อะไรที่ทำให้หนังสือเป็นหนังสือ
มันไม่ได้เป็นแค่สิ่งหนึ่งที่เก็บ และสื่อสารข้อมูลต่าง ๆ หรอกหรือ
หรือมันต้องเกี่ยวข้องกับกระดาษ
การเย็บ
รูปแบบตัวหนังสือ
หมึก
น้ำหนักของมันในมือของคุณ
กลิ่นของกระดาษ
นี่เป็นหนังสือหรือเปล่า
บางทีอาจจะไม่ใช่
แล้วนี่ล่ะ
เพื่อที่จะตอบคำถามเหล่านี้
เราต้องย้อนกลับไปยังจุดเริ่มต้น ของหนังสือที่เรารู้จักกัน
และทำความเข้าใจว่าสิ่งต่าง ๆ เข้ามา รวมตัวกันเพื่อประกอบเป็นอะไรบางอย่าง
ที่เป็นมากกว่าผลรวมจากส่วนเล็ก ๆ ของมันได้อย่างไร
สิ่งแรกที่เรานึกเมื่อพูดถึงหนังสือคือรหัส
ตั้งกระดาษที่ถูกเย็บติดกัน ที่ขอบด้านหนึ่ง
แต่จุดเปลี่ยนที่แท้จริงของหนังสือ
คือสำนักพิมพ์โจฮานเนส กูเตนเบิร์ก ในช่วงกลางศตวรรษที่ 15
แนวคิดการพิมพ์แบบเคลื่อน ถูกประดิษฐ์ขึ้นมาก่อนหน้านั้นในยุโรป
แต่การนำมาใช้โดยสำนักพิมพ์กูเตนเบิร์ก ส่งผลกระทบออกไปอย่างมาก
ปัญญาชนในกลุ่มนักบวชและชนชั้นปกครอง
ไม่มีอำนาจควบคุมการผลิตสิ่งพิมพ์อีกต่อไป
ข้อความสามารถถูกแพร่ออกไปได้ง่ายขึ้น
และการคัดลอกก็ถูกผลิตได้อย่างต่อเนื่อง
ฉะนั้น โรงพิมพ์จึงเกิดขึ้นมากมายทั่วยุโรป
ผลิตภัณฑ์ของการเติบโตนี้ เป็นที่คุ้นเคยสำหรับเราในบางแง่มุม
แต่แตกต่างออกไปมากในแง่มุมอื่น ๆ
โครงสร้างของหนังสือคือกระดาษ การพิมพ์ และปก
กว่า 2000 ปีก่อน จีนผลิตกระดาษเพื่อเอาไว้บันทึก
ซึ่งมันมีความเก่าแก่น้อยกว่า กระดาษปาปิรุสของอียิปต์
อย่างไรก็ดี จนถึงศตวรรษที่ 16
ชาวยุโรปส่วนใหญ่ยังบันทึกสิ่งต่าง ๆ บนแผ่นไม้
และแผ่นหนังสัตว์ที่มีความทนทาน
ในที่สุด ความนิยมของกระดาษ ก็แผ่ขยายออกไปทั่วทั้งยุโรป
และเข้ามาแทนที่แผ่นหนังที่ใช้ ในงานพิมพ์ส่วนใหญ่ เพราะว่ามันถูกกว่า
น้ำหมึกถูกผลิตจากการรวมกัน ของสีย้อมอินทรีย์จากพืชและสัตว์
กับน้ำหรือไวน์
แต่เมื่อน้ำไม่ติดกับโลหะ
จึงต้องมีการเปลี่ยนไปใช้หมึกน้ำมัน สำหรับงานด้านการพิมพ์
เครื่องพิมพ์ใช้หมึกดำ ที่ทำมาจากการผสมกันของเถ้าจากโคมไฟ
น้ำมันสน
และน้ำมันวอลนัท
แล้วขนาดของตัวพิมพ์และการพิมพ์ล่ะ
งานพิมพ์แบบเคลื่อนแรกสุด ประกอบด้วยตัวหนังสือกลับหลัง
ที่ถูกวางสลับบนปลายตะกั่วผสม
พวกมันถูกหล่อขึ้นด้วยมือและมีราคาแพง
และการออกแบบก็แตกต่างกันไป ตามฝีมือของคนที่แกะแม่พิมพ์
การกำหนดมาตราฐานไม่สามารถทำได้ จนกระทั่งมีการผลิตแบบอุตสาหกรรม
และการสร้างระบบประมวลคำ ที่สามารถเข้าถึงได้
สำหรับรูปแบบ ต้องขอบคุณนิโคลัส เจนสัน ที่การพัฒนาตัวอักษรโรมันสองแบบ
ที่นำไปสู่การพัฒนารูปแบบอีกนับพัน
รวมถึงรูปแบบ ไทม์ โรมัน ที่เราคุ้นเคย
อะไรบางอย่างยึดสิ่งเหล่านี้ไว้ด้วยกัน
และจนถึงปลายศตวรรษที่ 15
ปกทำจากไม้
หรือไม่ก็แผ่นกระดาษที่กดอัดเข้าด้วยกัน
ต่อมามันถูกแทนที่ ด้วยกระดาษแข็งที่มีใยเชือก
ที่อดีตมีจุดประสงค์เพื่อเพิ่มคุณภาพการเย็บ ในช่วงปลายศตวรรษที่ 17
แต่ต่อมาถูกใช้เพื่อเป็นวัสดุทางเลือกที่ไม่แพง
และในขณะปกที่ถูกผลิตในเชิงอุตสหกรรม ในปัจจุบันเป็นเครื่องมือทางการตลาด
การออกแบบปกของหนังสือแต่ดั้งเดิม ถูกทำขึ้นตามสั่ง
แม้แต่สันปกก็มีประวัติของมัน
แต่เดิม พวกมันไม่ได้ถูกมองว่า มีความสำคัญทางด้านความงาม
และสันปกแรก ๆ ก็แบน ไม่ได้โค้งมน
รูปแบบที่แบน ทำให้หนังสือถูกใช้อ่านได้ง่าย
เนื่องจากหนังสือสามารถถูกวางไว้บนโต๊ะ ได้โดยสะดวก
แต่สันปกเหล่านั้นเสียหายได้ง่าย จากแรงกดจากการใช้งานทั่ว ๆ ไป
รูปแบบโค้งมนแก้ปัญหานี้
แม้ว่าจะทำให้เกิดปัญหาใหม่
อย่างเช่นทำให้หนังสือพับปิดเอง
แต่ความยืดหยุ่นมีความสำคัญมากกว่า
โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับ ผู้ที่พกพาหนังสือ
ในขณะที่หนังสือมีการพัฒนา และเราแทนที่อักขระที่ถูกเย็บไว้ด้วยกัน
ด้วยหน้าจอแบนกับหมึกอิเล็กทรอนิค
วัสดุและไฟล์เหล่านี้ เป็นหนังสือจริง ๆ หรือเปล่า
การสัมผัสปกหนังสือ
หรือการดมกลิ่นของกระดาษ เป็นการเพิ่มเติมสัมผัสที่สำคัญหรือไม่
หรือความอัศจรรย์นั้นอยู่เพียงแต่ที่ตัวหนังสือ
ไม่ว่าการนำเสนอของมันจะอยู่ในรูปแบบใด