นี่คือ เจมส์ ไรเซน
คุณอาจจะรู้จักเขา ในฐานะผู้รายงานข่าวรางวัลพูลิตเซอร์
ประจำหนังสือพิมพ์นิวยอร์คไทมส์
ยาวนานก่อนหน้าที่ใคร ๆ จะรู้จัก ชื่อของ เอ็ดเวิร์ด สโนว์เดน
ไรเซนเขียนหนังสือชื่อดัง ที่เขาได้ตีแผ่เรื่องราวที่
สำนักงานความมั่นคงแห่งชาติ (NSA) ดักฟัง โทรศัทพ์ของชาวสหรัฐฯ อย่างผิดกฎหมาย
แต่ยังมีอีกบทหนึ่งในหนังสือเล่มนี้
ที่อาจจะส่งผลกระทบที่ยาวนานกว่านั้น
ในบทนั้น เขาได้บรรยายถึงปฏิบัติแห่งหายนะ ของหน่วยข่าวกรองกลางสหรัฐฯ (CIA)
ที่ CIA แทบจะได้ส่งมอบพิมพ์เขียว
เกี่ยวกับระเบิดปรมาณูให้กับอิหร่านถึงมือ
ถ้านั่นฟังดูบ้าบอ ก็ลองไปอ่านดูสิครับ
นั่นเป็นเรื่องที่น่าเหลือเชื่อ
แต่คุณรู้ไหม ใครที่ไม่ชอบบทนั้น
รัฐบาลสหรัฐอเมริกา
เกือบจะหนึ่งทศวรรษให้หลัง
ไรเซนได้ตกอยู่ภายใต้การสืบสวน ของรัฐบาลสหรัฐฯ
โดยอัยการได้เรียกให้เขามาให้การแย้ง
ต่อหนึ่งในแหล่งข่าวที่เขาอ้างถึง
และตลอดมา เขาได้ถูกหมายหัว โดยแผนล่าสุดของรัฐบาลสหรัฐฯ
สำหรับดำเนินคดีต่อผู้เปิดเผยข้อมูล และสอดแนมสื่อมวลชน
เห็นไหมครับ ว่าในบทบัญญัติ แก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญมาตราที่หนึ่ง
สื่อมีสิทธิที่จะตีพิพิมพ์ข้อมูลลับ เพื่อประโยชน์สาธารณะ
แต่มันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะใช้สิทธินั้น หากสื่อไม่สามารถรวบรวมข่าวสารนั้น ๆ
และคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล ของเหล่าชายหญิงผู้กล้าหาญ
ที่ได้นำข้อมูลนั้นมาให้พวกเขา
ดังนั้น เมื่อรัฐบาลติดต่อมา
ไรเซนได้ทำสิ่งที่ผู้สื่อข่าวที่กล้าหาญทั้งหลาย ได้เคยทำมาก่อนหน้านี้
เขาได้ปฏิเสธ
และบอกเขาว่า เขายอมติดคุกเสียดีกว่า
ดังนั้น แต่ตั้งปี ค.ศ. 2007 ถึง 2015
ไรเซนอยู่อย่างสุ่มเสียงที่จะถูกส่งไปเรือนจำ
จนกระทั่งไม่กี่วันก่อนหน้าการพิจารณาคดี ก็มีเรื่องประหลาดเกิดขึ้น
ทันใดนั้น หลังจากหลายปี ที่มีการอ้างว่าเขาคือส่วนสำคัญของคดี
รัฐบาลได้ถอนฟ้องคดีทั้งหมดต่อไรเซน ในคราวเดียว
กลายเป็นว่า ในยุคของการตรวจตรา ทางอิเล็กทรอนิกส์
มีสถานที่เพียงไม่กี่แห่ง ที่ผู้รายงานข่าวและแหล่งข่าวจะซ่อนตัวได้
และแทนที่จะพยายามนำไรเซน มาให้การเป็นพยานและล้มเหลว
พวกเขาสามารถนำร่องรอยดิจิทัลของเขา มาใช้พิสูจน์แย้งต่อเขาแทน
อัยการเอาบันทึกโทรศัทพ์ของไรเซนมา
อย่างความลับโดยสิ้นเชิง และไม่ได้รับความยินยอมจากเขา
พวกเขามีทั้งบันทึกอีเมล ข้อมูลการเงินการธนาคารของเขา
รายการใช้บัตรเครดิตของเขา
หรือแม้แต่บันทึกการเดินทาง พร้อมรายการเที่ยวบินที่เขาเดินทาง
และนี่เป็นหนึ่งในข้อมูลที่พวกเขาใช้ ในการตัดสินความผิดของ เจฟฟรีย์ สเตอร์ลิง
ซึ่งเป็นหนึ่งในแหล่งข้อมูลที่ไรเซนอ้างถึง และเป็นผู้เปิดเผยข้อมูลของ CIA
น่าเศร้า นี่เป็นเพียงหนึ่งในหลายกรณี
ประธานาธิบดีโอบามาสัญญาว่า จะคุ้มครองผู้ให้ข้อมูล
แต่แทนที่จะเป็นเช่นนั้น กระทรวงยุติธรรมของเขากลับดำเนินคดี
มากกว่าในสมัยของประธานาธิบดีคนอื่น ๆ รวมกัน
ตอนนี้ คุณคงจะเห็นได้ว่านี่เป็นปัญหาอย่างไร
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เพราะว่ารัฐบาล เห็นแก่ความลับเป็นอย่างมาก
ตั้งแต่เหตุการณ์ 9/11 แทบทุกเรื่องราวสำคัญ ที่เกี่ยวกับความมั่นคงของชาติ
เป็นผลมาจากบุคคลที่เปิดเผยให้ข้อมูล แก่นักข่าว
ดังนั้น เราเสี่ยงต่อการมีสื่อ ที่ไม่สามารถทำงานของตัวเองได้
สิ่งที่บทบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญ มาตราที่หนึ่งควรจะคุ้มครอง
เพราะว่า รัฐบาลได้ขยายความสามารถ ในการสอดแนมทุก ๆ คน
แต่ขณะเดียวกัน ที่เทคโนโลยีได้ช่วยให้รัฐบาล
ก้าวล่วงสิทธิของผู้สื่อข่าว
สื่อเองก็สามารถใช้เทคโนโลยี
ในการคุ้มรองแหล่งข่าวของพวกเขา ได้ดีกว่าที่เคยเป็นมาได้เช่นกัน
และพวกเขาก็สามารถเริ่มได้เลย ในขณะที่พวกเขาเริ่มพูดกับแหล่งข่าว
แทนที่จะมาเป็นพยานยืนยันหลังเกิดเหตุ
ตอนนี้มีซอฟท์แวร์เพื่อการสื่อสาร
ที่ยังไม่มี ในตอนที่ไรเซนเขียนหนังสือของเขา
ซึ่งทันต้านทานต่อการตรวจตรา มากกว่าอีเมลและการโทรศัพท์ทั่วไป
ยกตัวอย่างเช่น เครื่องมือหนึ่งที่ชื่อว่า ซีเคียวดรอป (SecureDrop)
ระบบการแจ้งเรื่องแบบโอเพนซอร์ส สำหรับผู้ให้ข้อมูลการกระทำผิดภายในองค์กร
ที่แต่เดิมถูกสร้างขึ้นโดยผู้มีชื่อเสียงผู้ล่วงลับ แห่งวงการอินเทอร์เน็ต แอรอน สวาร์ทซ์
และตอนนี้ก็ได้ถูกพัฒนาขึ้นโดย องค์กรที่ไม่แสวงหาผลกำไรที่ผมทำงานอยู่
มูลนิธิเพื่อเสรีภาพสื่อ (Freedom of the Press Foundation)
แทนที่จะส่งอีเมล
คุณไปที่เว็บไซต์ขององค์กรข่าว
อย่างที่นี่ ของวอร์ชิงตัน โพสต์
จากตรงนี้ คุณสามารถอัพโหลดเอกสาร หรือส่งข้อมูล
เหมือนกับที่คุณเติมแบบฟอร์มติดต่ออื่น ๆ
หลังจากนั้นมันจะถูกเข้ารหัสลับ และเก็บไว้ในเซอร์เวอร์
ที่มีเพียงองค์กรข่าวเท่านั้น ที่สามารถเข้าถึงได้
ดังนั้น รัฐบาลไม่สามารถถามหาข้อมูล แบบลับ ๆ ได้อีกต่อไป
และส่วนใหญ่ ข้อมูลที่พวกเขาจะถามหา
ก็ไม่มีตั้งแต่แรกแล้ว
ซีเคียวดรอป เป็นเพียงชิ้นส่วนเล็ก ๆ
ในการคุ้มครองเสรีภาพสื่อ ในศตวรรษที่ 21
โชคร้าย ที่บรรดารัฐบาลทั่วโลก
กำลังพัฒนาเทคนิคการสอดแนม อยู่อย่างสม่ำเสมอ
นั่นทำให้พวกเราทุกคนตกอยู่ในความเสี่ยง
และนั่นขึ้นอยู่กับพวกเรา ที่จะก้าวไปข้างหน้าเพื่อให้แน่ใจว่า
ไม่ใช่เพียงแค่ผู้ให้ข้อมูล ที่เชี่ยวชาญทางด้านเทคโนโลยี
อย่างเอ็ดเวิร์ด สโนว์เดน ที่จะมีช่องทาง ในการเปิดโปงการกระทำอันมิชอบ
มันสำคัญอย่างยิ่งเช่นกัน ที่เราจะคุ้มครอง ผู้ให้ข้อมูลเรื่องบริการสุขภาพทหารผ่านศึก
เตือนเราให้รู้ถึงโรงพยาบาลที่หนาแน่นเกินไป
หรือคนงานด้านสิ่งแวดล้อม
ที่ส่งเสียงเกี่ยวกับสถานการณ์ น้ำสกปรกในเมืองฟลินท์
หรือคนวงในของวอลสตรีท
ที่เตือนพวกเราเรื่องวิกฤติการเงินครั้งต่อไป
อย่างไรก็ตาม เครื่องมือเหล่านี้ไม่ได้ถูกสร้าง เพียงเพื่อช่วยเหลือเหล่าชายหญิงผู้กล้าหาญ
ที่เปิดโปงอาชญากรรมเท่านั้น
แต่มันมีเป้าหมายเพื่อคุ้มครองสิทธิของพวกเรา ภายใต้รัฐธรรมนูญ
ขอบคุณครับ
(เสียงปรบมือ)