Η ανθρωπότητα είναι κεντρικής σημασίας για το TED,
αλλά θα ήθελα να προσθέσω μια φωνή για τα ζώα,
των οποίων το σώμα, ο νους και το πνεύμα μας διαμόρφωσαν.
Μερικά χρόνια πριν, είχα τη μεγάλη τύχη
να συναντήσω έναν γηραιό ιθαγενή
σε ένα νησί κοντά στο Βανκούβερ.
Το όνομά του είναι Τζίμι Σμιθ
και μοιράστηκε μαζί μου μια ιστορία
που λέγεται από τους ανθρώπους της φυλής
που αυτοαποκαλούνται Κουικουασουτινούκ.
Μια φορά κι έναν καιρό, μου είπε,
όλα τα ζώα της Γης ήταν ένα.
Παρόλο που εξωτερικά διέφεραν,
εσωτερικά ήταν όλα το ίδιο
και κατά καιρούς μαζεύονταν
σε μια ιερή σπηλιά βαθιά μέσα στο δάσος
για να εορτάσουν την ενότητά τους.
Όταν έφταναν,
έβγαζαν το δέρμα τους.
Το κοράκι έριχνε τα φτερά του, η αρκούδα τη γούνα της
και ο σολωμός τα λέπια του
και μετά χόρευαν.
Αλλά μια μέρα, ένας άνθρωπος έφτασε στη σπηλιά
και περιγέλασε αυτό που είδε
επειδή δεν το κατανοούσε.
Τα ζώα έφυγαν ντροπιασμένα
και ήταν η τελευταία φορά
που αποκαλύφθηκαν έτσι.
Η αρχαία αντίληψη,
ότι κάτω από τις ξεχωριστές οντότητες όλα τα ζώα είναι το ίδιο,
υπήρξε σημαντική έμπνευση για μένα.
Μου αρέσει να βλέπω πέρα από τη γούνα,
τα φτερά και τα λέπια.
Θέλω να δω κάτω από το δέρμα.
Άσχετα αν έχω μπρος μου έναν τεράστιο ελέφαντα
ή ένα μικρό δενδροβάτραχο,
σκοπός μου είναι να μας συνδέσω με αυτά, με ειλικρίνεια.
Μπορεί να αναρωτιέστε αν ποτέ φωτογραφίζω ανθρώπους;
Βέβαια. Οι άνθρωποι πάντα βρίσκονται μέσα στις φωτογραφίες μου,
άσχετα αν εμφανίζονται
ως πορτρέτα χελώνων
ή κούγκαρ
ή λιονταριών.
Απλά πρέπει να μάθεις να βλέπεις πίσω από τη μεταμφίεση.
Ως φωτογράφος
προσπαθώ να διαπεράσω τις διαφορές
στη γενετική μας κάλυψη,
να εκτιμήσω όλα όσα έχουμε από κοινού
με κάθε άλλο ζωντανό πλάσμα.
Όταν χρησιμοποιώ τη φωτογραφική μου μηχανή
απορρίπτω το δέρμα μου,
όπως τα ζώα σε εκείνη τη σπηλιά
για να μπορέσω να δείξω ποια είναι πραγματικά.
Ως πλάσματα ευλογημένα
με τη δύναμη της έλλογης σκέψης,
μπορούμε να θαυμάζουμε την πολυπλοκότητα της ζωής.
Ως πολίτες ενός πλανήτη σε κίνδυνο,
είναι ηθική μας υποχρέωση
να αντιμετωπίσουμε τη δραματική απώλεια της ποικιλότητας της ζωής.
Αλλά ως άνθρωποι με καρδιά,
μπορούμε όλοι να χαρούμε με την ενότητα της ζωής
και ίσως μπορέσουμε να αλλάξουμε
αυτό που κάποτε συνέβη σε εκείνη την ιερή σπηλιά.
Ας βρούμε τρόπο να μπούμε και εμείς στο χορό.
Σας ευχαριστώ.
(Χειροκρότημα)