نمیدونم چرا، اما مداوما شگفت زده فکر میکنم که دو و نیم میلیارد نفر از ما در سراسر دنیا از طریق اینترنت با هم در ارتباط هستیم
و در هر زمانی بیشتر از ۳۰ درصد از جمعیت جهان میتوانند آنلاین شوند تا یادبگیرند، خلق کنند و به اشتراک بگذارند.
و میزان زمانی که هر یک از ما صرف انجام این چیزها میکنیم بطور پیوسته افزایش می یابد.
مطالعات اخیر نشان میدهد که نسل جوان به تنهایی بیشتر از هشت ساعت در روز آنلاین هستند.
به عنوان پدر یک دختر بچه نُه ساله ، این عدد بدجوری به نظر کم می آید .
( خنده تماشاگران)
اما همانطور که اینترنت جهان را به روی هی یک از ما باز میکند ،
این هر یک از ما و همه ما به روی جهان باز شدیم.
و بطور فزاینده ای ، قیمتی که از ما برای این ارتباطات اخذ میشه حریم خصوصی ما است.
و بطور فزاینده ای ، قیمتی که اازما برای این ارتباطات اخذ میشه حریم خصوصی ما است.
امروزه ، چیزی که خیلی از ما دوست داریم که باور کنیم اینه که اینتر نت یک حریم و مکان خصوصی است. آینطور نیست
و با هر کلیک ماوس و هر تماسی با اسکرین مثل هانسل و گرتل خردهای اطلاعات شخصیمان را به هر جا که که در دنیای مجازی میرویم باقی میگذاریم
ما اطلاعات تاریخ تولدمان ، محل زندگیمان ترجیحاتمان و ارتباطاتمان ،پیشینه و سوابق مالیمان و همه چیزهایمان را به جا میگذاریم.
حرفم را اشتباه برداشت نکنید، نمیخواهم ظرف یک دقیقه بهتون بگم که به اشتراک گذاشتن اطلاعات بده.
در حقیقت، وقتی من میدونم که( اطلاعات ) به اشتراک گذارده میشود
و ( وب سایتها) به صراحت رضایت و موافقت من سوال میشود ،
میخواهم برخی از سایتها عادات و علایق مرا بدانند آین به اونها کمک میکند که کتابهایی برای خواندن ، یا فیلمی برای تماشا، و یا دوستی که با ما ارتباط داشته باشد را به من پیشنهاد میکنند.
اما هنگامی که من نمیدونم و یا هنگامی که از من سوالی نشده ، زماتنیست که مشکل ایجاد میشه
این یک موضوع و پدیده امروزی از است که به آن ردیابی رفتاری میگویند و تجارت بسیار بزرگیست
در حقیقت ، کل این صنعت شکل گرفته از ازدحام ( اطلاعاتی) دیجیتالی پیرامون ما هست و مشخصات هر یک از ما را تدوین میکند.
و وقتی تمامی این اطلاعات با هم نگه داشته شوند آنها تقریبا همه آنچه را که بخواهند میتوانند انجام دهند.
امروزه در این حوزه مقررات بسیار کمی و حتی قانون کمتری وجود دارد.
به جزء برخی از موارد اعلام شده اخیر در ایالات متحده و اروپا.
این حوزه ای برای حمایت از مصرف کننده است که تقریبا به طور کامل عاری و ناپخته است.
اجازه دهد تا این صنعت مخدوش کنند را افشا و روشن نمایم.
این تجسمی که پشت سر من در حال شکل گیریست را برنامه کلوژن مینامند
و این یک جستجویی آزمایشی که می توانید به جستجوگر فایرفاکس کامپوتر خودتان اضافه کنید که به شما کمک می کند
که در آن ببینید داده های وب سایت شما به کجا میرود و چه کسی شما را ردیابی میکنند را نصب کنید.
نقطه های قرمز رنگ که اینجا نمایان میشوند وب سایتهایی هستند که رفتار ها راردیابی میکنند بدون اینکه من آنها را جهت داده و یا هدایت کرده باشم آما آنها مرا دنبال میکنند.
نقطه های آبی رنگ وب سایتهایی هستند که در واقع من آنها را هدایت کردام و نقطه های خاکستری رنگ همچنین وب سایتهایی هستند که مرا ردیابی میکنند.
همه آنها به هم مرتبطند، همانطور که میتوانید ببینید ، تصویری از من بر روی وب شکل .میگیرد
و این مشخصات من هستند.
خُب اجازه دهید از مثال به یک مورد بسیار مشخص و شخصی برویم.
من برنامه کلوژن را بر روی لپتاپ خودم دو هفته پیش نصب کردم
و به انها اجازه دادم که مرا برای یک روز عادی دنبال کنند.
حالا مثل بیشتر شما، در واقع شروع به چک کردن ایملهای روزانه ام کردم.
سپس من به وب سایت خبر رفتم، برای سرفصل خبرها .
و در این مورد خاص یکی از اینها که مربوط به آموزش موسیقی در مدارس بود و من آن را بر روی یک شبکه اجتماعی به اشتراک بودم برخورد کردم.
سپس دخترمان به سر میز صبحانه به ما پیوست، و ازش پرسیدم "آیا در مدرسه تاکید بر درس موسیقی وجود دارد؟"
و البته طبیعیه به عنوان یک دختر بچه نُه ساله به من مات زده نگاه کرد و گفت چه سوادی؟
خُب البته من آن را آنلاین برایش فرستادم.
اجازه دهید اینجا متوقف شویم.
ما حتی دو لقمه از صبحانه نخورده بودیم که ۲۵ سایت ما را رد یابی میکردند.
و من کلا چهار ( وبسایت را ) دنبال کرده بودم.
خُب اجازه دهید بقیه روزم را سریع به جلو بروم.
به سر کار میروم، ایملهایم را کنترل میکنم،
به چند وب سایتهای اجتماعی وارد میشوم، بلاگم را مینویسم،
چند تا گزارش دیگه را کنترل میکنم، چند تا از گزارشات را به اشتراک میگذارم
به چند تا ویدئو نگاه میکنم
یه روز خیلی معمولی -- و در این مورد خاص بسیار موشکافانه--
و در آخر روز من تمام شده . به پروفایلم نگاه میکنم
نقاط قرمز رنگ زیاد میشوند.
نقاط خاکستری رنگ رشد کرده اند.
، در مجموع، بیشتر از ۱۵۰ وبسایت که اطلاعات شخصی ردیابی کردند که بیشتر آنها بدون موافقت من است.
من به این عکس نگاه کردم و این من را ترساند.
این چیزی نیست. در سراسر وب کمین من بودم.
چرا این اتفاق میافتد؟
خیلی ساده--- این تجارت عظیمیه.
امروزدرآمد این چند شرکت انگشت شمار بیش از 39 میلیارد دلار است.
و به عنوان یک فرد بالغ دقیقا ما تنها تیستیم.
همزمان من برنامه کلوژن را نصب کردم، و یکی را هم برای دخترم نصب کردم.
و فقط در یک صبح یکشنبه، با حدود دو ساعت کار با اینترنت، این پروفایل کلوژن دخترم است
او یک دحتر بچه نُه ساله که عمدتا به وب سایتهای کودکان رفته
من از این حالت ترس خارج و خشمگین شدم.
دیگه یک پیشگام تکنولوژی و یا مدافع حریم خصوصی نیستم بلکه من یک پدر است
تصور کنید در دنیای واقعی اگر کسی فرزندان ما را همه جا با دوربین و نوت بوک دنبال کنه و هر حرکت او را ثبت و ضبط کنه.
میتونم بهتون بگم که در این اتاق فردی نیست که بتونه بیکار بشینه.
ما یه کاری می کنیم.شاید اقذام خوبی نباشه، اما ما یه کاری میکنیم.
( خنده تماشاگران)
ما هم نمیتوانیم بیکار بشینیم
امروزه این در حال رخ دادن است
حریم خصوصی یک گزینه نیست، و نباید قیمیتی داشته باشد که فقط برای داشتن اینترنت آن را قبول کنیم
موضوع صدای ما و اعمال ما و یا حتی بیشتر
امروز ما برنامه کلوژن را راه اندازی کردیم.
میتوانید آن را دانلود و روی فایرفاکس نصب کنید تا ببینید که چه کسی شما را ردیابی در سراسر وب میکنید و شما را در ازدحام دنیای دیجیتالی شما را دنبال میکنید
به جلو میرویم، صدای همه ما نیاز به شنیده شدن داره.
چونکه چیزی را که ما نمیدونیم میتونه به ما آسیب برسونه.
چونکه حافظه اینترنت برای همیشه است
ما در حال تماشا شدن هستیم
حالا نوبت ماست که تماشاگران را تماشا کنیم
سپاسگزارم
( تشویق تماشاگران)