วันนี้ฉันจะพูดคุยถึงคำถามที่น่ารำคาญ
ซึ่งมีคำตอบที่น่ารำคาญไม่แพ้กัน
หัวข้อของฉันคือ ความลับของความรุนแรงในครอบครัว
คำถามที่ฉันจะแก้ใขปัญหา
เป็นคำถามหนึ่งที่ทุกคนถามเสมอ
ว่าเธอทนอยู่ทำไม
ทำไมต้องทนอยู่กับชายคนที่ตบตีเธอ
ฉันไม่ใช่จิตแพทย์ ไม่ใช่คนงานสังคม
หรือผู้เชี่ยวชาญด้านความรุนแรง
ฉันเป็นเพียงผู้หญิงคนหนึ่ง ที่มีเรื่องจะเล่า
ฉันอายุ 22 เพิ่งจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
ฉันย้ายไปนิวยอร์ก สำหรับงานแรกของฉัน
เป็นนักเขียน และบรรณาธิการนิตยสาร Seventeen
เป็นครั้งแรกที่ฉันมีอพาร์ทเมนท์ตนเอง
ครั้งแรกที่มีบัตรเครดิตสีเขียวของ อเมริกัน เอกซ์เพรส
และฉันมีความลับที่ยิ่งใหญ่มาก
ความลับของฉันอยู่ที่ปืนนี้
ปีนที่เต็มไปด้วยกระสุน จ่อที่หัวของฉัน
โดยชายคนที่ฉันคิดว่าเป็น คู่ชีวิต ของฉัน
เป็นจำนวนมาก ๆ หลายครั้ง
จากคนที่ฉันรักมากกว่าใครในโลก
ถือปืนจ่อที่หัวของฉัน ข่มขู่ที่จะฆ่าฉัน
หลายครั้ง มากกว่าที่ฉันจะจำได้
ฉันมาที่นี่เพื่อบอกเล่าเรื่องราว ของความรักที่งมงาย
กับจิตที่ไม่ปรกติปลอมแปลงตัวมาในรูปของความรัก
จำนวนหนึ่งในผู้หญิงนับล้าน และแม้กระทั่งผู้ชาย
ที่ตกอยูในสภาพนี้ทุกปี
มันอาจเป็นเรื่องที่เกิดขี้นกับคุณด้วย
ฉันดูไม่เหมือนผู้เคราะห์ร้าย จากความรุนแรงของครอบครัวทั่วไป
ฉันจบ ปริญญาตรี ภาษาอังกฤษจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
ปริญญาโท การตลาดจาก Wharton Business School
ฉันใช้เวลาส่วนใหญ่ทำงานในสายอาชีพ ในบริษัทระดับ Fortune 500
รวมถึงจอห์นสัน & จอห์นสัน ลีโอ เบอร์เนตต์ และเดอะวอชิงตันโพสต์
ฉันแต่งงานใหม่เกือบ 20 ปีแล้ว กับสามีคนที่สอง
และเรามีลูกด้วยกันสามคน
มีหมาลาบราดอร์สีดำ และขับมินิแวนฮอนด้า รุ่นออดิสซี่
(เสียงหัวเราะ)
ดังนั้นข้อความแรก ที่ฉันจะบอกคุณคือ ความรุนแรงของครอบครัว
เกิดขึ้นกับทุกคน
ทุกเชื้อชาติ ทุกศาสนา ทุกระดับรายได้ และทุกระดับการศึกษา
ความรุนแรงในครอบครัว มันเกิดได้ทุกที่
และข้อที่สองที่ฉันจะบอก คือการที่ทุกคนคิดว่า
ความรุนแรงที่เกิดขึ้นกับผู้หญิง
เป็นปัญหาของผู้หญิง
ไม่จริงเสมอไป
กว่า 85 เปอร์เซ็นต์ของ ผู้ทารุณคือผู้ชาย และเป็นการทารุณภายในครอบครัว
จะเกิดขึ้นเฉพาะเวลาที่มีความสัมพันธ์สนิทใกล้ชิด และมีการพึ่งพากันในระยะยาว
กล่าวอีกที ก็คือภายในครอบครัว
ซึ่งควรเป็นสถานที่สุดท้ายที่เรา คาดหวังที่จะพบความรุนแรง
ซึ่งเป็นเหตุผลหนึ่งที่การทารุณในครอบครัว เป็นเรื่องวุ่นวายสับสน
ฉันบอกคุณได้ว่า ฉันเป็นคนสุดท้ายบนโลก
ที่จะอยู่กับชายคนที่ตบตีฉัน
แต่ในความเป็นจริงฉันเป็นเหยื่อทั่วไป ตามอายุของฉัน
ขณะนั้นฉันอายุแค่ 22 ในสหรัฐอเมริกา
หญิงอายุ 16 ถึง 24 มีโอกาส 3 เท่า
ที่จะกลายเป็นเหยื่อ ของความรุนแรงในครอบครัว
เมื่อเทียบกับผู้หญิงอายุอื่น ๆ
และผู้หญิงมากกว่า 500 คนในช่วงอายุนี้
ถูกฆ่าทุกปีจากคู่รัก
แฟน และสามี ในสหรัฐอเมริกา
ฉันก็เป็นเหยื่อทั่วไป เนื่องจากไม่รู้เรื่องอะไร
เกี่ยวกับความรุนแรงในครอบครัว ไม่รู้จักสัญญาณเตือน หรือรูปแบบ
ฉันพบกับคอนนอร์ ในคืนที่หนาวและฝนตก เดือนมกราคม
เขานั่งติดกับฉันบนรถไฟใต้ดินนิวยอร์ก
เขาเริ่มพูดคุยกับฉันก่อน
เขาเล่าให้ฉันฟังสองเรื่อง
เรื่องแรก เขาจบจากโรงเรียน ไอวี่ ลีก (Ivy League) เหมือนฉัน
เขาทำงานที่ธนาคารใหญ่แห่งหนึ่งในวอลล์สตรีท
แต่สิ่งที่สร้างความประทับใจที่มากที่สุด ในการพบครั้งแรก
ก็คือเขาฉลาด และมีอารมณ์ขัน
และเขาจะดูเหมือนเด็กบ้านนอก
เขามีแก้มที่ใหญ่ เหมือนลูกแอปเปิ้ล
ผมสีทองนวล เหมือนข้าวสาลีออกรวง
และเสมือนเป็นคนที่อ่อนโยนมาก
สิ่งหนึ่งที่ฉลาดมาก ที่คอนนอร์ได้ทำแต่เริ่มแรก
คือการสร้างภาพลวงตา ว่าฉันเป็นคนที่โดดเด่นในความสัมพันธ์
เขาแสดงตั้งแต่เริ่มต้น
โดยการเทิดทูนฉัน
เราเริ่มคบกัน เขารักทุกสิ่งทุกอย่างที่เกี่ยวกับฉัน
ที่ฉันฉลาด จบจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
ที่ฉันชอบการงานของฉัน ชอบช่วยเหลือสาววัยรุ่น
เขาต้องการรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับครอบครัวของฉัน
เกี่ยวกับวัยเด็ก ความหวัง และความฝันของฉัน
คอนนอร์เชื่อมั่นในตัวฉัน ในฐานะที่ฉันเป็นนักเขียน และเป็นผู้หญิง
ไม่มีใครเคยให้ความรู้สึกในทางเช่นนี้กับฉัน
และเขายังสร้างบรรยากาศอัศจรรย์ ของความไว้วางใจระหว่างเรา
โดยเปิดเผยความลับของเขา
ว่าตอนเป็นเด็ก เริ่มตั้งแต่อายุ 4 ขวบ
เขาถูกทารุณ และตบตีบ่อยมาก
จากพ่อเลี้ยงของเขา
ผลระทบจากการทารุณอย่างมาก ทำให้ต้องหยุดเรียนตอนเกรดแปด
ถึงแม้ว่าเขาจะฉลาดมาก
เขาต้องใช้เวลาเกือบ 20 ปี เริ่มต้นใหม่สร้างชีวิตใหม่ของเขา
ซึ่งเป็นเหตุผลที่ ปริญญาจากไอ วี่ลีก
และการทำงานที่วอลล์สตรีท เป็นอนาคตสดใสของเขา
มีความหมายมากสำหรับเขา
ถ้ามีคนบอกฉัน
ว่าผู้ที่มีความฉลาด อารมณ์ขัน ความอ่อนไหว และชื่นชมในตัวฉัน
อยู่มาวันหนึ่ง จะบังคับว่าฉันจะแต่งหน้าได้หรือไม่
บอกว่ากระโปรงของฉันสั้นเกินไป
อยู่ที่ไหน ทำงานอะไร
มีใครเป็นเพื่อน และฉันอยู่ที่ไหนในวันคริสต์มาส
ฉันคงหัวเราะคุณ
เนื่องจากมันไม่มีลางของความรุนแรง หรือการควบคุม
ในอาการเริ่มต้นของความโกรธ ที่อยู่ในตัวคอนนอร์
ฉันไม่รู้ว่ามันเป็นอาการในระยะแรก
ของอาการที่เกี่ยวกับความรุนแรงต่าง ๆ
คือการหลอกล่อ ทำให้ตัวเองมีเสน่ห์ต่อเหยื่อ
ฉันก็ไม่รู้ว่า ขั้นตอนที่สองคือการแยกเหยื่อออกจากคนอื่น
วันหนึ่งคอนนอร์ไม่ได้กลับมาบ้าน แล้วเขาประกาศว่า
"คุณรู้ไหมว่า ความรักแบบโรมิโอกับจูเลียต มันสวยงามดีนะ
แต่เราต้องเดินหน้าไปฉากถัดไป
ฉันขังคุณ และทำร้ายคุณ" (เสียงหัวเราะ)
"ดังนั้นคุณต้องย้ายออกจากอพาร์ทเมนท์นี้"
เพื่อนบ้านจะได้ไม่ได้ยินเสียงร้อง
และย้ายออกจากเมือง ที่คุณมีเพื่อน ญาติ พี่น้อง
เพื่อนร่วมงาน ที่สามารถมองเห็นรอยฟกช้ำ
แต่กลับกัน คอนนอร์กลับมาบ้านเย็นวันศุกร์
เขาบอกว่า เขาเพิ่งลาออกจากงานวันนี้
จากงานในความฝันของเขา
และบอกต่อว่า เขาออกจากงานเพราะฉัน
เนื่องจากฉันทำให้เขารู้สึกปลอดภัย และมีความรัก
กระทั่งว่า เขาไม่จำเป็น ต้องพิสูจน์ตัวเองในวอลล์สตรีทอีกต่อไป
และเขาต้องการย้ายออกไปจากเมืองนี้
หนีออกจากความรุนแรง ความผิดปกติของครอบครัว
ย้ายไปยังเมืองเล็กๆ ในนิวอิงแลนด์
ที่ที่เขาสามารถเริ่มต้นชีวิตของเขาใหม่ โดยมีฉันเคียงข้างเขา
ตอนนี้ สิ่งสุดท้ายที่ฉันต้องการทำ คือการย้ายออกออกจากนิวยอร์ก
ลาออกจากงานในฝันของฉัน
แต่ฉันคิดว่า มันเป็นการเสียสละสำหรับคู่ชีวิต
ดังนั้นฉันจึงตกลง ลาออกจากงาน
คอนนอร์และฉันย้ายออกจากแมนฮัตตันด้วยกัน
ฉันไม่มีความคิดเลยว่า ฉันตกอยู่่ในความรักที่งมงาย
ซึ่งฉันหัวทิ่มปรักปรำเดินเข้าไป ในแผนการอันรอบคอบ
มันเป็นกับดักทางกายภาพ ทางการเงิน และจิตใจ
ขั้นตอนถัดไปก็มา ในรูปแบบของความรุนแรงในครอบครัว
คือการให้เริ่มรู้จัก การขมขู่ด้วยความรุนแรง
ดูว่าเธอจะตอบสนองอย่างไร
นี่คือแหล่งที่มาของปืนเหล่านั้น
ทันทีที่เราย้ายไปนิวอิงแลนด์ รู้ไหม
มันเป็นสถานที่ ที่คอนนอร์ควรจะรู้สึกว่าปลอดภัย
เขาซื้อปืนสามกระบอก
เขาเก็บหนึ่งกระบอกไว้ในช่องเก็บของหน้ารถ
เขาเก็บหนึ่่งกระบอกใว้ใต้หมอน
และกระบอกที่สาม เขาพกไว้ในกระเป๋าของเขาตลอดเวลา
เขาอ้างว่า เขาต้องการปืนเหล่านั้น
เนื่องจากว่า เขาได้รับ ความชอกข้ำทางจิตใจตอนเป็นเด็ก
เขาต้องการปืน เพื่อให้รู้สึกว่าปลอดภัย
แต่จริงๆ แล้ว ปืนเหล่านั้นเป็นการส่งสัญญาณให้กับฉัน
แม้ว่าเขาไม่ใด้ยกปืนส่องมาทางฉัน
ชีวิตของฉันตกอยู่ในอันตรายร้ายแรง ในทุกๆ นาที ของทุุกวัน
คอนนอร์ทำร้ายร่างกายฉันครั้งแรก
ห้าวันก่อนการแต่งงานของเรา
เวลา 7 โมงเช้า ฉันยังอยู่ในชุดนอนของฉัน
ฉันทำงานอยู่กับคอมพิวเตอร์ พยายามส่งงานเขียนให้เสร็จตามกำหนด
แต่ฉันมีความหงุดหงิดกับงาน
คอนนอร์จึงใช้ความหงุดหงิดนี้เป็นข้ออ้าง
ใช้มือทั้งสองข้างของเขาบีบคอฉัน
และแน่นพอที่ฉันไม่สามารถหายใจ หรือร้องตะโกน
เขาเค้นกำคอหอย
กระแทกหัวของฉันกับกำแพงหลายๆ ครั้ง
ห้าวันต่อมา หลังจากที่รอยฟกช้ำดำเขียวสิบกว่าแห่ง บนรอบคอจางลง
ฉันได้ใส่ชุดเจ้าสาวของแม่ฉัน
แต่งงานกับเขา
แม้จะมีสิ่งที่เลวร้ายเกิดขึ้น
ฉันแน่ใจว่า เราจะมีชีวิตอยู่อย่างมีความสุข หลังจากนี้
เพราะฉันรักเขา และเขารักฉันมาก
เขาก็ได้แสดงความเสียใจมากๆ
เขาเครียดจากการแต่งงาน
การมาเป็นครอบครัวร่วมกับฉัน
มันเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นแยกกัน
เขาจะไม่ทำร้ายฉันอีกต่อไป
มันเกิดขึ้นอีกสองครั้งในการไป ฮันนีมูน
ครั้งแรก ขณะที่ฉันกำลังขับรถ ตามหาชายหาดลับ
แล้วฉันหลงทาง
เขาชกอย่างแรงมาที่ข้างใบหน้าของฉัน
จนใบหน้าอีกข้างหนึ่งไปกระแทกซ้ำ
กับกระจกข้างหน้าต่างคนขับ
และภายหลังจากนั้นไม่กี่วัน ขณะขับรถกลับจากฮันนีมูนกลับบ้าน
เขาเกิดอารมณ์หงุดหงิดจากรถติด
เขาขว้างแฮมเบอร์เกอร์ Big Mac ใส่หน้าฉัน
คอนนอร์ตบตีฉัน หนึ่งหรือสองครั้งต่อสัปดาห์
เป็นเวลาสองปีครึ่ง จากการแต่งงานของเรา
ฉันเข้าใจผิด ว่าฉันเป็นคนเดียว
ที่ตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้
หนึ่งในสามผู้หญิงอเมริกัน
มีประสบการณ์กับความรุนแรงในครอบครัว หรือการถูกเฝ้าสะกดรอยตามชีวิตของเธอ
และหน่วยงาน CDC รายงานว่า เด็กจำนวนกว่า 15 ล้านคน
ถูกทำร้ายทารุณในทุกๆ ปี 15 ล้านคน
ดังนั้น จริงๆแล้วฉันตกอยูในกลุ่มคนจำนวนมาก
กลับไปที่คำถามของฉัน
ฉันทนอยู่ทำไม
คำตอบง่าย ๆ
ฉันไม่รู้ว่า เขากำลังทำร้ายทารุณฉัน
ถึงแม้ว่าเขาถือปืนพร้อมกระสุนจ่อที่หัวของฉัน
ผลักฉันตกบันได
ขู่ว่าจะฆ่าหมาที่เราเลี้ยงกัน
ดึงกุญแจรถออกขณะที่ฉันขับอยู่บนทางด่วน
เทผงกาแฟ ลงบนหัวฉัน
ขณะที่ฉันแต่งตัวเพื่อไปสัมภาษณ์งาน
ฉันไม่เคยคิดถึงการเป็นภรรยา ที่จะตอบโต้สามี
ในทางกลับกัน ฉันเป็นหญิงที่แข็งแกร่ง
ที่หลงรักกับชายที่มีปัญหาหนัก
และฉันเป็นคนเดียวในโลก
ที่สามารถช่วยคอนนอร์ เผชิญหน้าปีศาจของเขา
คำถามอื่น ๆ ที่ทุกคนถามคือ
ทำไมฉันไม่หนีล่ะ
เหตุใดถึงไม่หนีไป ซึ่งฉันสามารถไปเมื่อไรก็ได้
สำหรับฉัน มันเป็นคำถามที่น่าเศร้า และน่าเจ็บปวดมากที่สุด
เพราะเหยื่อผู้เคราะห์ร้าย จะรู้ถึงสิ่งที่คนปกติไม่รู้
มันอันตรายอย่างเหลือเชื่อ ที่จะหนีจากคนที่ทารุณคุณ
เพราะว่าในขั้นตอนสุดท้าย ของความรุนแรงในครอบครัว
คือการฆ่าเหยื่อผู้เคราะห์ร้าย
กว่า 70 เปอร์เซ็นต์ของการฆาตกรรม จากความรุนแรงในครอบครัว
เกิดขึ้นหลังจากที่เหยื่อสิ้นสุดความสัมพันธ์
หลังจากที่เหยื่อหลุดออกมา
เนื่องจากผู้ทารุณ ไม่มีอะไรที่ต้องสูญเสียอีกแล้ว
นอกจากการฆ่า อาจเป็นการสะกดรอยตาม
แม้กระทั่งหลังจากผู้ทารุณแต่งงานใหม่ไปแล้ว
หรือปฏิเสธการช่วยเหลือทางการเงิน
การจัดการของระบบศาลครอบครัว
เพื่อหลอกเหยื่อและลูกๆ
ผู้ซึ่่งมักถูกศาลครอบครัวบังคับ
ให้ใช้เวลากับลูกโดยไม่มีใครเฝ้าระวัง
กับคนที่ตบตีแม่ของเขา
และเรายังจะถามว่า ทำไมเธอไม่หนีไป
ฉันหนีออกมาได้
เพราะการตบตีทารุณครั้งสุดท้าย
ที่ทำลายความคิดที่ฉันเคยปฏิเสธ
ฉันคิดได้ว่า คนที่ฉันรักมาก
กำลังจะฆ่าฉัน ถ้าฉันปล่อยให้เขาทำ
ดังนั้นฉันต้องทำลายความเงียบลง
ฉันบอกทุกคน
ทั้งตำรวจ เพื่อนบ้านของฉัน
เพื่อน พ่อแม่ พี่น้อง รวมทั้งคนแปลกหน้า
และฉันมาพูดที่นี่วันนี้ได้ เพราะคนเหล่านั้นได้ช่วยฉัน
เรามักจะตกเป็นเหยื่อ
พาดหัวข่าวน่าสยดสยอง
เป็นผู้หญิงที่ยอมให้ถูกทำลาย ถูกทำให้เสียหาย
คำถามว่า "ทำไมเธอถึงทนอยู่กับมัน"
เป็นอีกนัยของบางคนว่า "มันเป็นความผิดเธอที่เธอทนอยู่"
ประหนึ่งว่าเหยื่อผู้เคราะห์ร้าย จงใจเลือกตกหลุมรักกับผู้ชาย
ที่แสดงเจตนาที่จะทำร้าย
ตั้งแต่การตีพิมพ์บทความ "Crazy Love" (ความรักที่งมงาย)
ฉันได้รับรู้เรื่องราวเป็นร้อยเรื่อง จากชายและหญิง
ผู้ซึ่งหนีพ้นออกมาได้
ผู้ที่เรียนรู้บทเรียนชีวิตจากสิ่งที่เกิดขึ้น อย่างประเมินค่ามิได้
และผู้เริ่มสร้างชีวิตใหม่ มีชีวิตรื่นเริง และมีความสุข
พนักงาน ภรรยา และ แม่ของลูก
ที่ใช้ชีวิตอิสระอย่างสมบูรณ์ ปราศจากความรุนแรงอย่างฉัน
เพราะมันกลายเป็นว่าฉันจริงๆ เป็นเหยื่อความรุนแรงในครอบครัวโดยทั่วไป
ที่ผู้รอดชีวิตจากความรุนแรงในครอบครัวโดยทั่วไป
ฉันแต่งงานใหม่กับชาย ที่มีความเมตตาปราณี และเป็นสุภาพบุรุษ
เรามีลูกด้วยกันสามคน
ฉันมีหมาลาบราดอร์สีดำ และมีรถมินิแวน
สิ่งที่ฉันจะไม่มีอีก
ตลอดไป
คือปืนพร้อมกระสุน จ่อที่หัวของฉัน
จากคนที่บอกว่ารักฉัน
ขณะนี้ คุณอาจกำลังคิดว่า
"มันน่าทึ่งมาก"
หรือ "ทำไมเธอถึงโง่ได้ขนาดนี้"
แต่ทั้งหมดที่พูดมานี้ ฉันพูดถึงพวกคุณ
ฉันมั่นใจว่ามีหลายๆ คน
ที่กำลังฟังฉันในขณะนี้
ผู้ที่ปัจจุบัน กำลังถูกทำร้ายทารุณ
หรือเคยถูกทำร้ายทารุณเมื่อตอนเป็นเด็ก
หรือเป็นผู้ทำร้ายตัวเองก็ตาม
ลูกสาวของคุณอาจถูกทำร้ายทารุณอยู่
แม้กระทั่งน้องสาว หรือเพื่อนสนิทของคุณ ในขณะนี้
ฉันสามารถยุติเรื่องรักที่งมงายของตัวฉันเอง
โดยการทำลายความเงียบ
ฉันจะยังทำลายความเงียบต่อไปทุกวัน
มันเป็นวิธีของฉันที่จะช่วยผู้เคราะห์ร้ายอื่นๆ
และเป็นคำขอร้องข้อสุดท้ายของฉันต่อคุณ
พูดคุยเกี่ยวกับสิ่งที่คุณได้ยินที่นี่
ความทารุณโหดร้ายจะเกิดต่อไป จากความเงียบสงบเท่านั้น
คุณมีพลังพอ ที่จะสิ้นสุดความรุนแรงในครอบครัว
เพียงแค่ทำให้มันเรื่องเด่นสำคัญ
เราผู้เป็นเหยื่อ ต้องการทุกคน
เราต้องการให้ทุกคนเข้าใจ
ความลับของความรุนแรงในครอบครัว
เปิดเผยความทารุณให้แสดงออกมา ด้วยการพูดคุยเกี่ยวกับมัน
คุยกับลูกของคุณ เพื่อนที่ทำงานของคุณ
คุยกับเพื่อนๆ และญาติ พ่อแม่ พี่น้อง
หล่อหลอมผู้รอดชีวิต ให้เป็นคนที่น่ารักและแสนวิเศษ
มีอนาคตที่สดใส
จงรู้จักสัญญาณแรกๆ ของความรุนแรง
เข้าไปแทรกแซงให้เแป็นเรื่องราว
ลดระดับมันลง แล้วแสดงหนทางออกให้ผู้เคราะห์ร้าย
เราทุกคนสามารถร่วมกัน
ทำให้บ้านของเรา ครอบครัวของเรา
เป็นสวรรค์ที่เงียบสงบและปลอดภัย ดั่งที่มันควรจะเป็น
ขอบคุณค่ะ
(เสียงปรบมือ)