Mijn favoriete onderdeel van vader zijn
zijn de films die ik mag kijken.
Ik deel mijn favoriete films graag met mijn kinderen
en toen mijn dochter vier was, keken we samen 'The Wizard of Oz'.
De film nam haar verbeelding maandenlang in beslag.
Haar favoriete personage was natuurlijk Glinda.
Dat gaf haar een geweldig excuus om een glitterjurk en toverstaf te dragen.
Als je een film vaak genoeg kijkt,
besef je hoe ongewoon die is.
Vandaag de dag voeden we onze kinderen op
in een soort spectaculaire kinderfantasieën-industrie.
Maar 'The Wizard of Oz' stond op zich, het startte die trend niet.
Veertig jaar later begon die trend echt aan te slaan,
vreemd genoeg met nog een film waarin een metalen man en een harige man
een meisje redden door zich te verkleden als de vijandige bewakers.
(Gelach)
Weet je welke ik bedoel? (Gelach)
Er is een groot verschil tussen deze twee films,
een paar grote verschillen
tussen 'The Wizard of Oz' en films van tegenwoordig.
Er zit bijvoorbeeld weinig geweld in 'The Wizard of Oz'.
De apen zijn best agressief, net als de appelbomen.
Maar ik denk dat als 'The Wizard of Oz' vandaag gemaakt werd,
de tovenaar zou zeggen:
"Dorothy, jij bent de redder van Oz die de profetie heeft voorspeld.
Gebruik je magische schoentjes
om de digitaal geanimeerde legers van de Boze Heks te verslaan."
Zo gebeurt het niet.
Wat ik ook uniek vind aan 'The Wizard of Oz'
is dat de meest heroïsche en de wijste personages,
zelfs de grootste schurken, allemaal vrouwen zijn.
Ik merkte dit voor het eerst
toen ik mijn dochter 'Star Wars' liet kijken.
Dat was jaren later, en de situatie was anders.
Tegen die tijd had ik ook een zoon.
Hij was toen nog maar drie.
Hij was niet uitgenodigd om mee te kijken. Daar was hij nog te jong voor.
Maar hij was het tweede kind en de mate van toezicht was gekelderd.
(Gelach)
Dus hij kwam binnengelopen
en de film maakte indruk op hem
als een moedereend op haar kuiken.
Zou hij reageren op het feit dat er alleen jongens zijn in die wereld,
afgezien van Tante Beru
en deze prinses natuurlijk, die wel gaaf is,
maar eigenlijk de hele film zit te wachten
tot ze de held kan belonen met een medaille en een knipoog
als dank voor het redden van het universum,
wat hij doet met de magie waarmee hij is geboren.
Vergelijk dit met 1939 en 'The Wizard of Oz'.
Hoe wint Dorothy haar film?
Door met iedereen vriendschap te sluiten en door een leider te zijn.
In die wereld zou ik mijn kinderen eigenlijk liever grootbrengen.
Waarom is er zoveel kracht, zoveel Force
in onze kinderfilms
en zijn er zo weinig gele paden?
Ik weet uit ervaring dat Prinses Leia
niet de juiste context bood
om mij voor te bereiden op de volwassen wereld
waarin mannen en vrouwen gemengd leven.
(Gelach)
Ik had een eerstekusmoment
waarin ik echt verwachtte dat de aftiteling zou beginnen,
want dat is toch het einde van de film?
Ik heb mijn zoektocht voltooid, ik heb het meisje,
wat doe je hier nog? (Gelach)
De films zijn erg gefocust op het verslaan van de schurk
en het krijgen van je beloning en er is niet veel ruimte
voor andere relaties en andere reizen.
Het lijkt wel of alle jongens suffe dieren zijn
en als je een meisje bent, moet je je krijgerspak meenemen.
Er zijn genoeg uitzonderingen
en ik zal Disneyprinsessen altijd verdedigen.
Maar ze geven wel een boodschap af aan jongens.
De jongens zijn niet echt de doelgroep.
Ze leren meisjes heel goed
hoe die zich kunnen verdedigen tegen het patriarchaat,
maar jongens leren niet per se
hoe zíj zich moeten verdedigen tegen het patriarchaat.
Voor hen zijn er geen modellen.
We hebben ook geweldige vrouwen die nieuwe kinderverhalen schrijven.
En hoe driedimensionaal en charmant Hermelien en Katniss ook zijn,
dit zijn nog steeds oorlogsfilms.
De succesvolste studio aller tijden
produceert nog steeds klassieker na klassieker,
allemaal over de reis van een jongen, of een man,
of twee mannen die vrienden zijn, of een man en zijn zoon,
of twee mannen die een meisje opvoeden.
Totdat, zoals veel van jullie nu denken,
ze dit jaar eindelijk Brave uitbrachten.
Ik raad hem jullie allemaal aan. Hij is nu verkrijgbaar. (Gelach)
Weet je nog wat critici zeiden toen Brave uitkwam?
"Ik kan niet geloven dat Pixar een prinsessenfilm heeft gemaakt."
Bijna geen van deze films slaagt voor de bechdeltest.
Alison Bechdel is een striptekenaar en halverwege de jaren 80
tekende ze een gesprek met een vriendin,
over het beoordelen van de films die ze keken.
Het is heel eenvoudig. Het zijn drie vragen die je moet stellen:
Is er meer dan één personage in de film dat vrouwelijk is en tekst heeft?
Dat is dus de eerste lat. (Gelach)
En is er een moment in de film dat deze vrouwen met elkaar praten?
(Gelach)
En gaat hun gesprek over iets anders
dan de man die ze allebei leuk vinden?
(Gelach)
Dankjewel.
(Applaus)
Twee vrouwen die bestaan en samen ergens over praten.
Het komt voor. Ik heb het gezien.
Laten we naar de cijfers kijken.
De honderd populairste films uit 2011.
In hoeveel daarvan denken jullie dat er vrouwelijke hoofdrolspelers zitten?
Elf.
Maar er is een getal dat hoger is,
waarvan jullie zullen schrikken.
Vorig jaar publiceerde de New York Times een onderzoek van de regering.
Dit was de uitslag.
Een op de vijf vrouwen in Amerika
geeft aan dat ze ooit is aangerand.
Ik denk niet dat dit de schuld is van populair amusement.
Ik denk niet dat kinderfilms daar iets mee te maken hebben,
maar er gaat iets mis,
en als ik dat aantal hoor,
is een van de dingen die ik denk:
dat zijn een heleboel aanranders.
Wie zijn deze mannen? Wat wordt hen geleerd?
Wat ontbreekt er in wat zij leren?
Absorberen zij het verhaal dat een mannelijke held de taak heeft
om de schurk te verslaan met geweld en dan de beloning op te eisen,
namelijk een vrouw
die geen vrienden heeft en niet spreekt?
Absorberen wij dat verhaal allemaal?
Als ouders met het voorrecht om een dochter groot te brengen,
net als jullie die hetzelfde doen,
vinden we deze wereld en dit aantal erg zorgwekkend,
en willen we hen voorbereiden.
We hebben hulpmiddelen zoals 'girl power' en we hopen dat dat zal helpen.
Toch vraag ik me af: zal 'girl power' hen beschermen
als we tegelijkertijd, actief of passief,
onze zoons aanleren hun 'boy power' in stand te houden?
Ik richt me hier voornamelijk op de vaders.
Ik denk dat we onze zoons
een nieuwe definitie van mannelijkheid moeten laten zien.
De definitie van mannelijkheid is al aan het veranderen.
Je leest hoe de nieuwe economie
de rollen van verzorger en kostwinner verandert.
Ze worden overhoop gegooid.
Dus onze zoons zullen een manier moeten vinden
om zich aan te passen aan deze nieuwe relatie met elkaar.
Ik denk dat we hun moeten laten zien
dat een echte man iemand is
die zijn zussen vertrouwt en respecteert,
en aan hun kant wil staan, zich verzet tegen de echte slechteriken,
namelijk de mannen die vrouwen willen misbruiken.
Ik denk dat het onze taak is om films uit te kiezen
die slagen voor de bechdeltest, als we die kunnen vinden,
en om de heldinnen te vinden die echte moed laten zien
en die mensen bij elkaar brengen,
en onze zoons aan te moedigen
om zich te identificeren met die heldinnen,
en om te zeggen: "Ik wil aan hun kant staan".
Want ze zullen aan hun kant staan.
Ik vroeg mijn dochter welk personage haar favoriet was in 'Star Wars'
en weet je wat ze zei?
Obi-Wan.
Obi-Wan Kenobi en Glinda.
Wat hebben deze twee met elkaar gemeen?
Ik denk dat dit de mensen zijn in de film die meer weten dan wie dan ook
en die hun kennis graag delen
met andere mensen om hen te helpen zich te ontwikkelen.
Ze zijn leiders.
Zo'n zoektocht wens ik mijn dochter toe,
en zo'n zoektocht wens ik mijn zoon toe.
Ik wil meer van dat soort zoektochten.
Ik wil minder zoektochten waarin mijn zoon hoort:
"Ga en vecht een eenzame strijd",
en meer zoektochten waarin hij ziet dat hij met anderen een team moet vormen,
misschien een team onder leiding van vrouwen,
om andere mensen te helpen beter te worden
en om betere mensen te worden,
zoals 'The Wizard of Oz'.
Dankjewel.
(Applaus)