Κοιτάζοντας βαθιά μέσα στη φύση
μέσα από τον μεγεθυντικό φακό της επιστήμης,
οι σχεδιαστές εξάγουν αρχές,
διαδικασίες και υλικά,
που συνιστούν την ίδια τη βάση της μεθοδολογίας σχεδιασμού,
από συνθετικές κατασκευές που ομοιάζουν
με τα βιολογικά υλικά,
έως υπολογιστικές μεθόδους που προσομοιάζουν νευρικές διεργασίες,
η φύση καθοδηγεί τον σχεδιασμό.
Ο σχεδιασμός επίσης καθοδηγεί τη φύση.
Στη σφαίρα της γενετικής, της αναγεννητικής ιατρικής
και της συνθετική βιολογίας,
οι σχεδιαστές αναπτύσσουν καινοτόμες τεχνολογίες
που δεν προβλέπονταν ή αναμένονταν από τη φύση.
Η βιονική διερευνά τη συνεργασία
μεταξύ βιολογίας και σχεδιασμού.
Όπως μπορείτε να δείτε, τα πόδια μου είναι βιονικά.
Σήμερα θα πω ανθρώπινες ιστορίες
βιονικής ενσωμάτωσης,
πώς τα ηλεκτρομηχανικά που επισυνάπτονται στο σώμα
και εμφυτεύονται μέσα στο σώμα
αρχίζουν να γεφυρώνουν το χάσμα
ανάμεσα στην αναπηρία και την ικανότητα,
ανάμεσα στους ανθρώπινους περιορισμούς
και τις ανθρώπινες δυνατότητες.
Η βιονική έχει καθορίσει τη φυσική μου δραστηριότητα.
Το 1982 και τα δύο μου πόδια ακρωτηριάστηκαν
εξαιτίας καταστροφής των ιστών λόγω κρυοπαγήματος
που προκλήθηκε σε ορειβατικό ατύχημα.
Εκείνο τον καιρό, δεν θεωρούσα το σώμα μου
ως κατεστραμμένο.
Θεωρούσα ότι ένα ανθρώπινο ον
δεν μπορεί ποτέ να να υποταχθεί.
Η τεχνολογία είναι υποταγμένη.
Η τεχνολογία είναι ανεπαρκής.
Αυτή η απλή αλλά ισχυρή άποψη
ήταν που στρατολόγησε
την προηγμένη τεχνολογία
στην εξάλειψη της αναπηρίας μου
και τελικά της αναπηρίας και άλλων.
Άρχισα εξελίσσοντας εξειδικευμένα μέλη
που μου επέτρεψαν να επανέλθω
στον κάθετο κόσμο της αναρρίχησης σε βράχο και πάγο.
Σύντομα συνειδητοποίησα ότι το τεχνητό μέρος του σώματός μου
ήταν εύπλαστο,
ικανό να αναλάβει κάθε μορφή, κάθε λειτουργία,
μια λευκή πινακίδα μέσω της οποίας μπορούμε να δημιουργήσουμε
πιθανόν δομές που ίσως εκτείνονται
πέρα από τη βιολογική δυνατότητα.
Έκανα το ύψος μου ευπροσάρμοστο.
Μπορούσα να είμαι από 1,5 μέτρο έως όσο ψηλός επιθυμούσα.
(Γέλια)
Έτσι όταν ένιωθα άσχημα για τον εαυτό μου,
ανασφαλής, ανέβαζα το ύψος μου,
αλλά όταν ένιωθα βέβαιος και χαλαρός,
κατέβαζα το ύψος μου λιγάκι
για να δώσω μια ευκαιρία στον ανταγωνισμό.
(Γέλια) (Χειροκρότημα)
Στενά και σφηνοειδή πόδια επέτρεπαν την αναρρίχηση
σε απότομες σχισμές βράχων
όπου το ανθρώπινο πόδι δεν μπορεί να εισχωρήσει
και πόδια με καρφιά μου επέτρεπαν να σκαρφαλώνω
σε κάθετους όγκους πάγου
χωρίς ποτέ να νιώθω κόπωση των μυών του ποδιού.
Μέσα από τεχνολογικές καινοτομίες,
επέστρεψα στο άθλημά μου δυνατότερος και καλύτερος.
Η τεχνολογία εκμηδένισε την αναπηρία μου
και μου επέτρεψε να είμαι ορειβατικά πιο τολμηρός.
Ως νέος, οραματιζόμουν έναν μελλοντικό κόσμο
όπου τόσο προχωρημένη τεχνολογία
μπορούσε να απαλλάξει τον κόσμο από την αναπηρία,
τα νευρικά εμφυτεύματα θα επέτρεπαν
σε ανθρώπους με ασθενή όραση να βλέπουν,
έναν κόσμο όπου οι παράλυτοι θα μπορούσαν να περπατούν
μέσα από σωματικούς εξωσκελετούς.
Δυστυχώς, λόγω ανεπάρκειας της τεχνολογίας,
η αναπηρία είναι εξαπλωμένη στον κόσμο.
Σ' αυτόν τον κύριο λείπουν τρία άκρα.
Σαν μαρτυρία της τρέχουσας τεχνολογίας,
δεν είναι σε αναπηρικό καροτσάκι,
αλλά πρέπει να κάνουμε καλύτερη δουλειά στη βιονική
για να κάνουμε κάποτε δυνατή την πλήρη αποκατάσταση
ενός ατόμου με αυτό το επίπεδο κακώσεων.
Στο Εργαστήριο Μέσων του MIT ιδρύσαμε
το Κέντρο Ακραίας Βιονικής.
Η αποστολή αυτού του κέντρου
είναι να προωθήσει βασικές επιστημονικές
και τεχνολογικές δυνατότητες που θα καταστήσουν δυνατή
την βιομηχανοτρονική και αναγεννητική επισκευή των ανθρώπων
σε ένα ευρύ φάσμα
νοητικών και σωματικών αναπηριών.
Σήμερα θα σας πω πώς λειτουργούν τα πόδια μου,
πώς αποδίδουν,
σαν απόδειξη υπέρ της λειτουργίας αυτού του κέντρου.
Φρόντισα να ξυρίσω τα πόδια μου χθες βράδυ
καθώς ήξερα ότι θα τα δείξω σε κόσμο.
Η βιονική εμπλέκει τη μηχανική συμβολή ακραίων διεπαφών.
Υπάρχουν τρεις ακραίες διεπαφές στα βιονικά μου μέλη:
Μηχανική, πώς τα μέλη επισυνάπτονται
στο βιολογικό μου σώμα.
Δυναμική, πώς κινούνται σαν σάρκα και οστά.
Και ηλεκτρική, πώς επικοινωνούν
με το νευρικό μου σύστημα.
Θα ξεκινήσω με τη μηχανική διεπαφή.
Στην περιοχή του σχεδιασμού, ακόμη δεν κατανοούμε
πώς να συνδέσουμε συσκευές στο σώμα με μηχανικό τρόπο.
Θεωρώ εξωπραγματικό το γεγονός ότι στη σημερινή εποχή,
μια από τις πιο ώριμες και παλιές τεχνολογίες
στην ανθρώπινη ιστορία, το παπούτσι,
ακόμα μας προκαλεί φουσκάλες.
Πώς μπορεί να συμβαίνει αυτό;
Δεν έχουμε ιδέα πώς να επισυνάψουμε πράγματα στο σώμα μας.
Αυτή είναι η πανέμορφα ποιητική σχεδιαστική δουλειά
της καθηγήτριας Νέρι Όξμαν στο Εργαστήριο Μέσων του ΜΙΤ,
που δείχνει πως ποικίλουν χωρικά οι εξωσκελετικές αντιδράσεις,
και απεικονίζονται εδώ με διαφοροποίηση χρωματισμών
σε τρισδιάστατα εκτυπωμένο μοντέλο.
Φανταστείτε ένα μέλλον όπου τα ρούχα
είναι άκαμπτα ή απαλά όπου χρειάζεται,
όταν χρειάζεται, για άριστη στήριξη και ευκινησία,
χωρίς ποτέ να σε ταλαιπωρούν.
Τα βιονικά μου μέλη είναι προσαρμοσμένα στο βιολογικό σώμα μου
μεσω συνθετικού δέρματος
με διακύμανση ακαμψίας
που αντικατοπτρίζει τη βιομηχανική των ιστών κάτω από αυτό.
Για να επιτύχουμε τον αντικατοπτρισμό
πρώτα αναπτύξαμε ένα μαθηματικό μοντέλο
του βιολογικού μου μέλους.
Για αυτό χρησιμοποιήσαμε συσκευές, όπως ο μαγνητικός τομογράφος,
για να δούμε μέσα στο σώμα μου
και να δούμε τη γεωμετρία και τοποθεσία
των διαφόρων ιστών.
Επίσης πήραμε ρομποτικά εργαλεία.
Εδώ είναι μια στεφάνη με 14 ενεργοποιητές
που γυρίζει γύρω από το βιολογικό μέλος.
Οι ενεργοποιητές κλείνουν, βρίσκουν την επιφάνεια του μέλους,
μετρούν τη μορφή του χωρίς φορτίο,
και μετά πιέζουν τους ιστούς
για να μετρήσουν την προσαρμογή των ιστών
σε κάθε ανατομικό σημείο.
Συνδυάζουμε τα ρομποτικά δεδομένα με αυτά της απεικόνισης
για να φτιάξουμε μια μαθηματική περιγραφή
του βιολογικού μου μέλους, στα αριστερά.
Βλέπετε ένα σύνολο σημείων, ή κορυφών.
Σε κάθε κορυφή υπάρχει ένα χρώμα που δείχνει την προσαρμογή του ιστού.
Μετά κάνουμε ένα μαθηματικό μετασχηματισμό
στο σχεδιασμό του συνθετικού δέρματος
που φαίνεται στα δεξιά,
και ανακαλύψαμε ότι το ιδανικό είναι
όπου το σώμα είναι άκαμπτο, το συνθετικό δέρμα πρέπει να είναι απαλό,
όπου το σώμα είναι απαλό, το συνθετικό δέρμα είναι άκαμπτο,
και ο αντικατοπτρισμός συμβαίνει
σε όλες τις προσαρμογές ιστού.
Με αυτό το πλαίσιο,
δημιουργήσαμε βιονικά μέλη
που είναι τα πιο άνετα μέλη που έχω ποτέ φορέσει.
Σαφώς στο μέλλον,
τα ρούχα μας, τα παπούτσια, τα σιδεράκια των δοντιών,
τα προσθετικά, δεν θα σχεδιάζονται πλέον
ούτε θα κατασκευάζονται με τεχνικές μεθόδους,
άλλα μάλλον από ποσοτικά πλαίσια που ρυθμίζονται από δεδομένα.
Σε αυτό το μέλλον, τα παπούτσια μας
δεν θα μας κάνουν πλέον φουσκάλες.
Επίσης ενσωματώνουμε έξυπνα υλικά που αισθάνονται
μέσα στα συνθετικά δέρματα.
Αυτό είναι ένα υλικό
που αναπτύχθηκε από την SRI International στην Καλιφόρνια.
Με ηλεκτροστατική επίδραση μεταβάλλεται η ακαμψία του.
Έτσι με μηδέν βολτάζ, το υλικό είναι σε υποχώρηση.
Είναι χαλαρό σαν χαρτί.
Μετά πατάμε το κουμπί, εφαρμόζεται βολτάζ,
και γίνεται άκαμπτο σαν σανίδα.
Ενσωματώνουμε αυτό το υλικό μέσα στο συνθετικό δέρμα
που προσαρμόζει το βιονικό μέλος στο βιολογικό μου σώμα.
Όταν περπατάω εδώ,
δεν έχει βολτάζ.
Η διεπαφή μου απαλή και χαλαρή.
Πάτημα του κουμπιού, εφαρμόζεται βολτάζ,
και σκληραίνει,
προσφέροντάς μου μεγαλύτερη ευελιξία
του βιονικού μέλους.
Επίσης κατασκευάζουμε εξωσκελετούς.
Αυτός ο εξωσκελετός γίνεται σκληρός και χαλαρός
ακριβώς στις σωστές περιοχές του κύκλου τρεξίματος
για να προστατέψει τις βιολογικές αρθρώσεις
από την υψηλή ανάδραση και τη φθορά.
Στο μέλλον όλοι θα φοράμε εξωσκελετούς
σε συνήθεις δραστηριότητες όπως το τρέξιμο.
Επόμενη, η δυναμική διεπαφή.
Πώς κινούνται τα βιονικά μου μέλη σαν σάρκα και οστά;
Στο δικό μου εργαστήριο στο MIT μελετάμε πώς οι άνθρωποι
με κανονική φυσιολογία στέκονται, περπατούν και τρέχουν.
Τι κάνουν οι μύες,
πώς ελέγχονται από τη σπονδυλική στήλη;
Αυτή η βασική γνώση κινεί ότι φτιάχνουμε.
Φτιάχνουμε βιονικούς αστραγάλους, γόνατα και αρθρώσεις του ισχίου.
Χτίζουμε μέρη του σώματος από την αρχή.
Τα βιονικά μέλη που φοράω λέγονται BiOMs.
Έχουν προσαρμοστεί σε σχεδόν 1000 ασθενείς
400 από τους οποίους ήταν τραυματισμένοι Αμερικανοί στρατιώτες
Πώς λειτουργεί; Χτυπώντας τη φτέρνα, με τον έλεγχο υπολογιστή,
το σύστημα ελέγχει την ακαμψία
για να αμβλύνει τον αντίκτυπο στο μέλος που χτυπά το έδαφος.
Μετά, στα μέσα της κίνησης, το βιονικό μέλος παράγει
υψηλές ροπές και δυνάμεις για να σηκώσει τον άνθρωπο
στο διασκελισμό περπατήματος,
έτσι όπως δουλεύουν οι μύες στην περιοχή της γάμπας.
Αυτή η βιονική προώθηση είναι πολύ σημαντική
κλινικά στους ασθενείς.
Έτσι, αριστερά βλέπετε τη βιονική συσκευή
να την φοράει μια κυρία -
στα δεξιά μια παθητική συσκευή φοριέται από την ίδια κυρία
που δεν καταφέρνει να προσομοιώσει την κανονική λειτουργία των μυών -
καθιστώντας την ικανή να κάνει κάτι
που όλοι θα έπρεπε να μπορούμε να κάνουμε,
να ανεβοκατεβαίνουμε σκάλες στο σπίτι μας.
Η βιονική επίσης επιτρέπει ασυνήθιστα αθλητικά κατορθώματα.
Εδώ ένας κύριος που ανεβαίνει τρέχοντας ένα βραχώδες μονοπάτι.
Αυτός είναι ο Στιβ Μάρτιν, όχι ο κωμικός,
που έχασε τα πόδια του σε έκρηξη βόμβας στο Αφγανιστάν.
Επίσης κατασκευάζουμε εξωσκελετικές δομές
χρησιμοποιώντας τις ίδιες αρχές
που περιβάλουν ένα βιολογικό μέλος.
Αυτός ο κύριος δεν έχει
κανένα κινητικό πρόβλημα, καμία αναπηρία.
Έχει κανονική φυσιολογία,
έτσι αυτοί οι εξωσκελετοί εφαρμόζουν
ροπές και δυνάμεις όμοιες των μυών
έτσι ώστε οι δικοί του μύες δεν χρειάζεται
να εφαρμόσουν τέτοιες δυνάμεις και ροπές.
Αυτός είναι ο πρώτος εξωσκελετός στην ιστορία
που ουσιαστικά υποβοηθά τον ανθρώπινο βηματισμό.
Μειώνει σημαντικά το μεταβολικό κόστος.
Είναι ξεκάθαρο στην υποβοήθηση
ότι όταν ένα φυσιολογικό, υγιές άτομο
φορέσει τη συσκευή για 40 λεπτά
και μετά την βγάλει,
τα δικά του βιολογικά πόδια
φαίνονται βαριά και δυσκίνητα.
Ξεκινάμε την εποχή στην οποία
μηχανές προσαρμοσμένες στο σώμα μας
θα μας κάνουν δυνατότερους και ταχύτερους
και πιο αποδοτικούς.
Προχωράμε στην ηλεκτρική διεπαφή,
πώς τα βιονικά μου μέλη επικοινωνούν
με το νευρικό μου σύστημα;
Στην επιφάνεια του υπολειπόμενου μέλους υπάρχουν ηλεκτρόδια
που μετρούν τον ηλεκτρικό παλμό των μυών.
Αυτό μεταφέρεται στο βιονικό μέλος,
έτσι όταν σκέφτομαι να κινήσω το μέλος φάντασμα,
το ρομπότ εντοπίζει την επιθυμία κίνησης.
Αυτό το διάγραμμα δείχνει θεωρητικά
πώς ελέγχεται το βιονικό μέλος,
έτσι φτιάχνουμε το μοντέλο του βιολογικού μέλους που λείπει,
και έχουμε ανακαλύψει τι ανακλάσεις συμβαίνουν,
πώς οι ανακλάσεις της σπονδυλικής στήλης
ελέγχουν τους μύες,
και αυτή η ικανότητα είναι ενσωματωμένη
στα τσιπ του βιονικού μέλους.
Αυτό που κάναμε κατόπιν είναι να τροποποιήσουμε
την ευαισθησία της ανάκλασης,
της καθορισμένης σπονδυλικής ανάκλασης,
με το νευρικό σήμα,
έτσι όταν χαλαρώνω τους μύες στο υπάρχον μέλος
παίρνω μικρή ροπή και δύναμη,
αλλά όσο ενεργοποιώ τους μύες μου,
τόσο περισσότερη ροπή παίρνω,
και μπορώ ακόμη και να τρέξω.
Και αυτή ήταν η πρώτη επίδειξη
τρεξίματος με εντολή των νεύρων.
Έχει τρομερή αίσθηση.
(Χειροκρότημα)
Θέλουμε να πάμε ένα βήμα παραπέρα.
Θέλουμε πραγματικά να κλείσουμε τον κύκλο
ανάμεσα στο ανθρώπινο και το βιονικό εξωτερικό μέλος.
Κάνουμε πειράματα όπου καλλιεργούμε νεύρα,
κομμένα νεύρα,
μέσα από κανάλια, ή ακτίνες μικροκαναλιών.
Στην άλλη άκρη του καναλιού,
το νεύρο συνδέεται με κύτταρα,
δερματικά κύτταρα και μυικά κύτταρα.
Στα κανάλια κίνησης μπορούμε να νιώσουμε
πώς επιθυμεί να κινηθεί το άτομο.
Αυτό μπορεί να σταλεί ασύρματα στο βιονικό μέλος,
και μετά αισθητήρες πάνω στο βιονικό μέλος
μπορούν να μετατραπούν σε ερεθίσματα
σε διπλανά κανάλια, αισθητήρια κανάλια.
Έτσι όταν αυτό εξελιχθεί πλήρως
και για ανθρώπινη χρήση,
άτομα σαν εμένα όχι μόνο θα έχουν
συνθετικά μέλη που κινούνται σαν σάρκα με οστά,
αλλά θα έχουν πραγματικά την αίσθηση σάρκας με οστά.
Αυτό το βίντεο δείχνει τη Λίσα Μαλέτ
σύντομα αφού της προσαρμόστηκαν δύο βιονικά μέλη.
Πραγματικά, η βιονική κάνει
τεράστια διαφορά στη ζωή των ανθρώπων.
(Βίντεο) Λίσα Μαλέτ: Θεέ μου.
Θεέ μου, δεν μπορώ να το πιστέψω.
Είναι σαν να έχω πραγματικό πόδι.
Τώρα, μην αρχίσεις να τρέχεις.
Άνδρας: Τώρα γύρνα,
Κάνε το ίδιο περπατώντας προς τα επάνω.
Προχώρα, από τη φτέρνα έως τα δάχτυλα,
όπως θα περπατούσες κανονικά σε επίπεδο έδαφος.
Προσπάθησε να ανέβεις περπατώντας το λόφο.
ΛΜ: Ω, Θεέ μου.
Άνδρας: Σε σπρώχνει προς τα επάνω;
ΛΜ: Ναι! Εγώ ούτε που - Δεν μπορώ ούτε να το περιγράψω.
Άνδρας: Σε σπρώχνει προς τα επάνω.
Χιού Χερρ: Την άλλη εβδομάδα θα επισκεφτώ το κέντρο -
(Χειροκρότημα) Ευχαριστώ, ευχαριστώ.
Ευχαριστώ. Την άλλη εβδομάδα θα επισκεφτώ
το Κέντρο Υπηρεσιών Ιατρικής Περίθαλψης και Βοήθειας (CMS)
και θα προσπαθήσω να να πείσω το CMS
να χορηγήσει κατάλληλους κωδικούς και κοστολόγηση
ώστε αυτή η τεχνολογία να γίνει διαθέσιμη
στους ασθενείς που την χρειάζονται.
Ευχαριστώ. (Χειροκρότημα)
Δεν έχει εκτιμηθεί πλήρως, αλλά πάνω από τον μισό
παγκόσμιο πληθυσμό
υποφέρει από κάποια μορφή γνωστικού,
συναισθηματικού, αισθητικού ή κινητικού προβλήματος,
και λόγω της ανεπαρκούς τεχνολογίας,
πολύ συχνά, τα προβλήματα καταλήγουν σε αναπηρία
και χαμηλότερη ποιότητα ζωής.
Τα βασικά επίπεδα φυσιολογικών λειτουργιών
θα πρέπει να είναι μέρος των ανθρώπινων δικαιωμάτων.
Κάθε άτομο θα πρέπει να έχει το δικαίωμα
να ζει χωρίς αναπηρία
αν το επιλέξουν -
το δικαίωμα να ζει μια ζωή χωρίς έντονη κατάθλιψη,
το δικαίωμα να δει ένα αγαπημένο πρόσωπο
στην περίπτωση των οπτικά ασθενών,
ή το δικαίωμα να περπατήσει ή να χορέψει,
σε περίπτωση παράλυσης των άκρων
ή ακρωτηριασμού μελών.
Σαν κοινωνία μπορούμε να πετύχουμε αυτά τα ανθρώπινα δικαιώματα
αν δεχτούμε την πρόταση
ότι οι άνθρωποι δεν είναι ανάπηροι.
Ένα άτομο δεν μπορεί να καταστραφεί.
Το περιβάλλον που έχουμε φτιάξει και οι τεχνολογίες μας
είναι κατεστραμμένες και αδρανείς.
Εμείς οι άνθρωποι δεν χρειάζεται να αποδεχτούμε τους περιορισμούς
αλλά να ξεπεράσουμε την αναπηρία
μέσα από την τεχνολογική καινοτομία.
Πραγματικά, μέσα από ουσιώδη άλματα
στη βιονική αυτού του αιώνα,
θα βάλουμε τα τεχνολογικά θεμέλια
για μια ενισχυμένη ανθρώπινη εμπειρία,
και θα βάλουμε τέλος στην αναπηρία.
Θα ήθελα να κλείσω με άλλη μια ιστορία,
μια όμορφη ιστορία,
την ιστορία της Άντριεν Χάσλετ-Ντέιβις.
Η Άντριεν έχασε το αριστερό της πόδι
στην τρομοκρατική επίθεση στη Βοστώνη.
Συνάντησα την Άντριεν όταν βγήκε η φωτογραφία
στο Νοσοκομείο Αποκατάστασης Spaulding.
Η Άντριεν είναι χορεύτρια, χορεύτρια πίστας.
Η Άντριεν αναπνέει και ζει τον χορό.
Είναι η έκφρασή της, είναι η τέχνη της.
Φυσικά, όταν έχασε το μέλος της
στην τρομοκρατική επίθεση της Βοστώνης,
ήθελε να επιστρέψει στην πίστα.
Αφού τη συνάντησα και την πήγα σπίτι της με το αυτοκίνητο,
σκέφτηκα, είμαι καθηγητής του ΜΙΤ.
Διαθέτω τα μέσα. Ας της φτιάξουμε ένα βιονικό μέλος
για να μπορέσει να επιστρέψει στη ζωή της με τον χορό.
Έφερα επιστήμονες του ΜΙΤ με εξειδίκευση
στην προσθετική, τη ρομποτική, τη μηχανική μάθηση
και τη βιομηχανική,
και σε μια περίοδο έρευνας 200 ημερών,
μελετήσαμε τον χορό.
Καλέσαμε χορευτές με βιολογικά μέλη,
και μελετήσαμε πώς κινούνται,
τι δυνάμεις ασκούν στην πίστα,
και πήραμε αυτά τα δεδομένα
και θέσαμε τις βασικές αρχές του χορού,
την ανακλαστική δυνατότητα του χορού,
και ενσωματώσαμε αυτή τη γνώση
στο βιονικό μέλος.
Η βιονική δεν είναι μόνο για να κάνει τους ανθρώπους
δυνατότερους και γρηγορότερους.
Η έκφρασή μας, η ανθρωπιά μας
μπορεί να ενσωματωθεί στην ηλεκτρομηχανική.
Ήταν 3,5 δευτερόλεπτα
ανάμεσα στις εκρήξεις βομβών
στην τρομοκρατική επίθεση της Βοστώνης.
Σε 3,5 δεύτερα οι εγκληματίες και δειλοί
έβγαλαν την Άντριεν από την πίστα.
Σε 200 ημέρες την βάλαμε πίσω.
Δεν θα τρομοκρατηθούμε, δεν θα πτοηθούμε,
δεν θα μειωθούμε, δεν θα κατακτηθούμε και δεν θα μας σταματήσουν
με πράξεις βίας.
(Χειροκρότημα)
Κυρίες και κύριοι, επιτρέψτε μου να σας παρουσιάσω
την Άντριεν Χάσλετ-Ντείβις,
η πρώτη παράσταση μετά την επίθεση.
Χορεύει με τον Κρίστιαν Λάιτνερ.
(Χειροκρότημα)
(Μουσική: «Ring My Bell» από τον Ενρίκε Ινγκλέσιας)
(Χειροκρότημα)
Κυρίες και κύριοι,
μέλη της ομάδας έρευνας,
Έλιοτ Ράους και Νέιθαν Βιλαγκαρέι-Κάρσκι.
Έλιοτ και Νέιθαν.
(Χειροκρότημα)