค๊ด การเขียนโค้ดเพื่อเรียนรู้
ที่กำลังเรียนรู้ในบริบทที่มีการสื่อความหมาย เป็นวิธีที่ดีที่สุดของสิ่งที่เรียนรู้
ดังนั้น เป็นเด็กที่เหมือน วิคเตอร์ กำลังสร้างโปรเจก เช่นนี้
เขากำลังเรียนรู้แนวคิดที่สำคัญเช่นตัวแปร
แต่นี่เป็นเพียงเพิ่งเริ่มต้น
วิคเตอร์ สร้างโปรเจกนี้ และสร้างคำเขียนบรรยาย
เขาถูกยังได้เรียนรู้เกี่ยวกับกระบวนการออกแบบ
วิธีการเริ่มต้น ด้วยประกายแห่งความคิด
ทำให้เขาเป็นผู้ใหญ่ขึ้น โปรเจกงาน
เหมือนกับที่คุณเห็นที่นี่
ดังนั้น เขาได้เรียนพื้นฐานของการออกแบบต่าง ๆ
เกี่ยวกับวิธีการทดลองแนวคิดใหม่
วิธีการใช้ความคิดที่ซับซ้อน และแบ่งแยกให้เป็นส่วนที่เรียบง่าย
วิธีการทำงานร่วมกับผู้อื่นในโปรเจก
เกี่ยวกับวิธีการค้นหา และแก้ไขข้อผิดพลาดเมื่อมีสิ่งที่ไม่ถูกต้อง
วิธีการเก็บถาวรและจะสานต่อ
เมื่อเผชิญกับการผิดหวัง เมื่อมันทำงานไม่ได้ดี
สิ่งเหล่านั้นมีความสำคัญต่อทักษะ
ซึ่งไม่เพียงที่เกี่ยวข้องกับการเขียนโค๊ด
พวกที่เกี่ยวข้องกับกิจกรรมต่าง ๆ นานา
ตอนนี้ ไม่มีใครรู้ว่า ถ้าวิคเตอร์ กำลังจะโตขึ้นเขาจะเป็น
โปรแกรมเมอร์ หรือนักวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์มืออาชีพ?
มันซึ่งเป็นไปได้ อาจะไม่ก็ได้
แต่ คำนึงถึงสิ่งที่เขาสนใจทำ
จะสามารถทำให้ใช้ทักษะเหล่านี้ออกแบบที่จะเรียนรู้
คำนึงถึง ไม่ว่าเขาโตขึ้นไปเป็นผู้จัดการการตลาด
หรือการช่างกล หรือการจัดแผนระเบียบชุมชน
ความคิดเหล่านี้มีประโยชน์สำหรับทุกคน
อีกครั้ง จะมีประโยชน์กับความคิดนี้ เปรียบเทียบกับภาษา
เมื่อคุณเป็น ผู้เขี่ยวชาญในการอ่าน และการเขียน
นี่มันไม่ใช่สิ่งที่คุณกำลังทำ
ที่จะก้าวมาเป็น นักเขียนแบบมืออาชีพ
เพียงไม่กี่คนกลายเป็น นักเขียนมืออาชีพ
แต่จะมีประโยชน์สำหรับทุกคนเรียนรู้วิธีการอ่าน และเขียน
อีกครั้ง เหมือนกับการเขียนโค๊ด
คนส่วนใหญ่จะโตขึ้นกลายเป็นมืออาชีพ
นักวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ หรือโปรแกรมเมอร์
แต่ทักษะเหล่านั้นเป็นของความคิดสร้างสรรค์
ใช้เหตุผลเชิงทฤษฎีอย่างเป็นระบบเหตุผล ทำงานร่วมกัน -
ทักษะที่คุณพัฒนาเมื่อคุณโค๊ด ในสแครตซ์-
เป็นสิ่งที่ทุกคนสามารถใช้ ไม่ว่าพวกเขากำลังทำอะไรในชีวิตการทำงาน
และไม่เพียงเกี่ยวกับชีวิตการทำงาน
เขียนโค้ดสามารถยังช่วยให้คุณสามารถ
แสดงออก ความคิดและความรู้สึกในชีวิตส่วนตัวของคุณ
ขอจบ ด้วยการให้เห็นอีกหนึ่งตัวอย่าง
นี้เป็นตัวอย่างที่มาจาก
หลังจากที่ฉันได้ส่งการ์ดวันแม่ให้แม่ของฉัน
เธอตัดสินใจว่า เธอต้องการเรียนรู้การใช้ สแครตซ์
ดังนั้น เขาทำโปรเจคนี้สำหรับวันเกิดของฉัน
และส่งบัตรอวยพรสุขสันต์วันเกิด สแครตซ์การ์ด
ขณะนี้ โปรเจคนี้จะไม่ไปชนะรางวัลใด ๆ สำหรับการออกแบบ
และคุณสามารถมั่นใจได้ แม่ของผมอายุ 83
ไม่มีการฝึกอบรมให้กลายเป็น นักวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ หรือโปรแกรมเมอร์ในระดับมืออาชีพ
แต่สามารถทำให้เธอได้โปรเจคนี้มา
เพื่อทำการเชื่อมต่อกับคนที่เธอให้ความสำคัญ
และเธอจะเรียนรู้สิ่งใหม่ต่อไป
และดำเนินการฝึกความคิดสร้างสรรค์ของเธอ
และพัฒนาวิธีการใหม่ การแสดงออกของเธอ
ดังนั้นเรามาดู และเราเห็นว่า
ไมเคิล บรูมเบิก กำลังเรียนรู้โค๊ด
เด็กของเอสโตเนีย ทั้งหลายเรียนรู้โค๊ด
แม้แต่แม่ของฉันได้เรียนรู้โค๊ด
คุณไม่คิดว่า มันเป็นสมควรเวลาที่คุณอาจจะ
คิดเกี่ยวกับการเรียนรู้โค๊ด?
ถ้าคุณสนใจให้ไปทดลอง
ฉันอยากจะกระตุ้นให้คุณไปเว็บไซต์สแครตซ์
scratch.mit.edu
และทดลองในการเขียนโค้ด
ขอบคุณมากครับ (ปรบมือ)