Αυτός είναι ο Τζέιμς Ράιζεν.
Ίσως τον γνωρίζετε ως δημοσιογράφο των Νίου Γιόρκ Τάιμς
που του απονεμήθηκε Βραβείο Πούλιτζερ.
Πολύ πριν γίνει γνωστό το όνομα του Έντουαρντ Σνόουντεν,
ο Ράιζεν έγραψε ένα βιβλίο στο οποίο επώνυμα εξέθετε
ότι η NSA παρακολουθούσε παρανόμως τα τηλέφωνα των Αμερικανών.
Ένα άλλο κεφάλαιο όμως του βιβλίου
έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο.
Σε αυτό, περιγράφει μια αποτυχημένη επιχείρηση των Αμερικανικών αρχών
στην οποία η CIA κυριολεκτικά
παρέδωσε σχέδια ατομικής βόμβας στο Ιράν.
Αν αυτό σας φαίνεται τρελό, διαβάστε το.
Είναι μια απίθανη ιστορία.
Αλλά ξέρετε σε ποιον δεν άρεσε αυτό το κεφάλαιο;
Στην Αμερικανική κυβέρνηση.
Σχεδόν για μια δεκαετία μετά,
ο Ράιζεν έγινε αντικείμενο έρευνας από την Αμερικάνικη κυβέρνηση
και οι εισαγγελείς απαιτούσαν να καταθέσει
εναντίον των φερόμενων πηγών του.
Έγινε το πρόσωπο για το πρόσφατο σχέδιο της Αμερικάνικης κυβέρνησης
να διώκει τους πληροφοριοδότες και να κατασκοπεύει τους δημοσιογράφους.
Με βάση την Πρώτη Τροπολογία,
ο τύπος έχει το δικαίωμα να δημοσιεύει μυστικές πληροφορίες για το καλό του λαού.
Είναι αδύνατο να ασκείς αυτό το δικαίωμα αν τα ΜΜΕ δεν μπορούν να συλλέξουν τα νέα
και να προστατεύσουν τη ταυτότητα των γενναίων αντρών και γυναικών
που επικοινωνούν μαζί τους.
Όταν, λοιπόν, η κυβέρνηση τον κάλεσε
ο Ράιζεν έκανε ότι έκαναν πολλοί γενναίοι δημοσιογράφοι πριν,
αρνήθηκε
και είπε ότι θα προτιμούσε να πάει φυλακή.
Έτσι από το 2007 μέχρι το 2015,
ο Ράιζεν ζούσε με την απειλή να πάει σε ομοσπονδιακή φυλακή.
Μέχρι που μερικές μέρες πριν τη δίκη συνέβει κάτι περίεργο.
Ξαφνικά, μετά από χρόνια ισχυρισμών ότι ήταν απαραίτητο στην υπόθεσή τους,
η κυβέρνηση απέσυρε όλες τις απαιτήσεις από τον Ράιζεν.
Αποδείχτηκε ότι στην εποχή της ηλεκτρονικής παρακολούθησης
υπάρχουν ελάχιστα σημεία να κρυφτούν δημοσιογράφοι και πηγές.
Αντί να προσπαθήσουν ανεπιτυχώς να καταθέσει ο Ράιζεν,
μπορούσαν να βάλουν το ψηφιακό του αποτύπωμα να καταθέσει.
Έτσι τελείως μυστικά και χωρίς την έγκρισή του,
οι εισαγγελείς πήραν τα τηλεφωνικά αρχεία του Ράιζεν.
Πήραν τα αρχεία της ηλεκτρονικής αλληλογραφίας
των οικονομικών και τραπεζικών του πληροφοριών,
τα αρχεία των πιστωτικών του,
ακόμα και ταξιδιωτικά αρχεία με μια λίστα πτήσεων που είχε κάνει.
Αυτές τις πληροφορίες χρησιμοποίησαν για να καταδικάσουν τον Τζέφρι Στέρλινκ,
τον φερόμενο ως πηγή του Ράιζεν και πληροφοριοδότη της CIA.
Δυστυχώς, αυτή είναι μία από τις πολλές περιπτώσεις.
Ο Πρόεδρος Ομπάμα εκλέχτηκε
με την υπόσχεση να προστατεύσει τους πληροφοριοδότες,
αντ' αυτού το τμήμα Δικαιοσύνης έχει ασκήσει δίωξη σε περισσότερους
από όλες μαζί τις προηγούμενες διοικήσεις.
Τώρα μπορείτε να καταλάβετε πώς αυτό θα ήταν πρόβλημα,
κυρίως επειδή η κυβέρνηση θεωρεί απόρρητα τα περισσότερα από όσα κάνει.
Από τις 11/9, κάθε σημαντική ιστορία σχετικά με την εθνική ασφάλεια
είναι αποτέλεσμα ενός πληροφοριοδότη που προσεγγίζει τον δημοσιογράφο.
Έτσι κινδυνεύουμε ο τύπος να μην μπορεί να κάνει τη δουλειά του
όπου η Πρώτη Τροπολογία υποτίθεται ότι τον προστατεύει
αφού η κυβέρνηση κατασκοπεύει τους πάντες.
Όμως όπως η τεχνολογία δίνει τη δυνατότητα στην κυβέρνηση
να παρακάμπτει τα δικαιώματα των δημοσιογράφων,
μπορεί και ο τύπος να χρησιμοποιήσει τη τεχνολογία
για να προστατεύσει τις πηγές του ακόμα καλύτερα από ό,τι στο παρελθόν.
Μπορούν να τους προστατεύσουν από όταν ξεκινάνε να τους μιλούν,
και όχι από όταν βρεθούν στο εδώλιο του μάρτυρα.
Τώρα πια υπάρχει λογισμικό επικοινωνιών
που δεν ήταν διαθέσιμο όταν ο Ράιζεν έγραφε το βιβλίο του,
και είναι πιο ανθεκτικό στην παρακολούθηση από τα μηνύματα και τα τηλεφωνήματα.
Για παράδειγμα, κάτι τέτοιο είναι το SecureDrop,
ένα σύστημα υποβολής πληροφοριών
που αρχικά κατασκευάστηκε απ' την αυθεντία του Διαδικτύου, τον Άαρον Σουόρτζ,
και τώρα εξελίσσεται από το μη κερδοσκοπικό ίδρυμα στο οποίο δουλεύω,
το ίδρυμα Ελευθερίας του Λόγου.
Αντί να στείλετε ένα μήνυμα,
πηγαίνετε στην ιστοσελίδα ενός πρακτορείου ειδήσεων,
όπως αυτή της Ουάσινγκτον Ποστ.
Από εκεί, μπορείτε να ανεβάσετε ένα αρχείο ή να στείλετε πληροφορίες
όπως θα κάνατε σε κάθε άλλη φόρμα επικοινωνίας.
Στη συνέχεια θα κωδικοποιηθεί και θα αποθηκευτεί σε σέρβερ
στον οποίον έχει πρόσβαση μόνο το πρακτορείο ειδήσεων.
Έτσι η κυβέρνηση δεν μπορεί πλέον να απαιτεί τη πληροφορία κρυφά,
και πολλές από τις πληροφόριες που θα απαιτούσαν
δεν θα ήταν εξαρχής διαθέσιμες.
Το SecureDrop όμως είναι μόνο ένα μικρό μέρος του πάζλ
για την προστασία της ελευθεροτυπίας στον 21ο αιώνα.
Δυστυχώς, οι κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο
αναπτύσσουν συνεχώς νέες τεχνικές παρακολούθησης
που μας θέτουν όλους σε κίνδυνο.
Είναι στο χέρι μας να διασφαλίσουμε
ότι όχι μόνο πληροφοριοδότες με γνώση της τεχνολογίας,
όπως ο Έντουαρντ Σνόουντεν, θα έχουν την ευκαιρία να αποκαλύψουν πράγματα.
Είναι εξίσου σημαντικό να προστατεύσουμε
τον επόμενο πληροφοριοδότη από τον χώρο της υγείας
που μας ενημερώνει για υπερπλήρη νοσοκομεία,
ή τον επόμενο περιβαλλοντολόγο
που σημαίνει συναγερμό για τα βρώμικα νερά του Φλιντς,
ή κάποιον από τη Γουόλ Στριτ
που μας προειδοποιεί για την επόμενη οικονομική κρίση.
Εξάλλου όλα αυτά τα μέσα δεν έγιναν για να βοηθήσουν γενναίους άντρες και γυναίκες
που εκθέτουν εγκλήματα,
αλλά έγιναν για να προστατεύσουν τα δικαιώματα μας όπως ορίζει το Σύνταγμα.
Ευχαριστώ.
(Χειροκρότημα)