Παιδιά, έχουμε πρόβλημα.
(Γέλια)
Η ανάπτυξη φθίνει, και είναι σοβαρό το θέμα.
Η παγκόσμια οικονομία σταματά ν' αναπτύσσεται.
Και δεν είναι καινούργιο.
Η ανάπτυξη στην πραγματικότητα μειώνεται τα τελευταία 50 χρόνια.
Αν συνεχίσουμε έτσι, θα πρέπει να μάθουμε
πώς να ζούμε σ' ένα κόσμο χωρίς ανάπτυξη για την επόμενη δεκαετία.
Αυτό είναι τρομακτικό γιατί όταν η οικονομία δεν αναπτύσσεται,
τα παιδιά μας δεν αποκτούν καλύτερη ζωή.
Το ακόμα τρομακτικότερο είναι ότι όταν η πίτα δεν μεγαλώνει,
κάθε ένας από μας παίρνει μικρότερο κομμάτι.
Και μετά είμαστε έτοιμοι να παλέψουμε για ένα μεγαλύτερο.
Αυτό δημιουργεί εντάσεις και σοβαρές συγκρούσεις.
Η ανάπτυξη έχει μεγάλη σημασία.
Αν κοιτάξουμε την ιστορία της ανάπτυξης,
οι εποχές μεγάλης ανάπτυξης πάντα τροφοδοτούνταν
από μεγάλες βιομηχανικές επαναστάσεις.
Συνέβη τρεις φορές, κάθε 50 με 60 χρόνια.
Η ατμομηχανή στα μέσα του 19ου αιώνα,
το μοντέλο μαζικής παραγωγής στις αρχές του εικοστού αιώνα
-ευχαριστούμε, κύριε Φορντ-
και το πρώτο κύμα αυτοματισμού τη δεκαετία του 1970.
Γιατί αυτές οι βιομηχανικές επαναστάσεις
δημιουργούν τεράστια ανάπτυξη στις οικονομίες μας;
Επειδή εισήγαγαν τεράστια βελτίωση στην παραγωγή.
Είναι αρκετά απλό:
για ν' αναπτυχθείς, χρειάζεται να παράγεις περισσότερο,
προσθέτοντας περισσότερα στην οικονομία μας.
Αυτό σημαίνει, είτε περισσότερη εργασία, ή κεφάλαια, ή παραγωγικότητα.
Κάθε φορά, η παραγωγικότητα υπήρξε ο μοχλός ανάπτυξης.
Είμαι σήμερα εδώ για να σας πω
ότι βρισκόμαστε στο μεταίχμιο μιας ακόμα τεράστιας αλλαγής,
κι ότι αυτή η αλλαγή, όσο κι αν προκαλεί έκπληξη,
θα έρθει και πάλι από τη βιομηχανία.
Θα μας βγάλει έξω από την αναπτυξιακή μας πτώση
και θ' αλλάξει ριζικά το τρόπο που έχει σχηματοποιηθεί η παγκοσμιοποίηση
την τελευταία δεκαετία.
Είμαι εδώ για να σας πω για την εκπληκτική τέταρτη βιομηχανική επανάσταση
που βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε εξέλιξη.
Δεν είναι ότι δεν έχουμε κάνει τίποτα στη βιομηχανία
από την τελευταία επανάσταση.
Στην πραγματικότητα, έχουμε κάνει κάποιες ιδιαιτέρως σαθρές προσπάθειες
για τον εκσυγχρονισμό της.
Αλλά καμία απ' αυτές δεν υπήρξε η μεγάλη αναδιαμόρφωση
που πραγματικά χρειαζόμαστε για να ξαναρχίσει η ανάπτυξη.
Για παράδειγμα, έχουμε προσπαθήσει να μεταφέρουμε τα εργοστασία μας υπεράκτια
ώστε να μειώσουμε το κόστος και ν' αξιοποιήσουμε τη φθηνή εργασία.
Όχι μόνο αυτό δεν ενέπνευσε την παραγωγικότητα,
αλλά μας εξοικονόμησε χρήματα μόνο για ένα μικρό χρονικό διάστημα,
γιατί η φθηνή εργασία, δεν παρέμεινε φθηνή για πολύ.
Ύστερα, προσπαθήσαμε να κάνουμε τα εργοστάσιά μας μεγαλύτερα
και τα εξειδικεύσαμε ανά προϊόν,
Η ιδέα ήταν ότι μπορούμε να έχουμε μεγάλη παραγωγή ενός προϊόντος
και τ' αποθηκεύουμε για να πωλείται κατ' απαίτηση.
Αυτό πράγματι βοήθησε την παραγωγικότητα για λίγο καιρό.
Αλλά δημιούργησε και πολλές δυσκαμψίες στην αλυσίδα εφοδιασμού.
Ας δούμε για παράδειγμα τη λιανική πώληση ειδών μόδας.
Οι παραδοσιακές εταιρείες ρουχισμού
έχτισαν υπεράκτιες, παγκόσμιες, δύσκαμπτες αλυσίδες εφοδιασμού.
Όταν οι ανταγωνιστές της γρήγορης μόδας, όπως η Zara,
ξεκίνησαν την αναπλήρωση των αποθεμάτων πιο γρήγορα
από τις δύο κολεξιόν τη χρονιά στη μία κολεξιόν τον μήνα,
κανείς τους δεν μπόρεσε να διατηρήσει αυτόν τον ρυθμό.
Οι περισσότεροι έχουν μεγάλες δυσκολίες σήμερα.
Κι όμως, με όλες τις ατέλειες τους,
αυτά είναι τα εργοστάσια που γνωρίζουμε σήμερα.
Όταν ανοίγεις τις πόρτες,
είναι ακριβώς όπως ήταν πριν 50 χρόνια.
Απλώς αλλάξαμε την τοποθεσία, το μέγεθος, και τον τρόπο λειτουργίας.
Μπορείτε να βρείτε οτιδήποτε άλλο που να είναι
όπως ήταν πριν 50 χρόνια;
Είναι τρελό.
Κάναμε στο μοντέλο όλες τις μικροδιορθώσεις που μπορούσαμε,
και τώρα φτάσαμε στα όριά του.
Αφού όλες οι προσπάθειες μας να φτιάξουμε το βιομηχανικό μοντέλο απέτυχαν,
νομίζαμε ότι η ανάπτυξη θα ερχόταν από κάπου αλλού.
Στραφήκαμε προς τον τεχνολογικό τομέα -
υπήρξε αρκετά μεγάλη καινοτομία εκεί.
Απλώς για να ονομάσω μία: το Διαδίκτυο.
Ελπίζαμε ότι θα παραγάγουμε ανάπτυξη.
Και πράγματι, άλλαξε τη ζωή μας.
Έφερε μεγάλες αλλαγές στα μέσα ενημέρωσης, στις υπηρεσίες και στην ψυχαγωγία.
Αλλά δεν ωφέλησε την παραγωγικότητα.
Πραγματικά, το εκπληκτικό είναι ότι η παραγωγικότητα βρίσκεται σε πτώση
παρά όλες αυτές τις προσπάθειες καινοτομίας.
Φανταστείτε αυτό - το να κάθεται κανείς στη δουλειά, να χαζεύει στο Facebook,
να βλέπει βίντεο στο YouTube, μας έχει κάνει λιγότερο παραγωγικούς.
Περίεργο.
(Γέλια)
Γι' αυτό δεν υπάρχει ανάπτυξη.
Αποτύχαμε στο να επανεφεύρουμε τον βιομηχανικό χώρο,
και οι μεγάλες βιομηχανικές καινοτομίες δεν εφαρμόστηκαν σε αυτόν.
Αλλά τι θα γινόταν εάν συνδυάζαμε αυτές τις δυνάμεις;
Τι θα γινόταν εάν η παρούσα βιομηχανία και η μεγάλη τεχνολογική καινοτομία
ενωθούν για να δημιουργήσουν την επόμενη μεγάλη βιομηχανική επανεφεύρεση.
Μπίνγκο!
Αυτή είναι η τέταρτη βιομηχανική επανάσταση,
και συμβαίνει αυτή τη στιγμή.
Σημαντικές τεχνολογίες εισάγονται στον χώρο της βιομηχανίας,
με μεγάλη επιτυχία.
Θα ενισχύσουν τη βιομηχανική παραγωγή σε περισσότερο από το ένα τρίτο.
Αυτό είναι τεράστιο, και θα βοηθήσει πολύ τη δημιουργία ανάπτυξης.
Θα σας μιλήσω για μερικές απ' αυτές τις τεχνολογίες.
Έχετε ήδη δει τα προηγμένα βιομηχανικά ρομπότ;
Έχουν ανθρώπινο μέγεθος,
και βασικά συνεργάζονται με τους ανθρώπους,
και μπορούν να προγραμματιστούν
έτσι ώστε να εκτελέσουν περίπλοκες, μη-επαναλαμβανόμενες εργασίες.
Σήμερα στα εργοστάσιά μας, μόνο το 8% των εργασιών είναι αυτοματοποιημένες.
Οι λιγότερο περίπλοκες, οι περισσότερο επαναλαμβανόμενες εργασίες.
Θα είναι 25% σε 10 χρόνια.
Αυτό σημαίνει ότι μέχρι το 2025,
προηγμένα ρομπότ θα είναι συμπληρωματικά προς τους εργάτες
για να είναι, μαζί, 20% πιο παραγωγικοί,
για να έχουν 20% μεγαλύτερη απόδοση,
για πετύχουν 20% επιπλέον ανάπτυξη.
Αυτή δεν είναι κάποια παράξενη, φουτουριστική ιδέα.
Αυτά τα ρομπότ δουλεύουν για μας αυτή τη στιγμή.
Πέρυσι στις ΗΠΑ, βοήθησαν την Amazon στην ετοιμασία και αποστολή όλων των προϊόντων
που απαιτούνταν για την Cyber Monday,
την ετήσια ημέρα αιχμής της ηλεκτρονικής λιανικής πώλησης.
Πέρυσι στις ΗΠΑ,
ήταν η μεγαλύτερη ημέρα λιανικών αγορών της χρονιάς και όλων των εποχών.
Οι καταναλωτές ξόδεψαν 3 δις δολάρια σε ηλεκτρονικά είδη εκείνη την ημέρα.
Αυτό είναι πραγματική οικονομική ανάπτυξη.
Ύστερα είναι η κατασκευή πρόσθετων, η τρισδιάστατη εκτύπωση.
Η τρισδιάστατη εκτύπωση έχει ήδη βελτιώσει την βιομηχανία πλαστικών
και τώρα μπαίνει στον τομέα του μετάλλου.
Αυτοί δεν είναι μικροί τομείς βιομηχανίας.
Το πλαστικό και το μέταλλο αντιπροσωπεύουν το 25%
της παγκόσμιας βιομηχανικής παραγωγής.
Ας πάρουμε ένα αληθινό παράδειγμα.
Στην αεροναυπηγική και αεροδιαστημική βιομηχανία,
τα ακροφύσια καυσίμων είναι από τα πιο περίπλοκα εξαρτήματα στην κατασκευή τους,
για έναν λόγο:
αποτελούνται από 20 διαφορετικά εξαρτήματα
που πρέπει να κατασκευαστούν ξεχωριστά
κι ύστερα να συναρμολογηθούν προσεκτικά.
Οι αεροδιαστημικές εταιρείες χρησιμοποιούν τώρα την τρισδιάστατη εκτύπωση,
που τους επιτρέπει να μετατρέψουν αυτά τα 20 διαφορετικά εξαρτήματα
σε μόνο ένα.
Τα αποτελέσματα;
40% περισσότερη παραγωγικότητα,
40% μεγαλύτερη απόδοση παραγωγής, 40% μεγαλύτερη ανάπτυξη
γι' αυτό τον συγκεκριμένο βιομηχανικό κλάδο.
Αλλά αλήθεια, το πιο συναρπαστικό κομμάτι αυτής της νέας βιομηχανικής επανάστασης
ξεπερνά κατά πολύ την παραγωγικότητα.
Αφορά την παραγωγή καλύτερων, «εξυπνότερων» προϊόντων.
Αφορά την προσαρμογή της κλίμακας.
Φανταστείτε έναν κόσμο όπου θα μπορείτε ν'αγοράζετε ακριβώς τα προϊόντα που θέλετε
με τις λειτουργικότητες που χρειάζεστε,
με το σχέδιο που θέλετε,
στο ίδιο κόστος και χρόνο
σαν να ήταν προϊόν μαζικής παραγωγής,
όπως το αυτοκίνητο σας, ή τα ρούχα σας, ή το κινητό σας τηλέφωνο.
Η νέα βιομηχανική επανάσταση το κάνει εφικτό.
Τα προηγμένα ρομπότ θα μπορούν να προγραμματιστούν
έτσι ώστε να εκτελέσουν οποιαδήποτε ρύθμιση προϊόντος
χωρίς χρόνο εγκατάστασης ή έναρξης.
Οι τρισδιάστατοι εκτυπωτές παράγουν αμέσως οποιοδήποτε προσαρμοσμένο σχέδιο.
Μπορούμε τώρα να παράγουμε μια παρτίδα ενός προϊόντος, του δικού σας,
στο ίδιο κόστος και χρόνο όπως μια παρτίδα πολλών προϊόντων.
Υπάρχουν μόλις μερικά παραδείγματα της εν λόγω βιομηχανικής επανάστασης.
Όχι μόνο η βιομηχανία θα γίνει πιο παραγωγική,
θα γίνει και πιο ευέλικτη,
κι αυτά είναι ακριβώς τα στοιχεία της ανάπτυξης που μας διέφευγαν.
Αλλά πραγματικά, υπάρχουν ακόμα μεγαλύτερες εφαρμογές
για όλους μας όταν η βιομηχανία βρει τον δρόμο της για να ξαναβγεί στο προσκήνιο.
Θα δημιουργήσει τεράστια μακροοικονομική μετατόπιση.
Πρώτον, τα εργοστάσιά μας θα επανέλθουν στις εγχώριες αγορές μας.
Στο κόσμο της προσαρμογής της κλίμακας,
η εγγύτητα στον καταναλωτή είναι το νέο πρότυπο.
Τότε, τα εργοστάσια μας θα είναι μικρότερα και πιο ευέλικτα.
Η κλίμακα δεν θα έχει σημασία πια, αλλά η προσαρμοστικότητα.
Θα λειτουργούν στη βάση πολύ-προϊόντων, κατασκευασμένων κατά παραγγελία.
Η αλλαγή θα είναι δραστική.
Η παγκοσμιοποίηση θα μπει σε μια νέα εποχή.
Οι εμπορικές ροές από την Ανατολή προς τη Δύση
θ' αντικατασταθούν από τις τοπικές εμπορικές ροές.
Η Ανατολή για την Ανατολή, η Δύση για τη Δύση.
Όταν το σκεφτεί κανείς αυτό,
το παλιό μοντέλο μοιάζει αρκετά παράλογο.
Η συσσώρευση αποθεμάτων, η αποστολή προϊόντων σε όλο τον κόσμο
πριν καταλήξουν στον τελικό καταναλωτή.
Το νέο μοντέλο, η παραγωγή δίπλα στην αγορά κατανάλωσης,
θα είναι πολύ πιο καθαρό, πολύ καλύτερο για το περιβάλλον.
Στις ώριμες οικονομίες, οι βιομηχανίες θα επιστρέψουν στις πατρίδες τους,
δημιουργώντας περισσότερες θέσεις εργασίας,
περισσότερη παραγωγικότητα και μεγαλύτερη ανάπτυξη.
Δεν είναι καλά νέα;
Αλλά να τι συμβαίνει με την ανάπτυξη -
δεν έρχεται αυτόματα.
Οι ώριμες οικονομίες θα πρέπει να την εκμεταλλευτούν.
Θα πρέπει να επανεκπαιδεύσουμε μαζικά το εργατικό δυναμικό.
Στις περισσότερες χώρες, όπως και στην δική μου, τη Γαλλία,
έχουμε πει στα παιδιά μας ότι η βιομηχανία δεν είχε μέλλον.
Ότι ήταν κάτι που συνέβαινε κάπου μακριά.
Πρέπει να το αντιστρέψουμε αυτό
και να διδάξουμε ξανά τη βιομηχανία στο πανεπιστήμιο.
Μόνο οι χώρες που θα μεταμορφωθούν με τόλμη
θα μπορέσουν να εκμεταλλευτούν αυτή την ανάπτυξη.
Είναι επίσης και μια ευκαιρία για τις αναπτυσσόμενες οικονομίες.
Φυσικά, η Κίνα και οι άλλες αναδυόμενες οικονομίες
δεν θα είναι το εργοστάσιο του κόσμου πια.
Στην πραγματικότητα, δεν ήταν ένα βιώσιμο μοντέλο μακροπρόθεσμα,
καθώς αυτές οι χώρες γίνονται πλουσιότερες.
Πέρυσι, το κόστος παραγωγής ήταν το ίδιο στη Βραζιλία
όσο και στη Γαλλία.
Μέχρι το 2018, το κόστος παραγωγής στην Κίνα θα είναι το ίδιο με των ΗΠΑ.
Η νέα βιομηχανική επανάσταση
θα επιταχύνει τη μετάβαση αυτών των αναδυόμενων οικονομιών
προς ένα μοντέλο που θα καθορίζεται από την εγχώρια κατανάλωση.
Κι αυτό είναι καλό,
γιατί εκεί ακριβώς είναι που θα δημιουργηθεί η ανάπτυξη.
Στα επόμενα πέντε χρόνια,
οι επόμενοι ένα δις καταναλωτες στην Κίνα θα ενισχύσουν την οικονομική μας ανάπτυξη
περισσότερο απ' ό,τι οι πέντε κορυφαίες ευρωπαϊκές αγορές μαζί.
Η τέταρτη βιομηχανική επανάσταση είναι μια ευκαιρία για όλους μας.
Αν πράξουμε σωστά,
θα δούμε βιώσιμη ανάπτυξη σε όλες τις οικονομίες μας.
Αυτό σημαίνει κατανομή περισσότερου πλούτου σε όλους μας
κι ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδιά μας.
Σας ευχαριστώ.
(Χειροκρότημα)