Ik zou graag voor het eerst openbaar demonstreren
dat het mogelijk is om een video te verzenden
vanuit een kant-en-klare LED-lamp
naar een zonnecel, met een laptop als ontvanger.
Er komt geen Wi-Fi aan te pas, het is alleen licht.
Je vraagt je misschien af: waarom doet dat ertoe?
Het doet ertoe om volgende reden:
er komt een enorme uitbreiding van het internet
om de digitale kloof te dichten
en om het 'internet der dingen' mogelijk te maken --
tientallen miljarden toestellen die met het internet verbonden zijn.
Volgens mij kan zo'n uitbreiding van het internet maar werken
als het bijna energieneutraal is.
Daarom moeten we zoveel mogelijk bestaande infrastructuur gebruiken.
En daar komen de zonnecel en de LED op de proppen.
Ik gaf een eerste demonstratie
in 2011, op een TED-conferentie,
van Li-Fi, 'Light Fidelity'.
LiFi gebruikt kant-en-klare LEDs om supersnel data te verzenden,
op een veilige manier.
De gegevens worden door het licht overgebracht,
gecodeerd in subtiele wijzigingen van de helderheid.
Als we om ons heen kijken, zien we een hoop LEDs.
Er is dus een rijke infrastructuur vn Li-Fi-zendapparatuur voorhanden.
Tot hier toe gebruiken we specifieke apparaten, kleine fotodetectoren,
om de informatie te ontvangen die in de gegevens gecodeerd is.
Ik wilde een manier vinden om ook hier bestaande infrastructuur te gebruiken
om gegevens te ontvangen van onze Li-Fi-lampen.
Daarom richtte ik me op zonnecellen en zonnepanelen.
Een zonnecel absorbeert licht en maakt er elektrische energie van.
Daarom kunnen we met een zonnecel onze mobiele telefoon opladen.
Herinner je
dat de data gecodeerd zijn in subtiele wijzigingen van de helderheid van de LED.
Als het binnenkomende licht fluctueert,
gebeurt hetzelfde met de energie die we uit de zonnecel halen.
Dat wil zeggen dat er een basismechanisme is
om informatie uit het licht te halen via de zonnecel,
want de wijzigingen in geoogste energie
stemmen overeen met de verstuurde data.
De vraag is natuurlijk:
kunnen we heel snelle en subtiele wijzigingen in helderheid ontvangen,
zoals diegene die onze LED-lampen versturen?
Het antwoord is: ja, dat kan.
We hebben in het lab aangetoond
dat we tot 50 megabyte per seconde kunnen ontvangen
via een kant-en-klare zonnecel.
Dat is sneller dan de meeste breedbandverbindingen vandaag.
Ik toon je wat dat in de praktijk betekent.
In deze doos zit een kant-en-klare LED-lamp.
Dit is een kant-en-klare zonnecel.
Ze is verbonden met de laptop.
We hebben hier een instrument
om de energie te visualiseren die we uit de zonnecel halen.
Dat instrument toont momenteel iets.
Dat komt doordat de zonnecel al licht opvangt uit de omgeving.
Ik zou eerst het licht willen aansteken --
ik steek nu gewoon even het licht aan,
heel even --
en je ziet dat het instrument naar rechts uitslaat.
Op dit ogenblik
vangt de zonnecel energie op uit deze kunstmatige lichtbron.
Als ik het uitdoe, zien we het dalen.
Ik doe het aan ...
We vangen dus energie op met de zonnecel.
Ik ga nu eerst de videostreaming inschakelen.
Dat doe ik door op deze knop te drukken.
Nu streamt deze LED-lamp een video
door de helderheid van de LED-lamp heel subtiel aan te passen,
op niet met het oog waarneembare wijze.
De wijzigingen zijn te snel om ze met het oog te kunnen erkennen.
Om mijn punt te bewijzen,
kan ik het licht van de zonnecel blokkeren.
Je ziet eerst dat er minder energie ontvangen wordt,
en de video stopt ook.
Als ik de blokkering weghaal, begint de video opnieuw.
(Applaus)
Dat kan ik herhalen.
We stoppen de uitzending van de video en de energie-ontvangst stopt ook.
Dat toont aan dat de zonnecel als een ontvanger werkt.
Maar stel je voor dat deze LED-lamp een straatlantaarn is, en dat er mist is.
Ik simuleer de mist,
met behulp van de zakdoek die ik daarvoor heb meegebracht.
(Gelach)
Ik leg de zakdoek over de zonnecel.
Je merkt eerst
dat de ontvangen energie, zoals verwacht, daalt,
maar de video gaat door.
Dat betekent dat er ondanks de blokkering
voldoende licht door de zakdoek heen de zonnecel bereikt
zodat de zonnecel de informatie kan decoderen en streamen,
in dit geval een hogedefinitie-video.
Wat hier cruciaal is, is dat een zonnecel een ontvanger is geworden
van draadloze signalen met hoge snelheid, die in licht gecodeerd zijn,
terwijl ze haar primaire functie als energieopvangapparaat behoudt.
Daarom is het mogelijk
om bestaande zonnecellen op het dak van een hut,
te gebruiken als breedbandontvanger
van een laserstation op een heuvel in de buurt, of van een straatlantaarn.
Het maakt niet echt uit waar de straal op de zonnecel landt.
Hetzelfde geldt
voor doorschijnende zonnecellen die in vensters ingewerkt zijn,
voor zonnecellen in het straatmeubilair
of voor zonnecellen in die miljarden toestellen
die het 'internet der dingen' zullen vormen.
Omdat we simpelweg geen zin hebben om deze dingen regelmatig op te laden,
of erger nog, de batterijen om de paar maanden te vervangen.
Zoals ik al zei,
ik toon dit voor het eerst in het openbaar.
Het lijkt op een lab-demonstratie,
een prototype.
Maar mijn team en ik vertrouwen erop dat we dit op de markt kunnen brengen
binnen de twee of drie jaar.
We hopen dat we kunnen bijdragen tot het dichten van de digitale kloof
en tot de aansluiting van deze miljarden toestellen op het internet.
En dat allemaal zonder een massale stijging van het energieverbruik --
wel integendeel, door de zonnecellen.
Hartelijk dank.
(Applaus)