محور اصلی TED، انسانیت است،
ولی من دوست دارم صدایی برای حیوانات باشم,
مخلوقاتی که ما از جسم و ذهن و روحشان استفاده می کنیم.
چند سال پیش, خوش شانسی من بود که
بزرگ قبیله ای را, در جزیره ای
در نزدیکی ونکوور ببینم.
اسم او جیمی اسمت است,
او داستانی برایم گفت
که در میان قبیله اش نقل می شود,
اسم این قبیله کویکوواسوتینوکوا
جیمی گفت: روزگاری،
همه ی حیوانات روی زمین، یکی بودند
با وجود اینکه چهره شان با هم فرق میکرد ولی
در درون، اونها همه یکسان بودند،
و هر از گاهی همه درغار مقدسی در
اعماق جنگل دور هم جمع می شدند
تا یگانگی شان با هم را جشن بگیرند.
وقتی به اونجا می رسیدند
همه پوست هاشون را درمی آوردند
کلاغ پرهایش را و خرس خزش را
و قزل آلا فلس هایش را می ریخت،
و بعد، همه میرقصیدند.
ولی یه روز, یه انسان به غار آمد
و اونها رو مسخره کرد
چون معنی این کارو درک نمیکرد.
حیوانات خجالت کشیدن و فرار کردن
و اون آخرین باری بود که
اونها خودشون رو به این شکل نشون دادن.
تاریخ این رو فهمیده که جدا از
تفاوت های هویتی، همه ی حیوانات یکسانند،
که این الهام بخش من بود.
دوست دارم از خز و پر و فلس بگذرم.
میخوام به زیرپوست (حقیقت) برسم.
برام مهم نیس که با یه فیل غول پیکر
روبه رو بشم یا یه قورباغه درختی کوچولو
هدفم اینه که بین انسان ها و حیوانات
ارتباط مستقیم ایجاد کنم. چشم تو چشم
شاید بپرسین هیچوقت ازانسان ها عکس گرفتم؟
البته... مردم همیشه در عکس های من هستن،
مهم نیست به چه شکلی
به شکل یه لاک پشت
یا گربه ی وحشی
یا شیر
فقط باید یادبگیرین چطورتغییر چهرشونو بینین
به عنوان یه عکاس,
من سعی میکنم که از تفاوت های ظاهری بگذرم
تا بتونم وحدت و یگانگی مان را
با بقیه موجودات زنده،
ستایش کنم.
وقتی با دوربینم عکس می گیرم،
از پوستم خارج میشم،
مثل اون حیوانات توی غار،
و میتونم نشون بدم که اونا واقعا کی هستن.
به این خاطر که به حیوانات
قدرت تفکر منطقی اعطا شده،
ما می توانیم از پیچیدگیهای زندگی به هیجان در آییم.
به عنوان ساکنین یه سیاره که دچار مشکله
این مسئولیت اخلاقی ماست که، با از دست رفتن
قابل توجه گونه های جانوری، مقابله کنیم.
اما به عنوان انسان هایی با وجدان
همه می تونیم از وحدت و یگانگی زندگی لذت ببریم،
وشاید بتونیم اتفاقی رو که
در آن غار مقدس رخ داد را تغییر دهیم.
بیایید راهی برای پیوستن به این رقص پیدا کنیم.
با تشکر
( تشویق تماشاگران)