เรามักจะคิดถึงจังหวะในแง่ของ ส่วนประกอบของดนตรี
แต่ความจริงแล้ว มันสามารถ พบเจอได้ทั่วไปในโลกรอบตัวเรา
ตั้งแต่คลื่นในมหาสมุทร สู่การเต้นของหัวใจ
จังหวะโดยเนื้อแท้แล้ว คือสิ่งที่เกิดขึ้น ซ้ำไปซ้ำมาในช่วงเวลาหนึ่ง
แม้กระทั่งเสียงนาฬิกาเดิน ก็ยังถือว่าเป็นประเภทหนึ่งของจังหวะ
แต่สำหรับจังหวะของดนตรี
เสียงที่เคาะจังหวะเดียว ซ้ำไปมาอย่างสม่ำเสมอนั้นไม่เพียงพอ
เราต้องการอย่างน้อย 1 เคาะที่มีเสียงต่างออกไป
ซึ่งสามารถเป็นการเคาะที่ลงไม่ตรงจังหวะ หรือการเคาะหนักแน่นที่ลงตรงจังหวะก็ได้
มันยังมีอีกหลายวิธี ที่จะทำให้การเคาะพวกนี้ชัดเจนขึ้น
ไม่ว่าจะด้วยการใช้กลองย่านเสียงสูง-ต่ำ หรือการเคาะแบบยาวและสั้น
ที่สุดท้ายแล้วเราได้ยินเป็น เสียงเคาะหลักนั้น ไม่มีกฎที่ตายตัว
แต่เหมือนกับแจกันรูบิน มันสามารถ กลับไปมาได้ขึ้นอยู่กับมุมมองของวัฒนธรรม
ในการจดบันทึกทั่วไป จังหวะจะถูกระบุไว้บนเส้นบรรทัดดนตรี
แต่มันยังมีวิธีอื่นอีก
จำนาฬิกาเดินได้ไหม?
เหมือนกับที่ใบหน้ากลมของมันสามารถ ติดตามเส้นการเคลื่อนของเวลาได้
การไหลของจังหวะก็สามารถ ติดตามได้ในวงกลมเช่นกัน
ความต่อเนื่องของวงล้อเป็น วิธีที่ง่ายกว่าในการรับรู้จังหวะ
เทียบกับแถบโน้ตเพลงที่จะต้องมี การเลื่อนซ้ายขวาตลอดทั้งหน้ากระดาษ
เราสามารถทำเครื่องหมายการเคาะ ที่จุดต่างๆ กันบนวงกลมได้
โดยใช้จุดสีฟ้าแทนการเคาะหลัก สีส้มสำหรับการเคาะที่ไม่ลงจังหวะ
และจุดสีขาวสำหรับการเคาะครั้งที่สอง
นี่คือพื้นฐานการเคาะ 2 จังหวะ ด้วยการเคาะหลักและการเคาะที่ไม่ลงจังหวะ
หรือการเคาะ 3 จังหวะด้วยการเคาะหลัก การเคาะที่ไม่ลงจังหวะ และการเคาะครั้งที่สอง
และระยะห่างของแต่ละการเคาะ สามารถแบ่งเป็นจังหวะย่อยๆ ได้อีก
โดยใช้การทวีคูณของ 2 หรือ 3
ด้วยการจัดวางรูปแบบของการคูณ โดยมีวงล้อเป็นศูนย์กลาง
เราลองมาสร้างจังหวะที่ซับซ้อนมากขึ้นกันดู
ตัวอย่างเช่น เราสามารถรวมพื้นฐานการเคาะ 2 จังหวะกับการเคาะที่ไม่ลงจังหวะ
เพื่อที่จะได้ระบบการเคาะ 4 ครั้ง
นี่เป็นพื้นฐานที่สำคัญของดนตรีที่โด่งดัง หลายประเภททั่วโลก
จากร็อค (Rock)
คันทรี่ย์ (Country)
และแจ๊ส (Jazz)
สู่เร็กเก้ (Reggae)
และคุมเบีย (Cumbia)
หรือเราสามารถรวมการเคาะพื้นฐาน 2 จังหวะ กับการเคาะ 3 จังหวะได้
เมื่อรวมการเคาะหลักที่เกินมาเข้าด้วยกัน และหมุนวงล้อด้านใน
เราจะเหลือจังหวะ ที่ให้ความรู้สึก 3/4 อยู่ลึกๆ
นี่คือพื้นฐานดนตรีของนักบวชลัทธิลมวน
เช่นเดียวกับจังหวะลาตินอเมริกาอีกมาก
เช่น โฮโระ (Joropo)
หรือแม้แต่ชาโคน (Chaconne) ที่โด่งดังของบาร์ก (Bach)
ถ้าเราใช้แนวคิดแจกันรูบิน แล้วใช้การเคาะที่ไม่ลงจังหวะเป็นการเคาะหลัก
เราก็จะได้ความรู้สึกของ 6/ 8
เหมือนที่ใช้กันใน ชาร์คาเรร่า (Chacarera)
เคว็กกา (Quechua)
ดนตรีเปอร์เซียน และอื่นๆอีกมากมาย
ในระบบการเคาะ 8 จังหวะ เราจะมีวงกลม 3 ชั้น
แต่ละจังหวะจะถูกเล่นโดย เครื่องดนตรีที่แตกต่างกัน
เราสามารถเพิ่มวงกลมชั้นนอกสุด
เพื่อเพิ่มองค์ประกอบของจังหวะ
เสริมการเคาะหลักและเพิ่มความละเอียด
ทีนี้ ลองลบทุกอย่างออก ยกเว้นจังหวะที่รวมกัน
และการเคาะพื้นฐาน 2 จังหวะด้านบน
การเรียบเรียงจังหวะแบบนี้จะเจอได้ใน คิวบัน ซิงคิว (Cuban cinquillo)
ในการเต้นบอมบา จากเปอร์โตริโก (Puerto Rican bomba)
และในดนตรีทางเหนือของโรมาเนีย
การหมุนวงกลมนอกสุด 90 องศา ทวนเข็มนาฬิกา
จะได้รูปแบบที่มักจะเจอในดนตรีตะวันออกกลาง
โชโระของบราซิล (Brazilian choro)
และแทงโก้ของอาร์เจนตินา
จากตัวอย่างทั้งหมดนี้ จังหวะสำคัญ จะมาจากจังหวะพื้นฐาน 1/2
แต่เป็นในทางที่แตกต่างกัน ขึ้นอยู่กับการเรียบเรียงและวัฒนธรรม
กลายเป็นว่า 'วิธีวงล้อ' เป็นมากกว่าวิธีที่ดีกว่า
ในการมองจังหวะที่ซับซ้อน
ด้วยการปลดปล่อยเราจาก เผด็จการของเส้นบรรทัดดนตรี
เราสามารถมองเห็นจังหวะในรูปแบบเวลา
และการหมุนวงล้อแบบง่ายๆ สามารถพาเราเข้าสู่โลกของดนตรีทั่วโลกได้