MB:''Siyahların Hayatı Önemlidir'' hareketi neden ABD için bu kadar önemli?
Ve tabii dünya için de?
PC:''Siyahların Hayatı Önemlidir'' bizim eylem çağrımızdır.
Dünyayı yeniden tasavvur etmek için bir araçtır,
öyle bir dünya ki, siyahi insanların özgürce var olabildiği,
özgürce yaşayabildiği bir dünya.
Sempatizanlarımızın farklı şekillerde bizi desteklemeleri için bir araçtır.
Katı kuralların hakim olduğu bir mahallede yetiştim.
Erkek ve kız kardeşlerimin güvenlik güçleri tarafından
sürekli durdurulup üstlerinin aranmasına şahit oldum.
Evimin baskına uğradığını hatırlıyorum
Bir çocuk olarak sorularımdan biri şuydu: ''Neden?''
Neden biz?
''Siyahların Hayatları Önemlidir'' bu sorulara cevap bulmayı öneriyor.
Dünyadaki siyahi genç kız ve erkeklere yeni bir bakış açısı sunuyor.
Bizler savaşını verdiğimiz hakları hakediyoruz
Yerel hükümetler tarafından görülmeyi hakediyoruz
O.T.: Ve siyah karşıtı ırkçılık--
(Alkışlar)
Siyah ırkçılığı sadece ABD'de gerçekleşmiyor.
Aslında tüm dünyada var olan bir durum.
Şimdi en çok ihtiyacımız olan şey, insan hakları konusunda harekete geçmek
Bu, her durumda mevcut ırkçılığa meydan okuyan bir hareket.
(Alkışlar)
Buna ihtiyacımız var çünkü küresel gerçeklik
siyahi insanların günümüzdeki zorlayıcı meselelerin çoğunda
her türlü eşitsizliğe maruz kaldığıdır.
İklim değişikliği gibi konuları
ve iklim değişikliği ile en kötü etkilen- miş 10 ulustan altısının aslında nasıl
Afrika kıtasında olduğunu düşünüyorum.
İnsanlar doğal olmayan felaketlerin her türlüsüyle yalpalıyorlar,
ki o felaketler onları baba evlerinden ediyor
ve düzgün yaşama şansı vermeden ortada bırakıyor.
Ayrıca Matthew kasırgası gibi felaketleri de görüyoruz,
ki son zamanlarda pek çok farklı milleti kasıp kavurdu,
ama en fazla zararı Haiti'ye verdi.
Haiti bu yarıküredeki en fakir ülke
ve yerleşimcileri siyahi insanlar.
Ve Haiti'de gördüğümüz şey,
bu kasırganın bile önüne geçen bir çok zorlukla
bilfiil karşılaşıyor olmaları.
Depremle sendeliyor,
BM arabulucuları tarafından getirilen kolerayla sarsılıyorlardı
ve hala kökünü kazıyamadılar.
Bu, akıl almaz bir şey.
Eğer ülke siyahi bir nüfusa sahip olma- saydı, bu durum başlarına gelmeyecekti,
bu konuda gerçekçi olmalıyız.
Ancak şu an, en sevindirci şey,
bütün bu zorluklara rağmen,
gördüğümüz şey, kıta boyunca
bir Afrikalılar ağı olduğu
ve onların ayaklanıp direnerek iklim değişikliğinde adaleti talep etmeleridir.
(Alkışlar)
MB: Alicia,
siyahi insanlar özgür olduğunda
herkesin özgür olacağını söylediniz.
Bunun ne anlama geldiğini konuşabilir miyiz?
Alicia Garza: Tabii
Bence ırk ve ırkçılık belki de bu ülkede en çok çalışılan
sosyal, ekonomik ve siyasi olgu,
ama aynı zamanda en az anlaşılan.
Gerçek, ABD'de ırk'ın
siyahtan beyaza bir skalayı yönetiyor olmasıdır.
Bu, ikisi arasındaki insanların ırkçılıkla karşılaşmadığı anlamına gelmiyor,
ama, o skalada beyaza daha yakınsanız,
daha iyi durumda olduğunuz anlamına geliyor.
Ve skalada siyaha daha yakınsanız,
daha kötü durumdasınızdır.
Bu ülkedeki sorunların üzerine nasıl eğileceğimizi düşündüğümüzde,
çoğunlukla tepeden aşağı bir yerden başlarız.
Biz diyoruz ki, beyaz insanları kontrol olarak kullanarak,
beyaz insanlar için bir şeyleri daha iyi yaparsak,
o zaman diğer herkes özgürleşecek.
Ama aslında bu böyle işlemiyor.
Problemlere kökten eğilmek zorundayız
siyahi camiada olan bitenle ilgilendiğinizde,
bu köpürme yaratır değil mi?
Öyleyse yukarıdan aşağı değil, aşağıdan yukarı bir fokurdama.
Bir örnek vereyim.
Maaş uçurumundan bahsedersek,
kadınların bir erkeğin kazandığı her dola- ra karşılık 78 sent kazandığını söyleriz.
Hepiniz bunu daha önce duymuşsunuzdur.
Ancak bu, beyaz kadın ve erkekler için yapılmış bir istatistiktir.
Gerçek ise, siyahi kadınların, beyaz erkeklerin kazandığı her 78 sente
karşılık 64 sent kazandığıdır.
Hispanik kadınlara gelince, bu rakam yaklaşık 58 sente kadar düşer.
Eğer yerli kadınlardan bahsetseydik,
ya da transeksüel kadınlardan bahsetseydik,
bu rakam daha da aşağı düşerdi.
Bu yüzden yine,
eğer en fazla etkilenenlerle ilgileniyorsanız,
herkesin ondan faydalanma fırsatı var,
fazla etkilenmeyen insanlarla ilgilenmekten ziyade
ve onun yukarıdan aşağı gelmesini beklemekten ziyade.
MB: Köpürmeyi seviyorum,
fokurdamayı.
AG: Köpürme-- şampanya gibi.
(Gülüşmeler)
MB: Bir bardak şampanyayı kim sevmez; değil mi?
Şampanya ve özgürlük, değil mi?
(Gülüşmeler)
Daha fazla ne isteyebiliriz, ne isteyebilirsiniz?
Hepiniz bunu bir dakika yapıyorsunuz,
son birkaç yılda da--
hayal bile edemiyorum,
ama eminim çok dönüştürücü.
Biliyorum ki hepiniz liderlik hakkında çok şey öğrendiniz.
Liderlik hakkında öğrendiklerinizle ilgili
seyirci ile ne paylaşmak istersiniz?
Patrisse, seninle başlayalım.
PC: Tabii, siyahi liderliğe yatırım yapmalıyız.
Son bir kaç yıldır en fazla öğrendiğim şey bu.
(Alkışlar)
Gördüğümüz şey, yaşamımızı destekleyen binlerce siyahinin
çok az alt yapı ve çok az desteğe sahip olduğu.
Bence bizim hareket liderleri olarak işimiz sadece kendi görünürlüğümüz değil,
bütünün görünür olmasını nasıl sağladığımız.
Sadece bireysel olarak kendimiz için değil
herkes için nasıl savaştığımız.
Ve kanımca,
liderlik, siyahi hayatlara destek olan
bu seyircideki herkese benziyor.
Buraya gelip sahnede insanları izlemekle ilgili değil, değil mi?
sizin nasıl lider olduğunuzla ilgili--
ister iş yerinizde, ister evinizde--
ve siyahi hayatlar hareketinin sadece bizim için olmadığına,
herkes için olduğuna inanmanızla ilgili.
(Alkışlar)
MB: Sen ne dersin, Opal?
OT: Dayanışma ile ilgili pek çok şey öğreniyorum.
Takımınıza nasıl güveneceğinizi öğreniyorum.
Üç aylık tatilimden döndükten sonra
bu yeni mantrayı buldum.
ki liderlik konumundaki siyahi kadınlar nadiren bu tatili yapar,
ancak bunun liderliğim ve takımım için gerçekten önemli olduğunu hissettim,
bazen devreye girmek kadar,
geri çekilmeyi de deneyimlemek için.
Ve bu süreçte öğrendiğim şey,
farklı insanların farklı güçlerle destek verdiğini bilmemiz,
ve tüm takımımız ilerlesin diye
onların paylaşmalarına ve sivrilmelerine izin vermek zorundayız.
Çalıştığım organizyonla
tatilim boyunca,
benim yokluğumda takımımın ilerlediğini gördüm.
Yeni programlar başlatabilmişler
ve para toplayabilmişlerdi.
Ve geri geldiğimde,
onlara minnettarlığımı ilettim ve onları övdüm.
Çünkü onlar bana samimiyetle arka çıktıklarını gösterdiler
ve samimiyetle kendilerine de arka çıktılar.
Bu tatilim sürecinde,
Ubuntu'nun Güney Afrika
felsefesini hatırladım.
Ben sizin sayenizde benim;
siz de benim sayemde sizsiniz.
Ve farkettim ki; kendi liderliğim
ve yapabildiğim katkılar,
onların yaptığı katkılar nedeniyle çoğunlukta oldular, haksız mıyım?
Ve bunu kabullenmeliyim ve görmeliyim.
Benim yeni mantram; "Sakin ol ve takımına güven."
Ve ayrıca,
"Sakin ol ve takımına teşekkür et."
MB: Siyahların Hayatları Önemlidir hareketi bağlamında
duyduğum şeylerden birisi,
lider dolu hareket olması
ve bu harika bir kavram.
Bence kadınların
sıklıkla liderliğin konusunu açmaları,
gerçekten kolektif bir şey.
Sen ne dersin, Alicia?
AG: Evet...
Kaçınız, liderliğin yalnız olduğunun söylendiğini duydunuz?
liderliğin yalnız olduğu yerde bir unsur var,
ayrıca inanıyorum ki, bu böyle olmak zorunda değil.
Ve o noktaya gelebilmemiz için,
bence yapmamız gereken bir kaç şey var.
Biri, liderlere süper kahraman gibi davranmayı bırakmalıyız.
Bizler, sıra dışı şeyleri yapma girişiminde bulunan sıradan insanlarız
ve bu şekilde desteklenmeliyiz.
Liderlik hakkında öğrendiğim bir diğer şey,
liderlik ve ünlüler arasında bir fark olduğu, değil mi?
Bizim, sorunları çözmeye çalışan insanlardan ziyade,
ünlülere dönüştürüldüğümüz bir gidişat var.
Ve ünlülere yaptığımız muamele çok değişken, değil mi?
Bir gün onları seviyoruz,
ertesi gün giydikleri şeyi sevmiyoruz
ve aniden meselemiz oluyor, haksız mıyım?
Bu yüzden, liderleri ululaştırmayı bırakmalıyız
ki böylece daha çok insan liderliğe adım atabilsin.
Pek çok insan liderliğe adım atmaktan korkuyor
başlarına gelecek araştırmalar
ve liderlere karşı gösterilen acımasızlık nedeniyle.
Liderlikle ilgili öğrendiğim son şey,
herkesin seni sevdiğinde lider olmanın ne kadar kolay olduğu.
Ancak zor seçimler yapmak ve doğru olanı yapmak zorunda olduğunuzda,
lider olmak zordur,
insanlar bundan dolayı sizi sevmeyecek olsalar da.
Ve şöylelikle,
bence liderleri destekleyeceğimiz bir diğer yol,
bizimle mücadele etmektir,
ama siyasi olarak mücadele etmek,
şahsi olarak değil.
Kavgacı olmadan ihtilaflarımız olabilir,
ama bizim için önemli olan, birbirimizi bilemektir,
ki böylece hepimiz yükselebilelim.
MB: Çok güzel, teşekkür ederim.
(Alkışlar)
Hepiniz, günlük bazda, sizi bazı gaddar ve acı dolu
gerçeklerle karşılaştıran
işi yapıyorsunuz.
Size bu bağlamda umut
ve ilham veren şey nedir?
PC: Siyahların geleceği için ümitliyim.
Ve bunu söylüyorum çünkü
siyah ölümlerine kafayı takmış bir toplumda yaşıyoruz.
Televizyon ekranında ölümlerimizin görüntüleri var,
Twitter zaman tünelimizde,
Facebook zaman tünelimizde,
ama bunun yerine siyahi bir hayatı hayal etsek?
Biz siyahi insanların yaşadığını ve geliştiğini hayal ediyoruz.
Ve bu--
bu bana ilham veriyor.
OT: Şu sıralar bana ilham veren şey, göçmenler.
Hayatlarını kazanmak için, hayatta kalmak için ve ayrıca gelişmek için
ellerinden gelenin en iyisini yapan dünyanın her yerinden gelen göçmenler.
Şu anda, kendi ülkesinde yaşamayan
244 milyonun üstünde insan var.
Bu, 2000 yılından beri yüzde 40 artış demek.
Bu bana diyor ki
dünya genelinde eşitsizlikler sadece kötüleşiyor.
Ancak, seyahat etmek için,
taşınmak için,
kendileri, aileleri ve sevdiklerini kıt kanaat geçindirmek için
güç ve kaynak bulan insanlar da var.
Ve ayrıca, göçmen olan bu insanların bazılarının
hiç bir belgeleri yok.
Resmi izinleri yok.
Onlar bana daha fazla ilham veriyor,
çünkü, toplumumuz onlara istenmediklerini,
burada onlara ihtiyaç olmadığını söylese de
ve çok fazla savunmasız ve tacize, maaş hırsızlığına,
istismara ve yabancı düşmanı saldırılara açık olsalar da,
onların pek çoğu kendi camialarında organize olmaya başlıyor.
Gördüğüm şey, ayrıca siyahilerin,
sisteme direnen belgesiz insanların ve varlıklarının
suç olarak kabul edilmesine direnen insanların yeni geliştirdikleri bir ağ var.
Ve bu, bana göre inanılmaz derecede güçlü bir şey
ve bana her gün ilham veriyor.
MB: Teşekkür ederim.
Alicia?
AG: Biliyoruz ki, gençler şimdi ve gelecektir,
ancak bana ilham veren şey,
bu hareketin hizmetinde bulunmaya dönüştürülmüş daha yaşlı insanlar.
Hepimiz biliyoruz ki, yaşlandıkça,
yöntemlerinizde biraz daha sabit oluyorsunuz.
Bu bana oluyor, biliyorum ki doğru.
Ama, yaptıkları şeylerde bir yöntemi olan insanlar beni çok etkiliyor,
dünyayı düşünme ile ilgili bir yöntemi olan
ve eşitilikçi ve adil bir dünyada yaşamak isteyen
pek çoğumuzun deneyimlerini
dinlemeye açık olacak kadar cesaretli olan insanlar.
Ayrıca, bu hareketin hizmetinde bulunduğunu gördüğüm
daha yaşlı insanların hareketlerinden de ilham alıyorum.
Kendi güç ve liderliklerine adım atan daha yaşlı insanları görmek de ilham veriyor
ve diyorum ki, " Size bir meşale vermiyorum,
ateş yakmanıza yardım ediyorum."
(Alkışlar)
MB: Bunu çok sevdim--
evet.
Eylem açısından,
bence, burada oturup sizi dinleyebilmek müthiş
ve görüşlerimizi açmanız ve değiştirmeniz de öyle,
ancak bu, siyahi insanları kurtarmayacak.
Eğer bu seyirciden ve dünyada bizi izleyen insanlardan,
gerçekten bir şey yapmalarını isteseydiniz,
bu ne olurdu?
AG: Evet, iki hızlı şey.
Bir, Beyaz Saray'ı arayın.
Su koruyucuları,
bizi hayata tutan şeyi savunmak için kurdukları kamptan zorla uzaklaştırılıyor.
Ve bu karmaşık bir şekilde siyahi hayatlar ile ilgili.
Bu yüzden kesinlikle, Beyaz Saray'ı arayın ve bu durumu sonlandırmalarını isteyin.
Orada tanklar var
ve polisler, biz şu an konuşurken herkesi tutukluyor.
(Alkışlar)
Yapabileceğiniz ikinci şey,
bir şeye katılmak.
Bir şeyin parçası olmak.
Gruplar var, ortak girişimler var--
gönüllü kuruluş olmak zorunda değil, ne demek istediğimi anlıyor musunuz?
Ancak camiamızda, siyahi hayatların önemli olduğundan ve böylece
tüm hayatlarında önemli olduğundan emin olmak için çalışan gruplar var.
Katılın;
koltuğunuza oturup insanlara ne yapmalarını söylemeyin.
Gidin onu bizimle yapın.
MB: Eklemek istediğiniz bir şey var mı çocuklar?
İyi mi? Tamam. --
Bence bir şeye katılmak,
eğer katılacağınızı düşündüğünüz bir yer yoksa,
başlatın.
AG: Başlatın.
MB: Bu yaptığımız konuşmaları,
başka birileriyle yapın.
Ve sonra sadece yaptığınız bir konuşma olması yerine,
gerçekten bir şeyler başlatmaya karar verin.
OT: Doğru.
MB: Yani, hepinizin yaptığı şey bu.
Bir şeye başladınız ve ne olduğuna bakın.
Hepinize bugün burada bizimle olduğunuz için çok teşekkür ederim.
OT: Teşekkür ederim.
(Alkışlar)