ลองมานึกถึงประติมากร ผู้สร้างรูปสลักกันดูสิครับ
โดยการสกัดหินส่วนเกินออกไป ด้วยสิ่วของเขา
ไมเคิลแอนเจโลได้ให้คำจำกัดความ ไว้อย่างสวยหรูนี้ ยามที่กล่าวว่า
"หินทุกก้อนมีรูปสลักซ่อนอยู่ภายใน
และเป็นหน้าที่ของประติมากร ที่จะค้นหามันให้พบ"
แต่หากเขาทำงานในทางกลับกันล่ะ
ไม่ได้เริ่มจากก้อนหินแข็ง ๆ
แต่เริ่มจากละอองธุลีกองหนึ่ง
เขาได้ประสานอนุภาคนับล้านเหล่านี้ หลอมรวมกันเป็นรูปสลัก ไม่ว่าด้วยวิธีใดก็ดี
ผมรู้ว่านั่นเป็นความคิดที่ไร้สาระ
บางทีมันอาจเป็นไปไม่ได้ด้วยซ้ำ
หนทางเดียวที่คุณจะสร้างรูปสลัก จากละอองธุลีได้
ก็คือ รูปสลักสร้างมันขึ้นมาด้วยตัวเอง
ถ้าหากเราสามารถบังคับ อนุภาคนับล้านให้มารวมตัวกัน
แล้วก่อตัวขึ้นเป็นรูปสลัก
เอาล่ะครับ มันฟังดูประหลาดพิลึก
แต่นั่นคือหัวข้อปัญหา ที่ผมทำการศึกษาในห้องทดลอง
ผมไม่ได้สร้างมันจากก้อนหิน
แต่ผมสร้างด้วยวัสดุนาโน
พวกมันเล็กอย่างเหลือเชื่อ เป็นวัสดุชิ้นน้อย ๆ อันแสนน่าทึ่ง
พวกมันเล็กจิ๋วมากจนถึงขั้นที่ว่า ถ้าคันบังคับนี้เป็นอนุภาคนาโน
เส้นผมของมนุษย์ก็คงมีขนาด เท่ากับห้องนี้ทั้งห้อง
และพวกมันก็เป็นหัวใจ ของวงการที่เรียกว่านาโนเทคโนโลยี
ซึ่งผมมั่นใจว่า เราทุกคนเคยทราบแล้ว
และเราทุกคนเคยได้ยิน ว่ามันกำลังจะเปลี่ยนแปลงทุกสิ่ง
สมัยผมเป็นนักศึกษาปริญญาโท-เอก
การได้ทำงานในสาขานาโนเทคโนโลยี เป็นหนึ่งในช่วงเวลาที่น่าตื่นเต้นที่สุด
มีความสำเร็จทางวิทยาศาสตร์ เกิดขึ้นอยู่ตลอดเวลา
งานสัมมนาต่าง ๆ ก็คึกคัก
เงินจำนวนมหาศาลหลั่งไหลเข้ามา จากหน่วยงานที่ให้ทุนสนับสนุน
และเหตุผลก็คือ
เมื่อวัตถุเล็กลงไปมาก ๆ
พวกมันมีคุณสมบัติทางฟิสิกส์อีกแบบ ที่แตกต่างจากของวัตถุอื่น ๆ
อย่างเช่นวัตถุที่เรามีปฏิสัมพันธ์ด้วย
เราเรียกมันว่า กลไกควอนตัมฟิสิกส์
และสิ่งที่มันบอกคุณก็คือ คุณสามารถ ปรับพฤติกรรมของมันได้อย่างแม่นยำ
โดยเพียงแค่เปลี่ยนแปลง อะไรเล็กน้อยเท่านั้น
อย่างเช่น เติมหรือกำจัดอะตอมสักหยิบมือ
หรือบิดวัสดุนั้น
ก็เหมือนกับชุดอุปกรณ์ทรงพลังชุดนี้
คุณสัมผัสได้ถึงความทรงอำนาจ คุณรู้สึกราวกับว่าคุณสามารถทำอะไรก็ได้
และเราก็ทำเช่นนั้นอยู่
ที่ผมพูดว่า เรา ผมหมายถึง นักเรียนระดับปริญญาโท-เอกทั้งรุ่นของผม
เรากำลังพยายามสร้างคอมพิวเตอร์ ที่เร็วดุจสายฟ้าแลบโดยใช้วัสดุนาโน
เรากำลังสร้างควอนตัมดอท
ที่สักวันหนึ่งจะสามารถเข้าไปในร่างกาย เพื่อเสาะหาเชื้อโรคและกำจัดทิ้ง
มีแม้กระทั่งกลุ่มที่พยายาม สร้างลิฟท์ขึ้นสู่อวกาศ
โดยใช้ท่อนาโนคาร์บอน
คุณลองไปหาดูก็ได้ มันเป็นความจริงครับ
เอาล่ะครับ เราคิดว่ามันจะส่งผล
ต่อทุกด้านในวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี นับตั้งแต่คอมพิวเตอร์ไปจนถึงการแพทย์
และผมขอสารภาพว่า
ผมดื่ม คูล-เอด เข้าไปหมด
จนหยดสุดท้ายเลยละครับ
แต่นั่นมันเมื่อ 15 ปีก่อนนะ
และ
วิทยาศาสตร์อันน่าอัศจรรย์ ได้สร้างผลงานที่สำคัญยิ่ง
เราได้เรียนรู้อะไรมากมาย
แต่เราไม่เคยสามารถแปล ศาสตร์ความรู้นั้นเป็นเทคโนโลยีใหม่
ที่มีผลต่อชีวิตของเราจริง ๆ ได้เลย
และเหตุผลก็คือ วัสดุนาโนเหล่านี้
พวกมันเป็นเหมือนดาบสองคม
สิ่งเดียวกันที่ทำให้พวกมันน่าสนใจ
ขนาดที่เล็กของมัน
ก็ยังทำให้มันไม่สามารถใช้งานได้
ดังเช่นการพยายามสร้างรูปสลัก ขึ้นมาจากกองละอองธุลี
และเราก็ไม่มีเครื่องมือที่เล็กพอ จะใช้การกับมันได้
แต่ต่อให้เรามีอุปกรณ์ที่ว่านั้น มันก็ไม่สำคัญอยู่ดี
เพราะเราไม่สามารถปะติดอนุภาค นับล้าน ๆ ทีละอนุภาคเข้าด้วยกัน
เพื่อสร้างเทคโนโลยีหนึ่งขึ้นมาได้
ด้วยเหตุนั้น
ความหวังและความตื่นเต้นทั้งหมด
จึงยังคงเป็นความหวัง และความตื่นเต้นที่เป็นเพียงฝันหวาน
เราไม่มีหุ่นนาโนที่จะต่อสู้กับเชื้อโรค
เราไม่มีลิฟต์ไปอวกาศ
เราไม่มีคอมพิวเตอร์แบบใหม่ ๆ ซึ่งเป็นสิ่งที่ผมสนใจมากที่สุด
สิ่งหลังที่ผมเพิ่งกล่าวถึงนี้ เป็นสิ่งที่สำคัญมาก
เราเพิ่งจะได้คาดหวัง
ย่างก้าวความล้ำหน้าทางคอมพิวเตอร์ ที่จะดำเนินต่อไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุด
เราสร้างเศรษฐกิจทั้งหมด บนพื้นฐานความคิดนี้
และย่างก้าวนี้ก็มีอยู่จริง
เพราะความสามารถของเรา ในการนำเอาอุปกรณ์ต่าง ๆ
มายัดใส่ชิพคอมพิวเตอร์ มากขึ้นเรื่อย ๆ
แต่ในขณะที่อุปกรณ์นั้น ๆ ทวีความเล็กลงไปทุกที
พวกมันกลับรวดเร็วยิ่งขึ้น และใช้พลังงานน้อยลง
แล้วก็มีราคาถูกลงด้วย
การบรรจบเข้าหากันนี้เอง ที่มอบย่างก้าวอันแสนน่าทึ่งนี้แก่เรา
ยกตัวอย่างเช่น
ถ้าผมเอาคอมพิวเตอร์ขนาดเท่าห้อง ที่ใช้สำหรับส่งคนสามคนไป-กลับดวงจันทร์
มาบีบอัดมันลงไปด้วยวิธีใดวิธีหนึ่ง
บีบอัดคอมพิวเตอร์ที่ดีที่สุดในโลก
เพื่อให้มันมีขนาดเดียวกับโทรศัพท์มือถือ
ที่คุณ ๆ ใช้กันอยู่
ชิ้นเดียวกับที่คุณจ่ายไป 300 เหรียญ แล้วโยนทิ้งกันทุก ๆ สองปีนั่นแหละ
จะทำให้เจ้ามือถือนี่ตกกระป๋องไปเลย
แต่คุณคงไม่ประทับใจนัก
มันไม่สามารถทำในสิ่งที่ โทรศัพท์ของคุณทำได้
มันอาจจะช้า
คุณไม่สามารถเอาอะไร ๆ ใส่เข้าไปได้
ถ้าคุณโชคดี คุณอาจจะดูหนังเรื่อง "วอล์กกิง เดด"
ผ่านไปได้สักสองนาทีแรก
(เสียงหัวเราะ)
ประเด็นก็คือความล้ำหน้า ไม่ได้พัฒนาค่อยเป็นค่อยไป
ความก้าวหน้านั้นไม่เคยหยุดนิ่ง
มันเพิ่มขึ้นแบบเท่าทวีคูณ
มันประกอบตัวเองเข้าด้วยกัน สั่งสมปีแล้วปีเล่า
จนถึงจุดที่ ถ้าคุณเปรียบเทียบเทคโนโลยี
จากรุ่นหนึ่งกับอีกรุ่นหนึ่ง
เราแทบจะจำหน้าตาของมันไม่ได้
และเราก็ติดหนี้ตัวเราเอง ที่จะทำให้ความล้ำหน้านี้ก้าวต่อไป
เราอยากจะบอกสิ่งเดียวกันนี้ ในอีก 10, 20, 30 ปีนับจากนี้ว่า
ลองดูสิว่าเราได้ทำอะไรไปบ้าง ตลอด 30 ปีที่ผ่านมา
แม้เราจะรู้ว่า ความล้ำหน้านี้ไม่อาจคงอยู่ตลอดไป
อันที่จริง งานเลี้ยงนี้เริ่มจืดจางลงแล้ว
เหมือนกับ "จะงดเสริฟเหล้าแล้วนะ" ใช่ไหมครับ
แต่หากคุณมองลอดม่านพรางตาเข้าไป
ด้วยค่าวัดต่าง ๆ เช่นความเร็วหรือประสิทธิภาพ
ความล้ำหน้าได้ช้าลงจนเกือบหยุดนิ่งแล้ว
ฉะนั้น ถ้าเราอยากให้งานเลี้ยงนี้ ดำเนินต่อไป
เราจะต้องทำสิ่งที่เราทำได้มาตลอด
นั่นก็คือการสร้างนวัตกรรม
ฉะนั้น บทบาทของกลุ่มเรา และภารกิจของเรา
คือการสร้างนวัตกรรม ด้วยการใช้ท่อนาโนคาร์บอน
เพราะเราคิดว่ามันสามารถมอบหนทาง เพื่อให้ย่างก้าวนี้ยังคงดำเนินต่อไปได้
พวกมันเก็เหมือนกับชื่อแหละครับ
พวกมันมีขนาดเล็ก เป็นท่อกลวง ของอะตอมคาร์บอน
และขนาดนาโนสเกลของพวกมัน ซึ่งเป็นขนาดเล็กจิ๋วนั้น
ทำให้เกิดคุณสมบัติทางไฟฟ้า ที่โดดเด่นเหล่านี้
และวิทยาศาสตร์ก็บอกเราว่า ถ้าเราสามารถใช้พวกมันในคอมพิวเตอร์ได้
เราก็จะสามารถเห็นการพัฒนา ในประสิทธิภาพถึงสิบเท่า
เสมือนการก้าวกระโดดผ่านยุคแห่งเทคโนโลยี ไปหลายยุคเพียงในก้าวเดียว
ครับ ณ ตอนนี้
เรามีโจทย์ที่สำคัญนี้
และเราก็มีสิ่งที่โดยพื้นฐานแล้ว เป็นทางแก้ไขที่ลงตัว
วิทยาศาสตร์กำลังแผดเสียงใส่เรา
"นี่เป็นสิ่งที่พวกแกควรทำ เพื่อแก้ไขปัญหาของแกเอง"
ฉะนั้น เอาล่ะครับ มาเริ่มกันเลย
จัดไปครับ
แต่คุณเพิ่งจะวิ่งกลับไปเจอดาบสองคม
"ทางแก้ไขที่ลงตัว" นี้ ได้ใส่วัสดุที่ไม่สามารถใช้การได้
ผมต้องจัดเรียงพวกมันนับพันล้าน เพียงเพื่อสร้างไมโครชิฟแค่ชิ้นเดียว
มันเป็นคำถามโลกแตก เป็นปัญหาเดียวกันที่ไม่มีวันจบสิ้น
ณ จุดนี้ เราบอกว่า "หยุดสักทีเถอะ
อย่าเดินไปบนเส้นทางเดิมนั้นอีกเลย
มาดูกันดีกว่า ว่ามีอะไรบ้างที่ขาดหายไป
อะไรที่เรายังไม่ได้จัดการ
มีอะไรที่เราต้องทำแต่ยังไม่ได้ทำอีกไหม"
มันเหมือนกับ "ก๊อตฟาเธอร์" ใช่ไหมครับ
เมื่อเฟรโดหักหลังไมเคิลผู้เป็นน้อง
เรารู้ดีว่าจะต้องทำอย่างไร
เฟรโดต้องถูกกำจัดทิ้ง
(เสียงหัวเราะ)
แต่ไมเคิล -- ยุติสิ่งนั้น
เอาล่ะ ผมเข้าใจแล้ว
ถ้าแม่ของพวกเขายังมีชีวิตอยู่ เธอจะต้องเสียใจแน่
เราก็เลยบอกว่า
"เฟรโดในปัญหาของเรานั้นคืออะไร
อะไรที่เรายังไม่ได้จัดการ
อะไรที่เรายังไม่ได้ทำบ้าง
แต่ต้องทำเพื่อให้สิ่งนี้เกิดความสำเร็จ"
และคำตอบก็คือ รูปสลักนั้นต้องสร้างตัวมันขึ้นมาเอง
เราต้องหาวิถีทางใดทางหนึ่ง
เพื่อจะบังคับ จูงใจ อนุภาคนับพันล้าน
ให้รวมตัวขึ้นเป็นเทคโนโลยีกันตามลำพัง
เพราะเราไม่สามารถทำให้ได้ พวกมันจะต้องทำกันเอง
และนี่เป็นวิธีการที่ยาก ซึ่งไม่ใช่เรื่องปกติทั่วไปเลย
แต่ในกรณีนี้ มันเป็นเพียงหนทางเดียว
ครับ กลายเป็นว่า มันไม่ใช่ตัวประหลาดอะไรของปัญหา
เราไม่สร้างอะไรด้วยวิธีการแบบนี้
คนทั่วไปไม่สร้างอะไรด้วยวิธีการแบบนี้
แต่ถ้าคุณมองไปรอบข้าง มันมีตัวอย่างให้เห็นอยู่ทั่วไป
แม่พระแห่งธรรมชาติ สร้างทุกสรรพสิ่งด้วยวิธีการนี้
ทุกสิ่งทุกอย่างถูกสร้างขึ้น จากพื้นฐานขึ้นมา
คุณลองไปที่ชายหาดดูได้ครับ
แล้วคุณจะพบกับสิ่งมีชีวิตพื้นฐานที่ใช้โปรตีน
ซึ่งเป็นโมเลกุลพื้นฐาน
เป็นแม่แบบให้ทราย
เพียงแค่เก็บมันขึ้นมาจากทะเล
และสร้างสถาปัตยกรรมแสนพิเศษเหล่านี้ ที่มีความหลากหลายอย่างสุดขั้ว
และธรรมชาติไม่ได้หยาบเช่นเรา มันละเอียดอ่อน
มันงามสง่าและชาญฉลาด
มันสร้างสิ่งต่าง ๆ จากสิ่งที่มีอยู่แล้ว ทีละโมเลกุล
เพื่อก่อให้เกิดโครงสร้างอันซับซ้อน
และความหลากหลาย ที่เราไม่อาจเทียบเคียงได้เลย
ธรรมชาติได้ไปถึงนาโนตั้งนานแล้ว
ธรรมชาติทำได้ในหลายร้อยล้านปีมาแล้ว
เราต่างหากที่มางานเลี้ยงสาย
เราจึงตกลงใจว่า จะใช้อุปกรณ์แบบเดียวกับที่ธรรมชาติใช้
และนั่นก็คือศาสตร์ทางเคมี
เคมีเป็นอุปกรณ์ที่หายไป
และเคมีใช้การได้ในกรณีนี้
เพราะวัสดุนาโนสเกลเหล่านี้ มีขนาดพอ ๆ กับโมเลกุล
ฉะนั้น เราจึงสามารถใช้พวกมัน ในการบังคับวัสดุเหล่านี้ได้
เช่นเดียวกับการใช้อุปกรณ์
นั่นเป็นสิ่งที่พวกเราทำกันในห้องทดลอง
เราได้พัฒนาศาสตร์ทางเคมี ที่ลงไปสู่กองละอองธุลี
ลงไปสู่กองอนุภาคนาโน
และดึงสิ่งที่เราต้องการออกมา
จากนั้น เราก็สามารถใช้เคมี ในการจัดเรียงอนุภาคมากมายมหาศาล
ให้อยู่ในรูปแบบ ที่เราต้องการเพื่อสร้างเป็นวงจรได้
และเพราะว่าเราทำเช่นนั้นได้
เราก็สามารถสร้างวงจร ที่เร็วกว่าเดิมหลายเท่า
มากกว่าที่ใครเคยทำมาก่อน เพื่อสร้างโดยใช้วัสดุนาโน
เคมีคือเครื่องมือที่หายไป
และนานวัน เครื่องมือของเราก็ยิ่งคมขึ้น และแม่นยำขึ้นเรื่อย ๆ
ในท้ายที่สุดแล้ว
เราหวังว่าไม่ช้าไม่นาน
เราจะสามารถทำตามคำสัญญา ที่เราให้ไว้แต่ต้นได้
ทีนี้ คอมพิวเตอร์เป็นเพียงตัวอย่างหนึ่ง
มันเป็นสิ่งที่ผมสนใจ สิ่งที่กลุ่มของผมทุ่มทุน
แต่ยังมีสิ่งอื่น ๆ อีก เช่น พลังงานหมุนเวียน, การแพทย์
วัสดุเชิงโครงสร้าง
ที่วิทยาศาสตร์กำลังบอกคุณว่า เรากำลังจะมุ่งสู่นาโน
นั่นแหละที่เป็นประโยชน์สูงสุด
แต่ถ้าเราจะทำเช่นนั้น
นักวิทยาศาสตร์ในปัจจุบันและในอนาคต จำต้องมีเครื่องมือใหม่
เครื่องมือแบบที่ผมได้อธิบายไปแล้ว
และพวกมันก็จำเป็นต้องมี "เคมี" นั่นแหละครับ ที่เป็นประเด็นสำคัญ
ความงดงามของวิทยาศาสตร์คือ เมื่อคุณพัฒนาเครื่องมือใหม่แล้ว
พวกมันก็จะเป็นที่ปรากฏ
และคงอยู่ไปตลอดกาล
และใครก็ตามไม่ว่าที่ไหน ก็จะสามารถนำพวกมันมาใช้ได้
และช่วยให้เรารักษาสัญญา เรื่องนาโนเทคโนโลยีไว้ได้
ขอบคุณมากครับที่สละเวลาให้ ผมรู้สึกเป็นเกียรติมากเลยครับ
(เสียงปรบมือ)