Ola a todos, como estades?
(Público) Ben.
Ben. Pois esta é a miña historia.
Son Dianna Martínez, Filla de dous pais
que se atreveron a cruzar aos Estados Unidos
buscando unha vida mellor para eles e para min.
Son membro de Boyle Heights.
A miña historia comeza
cando era unha nena e o meu pai me dicía:
"Fala coa xente, dilles o que pensas, o que opinas"
Lembro que me puña fronte a el e dicíame:
"Preséntate, dime o teu nome, de onde vés,
quen son os teus pais"
Con só iso comezaba a chorar, porque non era quen nin de dicir o meu nome
Comezaba a chorar e saloucar,
"De verdade é necesario? xa sabes o meu nome, non?"
Pero era só o chanzo, onde comezaba todo.
Empecei a falar con outra xente, pouco a pouco,
rompendo a miña introversión.
E comezando a involucrarme na comunidade de BoyleHeights
pero non sabía qué quería ser, qué quería facer.
Todo mudou cando cheguei a un xardín comunitario,
coñecer a comunidade levoume a pensar:
Por que non fago algo propio?
Foi aí cando creei o Proxecto Alebrije na Casa Americano.
Durou 3 anos,
Este último ano fun mentora no proxecto Las Fotos.
É algo no que me metín dicindo,
"Veña, por que non?, Intentémolo"
E está a ser algo no que estou a medrar e medrar, e a aprender
Véxome facendo algo propio, creando o meu propio futuro,
e creando o futuro de outros,
aprendéndolles que os soños son posibles, que calquera idea na que penses é posible.
Teño un pequeño truco para ensinarvos como evolucionei estes vinte anos.
Como sabedes, todos nacemos cunha folla en branco.
Non hai un libro escrito, porque a historia aínda non está contada,
e con iso queríavos mostrar:
que somos esa páxina, non hai nada dito nin feito,
pero a xente ao noso arredor comeza a moldearnos, a dicirnos:
"Non o podes facer"
Comezas a pensar máis aló.
E aí é cando comezas a ver imaxes, algo que é diferente.
(Aplausos)
E o único que non che acaban de dicir
e que ademais tes que actuar, tes que facer algo.
Porque todos os mestres e xente ao meu arredor me ten dito:
"Podes facelo"
E non só os escoitei, senon que de verdade fixen algo
para crear o cambio: comecei a engadir cor á miña vida.
(Risos) (Aplausos)
Se non fose por iso, a miña vida estaría baleira.
(Risos) (Aplausos)
Así que moitas grazas a todos,
sei que a altura non se mide da cabezá ós pés, porque eu só mido 1,50,
se non que se mide da cabeza ao ceo.
Grazas.
(Aplausos)